باب

غزلیات

نظمیں

غزل شمارهٔ 201ز غم زار و حقیرم، با که گویم؟

غزل شمارهٔ 202ز دلتنگی به جانم با که گویم؟

غزل شمارهٔ 203ای دوست، بیا، که ما توراییم

غزل شمارهٔ 204بیا، ای دیده، تا یک دم بگرییم

غزل شمارهٔ 205تا کی همه مدح خویش گوییم؟

غزل شمارهٔ 206شهری است بزرگ و ما دروییم

غزل شمارهٔ 207بگذر ای غافل ز یاد این و آن

غزل شمارهٔ 208مبتلای هجر یارم، الغیاث ای دوستان

غزل شمارهٔ 209مقصود دل عاشق شیدا همه او دان

غزل شمارهٔ 210در کف جور تو افتادم، تو دان

غزل شمارهٔ 211رفت کار دل ز دست، اکنون تو دان

غزل شمارهٔ 212ماهرخان، که داد عشق، عارض لاله رنگشان

غزل شمارهٔ 213ز دل، جانا، غم عشقت رها کردن توان؟ نتوان

غزل شمارهٔ 214نگارا از سر کویت گذر کردن توان؟ نتوان

غزل شمارهٔ 215عاشقی دانی چه باشد؟ بی‌دل و جان زیستن

غزل شمارهٔ 216سهل گفتی به ترک جان گفتن

غزل شمارهٔ 217تا توانی هیچ درمانم مکن

غزل شمارهٔ 218ماهرویا، رخ ز من پنهان مکن

غزل شمارهٔ 219بی‌رخت جانا، دلم غمگین مکن

غزل شمارهٔ 220ای یار، بیا و یاریی کن

غزل شمارهٔ 221ای رخ جان فزای تو گشته خجسته فال من

غزل شمارهٔ 222چه کنم که دل نسازم هدف خدنگ او من؟

غزل شمارهٔ 223بپرس از دلم آخر، چه دل؟ که قطرهٔ خون

غزل شمارهٔ 224چو دل ز دایرهٔ عقل بی تو شد بیرون

غزل شمارهٔ 225ای حسن تو بی‌پایان، آخر چه جمال است این؟

غزل شمارهٔ 226ای دل و جان عاشقان شیفتهٔ جمال تو

غزل شمارهٔ 227ای دل و جان عاشقان شیفتهٔ لقای تو

غزل شمارهٔ 228ای آرزوی جان و دلم ز آرزوی تو

غزل شمارهٔ 229ای همه میل دل من سوی تو

غزل شمارهٔ 230ترک من، ای من غلام روی تو

غزل شمارهٔ 231آن مونس غمگسار جان کو؟

غزل شمارهٔ 232ساقی، قدحی می مغان کو؟

غزل شمارهٔ 233مانا دمید بوی گلستان صبح گاه

غزل شمارهٔ 234ای جمالت برقع از رخ ناگهان انداخته

غزل شمارهٔ 235ای راحت روح هر شکسته

غزل شمارهٔ 236ای در میان جانم گنجی نهان نهاده

غزل شمارهٔ 237ای هر دهن ز یاد لبت پر عسل شده

غزل شمارهٔ 238در صومعه نگنجد، رند شرابخانه

غزل شمارهٔ 239در صومعه نگنجد رند شرابخانه

غزل شمارهٔ 240بازم از غصه جگر خون کرده‌ای

غزل شمارهٔ 241تا تو در حسن و جمال افزوده‌ای

غزل شمارهٔ 242تا زخوبی دل ز من بربوده‌ای

غزل شمارهٔ 243ای یار، مکن، بر من بی‌یار ببخشای

غزل شمارهٔ 244در کار من درهم آخر نظری فرمای

غزل شمارهٔ 245ای دوست الغیاث! که جانم بسوختی

غزل شمارهٔ 246نگارا، گرچه از ما برشکستی

غزل شمارهٔ 247ای به تو زنده جسم و جان، مونس جان کیستی؟

غزل شمارهٔ 248پیش ازینم خوشترک می‌داشتی

غزل شمارهٔ 249ای ز غم فراق تو جان مرا شکایتی

غزل شمارهٔ 250ای عشق، کجا به من فتادی؟