آڈیوز

صداکار عندلیب کی آڈیوز میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

یہ صفحہ صرف صداکار عندلیب کی دستیاب آڈیوز دکھاتا ہے۔

853نظمیں853آڈیوز

نظمیں

غزل شمارهٔ 883گرچه افکندم به روغن، نان خلق از خوی چرب

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 883

آڈیو

غزل شمارهٔ 884مد کوتاهی است صبح از دفتر احسان شب

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 884

آڈیو

غزل شمارهٔ 885بی قراران را ازان یکتای بی همتا طلب

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 885

آڈیو

غزل شمارهٔ 886پا منه زنهار بی اندیشه در جای غریب

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 886

آڈیو

غزل شمارهٔ 887مگر از خانه بیرون آمد آن گل بی حجاب امشب؟

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 887

آڈیو

غزل شمارهٔ 888بیا کز دوریت مژگان به چشمم سوزن است امشب

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 888

آڈیو

غزل شمارهٔ 912آمد سحر به خانه من یار، بی حجاب

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 912

آڈیو

غزل شمارهٔ 913از اشک بلبل است رگ تلخی گلاب

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 913

آڈیو

غزل شمارهٔ 914ای خوشه چین سنبل زلف تو مشک ناب

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 914

آڈیو

غزل شمارهٔ 915تا گل ز عکس عارض او چیده است آب

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 915

آڈیو

غزل شمارهٔ 916جای صدف بود ز گرانی زمین در آب

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 916

آڈیو

غزل شمارهٔ 917از چشم نیم مست تو با یک جهان شراب

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 917

آڈیو

غزل شمارهٔ 918صبح گشاده‌روی بوَد در حجاب شب

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 918

آڈیو

غزل شمارهٔ 919بردار دل ز عالم خاکی، صفا طلب

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 919

آڈیو

غزل شمارهٔ 920آیینه شو وصال پری طلعتان طلب

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 920

آڈیو

غزل شمارهٔ 921از لعل و گهر گرچه گرانسنگ شود آب

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 921

آڈیو

غزل شمارهٔ 922طی شود در یک نفس آغاز و انجام حیات

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 922

آڈیو

غزل شمارهٔ 923عالمی را روی شرم آلود او دیوانه ساخت

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 923

آڈیو

غزل شمارهٔ 924از چه و زندان برآمد هر که روح از تن شناخت

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 924

آڈیو

غزل شمارهٔ 925روی گرم مهر اگر ذرات عالم را نواخت

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 925

آڈیو

غزل شمارهٔ 926هر که را اینجا به سیلی آسمان خواهد نواخت

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 926

آڈیو

غزل شمارهٔ 927دست و پا بسیار زد تا عشق ما را پاک سوخت

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 927

آڈیو

غزل شمارهٔ 928آن که رنگ خط به رخسارش ز مشک ناب ریخت

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 928

آڈیو

غزل شمارهٔ 929کوته اندیشی که گل در خوابگاه یار ریخت

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 929

آڈیو

غزل شمارهٔ 930باده تلخی که از بویش دل منصور ریخت

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 930

آڈیو

غزل شمارهٔ 931در علاج درد ما رنگ از رخ تدبیر ریخت

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 931

آڈیو

غزل شمارهٔ 932پیش ساقی هر که آب رو درین میخانه ریخت

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 932

آڈیو

غزل شمارهٔ 933چشم مخموری که ما را زهر در پیمانه ریخت

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 933

آڈیو

غزل شمارهٔ 934روی از عالم بگردان گر لقا می بایدت

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 934

آڈیو

غزل شمارهٔ 935گرچه نی زرد و ضعیف و لاغر و بی دست و پاست

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 935

آڈیو

غزل شمارهٔ 936هر که پیوندد به اهل حق ز مردان خداست

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 936

آڈیو

غزل شمارهٔ 937دیده های پاک را با حسن، کشتی آشناست

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 937

آڈیو

غزل شمارهٔ 938در غبار خط صفای آن پری طلعت بجاست

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 938

آڈیو

غزل شمارهٔ 939چرخ ماند از گردش اما اضطراب دل بجاست

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 939

آڈیو

غزل شمارهٔ 940شکر این آب و علف ضایع کنان یک دم بجاست

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 940

آڈیو

غزل شمارهٔ 941تا به کی در پرده باشد نیک و بد، ساغر کجاست؟

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 941

آڈیو

غزل شمارهٔ 942از دو عالم فارغم، آزاده ای چون من کجاست؟

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 942

آڈیو

غزل شمارهٔ 943خشک شد کشت امیدم ابر احسانی کجاست؟

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 943

آڈیو

غزل شمارهٔ 944روزگارم تیره شد خورشید سیمایی کجاست؟

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 944

آڈیو

غزل شمارهٔ 945از دل سخت بتان از ناله ای فریاد خاست

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 945

آڈیو

غزل شمارهٔ 946کی سری بردم به جیب خود که طوفان برنخاست

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 946

آڈیو

غزل شمارهٔ 947رفت تا مجنون ز دشت عشق مردی برنخاست

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 947

آڈیو

غزل شمارهٔ 948هر که رو تابد ز عاشق، خط مشکینش سزاست

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 948

آڈیو

غزل شمارهٔ 949گر بسوزد ز آتش می شرم جانان مفت ماست

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 949

آڈیو

غزل شمارهٔ 950از تهیدستی ز بی برگان خجالت کار ماست

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 950

آڈیو

غزل شمارهٔ 951آنچه می دانند ماتم تن پرستان سور ماست

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 951

آڈیو

غزل شمارهٔ 952دامن صحرای وحشت خاک دامنگیر ماست

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 952

آڈیو

غزل شمارهٔ 953جام ما دریاکشان مهر لب خاموش ماست

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 953

آڈیو

غزل شمارهٔ 954روی مطلب در نقاب یأس از ابرام ماست

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 954

آڈیو

غزل شمارهٔ 955کوثر بیداربختی دیده گریان ماست

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 955

آڈیو

نظمیں

غزل شمارهٔ 883–گرچه افکندم به روغن، نان خلق از خوی چرب

غزل شمارهٔ 884–مد کوتاهی است صبح از دفتر احسان شب

غزل شمارهٔ 885–بی قراران را ازان یکتای بی همتا طلب

غزل شمارهٔ 886–پا منه زنهار بی اندیشه در جای غریب

غزل شمارهٔ 887–مگر از خانه بیرون آمد آن گل بی حجاب امشب؟

غزل شمارهٔ 888–بیا کز دوریت مژگان به چشمم سوزن است امشب

غزل شمارهٔ 912–آمد سحر به خانه من یار، بی حجاب

غزل شمارهٔ 913–از اشک بلبل است رگ تلخی گلاب

غزل شمارهٔ 914–ای خوشه چین سنبل زلف تو مشک ناب

غزل شمارهٔ 915–تا گل ز عکس عارض او چیده است آب

غزل شمارهٔ 916–جای صدف بود ز گرانی زمین در آب

غزل شمارهٔ 917–از چشم نیم مست تو با یک جهان شراب

غزل شمارهٔ 918–صبح گشاده‌روی بوَد در حجاب شب

غزل شمارهٔ 919–بردار دل ز عالم خاکی، صفا طلب

غزل شمارهٔ 920–آیینه شو وصال پری طلعتان طلب

غزل شمارهٔ 921–از لعل و گهر گرچه گرانسنگ شود آب

غزل شمارهٔ 922–طی شود در یک نفس آغاز و انجام حیات

غزل شمارهٔ 923–عالمی را روی شرم آلود او دیوانه ساخت

غزل شمارهٔ 924–از چه و زندان برآمد هر که روح از تن شناخت

غزل شمارهٔ 925–روی گرم مهر اگر ذرات عالم را نواخت

غزل شمارهٔ 926–هر که را اینجا به سیلی آسمان خواهد نواخت

غزل شمارهٔ 927–دست و پا بسیار زد تا عشق ما را پاک سوخت

غزل شمارهٔ 928–آن که رنگ خط به رخسارش ز مشک ناب ریخت

غزل شمارهٔ 929–کوته اندیشی که گل در خوابگاه یار ریخت

غزل شمارهٔ 930–باده تلخی که از بویش دل منصور ریخت

غزل شمارهٔ 931–در علاج درد ما رنگ از رخ تدبیر ریخت

غزل شمارهٔ 932–پیش ساقی هر که آب رو درین میخانه ریخت

غزل شمارهٔ 933–چشم مخموری که ما را زهر در پیمانه ریخت

غزل شمارهٔ 934–روی از عالم بگردان گر لقا می بایدت

غزل شمارهٔ 935–گرچه نی زرد و ضعیف و لاغر و بی دست و پاست

غزل شمارهٔ 936–هر که پیوندد به اهل حق ز مردان خداست

غزل شمارهٔ 937–دیده های پاک را با حسن، کشتی آشناست

غزل شمارهٔ 938–در غبار خط صفای آن پری طلعت بجاست

غزل شمارهٔ 939–چرخ ماند از گردش اما اضطراب دل بجاست

غزل شمارهٔ 940–شکر این آب و علف ضایع کنان یک دم بجاست

غزل شمارهٔ 941–تا به کی در پرده باشد نیک و بد، ساغر کجاست؟

غزل شمارهٔ 942–از دو عالم فارغم، آزاده ای چون من کجاست؟

غزل شمارهٔ 943–خشک شد کشت امیدم ابر احسانی کجاست؟

غزل شمارهٔ 944–روزگارم تیره شد خورشید سیمایی کجاست؟

غزل شمارهٔ 945–از دل سخت بتان از ناله ای فریاد خاست

غزل شمارهٔ 946–کی سری بردم به جیب خود که طوفان برنخاست

غزل شمارهٔ 947–رفت تا مجنون ز دشت عشق مردی برنخاست

غزل شمارهٔ 948–هر که رو تابد ز عاشق، خط مشکینش سزاست

غزل شمارهٔ 949–گر بسوزد ز آتش می شرم جانان مفت ماست

غزل شمارهٔ 950–از تهیدستی ز بی برگان خجالت کار ماست

غزل شمارهٔ 951–آنچه می دانند ماتم تن پرستان سور ماست

غزل شمارهٔ 952–دامن صحرای وحشت خاک دامنگیر ماست

غزل شمارهٔ 953–جام ما دریاکشان مهر لب خاموش ماست

غزل شمارهٔ 954–روی مطلب در نقاب یأس از ابرام ماست

غزل شمارهٔ 955–کوثر بیداربختی دیده گریان ماست

نظمیں

غزل شمارهٔ 883–گرچه افکندم به روغن، نان خلق از خوی چرب

غزل شمارهٔ 884–مد کوتاهی است صبح از دفتر احسان شب

غزل شمارهٔ 885–بی قراران را ازان یکتای بی همتا طلب

غزل شمارهٔ 886–پا منه زنهار بی اندیشه در جای غریب

غزل شمارهٔ 887–مگر از خانه بیرون آمد آن گل بی حجاب امشب؟

غزل شمارهٔ 888–بیا کز دوریت مژگان به چشمم سوزن است امشب

غزل شمارهٔ 912–آمد سحر به خانه من یار، بی حجاب

غزل شمارهٔ 913–از اشک بلبل است رگ تلخی گلاب

غزل شمارهٔ 914–ای خوشه چین سنبل زلف تو مشک ناب

غزل شمارهٔ 915–تا گل ز عکس عارض او چیده است آب

غزل شمارهٔ 916–جای صدف بود ز گرانی زمین در آب

غزل شمارهٔ 917–از چشم نیم مست تو با یک جهان شراب

غزل شمارهٔ 918–صبح گشاده‌روی بوَد در حجاب شب

غزل شمارهٔ 919–بردار دل ز عالم خاکی، صفا طلب

غزل شمارهٔ 920–آیینه شو وصال پری طلعتان طلب

غزل شمارهٔ 921–از لعل و گهر گرچه گرانسنگ شود آب

غزل شمارهٔ 922–طی شود در یک نفس آغاز و انجام حیات

غزل شمارهٔ 923–عالمی را روی شرم آلود او دیوانه ساخت

غزل شمارهٔ 924–از چه و زندان برآمد هر که روح از تن شناخت

غزل شمارهٔ 925–روی گرم مهر اگر ذرات عالم را نواخت

غزل شمارهٔ 926–هر که را اینجا به سیلی آسمان خواهد نواخت

غزل شمارهٔ 927–دست و پا بسیار زد تا عشق ما را پاک سوخت

غزل شمارهٔ 928–آن که رنگ خط به رخسارش ز مشک ناب ریخت

غزل شمارهٔ 929–کوته اندیشی که گل در خوابگاه یار ریخت

غزل شمارهٔ 930–باده تلخی که از بویش دل منصور ریخت

غزل شمارهٔ 931–در علاج درد ما رنگ از رخ تدبیر ریخت

غزل شمارهٔ 932–پیش ساقی هر که آب رو درین میخانه ریخت

غزل شمارهٔ 933–چشم مخموری که ما را زهر در پیمانه ریخت

غزل شمارهٔ 883گرچه افکندم به روغن، نان خلق از خوی چرب

غزل شمارهٔ 884مد کوتاهی است صبح از دفتر احسان شب

غزل شمارهٔ 885بی قراران را ازان یکتای بی همتا طلب

غزل شمارهٔ 886پا منه زنهار بی اندیشه در جای غریب

غزل شمارهٔ 887مگر از خانه بیرون آمد آن گل بی حجاب امشب؟

غزل شمارهٔ 888بیا کز دوریت مژگان به چشمم سوزن است امشب

غزل شمارهٔ 912آمد سحر به خانه من یار، بی حجاب

غزل شمارهٔ 913از اشک بلبل است رگ تلخی گلاب

غزل شمارهٔ 914ای خوشه چین سنبل زلف تو مشک ناب

غزل شمارهٔ 915تا گل ز عکس عارض او چیده است آب

غزل شمارهٔ 916جای صدف بود ز گرانی زمین در آب

غزل شمارهٔ 917از چشم نیم مست تو با یک جهان شراب

غزل شمارهٔ 918صبح گشاده‌روی بوَد در حجاب شب

غزل شمارهٔ 919بردار دل ز عالم خاکی، صفا طلب

غزل شمارهٔ 920آیینه شو وصال پری طلعتان طلب

غزل شمارهٔ 921از لعل و گهر گرچه گرانسنگ شود آب

غزل شمارهٔ 922طی شود در یک نفس آغاز و انجام حیات

غزل شمارهٔ 923عالمی را روی شرم آلود او دیوانه ساخت

غزل شمارهٔ 924از چه و زندان برآمد هر که روح از تن شناخت

غزل شمارهٔ 925روی گرم مهر اگر ذرات عالم را نواخت

غزل شمارهٔ 926هر که را اینجا به سیلی آسمان خواهد نواخت

غزل شمارهٔ 927دست و پا بسیار زد تا عشق ما را پاک سوخت

غزل شمارهٔ 928آن که رنگ خط به رخسارش ز مشک ناب ریخت

غزل شمارهٔ 929کوته اندیشی که گل در خوابگاه یار ریخت

غزل شمارهٔ 930باده تلخی که از بویش دل منصور ریخت

غزل شمارهٔ 931در علاج درد ما رنگ از رخ تدبیر ریخت

غزل شمارهٔ 932پیش ساقی هر که آب رو درین میخانه ریخت

غزل شمارهٔ 933چشم مخموری که ما را زهر در پیمانه ریخت

غزل شمارهٔ 934روی از عالم بگردان گر لقا می بایدت

غزل شمارهٔ 935گرچه نی زرد و ضعیف و لاغر و بی دست و پاست

غزل شمارهٔ 936هر که پیوندد به اهل حق ز مردان خداست

غزل شمارهٔ 937دیده های پاک را با حسن، کشتی آشناست

غزل شمارهٔ 938در غبار خط صفای آن پری طلعت بجاست

غزل شمارهٔ 939چرخ ماند از گردش اما اضطراب دل بجاست

غزل شمارهٔ 940شکر این آب و علف ضایع کنان یک دم بجاست

غزل شمارهٔ 941تا به کی در پرده باشد نیک و بد، ساغر کجاست؟

غزل شمارهٔ 942از دو عالم فارغم، آزاده ای چون من کجاست؟

غزل شمارهٔ 943خشک شد کشت امیدم ابر احسانی کجاست؟

غزل شمارهٔ 944روزگارم تیره شد خورشید سیمایی کجاست؟

غزل شمارهٔ 945از دل سخت بتان از ناله ای فریاد خاست

غزل شمارهٔ 946کی سری بردم به جیب خود که طوفان برنخاست

غزل شمارهٔ 947رفت تا مجنون ز دشت عشق مردی برنخاست

غزل شمارهٔ 948هر که رو تابد ز عاشق، خط مشکینش سزاست

غزل شمارهٔ 949گر بسوزد ز آتش می شرم جانان مفت ماست

غزل شمارهٔ 950از تهیدستی ز بی برگان خجالت کار ماست

غزل شمارهٔ 951آنچه می دانند ماتم تن پرستان سور ماست

غزل شمارهٔ 952دامن صحرای وحشت خاک دامنگیر ماست

غزل شمارهٔ 953جام ما دریاکشان مهر لب خاموش ماست

غزل شمارهٔ 954روی مطلب در نقاب یأس از ابرام ماست

غزل شمارهٔ 955کوثر بیداربختی دیده گریان ماست

غزل شمارهٔ 883گرچه افکندم به روغن، نان خلق از خوی چرب

غزل شمارهٔ 884مد کوتاهی است صبح از دفتر احسان شب

غزل شمارهٔ 885بی قراران را ازان یکتای بی همتا طلب

غزل شمارهٔ 886پا منه زنهار بی اندیشه در جای غریب

غزل شمارهٔ 887مگر از خانه بیرون آمد آن گل بی حجاب امشب؟

غزل شمارهٔ 888بیا کز دوریت مژگان به چشمم سوزن است امشب

غزل شمارهٔ 912آمد سحر به خانه من یار، بی حجاب

غزل شمارهٔ 913از اشک بلبل است رگ تلخی گلاب

غزل شمارهٔ 914ای خوشه چین سنبل زلف تو مشک ناب

غزل شمارهٔ 915تا گل ز عکس عارض او چیده است آب

غزل شمارهٔ 916جای صدف بود ز گرانی زمین در آب

غزل شمارهٔ 917از چشم نیم مست تو با یک جهان شراب

غزل شمارهٔ 918صبح گشاده‌روی بوَد در حجاب شب

غزل شمارهٔ 919بردار دل ز عالم خاکی، صفا طلب

غزل شمارهٔ 920آیینه شو وصال پری طلعتان طلب

غزل شمارهٔ 921از لعل و گهر گرچه گرانسنگ شود آب

غزل شمارهٔ 922طی شود در یک نفس آغاز و انجام حیات

غزل شمارهٔ 923عالمی را روی شرم آلود او دیوانه ساخت

غزل شمارهٔ 924از چه و زندان برآمد هر که روح از تن شناخت

غزل شمارهٔ 925روی گرم مهر اگر ذرات عالم را نواخت

غزل شمارهٔ 926هر که را اینجا به سیلی آسمان خواهد نواخت

غزل شمارهٔ 927دست و پا بسیار زد تا عشق ما را پاک سوخت

غزل شمارهٔ 928آن که رنگ خط به رخسارش ز مشک ناب ریخت

غزل شمارهٔ 929کوته اندیشی که گل در خوابگاه یار ریخت

غزل شمارهٔ 930باده تلخی که از بویش دل منصور ریخت

غزل شمارهٔ 931در علاج درد ما رنگ از رخ تدبیر ریخت

غزل شمارهٔ 932پیش ساقی هر که آب رو درین میخانه ریخت

غزل شمارهٔ 933چشم مخموری که ما را زهر در پیمانه ریخت

غزل شمارهٔ 934روی از عالم بگردان گر لقا می بایدت

غزل شمارهٔ 935گرچه نی زرد و ضعیف و لاغر و بی دست و پاست