آڈیوز

صداکار عندلیب کی آڈیوز میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

یہ صفحہ صرف صداکار عندلیب کی دستیاب آڈیوز دکھاتا ہے۔

853نظمیں853آڈیوز

نظمیں

غزل شمارهٔ 831بی قدر ساخت خود را، نخوت فزود ما را

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 831

آڈیو

غزل شمارهٔ 832بسته است چشم روشن از سیر، بال ما را

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 832

آڈیو

غزل شمارهٔ 833از آه روز گردان شبهای تار خود را

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 833

آڈیو

غزل شمارهٔ 834وحشت بود ز مردم از خویش بی خبر را

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 834

آڈیو

غزل شمارهٔ 835از بیخودی نمانده است پروای جسم، جان را

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 835

آڈیو

غزل شمارهٔ 836برق سبک عنان را پروای خار و خس نیست

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 836

آڈیو

غزل شمارهٔ 837زهی به ساعد سیمین شکوفه ید بیضا

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 837

آڈیو

غزل شمارهٔ 838ز موج خویش بود تازیانه ریگ روان را

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 838

آڈیو

غزل شمارهٔ 839ز راستی نبود خجلتی گشاده جبین را

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 839

آڈیو

غزل شمارهٔ 840ز جوش عشق شود با قوام، شیره جان‌ها

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 840

آڈیو

غزل شمارهٔ 841اندیشه نبود عشق را از موجه شمشیرها

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 841

آڈیو

غزل شمارهٔ 842دارند اگر سررشته‌ای در کف به ظاهر چنگ‌ها

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 842

آڈیو

غزل شمارهٔ 843ای دفتر حسن ترا فهرست خط و خال‌ها

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 843

آڈیو

غزل شمارهٔ 844به دوش توکل منه بار خود را

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 844

آڈیو

غزل شمارهٔ 845منه بر دل زار بار جهان را

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 845

آڈیو

غزل شمارهٔ 846فروغی است یکرنگی از گوهر ما

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 846

آڈیو

غزل شمارهٔ 847بی‌خودی رفتن است دل‌ها را

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 847

آڈیو

غزل شمارهٔ 848به ادب نوش، جام دولت را

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 848

آڈیو

غزل شمارهٔ 850شانه زند چو کلک من طره مشکفام را

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 850

آڈیو

غزل شمارهٔ 851ای ز تو شور در جگر کلک شکر نوای را

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 851

آڈیو

غزل شمارهٔ 852ای فکر تو نقشبند جان‌ها

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 852

آڈیو

غزل شمارهٔ 854غم آتشین عذاران نه چنان برشت ما را

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 854

آڈیو

غزل شمارهٔ 855دید ز خون دلم لاله ستان خاک را

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 855

آڈیو

غزل شمارهٔ 856نیست غم نان و آب، گوشه نشین را

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 856

آڈیو

غزل شمارهٔ 857هر که با ما می کند بیگانگی

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 857

آڈیو

غزل شمارهٔ 858پیوسته خورد دل خون از بی‌غمی جان‌ها

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 858

آڈیو

غزل شمارهٔ 859باده روشن کز او شد دیده ساغر پر آب

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 859

آڈیو

غزل شمارهٔ 860از لطافت بس که دارد چهره او آب و تاب

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 860

آڈیو

غزل شمارهٔ 861از تهیدستی است در مغز چنار این پیچ و تاب

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 861

آڈیو

غزل شمارهٔ 862حسن آن لبهای میگون بیش گردد در عتاب

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 862

آڈیو

غزل شمارهٔ 863صبح روشن شد، بده ساقی می چون آفتاب

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 863

آڈیو

غزل شمارهٔ 864می نماید چشم شوخ از پرده شرم و حجاب

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 864

آڈیو

غزل شمارهٔ 865بس که افکنده است پیری در وجودم انقلاب

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 865

آڈیو

غزل شمارهٔ 866گرچه با هر موجه ای دام دگر می دارد آب

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 866

آڈیو

غزل شمارهٔ 867دست و پا گم می کند موج سبک لنگر در آب

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 867

آڈیو

غزل شمارهٔ 868سوز عاشق کم نگردد از فرو رفتن در آب

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 868

آڈیو

غزل شمارهٔ 869موج را هر چند آماده است بال و پر ز آب

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 869

آڈیو

غزل شمارهٔ 870نیست بحر پاک گوهر را خصومت با حباب

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 870

آڈیو

غزل شمارهٔ 871در محیط عشق باشد از سر پر خون حباب

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 871

آڈیو

غزل شمارهٔ 872گر به ظاهر بادپیماییم ما همچون حباب

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 872

آڈیو

غزل شمارهٔ 873بس که از رخسار او در پیچ و تاب است آفتاب

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 873

آڈیو

غزل شمارهٔ 874گرچه ذراتند یکسر میهمان آفتاب

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 874

آڈیو

غزل شمارهٔ 875در شب وصل تو می لرزد دلم چون آفتاب

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 875

آڈیو

غزل شمارهٔ 876از شفق هر چند شوید چهره در خون آفتاب

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 876

آڈیو

غزل شمارهٔ 877اوست روشندل که با چندین زبان چون آفتاب

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 877

آڈیو

غزل شمارهٔ 878از شفق هر صبح سازد چهره خونین آفتاب

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 878

آڈیو

غزل شمارهٔ 879چون چراغ روز، با آن روشنایی آفتاب

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 879

آڈیو

غزل شمارهٔ 880در هوای ابر لازم نیست در مینا شراب

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 880

آڈیو

غزل شمارهٔ 881کی سفیدی می تواند شد به چشم ما نقاب؟

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 881

آڈیو

غزل شمارهٔ 882چشم عاشق خاک کوی دلستان بیند به خواب

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 882

آڈیو

نظمیں

غزل شمارهٔ 831–بی قدر ساخت خود را، نخوت فزود ما را

غزل شمارهٔ 832–بسته است چشم روشن از سیر، بال ما را

غزل شمارهٔ 833–از آه روز گردان شبهای تار خود را

غزل شمارهٔ 834–وحشت بود ز مردم از خویش بی خبر را

غزل شمارهٔ 835–از بیخودی نمانده است پروای جسم، جان را

غزل شمارهٔ 836–برق سبک عنان را پروای خار و خس نیست

غزل شمارهٔ 837–زهی به ساعد سیمین شکوفه ید بیضا

غزل شمارهٔ 838–ز موج خویش بود تازیانه ریگ روان را

غزل شمارهٔ 839–ز راستی نبود خجلتی گشاده جبین را

غزل شمارهٔ 840–ز جوش عشق شود با قوام، شیره جان‌ها

غزل شمارهٔ 841–اندیشه نبود عشق را از موجه شمشیرها

غزل شمارهٔ 842–دارند اگر سررشته‌ای در کف به ظاهر چنگ‌ها

غزل شمارهٔ 843–ای دفتر حسن ترا فهرست خط و خال‌ها

غزل شمارهٔ 844–به دوش توکل منه بار خود را

غزل شمارهٔ 845–منه بر دل زار بار جهان را

غزل شمارهٔ 846–فروغی است یکرنگی از گوهر ما

غزل شمارهٔ 847–بی‌خودی رفتن است دل‌ها را

غزل شمارهٔ 848–به ادب نوش، جام دولت را

غزل شمارهٔ 850–شانه زند چو کلک من طره مشکفام را

غزل شمارهٔ 851–ای ز تو شور در جگر کلک شکر نوای را

غزل شمارهٔ 852–ای فکر تو نقشبند جان‌ها

غزل شمارهٔ 854–غم آتشین عذاران نه چنان برشت ما را

غزل شمارهٔ 855–دید ز خون دلم لاله ستان خاک را

غزل شمارهٔ 856–نیست غم نان و آب، گوشه نشین را

غزل شمارهٔ 857–هر که با ما می کند بیگانگی

غزل شمارهٔ 858–پیوسته خورد دل خون از بی‌غمی جان‌ها

غزل شمارهٔ 859–باده روشن کز او شد دیده ساغر پر آب

غزل شمارهٔ 860–از لطافت بس که دارد چهره او آب و تاب

غزل شمارهٔ 861–از تهیدستی است در مغز چنار این پیچ و تاب

غزل شمارهٔ 862–حسن آن لبهای میگون بیش گردد در عتاب

غزل شمارهٔ 863–صبح روشن شد، بده ساقی می چون آفتاب

غزل شمارهٔ 864–می نماید چشم شوخ از پرده شرم و حجاب

غزل شمارهٔ 865–بس که افکنده است پیری در وجودم انقلاب

غزل شمارهٔ 866–گرچه با هر موجه ای دام دگر می دارد آب

غزل شمارهٔ 867–دست و پا گم می کند موج سبک لنگر در آب

غزل شمارهٔ 868–سوز عاشق کم نگردد از فرو رفتن در آب

غزل شمارهٔ 869–موج را هر چند آماده است بال و پر ز آب

غزل شمارهٔ 870–نیست بحر پاک گوهر را خصومت با حباب

غزل شمارهٔ 871–در محیط عشق باشد از سر پر خون حباب

غزل شمارهٔ 872–گر به ظاهر بادپیماییم ما همچون حباب

غزل شمارهٔ 873–بس که از رخسار او در پیچ و تاب است آفتاب

غزل شمارهٔ 874–گرچه ذراتند یکسر میهمان آفتاب

غزل شمارهٔ 875–در شب وصل تو می لرزد دلم چون آفتاب

غزل شمارهٔ 876–از شفق هر چند شوید چهره در خون آفتاب

غزل شمارهٔ 877–اوست روشندل که با چندین زبان چون آفتاب

غزل شمارهٔ 878–از شفق هر صبح سازد چهره خونین آفتاب

غزل شمارهٔ 879–چون چراغ روز، با آن روشنایی آفتاب

غزل شمارهٔ 880–در هوای ابر لازم نیست در مینا شراب

غزل شمارهٔ 881–کی سفیدی می تواند شد به چشم ما نقاب؟

غزل شمارهٔ 882–چشم عاشق خاک کوی دلستان بیند به خواب

نظمیں

غزل شمارهٔ 831–بی قدر ساخت خود را، نخوت فزود ما را

غزل شمارهٔ 832–بسته است چشم روشن از سیر، بال ما را

غزل شمارهٔ 833–از آه روز گردان شبهای تار خود را

غزل شمارهٔ 834–وحشت بود ز مردم از خویش بی خبر را

غزل شمارهٔ 835–از بیخودی نمانده است پروای جسم، جان را

غزل شمارهٔ 836–برق سبک عنان را پروای خار و خس نیست

غزل شمارهٔ 837–زهی به ساعد سیمین شکوفه ید بیضا

غزل شمارهٔ 838–ز موج خویش بود تازیانه ریگ روان را

غزل شمارهٔ 839–ز راستی نبود خجلتی گشاده جبین را

غزل شمارهٔ 840–ز جوش عشق شود با قوام، شیره جان‌ها

غزل شمارهٔ 841–اندیشه نبود عشق را از موجه شمشیرها

غزل شمارهٔ 842–دارند اگر سررشته‌ای در کف به ظاهر چنگ‌ها

غزل شمارهٔ 843–ای دفتر حسن ترا فهرست خط و خال‌ها

غزل شمارهٔ 844–به دوش توکل منه بار خود را

غزل شمارهٔ 845–منه بر دل زار بار جهان را

غزل شمارهٔ 846–فروغی است یکرنگی از گوهر ما

غزل شمارهٔ 847–بی‌خودی رفتن است دل‌ها را

غزل شمارهٔ 848–به ادب نوش، جام دولت را

غزل شمارهٔ 850–شانه زند چو کلک من طره مشکفام را

غزل شمارهٔ 851–ای ز تو شور در جگر کلک شکر نوای را

غزل شمارهٔ 852–ای فکر تو نقشبند جان‌ها

غزل شمارهٔ 854–غم آتشین عذاران نه چنان برشت ما را

غزل شمارهٔ 855–دید ز خون دلم لاله ستان خاک را

غزل شمارهٔ 856–نیست غم نان و آب، گوشه نشین را

غزل شمارهٔ 857–هر که با ما می کند بیگانگی

غزل شمارهٔ 858–پیوسته خورد دل خون از بی‌غمی جان‌ها

غزل شمارهٔ 859–باده روشن کز او شد دیده ساغر پر آب

غزل شمارهٔ 860–از لطافت بس که دارد چهره او آب و تاب

غزل شمارهٔ 831بی قدر ساخت خود را، نخوت فزود ما را

غزل شمارهٔ 832بسته است چشم روشن از سیر، بال ما را

غزل شمارهٔ 833از آه روز گردان شبهای تار خود را

غزل شمارهٔ 834وحشت بود ز مردم از خویش بی خبر را

غزل شمارهٔ 835از بیخودی نمانده است پروای جسم، جان را

غزل شمارهٔ 836برق سبک عنان را پروای خار و خس نیست

غزل شمارهٔ 837زهی به ساعد سیمین شکوفه ید بیضا

غزل شمارهٔ 838ز موج خویش بود تازیانه ریگ روان را

غزل شمارهٔ 839ز راستی نبود خجلتی گشاده جبین را

غزل شمارهٔ 840ز جوش عشق شود با قوام، شیره جان‌ها

غزل شمارهٔ 841اندیشه نبود عشق را از موجه شمشیرها

غزل شمارهٔ 842دارند اگر سررشته‌ای در کف به ظاهر چنگ‌ها

غزل شمارهٔ 843ای دفتر حسن ترا فهرست خط و خال‌ها

غزل شمارهٔ 844به دوش توکل منه بار خود را

غزل شمارهٔ 845منه بر دل زار بار جهان را

غزل شمارهٔ 846فروغی است یکرنگی از گوهر ما

غزل شمارهٔ 847بی‌خودی رفتن است دل‌ها را

غزل شمارهٔ 848به ادب نوش، جام دولت را

غزل شمارهٔ 850شانه زند چو کلک من طره مشکفام را

غزل شمارهٔ 851ای ز تو شور در جگر کلک شکر نوای را

غزل شمارهٔ 852ای فکر تو نقشبند جان‌ها

غزل شمارهٔ 854غم آتشین عذاران نه چنان برشت ما را

غزل شمارهٔ 855دید ز خون دلم لاله ستان خاک را

غزل شمارهٔ 856نیست غم نان و آب، گوشه نشین را

غزل شمارهٔ 857هر که با ما می کند بیگانگی

غزل شمارهٔ 858پیوسته خورد دل خون از بی‌غمی جان‌ها

غزل شمارهٔ 859باده روشن کز او شد دیده ساغر پر آب

غزل شمارهٔ 860از لطافت بس که دارد چهره او آب و تاب

غزل شمارهٔ 861از تهیدستی است در مغز چنار این پیچ و تاب

غزل شمارهٔ 862حسن آن لبهای میگون بیش گردد در عتاب

غزل شمارهٔ 863صبح روشن شد، بده ساقی می چون آفتاب

غزل شمارهٔ 864می نماید چشم شوخ از پرده شرم و حجاب

غزل شمارهٔ 865بس که افکنده است پیری در وجودم انقلاب

غزل شمارهٔ 866گرچه با هر موجه ای دام دگر می دارد آب

غزل شمارهٔ 867دست و پا گم می کند موج سبک لنگر در آب

غزل شمارهٔ 868سوز عاشق کم نگردد از فرو رفتن در آب

غزل شمارهٔ 869موج را هر چند آماده است بال و پر ز آب

غزل شمارهٔ 870نیست بحر پاک گوهر را خصومت با حباب

غزل شمارهٔ 871در محیط عشق باشد از سر پر خون حباب

غزل شمارهٔ 872گر به ظاهر بادپیماییم ما همچون حباب

غزل شمارهٔ 873بس که از رخسار او در پیچ و تاب است آفتاب

غزل شمارهٔ 874گرچه ذراتند یکسر میهمان آفتاب

غزل شمارهٔ 875در شب وصل تو می لرزد دلم چون آفتاب

غزل شمارهٔ 876از شفق هر چند شوید چهره در خون آفتاب

غزل شمارهٔ 877اوست روشندل که با چندین زبان چون آفتاب

غزل شمارهٔ 878از شفق هر صبح سازد چهره خونین آفتاب

غزل شمارهٔ 879چون چراغ روز، با آن روشنایی آفتاب

غزل شمارهٔ 880در هوای ابر لازم نیست در مینا شراب

غزل شمارهٔ 881کی سفیدی می تواند شد به چشم ما نقاب؟

غزل شمارهٔ 882چشم عاشق خاک کوی دلستان بیند به خواب

غزل شمارهٔ 831بی قدر ساخت خود را، نخوت فزود ما را

غزل شمارهٔ 832بسته است چشم روشن از سیر، بال ما را

غزل شمارهٔ 833از آه روز گردان شبهای تار خود را

غزل شمارهٔ 834وحشت بود ز مردم از خویش بی خبر را

غزل شمارهٔ 835از بیخودی نمانده است پروای جسم، جان را

غزل شمارهٔ 836برق سبک عنان را پروای خار و خس نیست

غزل شمارهٔ 837زهی به ساعد سیمین شکوفه ید بیضا

غزل شمارهٔ 838ز موج خویش بود تازیانه ریگ روان را

غزل شمارهٔ 839ز راستی نبود خجلتی گشاده جبین را

غزل شمارهٔ 840ز جوش عشق شود با قوام، شیره جان‌ها

غزل شمارهٔ 841اندیشه نبود عشق را از موجه شمشیرها

غزل شمارهٔ 842دارند اگر سررشته‌ای در کف به ظاهر چنگ‌ها

غزل شمارهٔ 843ای دفتر حسن ترا فهرست خط و خال‌ها

غزل شمارهٔ 844به دوش توکل منه بار خود را

غزل شمارهٔ 845منه بر دل زار بار جهان را

غزل شمارهٔ 846فروغی است یکرنگی از گوهر ما

غزل شمارهٔ 847بی‌خودی رفتن است دل‌ها را

غزل شمارهٔ 848به ادب نوش، جام دولت را

غزل شمارهٔ 850شانه زند چو کلک من طره مشکفام را

غزل شمارهٔ 851ای ز تو شور در جگر کلک شکر نوای را

غزل شمارهٔ 852ای فکر تو نقشبند جان‌ها

غزل شمارهٔ 854غم آتشین عذاران نه چنان برشت ما را

غزل شمارهٔ 855دید ز خون دلم لاله ستان خاک را

غزل شمارهٔ 856نیست غم نان و آب، گوشه نشین را

غزل شمارهٔ 857هر که با ما می کند بیگانگی

غزل شمارهٔ 858پیوسته خورد دل خون از بی‌غمی جان‌ها

غزل شمارهٔ 859باده روشن کز او شد دیده ساغر پر آب

غزل شمارهٔ 860از لطافت بس که دارد چهره او آب و تاب

غزل شمارهٔ 861از تهیدستی است در مغز چنار این پیچ و تاب

غزل شمارهٔ 862حسن آن لبهای میگون بیش گردد در عتاب