رباعیات

رباعی شمارهٔ 101زین رفتن جان ربای درد افزایت

سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 101

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 102آتش در زن ز کبریا در کویت

سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 102

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 103هستی تو سزای این و صد چندین رنج

سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 103

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 104اندر همه عمر من بسی وقت صبوح

سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 104

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 105هر جاه ترا بلندی جوزا باد

سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 105

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 106ای شاخ تو اقبال و خرد بارت باد

سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 106

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 107گوشت سوی عاقلان غافل‌وش باد

سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 107

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 108زلفینانت همیشه خم در خم باد

سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 108

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 109نور بصرم خاک قدمهای تو باد

سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 109

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 110اصل همه شادی از دل شاد تو باد

سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 110

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 111از کبر چو من طبع تو بگریخته باد

سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 111

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 112گردی که ز دیوار تو برباید باد

سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 112

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 113کاری که نه کار تست ناساخته باد

سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 113

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 114چشمم ز فراق تو جهانسوز مباد

سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 114

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 115آن را شایی که باشم از عشق تو شاد

سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 115

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 116آن به که کنم یاد تو ای حور نژاد

سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 116

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 117ما را به جز از تو عالم افروز مباد

سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 117

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 118در دیدهٔ خصم نیک روی تو مباد

سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 118

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 119آب از اثر عارض تو می گردد

سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 119

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 120تن در غم تو در آب منزل دارد

سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 120

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 121هجر تو خوشست اگر چه زارم دارد

سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 121

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 122از روی تو دیده‌ها جمالی دارد

سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 122

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 123با هجر تو بنده دل خمین می‌دارد

سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 123

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 124ای صورت تو سکون دلها چو خرد

سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 124

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 125گه جفت صلاح باشم و یار خرد

سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 125

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 126من چون تو نیابم تو چو من یابی صد

سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 126

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 127روزی که بود دلت ز جانان پر درد

سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 127

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 128گر خاک شوم چو باد بر من گذرد

سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 128

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 129بر رهگذر دوست کمین خواهم کرد

سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 129

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 130از دور مرا بدید لب خندان کرد

سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 130

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 131سودای توام بی‌سر و بی‌سامان کرد

سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 131

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 132روزی که سر از پرده برون خواهی کرد

سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 132

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 133چون چهرهٔ تو ز گریه باشد پر درد

سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 133

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 134گفتا که به گرد کوی ما خیره مگرد

سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 134

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 135منگر تو بدانکه ذوفنون آید مرد

سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 135

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 136رو گرد سراپردهٔ اسرار مگرد

سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 136

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 137آن بت که دل مرا فرا چنگ آورد

سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 137

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 138بس دل که غم سود و زیان تو خورد

سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 138

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 139هر کو به جهان راه قلندر گیرد

سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 139

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 140چون پوست کشد کارد به دندان گیرد

سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 140

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 141این اسب قلندری نه هر کس تازد

سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 141

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 142گبری که گرسنه شد به نانی ارزد

سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 142

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 143بادی که ز کوی آن نگارین خیزد

سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 143

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 144ای آنکه برت مردم بد، دد باشد

سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 144

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 145دشنام که از لب تو مهوش باشد

سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 145

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 146تو شیردلی شکار تو دل باشد

سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 146

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 147این ضامن صبر من خجل خواهد شد

سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 147

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 148در راه قلندری زیان سود تو شد

سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 148

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 149بالای بتان چاکر بالای تو شد

سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 149

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 150از فقر نشان نگر که در عود آمد

سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 150

2 اشعار

نظمیں

رباعی شمارهٔ 101–زین رفتن جان ربای درد افزایت

رباعی شمارهٔ 102–آتش در زن ز کبریا در کویت

رباعی شمارهٔ 103–هستی تو سزای این و صد چندین رنج

رباعی شمارهٔ 104–اندر همه عمر من بسی وقت صبوح

رباعی شمارهٔ 105–هر جاه ترا بلندی جوزا باد

رباعی شمارهٔ 106–ای شاخ تو اقبال و خرد بارت باد

رباعی شمارهٔ 107–گوشت سوی عاقلان غافل‌وش باد

رباعی شمارهٔ 108–زلفینانت همیشه خم در خم باد

رباعی شمارهٔ 109–نور بصرم خاک قدمهای تو باد

رباعی شمارهٔ 110–اصل همه شادی از دل شاد تو باد

رباعی شمارهٔ 111–از کبر چو من طبع تو بگریخته باد

رباعی شمارهٔ 112–گردی که ز دیوار تو برباید باد

رباعی شمارهٔ 113–کاری که نه کار تست ناساخته باد

رباعی شمارهٔ 114–چشمم ز فراق تو جهانسوز مباد

رباعی شمارهٔ 115–آن را شایی که باشم از عشق تو شاد

رباعی شمارهٔ 116–آن به که کنم یاد تو ای حور نژاد

رباعی شمارهٔ 117–ما را به جز از تو عالم افروز مباد

رباعی شمارهٔ 118–در دیدهٔ خصم نیک روی تو مباد

رباعی شمارهٔ 119–آب از اثر عارض تو می گردد

رباعی شمارهٔ 120–تن در غم تو در آب منزل دارد

رباعی شمارهٔ 121–هجر تو خوشست اگر چه زارم دارد

رباعی شمارهٔ 122–از روی تو دیده‌ها جمالی دارد

رباعی شمارهٔ 123–با هجر تو بنده دل خمین می‌دارد

رباعی شمارهٔ 124–ای صورت تو سکون دلها چو خرد

رباعی شمارهٔ 125–گه جفت صلاح باشم و یار خرد

رباعی شمارهٔ 126–من چون تو نیابم تو چو من یابی صد

رباعی شمارهٔ 127–روزی که بود دلت ز جانان پر درد

رباعی شمارهٔ 128–گر خاک شوم چو باد بر من گذرد

رباعی شمارهٔ 129–بر رهگذر دوست کمین خواهم کرد

رباعی شمارهٔ 130–از دور مرا بدید لب خندان کرد

رباعی شمارهٔ 131–سودای توام بی‌سر و بی‌سامان کرد

رباعی شمارهٔ 132–روزی که سر از پرده برون خواهی کرد

رباعی شمارهٔ 133–چون چهرهٔ تو ز گریه باشد پر درد

رباعی شمارهٔ 134–گفتا که به گرد کوی ما خیره مگرد

رباعی شمارهٔ 135–منگر تو بدانکه ذوفنون آید مرد

رباعی شمارهٔ 136–رو گرد سراپردهٔ اسرار مگرد

رباعی شمارهٔ 137–آن بت که دل مرا فرا چنگ آورد

رباعی شمارهٔ 138–بس دل که غم سود و زیان تو خورد

رباعی شمارهٔ 139–هر کو به جهان راه قلندر گیرد

رباعی شمارهٔ 140–چون پوست کشد کارد به دندان گیرد

رباعی شمارهٔ 141–این اسب قلندری نه هر کس تازد

رباعی شمارهٔ 142–گبری که گرسنه شد به نانی ارزد

رباعی شمارهٔ 143–بادی که ز کوی آن نگارین خیزد

رباعی شمارهٔ 144–ای آنکه برت مردم بد، دد باشد

رباعی شمارهٔ 145–دشنام که از لب تو مهوش باشد

رباعی شمارهٔ 146–تو شیردلی شکار تو دل باشد

رباعی شمارهٔ 147–این ضامن صبر من خجل خواهد شد

رباعی شمارهٔ 148–در راه قلندری زیان سود تو شد

رباعی شمارهٔ 149–بالای بتان چاکر بالای تو شد

رباعی شمارهٔ 150–از فقر نشان نگر که در عود آمد

رباعیات

نظمیں

رباعی شمارهٔ 101–زین رفتن جان ربای درد افزایت

رباعی شمارهٔ 102–آتش در زن ز کبریا در کویت

رباعی شمارهٔ 103–هستی تو سزای این و صد چندین رنج

رباعی شمارهٔ 104–اندر همه عمر من بسی وقت صبوح

رباعی شمارهٔ 105–هر جاه ترا بلندی جوزا باد

رباعی شمارهٔ 106–ای شاخ تو اقبال و خرد بارت باد

رباعی شمارهٔ 107–گوشت سوی عاقلان غافل‌وش باد

رباعی شمارهٔ 108–زلفینانت همیشه خم در خم باد

رباعی شمارهٔ 109–نور بصرم خاک قدمهای تو باد

رباعی شمارهٔ 110–اصل همه شادی از دل شاد تو باد

رباعی شمارهٔ 111–از کبر چو من طبع تو بگریخته باد

رباعی شمارهٔ 112–گردی که ز دیوار تو برباید باد

رباعی شمارهٔ 113–کاری که نه کار تست ناساخته باد

رباعی شمارهٔ 114–چشمم ز فراق تو جهانسوز مباد

رباعی شمارهٔ 115–آن را شایی که باشم از عشق تو شاد

رباعی شمارهٔ 116–آن به که کنم یاد تو ای حور نژاد

رباعی شمارهٔ 117–ما را به جز از تو عالم افروز مباد

رباعی شمارهٔ 118–در دیدهٔ خصم نیک روی تو مباد

رباعی شمارهٔ 119–آب از اثر عارض تو می گردد

رباعی شمارهٔ 120–تن در غم تو در آب منزل دارد

رباعی شمارهٔ 121–هجر تو خوشست اگر چه زارم دارد

رباعی شمارهٔ 122–از روی تو دیده‌ها جمالی دارد

رباعی شمارهٔ 123–با هجر تو بنده دل خمین می‌دارد

رباعی شمارهٔ 124–ای صورت تو سکون دلها چو خرد

رباعی شمارهٔ 125–گه جفت صلاح باشم و یار خرد

رباعی شمارهٔ 126–من چون تو نیابم تو چو من یابی صد

رباعی شمارهٔ 101زین رفتن جان ربای درد افزایت

رباعی شمارهٔ 102آتش در زن ز کبریا در کویت

رباعی شمارهٔ 103هستی تو سزای این و صد چندین رنج

رباعی شمارهٔ 104اندر همه عمر من بسی وقت صبوح

رباعی شمارهٔ 105هر جاه ترا بلندی جوزا باد

رباعی شمارهٔ 106ای شاخ تو اقبال و خرد بارت باد

رباعی شمارهٔ 107گوشت سوی عاقلان غافل‌وش باد

رباعی شمارهٔ 108زلفینانت همیشه خم در خم باد

رباعی شمارهٔ 109نور بصرم خاک قدمهای تو باد

رباعی شمارهٔ 110اصل همه شادی از دل شاد تو باد

رباعی شمارهٔ 111از کبر چو من طبع تو بگریخته باد

رباعی شمارهٔ 112گردی که ز دیوار تو برباید باد

رباعی شمارهٔ 113کاری که نه کار تست ناساخته باد

رباعی شمارهٔ 114چشمم ز فراق تو جهانسوز مباد

رباعی شمارهٔ 115آن را شایی که باشم از عشق تو شاد

رباعی شمارهٔ 116آن به که کنم یاد تو ای حور نژاد

رباعی شمارهٔ 117ما را به جز از تو عالم افروز مباد

رباعی شمارهٔ 118در دیدهٔ خصم نیک روی تو مباد

رباعی شمارهٔ 119آب از اثر عارض تو می گردد

رباعی شمارهٔ 120تن در غم تو در آب منزل دارد

رباعی شمارهٔ 121هجر تو خوشست اگر چه زارم دارد

رباعی شمارهٔ 122از روی تو دیده‌ها جمالی دارد

رباعی شمارهٔ 123با هجر تو بنده دل خمین می‌دارد

رباعی شمارهٔ 124ای صورت تو سکون دلها چو خرد

رباعی شمارهٔ 125گه جفت صلاح باشم و یار خرد

رباعی شمارهٔ 126من چون تو نیابم تو چو من یابی صد

رباعی شمارهٔ 127روزی که بود دلت ز جانان پر درد

رباعی شمارهٔ 128گر خاک شوم چو باد بر من گذرد

رباعی شمارهٔ 129بر رهگذر دوست کمین خواهم کرد

رباعی شمارهٔ 130از دور مرا بدید لب خندان کرد

رباعی شمارهٔ 131سودای توام بی‌سر و بی‌سامان کرد

رباعی شمارهٔ 132روزی که سر از پرده برون خواهی کرد

رباعی شمارهٔ 133چون چهرهٔ تو ز گریه باشد پر درد

رباعی شمارهٔ 134گفتا که به گرد کوی ما خیره مگرد

رباعی شمارهٔ 135منگر تو بدانکه ذوفنون آید مرد

رباعی شمارهٔ 136رو گرد سراپردهٔ اسرار مگرد

رباعی شمارهٔ 137آن بت که دل مرا فرا چنگ آورد

رباعی شمارهٔ 138بس دل که غم سود و زیان تو خورد

رباعی شمارهٔ 139هر کو به جهان راه قلندر گیرد

رباعی شمارهٔ 140چون پوست کشد کارد به دندان گیرد

رباعی شمارهٔ 141این اسب قلندری نه هر کس تازد

رباعی شمارهٔ 142گبری که گرسنه شد به نانی ارزد

رباعی شمارهٔ 143بادی که ز کوی آن نگارین خیزد

رباعی شمارهٔ 144ای آنکه برت مردم بد، دد باشد

رباعی شمارهٔ 145دشنام که از لب تو مهوش باشد

رباعی شمارهٔ 146تو شیردلی شکار تو دل باشد

رباعی شمارهٔ 147این ضامن صبر من خجل خواهد شد

رباعی شمارهٔ 148در راه قلندری زیان سود تو شد

رباعی شمارهٔ 149بالای بتان چاکر بالای تو شد

رباعی شمارهٔ 150از فقر نشان نگر که در عود آمد

رباعی شمارهٔ 101زین رفتن جان ربای درد افزایت

رباعی شمارهٔ 102آتش در زن ز کبریا در کویت

رباعی شمارهٔ 103هستی تو سزای این و صد چندین رنج

رباعی شمارهٔ 104اندر همه عمر من بسی وقت صبوح

رباعی شمارهٔ 105هر جاه ترا بلندی جوزا باد

رباعی شمارهٔ 106ای شاخ تو اقبال و خرد بارت باد

رباعی شمارهٔ 107گوشت سوی عاقلان غافل‌وش باد

رباعی شمارهٔ 108زلفینانت همیشه خم در خم باد

رباعی شمارهٔ 109نور بصرم خاک قدمهای تو باد

رباعی شمارهٔ 110اصل همه شادی از دل شاد تو باد

رباعی شمارهٔ 111از کبر چو من طبع تو بگریخته باد

رباعی شمارهٔ 112گردی که ز دیوار تو برباید باد

رباعی شمارهٔ 113کاری که نه کار تست ناساخته باد

رباعی شمارهٔ 114چشمم ز فراق تو جهانسوز مباد

رباعی شمارهٔ 115آن را شایی که باشم از عشق تو شاد

رباعی شمارهٔ 116آن به که کنم یاد تو ای حور نژاد

رباعی شمارهٔ 117ما را به جز از تو عالم افروز مباد

رباعی شمارهٔ 118در دیدهٔ خصم نیک روی تو مباد

رباعی شمارهٔ 119آب از اثر عارض تو می گردد

رباعی شمارهٔ 120تن در غم تو در آب منزل دارد

رباعی شمارهٔ 121هجر تو خوشست اگر چه زارم دارد

رباعی شمارهٔ 122از روی تو دیده‌ها جمالی دارد

رباعی شمارهٔ 123با هجر تو بنده دل خمین می‌دارد

رباعی شمارهٔ 124ای صورت تو سکون دلها چو خرد

رباعی شمارهٔ 125گه جفت صلاح باشم و یار خرد

رباعی شمارهٔ 126من چون تو نیابم تو چو من یابی صد

رباعی شمارهٔ 127روزی که بود دلت ز جانان پر درد

رباعی شمارهٔ 128گر خاک شوم چو باد بر من گذرد

رباعی شمارهٔ 129بر رهگذر دوست کمین خواهم کرد

رباعی شمارهٔ 130از دور مرا بدید لب خندان کرد