رباعیات

رباعی شمارهٔ 51محراب جهان جمال رخسارهٔ تست

سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 51

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 52امروز ببر زانچه ترا پیوندست

سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 52

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 53بر من فلک ار دست جفا گستردست

سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 53

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 54تا جان مرا بادهٔ مهرت سودست

سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 54

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 55در دام تو هر کس که گرفتارترست

سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 55

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 56مژگان و لبش عذر و عذابی دگرست

سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 56

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 57هر خوش پسری را حرکات دگرست

سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 57

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 58هر روز مرا با تو نیازی دگرست

سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 58

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 59در شهر هر آنکسی که او مشهورست

سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 59

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 60غم خوردن این جهان فانی‌، هوس است

سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 60

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 61در دیدهٔ کبر کبریای تو بسست

سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 61

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 62گر گویم جان فدا کنم جان نفسست

سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 62

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 63تا این دل من همیشه عشق اندیش‌ست

سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 63

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 64زین روی که راه عشق راهی تنگ‌ست

سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 64

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 65ار نیست دهان فزونت ار هست کمست

سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 65

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 66تنگی دهن یار ز اندیشه کمست

سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 66

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 67هر روز مرا ز عشق جان انجامت

سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 67

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 68آنجا که سر تیغ ترا یافتن ست

سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 68

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 69آنم که مرا نه دل نه جان و نه تنست

سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 69

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 70برهان محبت نفس سرد منست

سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 70

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 71شبها ز فراق تو دلم پر خونست

سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 71

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 72آن روز که بیش با من او را کینست

سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 72

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 73در مرگ حیات اهل داد و دینست

سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 73

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 74آنکس که سرت برید غمخوار تو اوست

سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 74

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 75آنکس که به یاد او مرا کار نکوست

سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 75

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 76ایام درشت رام بهرام شه‌ست

سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 76

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 77هر چند بلای عشق دشمن کامیست

سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 77

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 78در دام تو هر کس که گرفتارترست

سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 78

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 79چندان چشمم که در غم هجر گریست

سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 79

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 80گویند که راستی چو زر کانیست

سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 80

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 81کمتر ز من ای جان به جهان خاکی نیست

سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 81

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 82اندر عقب دکان قصاب گویست

سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 82

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 83زلفین تو تا بوی گل نوروزیست

سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 83

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 84عقلی که ز لطف دیدهٔ جان پنداشت

سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 84

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 85روزی که رطب داد همی از پیشت

سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 85

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 86نوری که همی جمع نیابی در مشت

سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 86

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 87بس عابد را که سرو بالای تو کشت

سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 87

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 88صد بار رهی بیش به کوی تو شتافت

سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 88

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 89بویی که مرا ز وصل یار آمد رفت

سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 89

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 90ای عالم علم پیشگاه تو برفت

سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 90

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 91رازی که سر زلف تو با باد بگفت

سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 91

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 92چون دید مرا رخانش چون گل بشکفت

سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 92

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 93افلاک به تیر عشق بتوانم سفت

سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 93

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 94تا کی باشم با غم هجران تو جفت

سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 94

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 95در خاک بجستمت چو خور یافتمت

سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 95

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 96ای دیدهٔ روشن سنایی ز غمت

سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 96

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 97از ظلمت چون گرفته ما هم ز غمت

سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 97

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 98دل خسته و زار و ناتوانم ز غمت

سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 98

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 99هر چند دلم بیش کشد بار غمت

سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 99

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 100سرو چمنی یاد نیاید ز منت

سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 100

2 اشعار

نظمیں

رباعی شمارهٔ 51–محراب جهان جمال رخسارهٔ تست

رباعی شمارهٔ 52–امروز ببر زانچه ترا پیوندست

رباعی شمارهٔ 53–بر من فلک ار دست جفا گستردست

رباعی شمارهٔ 54–تا جان مرا بادهٔ مهرت سودست

رباعی شمارهٔ 55–در دام تو هر کس که گرفتارترست

رباعی شمارهٔ 56–مژگان و لبش عذر و عذابی دگرست

رباعی شمارهٔ 57–هر خوش پسری را حرکات دگرست

رباعی شمارهٔ 58–هر روز مرا با تو نیازی دگرست

رباعی شمارهٔ 59–در شهر هر آنکسی که او مشهورست

رباعی شمارهٔ 60–غم خوردن این جهان فانی‌، هوس است

رباعی شمارهٔ 61–در دیدهٔ کبر کبریای تو بسست

رباعی شمارهٔ 62–گر گویم جان فدا کنم جان نفسست

رباعی شمارهٔ 63–تا این دل من همیشه عشق اندیش‌ست

رباعی شمارهٔ 64–زین روی که راه عشق راهی تنگ‌ست

رباعی شمارهٔ 65–ار نیست دهان فزونت ار هست کمست

رباعی شمارهٔ 66–تنگی دهن یار ز اندیشه کمست

رباعی شمارهٔ 67–هر روز مرا ز عشق جان انجامت

رباعی شمارهٔ 68–آنجا که سر تیغ ترا یافتن ست

رباعی شمارهٔ 69–آنم که مرا نه دل نه جان و نه تنست

رباعی شمارهٔ 70–برهان محبت نفس سرد منست

رباعی شمارهٔ 71–شبها ز فراق تو دلم پر خونست

رباعی شمارهٔ 72–آن روز که بیش با من او را کینست

رباعی شمارهٔ 73–در مرگ حیات اهل داد و دینست

رباعی شمارهٔ 74–آنکس که سرت برید غمخوار تو اوست

رباعی شمارهٔ 75–آنکس که به یاد او مرا کار نکوست

رباعی شمارهٔ 76–ایام درشت رام بهرام شه‌ست

رباعی شمارهٔ 77–هر چند بلای عشق دشمن کامیست

رباعی شمارهٔ 78–در دام تو هر کس که گرفتارترست

رباعی شمارهٔ 79–چندان چشمم که در غم هجر گریست

رباعی شمارهٔ 80–گویند که راستی چو زر کانیست

رباعی شمارهٔ 81–کمتر ز من ای جان به جهان خاکی نیست

رباعی شمارهٔ 82–اندر عقب دکان قصاب گویست

رباعی شمارهٔ 83–زلفین تو تا بوی گل نوروزیست

رباعی شمارهٔ 84–عقلی که ز لطف دیدهٔ جان پنداشت

رباعی شمارهٔ 85–روزی که رطب داد همی از پیشت

رباعی شمارهٔ 86–نوری که همی جمع نیابی در مشت

رباعی شمارهٔ 87–بس عابد را که سرو بالای تو کشت

رباعی شمارهٔ 88–صد بار رهی بیش به کوی تو شتافت

رباعی شمارهٔ 89–بویی که مرا ز وصل یار آمد رفت

رباعی شمارهٔ 90–ای عالم علم پیشگاه تو برفت

رباعی شمارهٔ 91–رازی که سر زلف تو با باد بگفت

رباعی شمارهٔ 92–چون دید مرا رخانش چون گل بشکفت

رباعی شمارهٔ 93–افلاک به تیر عشق بتوانم سفت

رباعی شمارهٔ 94–تا کی باشم با غم هجران تو جفت

رباعی شمارهٔ 95–در خاک بجستمت چو خور یافتمت

رباعی شمارهٔ 96–ای دیدهٔ روشن سنایی ز غمت

رباعی شمارهٔ 97–از ظلمت چون گرفته ما هم ز غمت

رباعی شمارهٔ 98–دل خسته و زار و ناتوانم ز غمت

رباعی شمارهٔ 99–هر چند دلم بیش کشد بار غمت

رباعی شمارهٔ 100–سرو چمنی یاد نیاید ز منت

رباعیات

نظمیں

رباعی شمارهٔ 51–محراب جهان جمال رخسارهٔ تست

رباعی شمارهٔ 52–امروز ببر زانچه ترا پیوندست

رباعی شمارهٔ 53–بر من فلک ار دست جفا گستردست

رباعی شمارهٔ 54–تا جان مرا بادهٔ مهرت سودست

رباعی شمارهٔ 55–در دام تو هر کس که گرفتارترست

رباعی شمارهٔ 56–مژگان و لبش عذر و عذابی دگرست

رباعی شمارهٔ 57–هر خوش پسری را حرکات دگرست

رباعی شمارهٔ 58–هر روز مرا با تو نیازی دگرست

رباعی شمارهٔ 59–در شهر هر آنکسی که او مشهورست

رباعی شمارهٔ 60–غم خوردن این جهان فانی‌، هوس است

رباعی شمارهٔ 61–در دیدهٔ کبر کبریای تو بسست

رباعی شمارهٔ 62–گر گویم جان فدا کنم جان نفسست

رباعی شمارهٔ 63–تا این دل من همیشه عشق اندیش‌ست

رباعی شمارهٔ 64–زین روی که راه عشق راهی تنگ‌ست

رباعی شمارهٔ 65–ار نیست دهان فزونت ار هست کمست

رباعی شمارهٔ 66–تنگی دهن یار ز اندیشه کمست

رباعی شمارهٔ 67–هر روز مرا ز عشق جان انجامت

رباعی شمارهٔ 68–آنجا که سر تیغ ترا یافتن ست

رباعی شمارهٔ 69–آنم که مرا نه دل نه جان و نه تنست

رباعی شمارهٔ 70–برهان محبت نفس سرد منست

رباعی شمارهٔ 71–شبها ز فراق تو دلم پر خونست

رباعی شمارهٔ 72–آن روز که بیش با من او را کینست

رباعی شمارهٔ 73–در مرگ حیات اهل داد و دینست

رباعی شمارهٔ 74–آنکس که سرت برید غمخوار تو اوست

رباعی شمارهٔ 75–آنکس که به یاد او مرا کار نکوست

رباعی شمارهٔ 76–ایام درشت رام بهرام شه‌ست

رباعی شمارهٔ 51محراب جهان جمال رخسارهٔ تست

رباعی شمارهٔ 52امروز ببر زانچه ترا پیوندست

رباعی شمارهٔ 53بر من فلک ار دست جفا گستردست

رباعی شمارهٔ 54تا جان مرا بادهٔ مهرت سودست

رباعی شمارهٔ 55در دام تو هر کس که گرفتارترست

رباعی شمارهٔ 56مژگان و لبش عذر و عذابی دگرست

رباعی شمارهٔ 57هر خوش پسری را حرکات دگرست

رباعی شمارهٔ 58هر روز مرا با تو نیازی دگرست

رباعی شمارهٔ 59در شهر هر آنکسی که او مشهورست

رباعی شمارهٔ 60غم خوردن این جهان فانی‌، هوس است

رباعی شمارهٔ 61در دیدهٔ کبر کبریای تو بسست

رباعی شمارهٔ 62گر گویم جان فدا کنم جان نفسست

رباعی شمارهٔ 63تا این دل من همیشه عشق اندیش‌ست

رباعی شمارهٔ 64زین روی که راه عشق راهی تنگ‌ست

رباعی شمارهٔ 65ار نیست دهان فزونت ار هست کمست

رباعی شمارهٔ 66تنگی دهن یار ز اندیشه کمست

رباعی شمارهٔ 67هر روز مرا ز عشق جان انجامت

رباعی شمارهٔ 68آنجا که سر تیغ ترا یافتن ست

رباعی شمارهٔ 69آنم که مرا نه دل نه جان و نه تنست

رباعی شمارهٔ 70برهان محبت نفس سرد منست

رباعی شمارهٔ 71شبها ز فراق تو دلم پر خونست

رباعی شمارهٔ 72آن روز که بیش با من او را کینست

رباعی شمارهٔ 73در مرگ حیات اهل داد و دینست

رباعی شمارهٔ 74آنکس که سرت برید غمخوار تو اوست

رباعی شمارهٔ 75آنکس که به یاد او مرا کار نکوست

رباعی شمارهٔ 76ایام درشت رام بهرام شه‌ست

رباعی شمارهٔ 77هر چند بلای عشق دشمن کامیست

رباعی شمارهٔ 78در دام تو هر کس که گرفتارترست

رباعی شمارهٔ 79چندان چشمم که در غم هجر گریست

رباعی شمارهٔ 80گویند که راستی چو زر کانیست

رباعی شمارهٔ 81کمتر ز من ای جان به جهان خاکی نیست

رباعی شمارهٔ 82اندر عقب دکان قصاب گویست

رباعی شمارهٔ 83زلفین تو تا بوی گل نوروزیست

رباعی شمارهٔ 84عقلی که ز لطف دیدهٔ جان پنداشت

رباعی شمارهٔ 85روزی که رطب داد همی از پیشت

رباعی شمارهٔ 86نوری که همی جمع نیابی در مشت

رباعی شمارهٔ 87بس عابد را که سرو بالای تو کشت

رباعی شمارهٔ 88صد بار رهی بیش به کوی تو شتافت

رباعی شمارهٔ 89بویی که مرا ز وصل یار آمد رفت

رباعی شمارهٔ 90ای عالم علم پیشگاه تو برفت

رباعی شمارهٔ 91رازی که سر زلف تو با باد بگفت

رباعی شمارهٔ 92چون دید مرا رخانش چون گل بشکفت

رباعی شمارهٔ 93افلاک به تیر عشق بتوانم سفت

رباعی شمارهٔ 94تا کی باشم با غم هجران تو جفت

رباعی شمارهٔ 95در خاک بجستمت چو خور یافتمت

رباعی شمارهٔ 96ای دیدهٔ روشن سنایی ز غمت

رباعی شمارهٔ 97از ظلمت چون گرفته ما هم ز غمت

رباعی شمارهٔ 98دل خسته و زار و ناتوانم ز غمت

رباعی شمارهٔ 99هر چند دلم بیش کشد بار غمت

رباعی شمارهٔ 100سرو چمنی یاد نیاید ز منت

رباعی شمارهٔ 51محراب جهان جمال رخسارهٔ تست

رباعی شمارهٔ 52امروز ببر زانچه ترا پیوندست

رباعی شمارهٔ 53بر من فلک ار دست جفا گستردست

رباعی شمارهٔ 54تا جان مرا بادهٔ مهرت سودست

رباعی شمارهٔ 55در دام تو هر کس که گرفتارترست

رباعی شمارهٔ 56مژگان و لبش عذر و عذابی دگرست

رباعی شمارهٔ 57هر خوش پسری را حرکات دگرست

رباعی شمارهٔ 58هر روز مرا با تو نیازی دگرست

رباعی شمارهٔ 59در شهر هر آنکسی که او مشهورست

رباعی شمارهٔ 60غم خوردن این جهان فانی‌، هوس است

رباعی شمارهٔ 61در دیدهٔ کبر کبریای تو بسست

رباعی شمارهٔ 62گر گویم جان فدا کنم جان نفسست

رباعی شمارهٔ 63تا این دل من همیشه عشق اندیش‌ست

رباعی شمارهٔ 64زین روی که راه عشق راهی تنگ‌ست

رباعی شمارهٔ 65ار نیست دهان فزونت ار هست کمست

رباعی شمارهٔ 66تنگی دهن یار ز اندیشه کمست

رباعی شمارهٔ 67هر روز مرا ز عشق جان انجامت

رباعی شمارهٔ 68آنجا که سر تیغ ترا یافتن ست

رباعی شمارهٔ 69آنم که مرا نه دل نه جان و نه تنست

رباعی شمارهٔ 70برهان محبت نفس سرد منست

رباعی شمارهٔ 71شبها ز فراق تو دلم پر خونست

رباعی شمارهٔ 72آن روز که بیش با من او را کینست

رباعی شمارهٔ 73در مرگ حیات اهل داد و دینست

رباعی شمارهٔ 74آنکس که سرت برید غمخوار تو اوست

رباعی شمارهٔ 75آنکس که به یاد او مرا کار نکوست

رباعی شمارهٔ 76ایام درشت رام بهرام شه‌ست

رباعی شمارهٔ 77هر چند بلای عشق دشمن کامیست

رباعی شمارهٔ 78در دام تو هر کس که گرفتارترست

رباعی شمارهٔ 79چندان چشمم که در غم هجر گریست

رباعی شمارهٔ 80گویند که راستی چو زر کانیست