سنایی»دیوان اشعار»رباعیات»رباعی شمارهٔ 90رباعی شمارهٔ 90شاعر: سناییوزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)قافیہ: اهتوبرفتصنف: رباعیآغازاختتامآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںای عالم علم پیشگاه تو برفتای دین محمدی پناه تو برفت2نقل کریںای چرخ فرو گسل که ماه تو برفتدر حجلهرو ای سخن که شاه تو برفت◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمبویی که مرا ز وصل یار آمد رفتو آن شاخ جوانی که به بار آمد رفتسنایی»دیوان اشعار»رباعیات»رباعی شمارهٔ 89اگلی نظمرازی که سر زلف تو با باد بگفتخود باد کجا تواند آن راز نهفتسنایی»دیوان اشعار»رباعیات»رباعی شمارهٔ 91ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمبویی که مرا ز وصل یار آمد رفتو آن شاخ جوانی که به بار آمد رفتسنایی»دیوان اشعار»رباعیات»رباعی شمارهٔ 89
اگلی نظمرازی که سر زلف تو با باد بگفتخود باد کجا تواند آن راز نهفتسنایی»دیوان اشعار»رباعیات»رباعی شمارهٔ 91
