عقلی که ز لطف دیدهٔ جان پنداشت
بر دل صفت ترا به خوبی بنگاشت
جانی که همی با تو توان عمر گذاشت
عمری که دل از مهر تو بر نتوان داشت
زمین
شیخ ابوالحسن خرقانی - قدس سره - روزی به اصحاب خود گفت که چه بهتر بود؟ گفتند: شیخا هم تو بگوی گفت: دلی که در وی همه یاد کرد او بود.
دارم دلکی که با هر اندیشه که داشت
جامیبهارستانروضهٔ نخستین (در ذکر احوال مشایخ صوفیه)بخش 20
لطف تو جهانی و قرانی افراشت
وین تعبیههای خود به چیزی ننگاشت
رومیدیوان شمسرباعیاترباعی شمارهٔ 401
فارسی متن کا ماخذ: گنجور
