سنایی»دیوان اشعار»رباعیات»رباعی شمارهٔ 85رباعی شمارهٔ 85شاعر: سناییوزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)قافیہ: یشتہم وزن و قافیہ نظمیں: 1صنف: رباعیآغازاختتامآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںروزی که رطب داد همی از پیشتآن روز به جان خریدمی تشویشت2نقل کریںاکنون که دمید ریش چون حشیشتتیزم بر ریش اگر ریم بر ریشت◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمعقلی که ز لطف دیدهٔ جان پنداشتبر دل صفت ترا به خوبی بنگاشتسنایی»دیوان اشعار»رباعیات»رباعی شمارهٔ 84اگلی نظمنوری که همی جمع نیابی در مشتناری که به تو در نتوان زد انگشتسنایی»دیوان اشعار»رباعیات»رباعی شمارهٔ 86زمینہم وزن و قافیہ نظمیںای عقلِ تو کرده مبتلای خویشتاز عقل، عَقیله هر زمانی بیشتعطار»مختارنامه»باب دوازدهم: در شكایت از نفس خود»شمارهٔ 26ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمعقلی که ز لطف دیدهٔ جان پنداشتبر دل صفت ترا به خوبی بنگاشتسنایی»دیوان اشعار»رباعیات»رباعی شمارهٔ 84
اگلی نظمنوری که همی جمع نیابی در مشتناری که به تو در نتوان زد انگشتسنایی»دیوان اشعار»رباعیات»رباعی شمارهٔ 86
ای عقلِ تو کرده مبتلای خویشتاز عقل، عَقیله هر زمانی بیشتعطار»مختارنامه»باب دوازدهم: در شكایت از نفس خود»شمارهٔ 26
