سنایی»دیوان اشعار»رباعیات»رباعی شمارهٔ 100رباعی شمارهٔ 100شاعر: سناییوزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)قافیہ: نتہم وزن و قافیہ نظمیں: 2صنف: رباعیآغازاختتامآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںسرو چمنی یاد نیاید ز منتشد پست چو من سرو بسی در چمنت2نقل کریںخورشید همه ز کوه آید بر اوجوان من مسکین ز ره پیرهنت◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمهر چند دلم بیش کشد بار غمتگویی که بود شیفتهتر بر ستمتسنایی»دیوان اشعار»رباعیات»رباعی شمارهٔ 99اگلی نظمزین رفتن جان ربای درد افزایتچون سازم و چون کنم پشیمان رایتسنایی»دیوان اشعار»رباعیات»رباعی شمارهٔ 101زمینہم وزن و قافیہ نظمیںفارقت و لاحبیب لی الا انتاحباب چنین کنند احسنت احسنتجامی»دیوان اشعار»رباعیات»شمارهٔ 26ای کرده پسند از دو جهان چاره منتحقّا که دریغ دارم از خویشتنتعطار»مختارنامه»باب سی و هشتم: در صفت لب و دهان معشوق»شمارهٔ 5ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمهر چند دلم بیش کشد بار غمتگویی که بود شیفتهتر بر ستمتسنایی»دیوان اشعار»رباعیات»رباعی شمارهٔ 99
اگلی نظمزین رفتن جان ربای درد افزایتچون سازم و چون کنم پشیمان رایتسنایی»دیوان اشعار»رباعیات»رباعی شمارهٔ 101
ای کرده پسند از دو جهان چاره منتحقّا که دریغ دارم از خویشتنتعطار»مختارنامه»باب سی و هشتم: در صفت لب و دهان معشوق»شمارهٔ 5
