سنایی»دیوان اشعار»رباعیات»رباعی شمارهٔ 102رباعی شمارهٔ 102شاعر: سناییوزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)قافیہ: ویتہم وزن و قافیہ نظمیں: 2صنف: رباعیآغازاختتامآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںآتش در زن ز کبریا در کویتتا ره نبرد هیچ فضولی سویت2نقل کریںآن روی نکو ز ما بپوش از مویتزیرا که به ما دریغ باشد رویت◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمزین رفتن جان ربای درد افزایتچون سازم و چون کنم پشیمان رایتسنایی»دیوان اشعار»رباعیات»رباعی شمارهٔ 101اگلی نظمهستی تو سزای این و صد چندین رنجتا با تو که گفت کین همه بر خود سنجسنایی»دیوان اشعار»رباعیات»رباعی شمارهٔ 103زمینہم وزن و قافیہ نظمیںگفتم چشمم که هست خاک کویتپرآب مدار بیرخ نیکویترومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 386مستم ز خمار عبهر جادویتدفعم چه دهی چو آمدم در کویترومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 413ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمزین رفتن جان ربای درد افزایتچون سازم و چون کنم پشیمان رایتسنایی»دیوان اشعار»رباعیات»رباعی شمارهٔ 101
اگلی نظمهستی تو سزای این و صد چندین رنجتا با تو که گفت کین همه بر خود سنجسنایی»دیوان اشعار»رباعیات»رباعی شمارهٔ 103
