سنایی»دیوان اشعار»رباعیات»رباعی شمارهٔ 137رباعی شمارهٔ 137شاعر: سناییوزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)قافیہ: نگاوردصنف: رباعیآغازاختتامآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںآن بت که دل مرا فرا چنگ آوردشد مست و سوی رفتن آهنگ آورد2نقل کریںگفتم: مستی، مرو، سر جنگ آوردچون گل بدرید جامه و رنگ آورد◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمرو گرد سراپردهٔ اسرار مگردشوخی چکنی که نیستی مرد نبردسنایی»دیوان اشعار»رباعیات»رباعی شمارهٔ 136اگلی نظمبس دل که غم سود و زیان تو خوردبس شاه که یاد پاسبان تو خوردسنایی»دیوان اشعار»رباعیات»رباعی شمارهٔ 138ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمرو گرد سراپردهٔ اسرار مگردشوخی چکنی که نیستی مرد نبردسنایی»دیوان اشعار»رباعیات»رباعی شمارهٔ 136
اگلی نظمبس دل که غم سود و زیان تو خوردبس شاه که یاد پاسبان تو خوردسنایی»دیوان اشعار»رباعیات»رباعی شمارهٔ 138
