صفحۂ اولشعراءلغاتاوزاناصنافمترجمینصداکارہمارے بارے میںرابطہ
زندہ رود
زندہ رود

زندہ رود: فارسی شاعری کا ایک جاوداں دریا

زندہ رود فارسی شاعری کو اردو اور انگریزی تراجم، آڈیو اور ویڈیو کے ساتھ ایک پرسکون اور مستقل مطالعہ گاہ میں پیش کرنے کی کوشش ہے۔

مزید جانیں ←
YouTubeFacebookInstagramTikTok

مرکزی راستے

صفحۂ اولتلاشہمارے بارے میںرابطہ

مزید مطالعہ

شعراءاوزاناصنافصداکارانمترجمین

لغات

لغاتزندہ رود فارسی لغتزندہ رود عربی لغت

ہر ماہ نئی نظمیں · جاری منصوبہ

© 2026 زندہ رود

  1. صائب
  2. »دیوان اشعار
  3. »غزلیات

باب

غزلیات

نظمیں

غزلیات

  1. زندہ رود
  2. »صائب
  3. »دیوان اشعار
  4. »غزلیات

غزل شمارهٔ 4151–مردان اگر نفس به فراغت کشیده‌اند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4151

7 اشعار

غزل شمارهٔ 4152–عشاق سر به جیب نه آسان کشیده اند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4152

11 اشعار

غزل شمارهٔ 4153–عشاق دل به دیده روشن کشیده اند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4153

11 اشعار

غزل شمارهٔ 4154–از آفتاب چاشنی صبح شد بلند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4154

8 اشعار

غزل شمارهٔ 4155–جمعی که زیر خاک دل پاک می برند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4155

7 اشعار

غزل شمارهٔ 4156–این غافلان که دست به پیمانه می‌برند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4156

7 اشعار

غزل شمارهٔ 4157–قربانیان شکفته به قصاب برخورند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4157

9 اشعار

غزل شمارهٔ 4158–آزادگان کجا غم دستار می خورند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4158

11 اشعار

غزل شمارهٔ 4159–چون حرف شکوه برق ز تیغ زبان زند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4159

7 اشعار

غزل شمارهٔ 4160–زیر سپهر دست دعا موج می زند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4160

11 اشعار

غزل شمارهٔ 4161–داغ از حرارت جگرم داد می‌زند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4161

7 اشعار

غزل شمارهٔ 4162–گلزار جوش حسن خداداد می‌زند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4162

6 اشعار

غزل شمارهٔ 4163–ابر بهار سینه به گلزار می زند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4163

10 اشعار

غزل شمارهٔ 4164–عاشق که حرف عشق به اغیار می زند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4164

9 اشعار

غزل شمارهٔ 4165–فال وصال او دل رنجور می‌زند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4165

7 اشعار

غزل شمارهٔ 4166–خط تو راه دین ودل وهوش می زند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4166

10 اشعار

غزل شمارهٔ 4167–یاقوت با لب تودم از رنگ می زند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4167

10 اشعار

غزل شمارهٔ 4168–زخم تو تیغ بر جگر ماه می زند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4168

7 اشعار

غزل شمارهٔ 4169–زینسان که شیشه خنده مستانه می زند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4169

8 اشعار

غزل شمارهٔ 4170–تا سالکان به آبله پایی نمی رسند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4170

12 اشعار

غزل شمارهٔ 4171–جمعی که در لباس می ناب می کشند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4171

8 اشعار

غزل شمارهٔ 4172–عاشق کجا به کعبه و دیر التجا کند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4172

13 اشعار

غزل شمارهٔ 4173–وقت است نوبهار در عیش وا کند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4173

7 اشعار

غزل شمارهٔ 4174–محبوس آسمان چه پروبال واکند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4174

7 اشعار

غزل شمارهٔ 4175–آنجا که شوق دست حمایت بدر کند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4175

9 اشعار

غزل شمارهٔ 4176–آرام را خرام تو آتش عنان کند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4176

8 اشعار

غزل شمارهٔ 4177–مشکل دل رمیده هوای وطن کند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4177

8 اشعار

غزل شمارهٔ 4178–هشیار را خرام تو سر مست می کند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4178

5 اشعار

غزل شمارهٔ 4179–هر بلبلی که زمزمه بنیاد می‌کند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4179

11 اشعار

غزل شمارهٔ 4180–معشوق کی زاهل هوس یاد می کند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4180

5 اشعار

غزل شمارهٔ 4181–دل را سیاه آه غم آلود می کند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4181

7 اشعار

غزل شمارهٔ 4182–بی حاصلی که تربیت بید می کند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4182

11 اشعار

غزل شمارهٔ 4183–مخمور را نگاه تو سرشار می‌کند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4183

10 اشعار

غزل شمارهٔ 4184–از دور باش کی حذر اغیار می‌کند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4184

16 اشعار

غزل شمارهٔ 4185–مست است وخنده بر من مهجور می کند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4185

6 اشعار

غزل شمارهٔ 4186–پیمانه چاره سر پرشور می کند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4186

9 اشعار

غزل شمارهٔ 4187–تقدیر قطع رشته تدبیر می کند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4187

8 اشعار

غزل شمارهٔ 4188–بر باد می دهد سر بی مغز چون حباب

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4188

17 اشعار

غزل شمارهٔ 4189–عاشق کجا به شکوه دهن باز می‌کند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4189

11 اشعار

غزل شمارهٔ 4190–از نسبت عذار تو گل ناز می‌کند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4190

5 اشعار

غزل شمارهٔ 4191–هر غافلی که خنده به آواز می‌کند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4191

9 اشعار

غزل شمارهٔ 4192–نازش کسی که بر پدر خویش می کند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4192

13 اشعار

غزل شمارهٔ 4193–هردم نه بی‌سبب دل ما رقص می‌کند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4193

13 اشعار

غزل شمارهٔ 4194–با مردم آنچه شعله ادراک می کند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4194

12 اشعار

غزل شمارهٔ 4195–جان رمیده جسم گران را چه می کند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4195

9 اشعار

غزل شمارهٔ 4196–با خاطر گرفته کدورت چه می کند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4196

9 اشعار

غزل شمارهٔ 4197–حیران عشق او زر وگوهر چه می کند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4197

7 اشعار

غزل شمارهٔ 4198–از کف عنان گذاشته منزل چه می کند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4198

11 اشعار

غزل شمارهٔ 4199–تیغ زبان به عاشق حیران چه می‌کند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4199

14 اشعار

غزل شمارهٔ 4200–با عاشقان عداوت گردون چه می کند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4200

9 اشعار
  1. 1
  2. 2
  3. 3
  4. ...
  5. 83
  6. 84
  7. 85
  8. ...
  9. 140
پچھلا صفحہاگلا صفحہ