Name: غزلیات
Author: بیدل دهلوی

غزل شمارهٔ 1701این بحر را یک آینه دشت سراب‌ گیر

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1701

15 اشعار

غزل شمارهٔ 1702ای قاصد تحقیق ز تسلیم مددگیر

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1702

11 اشعار

غزل شمارهٔ 1703در عشق زپرواز نفس آینه برگیر

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1703

10 اشعار

غزل شمارهٔ 1704دل بیضهٔ طاووس خیال است به برگیر

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1704

11 اشعار

غزل شمارهٔ 1705زین بحر بیکران کم هر اعتبار گیر

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1705

12 اشعار

غزل شمارهٔ 1706هستی چو صبح قابل ضبط نفس مگیر

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1706

10 اشعار

غزل شمارهٔ 1707همنشین با من ز تشویش هوسها کین مگیر

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1707

11 اشعار

غزل شمارهٔ 1708به عجز کوش و تک و تاز دیگر آسان‌ گیر

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1708

12 اشعار

غزل شمارهٔ 1709مژگان‌ گشا جهان ته بال نگاه ‌گیر

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1709

11 اشعار

غزل شمارهٔ 1710درس هستی فکر تکراری ندارد خوانده‌ گیر

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1710

10 اشعار

غزل شمارهٔ 1711به‌ کنج زانوی تسلیم طرح امن انداز

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1711

14 اشعار

غزل شمارهٔ 1712جراءت پیریم این بس‌ که به چندین تک وتاز

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1712

12 اشعار

غزل شمارهٔ 1713از جیب هزار آینه سر بر زده‌ای باز

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1713

10 اشعار

غزل شمارهٔ 1714جامی مگر از بزم حیا در زده‌ای باز

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1714

10 اشعار

غزل شمارهٔ 1715چو شمع غره مشو چشم بر حیا انداز

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1715

11 اشعار

غزل شمارهٔ 1716سودای تک و تاز هوسها ز سر انداز

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1716

13 اشعار

غزل شمارهٔ 1717کی رود از خاطر آشفته‌ام سودای ناز

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1717

12 اشعار

غزل شمارهٔ 1718نرگسش وامی‌کند طومار استغنای ناز

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1718

11 اشعار

غزل شمارهٔ 1719بس که از شادابی خطت شد این گلزار سبز

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1719

12 اشعار

غزل شمارهٔ 1720هر کجا آیینهٔ ما گردد از زنگار سبز

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1720

12 اشعار

غزل شمارهٔ 1721پوچ است سر به سر فلک بی‌مدار مغز

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1721

12 اشعار

غزل شمارهٔ 1722عمری خیال پخت سر گیر و دار مغز

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1722

13 اشعار

غزل شمارهٔ 1723خودسری‌گرد دل تنگ نگردد هرگز

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1723

11 اشعار

غزل شمارهٔ 1724فتیله‌ای به دل بیخبر ز داغ افروز

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1724

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1725خون شد دل و ز اشک اثر می‌کشد هنوز

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1725

11 اشعار

غزل شمارهٔ 1726رنگ طاقت سوخت اما وحشت آغازم هنوز

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1726

14 اشعار

غزل شمارهٔ 1727بی‌پرده است و نیست عیان راز من هنوز

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1727

14 اشعار

غزل شمارهٔ 1728خارخارت ‌کشت و پیش حرص بیکاری هنوز

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1728

12 اشعار

غزل شمارهٔ 1729دارم دلی از داغ تمنای تو لبریز

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1729

11 اشعار

غزل شمارهٔ 1730غبار ره شو و سرکوب صد حشم برخیز

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1730

11 اشعار

غزل شمارهٔ 1731دل مصفاکن شرر در خرمن اسباب ریز

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1731

11 اشعار

غزل شمارهٔ 1732ای بیخودی بر آینهٔ وهم رنگ ریز

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1732

15 اشعار

غزل شمارهٔ 1733به دل ز مقصد موهوم خار خار مریز

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1733

12 اشعار

غزل شمارهٔ 1734صاحب دل را نزیبد گفت‌وگو با هیچکس

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1734

11 اشعار

غزل شمارهٔ 1735کاروان ما نداردگردی از صوت جرس

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1735

11 اشعار

غزل شمارهٔ 1736نیست بی‌شور حوادث آمد و رفت نفس

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1736

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1737از لب خامش زبان واماندهٔ کام است و بس

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1737

11 اشعار

غزل شمارهٔ 1738ذوق شهرتها دلیل فطرت خام است و بس

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1738

12 اشعار

غزل شمارهٔ 1739چشم ‌وا کن شش جهت یار است و بس

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1739

10 اشعار

غزل شمارهٔ 1740زندگی محروم تکرارست و بس

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1740

12 اشعار

غزل شمارهٔ 1741خودسر ز عافیت به تکلف برید و بس

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1741

12 اشعار

غزل شمارهٔ 1742غم نه‌تنها بر دلم نالید و بس

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1742

12 اشعار

غزل شمارهٔ 1743بی‌پردگی ‌کسوت هستی ز حیا پرس

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1743

11 اشعار

غزل شمارهٔ 1744پر تیره‌روزم از من بی ‌پا و سر مپرس

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1744

11 اشعار

غزل شمارهٔ 1745دل قیامت می کند از طبع ناشادم مپرس

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1745

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1746غفلت آهنگم ز ساز حیرت ایجادم مپرس

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1746

10 اشعار

غزل شمارهٔ 1747جز ستم بر دل ناکام نکرده‌ست نفس

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1747

11 اشعار

غزل شمارهٔ 1748در این بساط هوس پیش از اعتبار نفس

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1748

15 اشعار

غزل شمارهٔ 1749گره چو غنچه نباید زدن به تار نفس

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1749

13 اشعار

غزل شمارهٔ 1750تب و تاب بیهُده تا کجا به ‌گشاد بال و پر از نفس

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1750

11 اشعار

غزلیات

غزل شمارهٔ 1701–این بحر را یک آینه دشت سراب‌ گیر

غزل شمارهٔ 1702–ای قاصد تحقیق ز تسلیم مددگیر

غزل شمارهٔ 1703–در عشق زپرواز نفس آینه برگیر

غزل شمارهٔ 1704–دل بیضهٔ طاووس خیال است به برگیر

غزل شمارهٔ 1705–زین بحر بیکران کم هر اعتبار گیر

غزل شمارهٔ 1706–هستی چو صبح قابل ضبط نفس مگیر

غزل شمارهٔ 1707–همنشین با من ز تشویش هوسها کین مگیر

غزل شمارهٔ 1708–به عجز کوش و تک و تاز دیگر آسان‌ گیر

غزل شمارهٔ 1709–مژگان‌ گشا جهان ته بال نگاه ‌گیر

غزل شمارهٔ 1710–درس هستی فکر تکراری ندارد خوانده‌ گیر

غزل شمارهٔ 1711–به‌ کنج زانوی تسلیم طرح امن انداز

غزل شمارهٔ 1712–جراءت پیریم این بس‌ که به چندین تک وتاز

غزل شمارهٔ 1713–از جیب هزار آینه سر بر زده‌ای باز

غزل شمارهٔ 1714–جامی مگر از بزم حیا در زده‌ای باز

غزل شمارهٔ 1715–چو شمع غره مشو چشم بر حیا انداز

غزل شمارهٔ 1716–سودای تک و تاز هوسها ز سر انداز

غزل شمارهٔ 1717–کی رود از خاطر آشفته‌ام سودای ناز

غزل شمارهٔ 1718–نرگسش وامی‌کند طومار استغنای ناز

غزل شمارهٔ 1719–بس که از شادابی خطت شد این گلزار سبز

غزل شمارهٔ 1720–هر کجا آیینهٔ ما گردد از زنگار سبز

غزل شمارهٔ 1721–پوچ است سر به سر فلک بی‌مدار مغز

غزل شمارهٔ 1722–عمری خیال پخت سر گیر و دار مغز

غزل شمارهٔ 1723–خودسری‌گرد دل تنگ نگردد هرگز

غزل شمارهٔ 1724–فتیله‌ای به دل بیخبر ز داغ افروز

غزل شمارهٔ 1725–خون شد دل و ز اشک اثر می‌کشد هنوز

غزل شمارهٔ 1726–رنگ طاقت سوخت اما وحشت آغازم هنوز

غزل شمارهٔ 1727–بی‌پرده است و نیست عیان راز من هنوز

غزل شمارهٔ 1728–خارخارت ‌کشت و پیش حرص بیکاری هنوز

غزل شمارهٔ 1729–دارم دلی از داغ تمنای تو لبریز

غزل شمارهٔ 1730–غبار ره شو و سرکوب صد حشم برخیز

غزل شمارهٔ 1731–دل مصفاکن شرر در خرمن اسباب ریز

غزل شمارهٔ 1732–ای بیخودی بر آینهٔ وهم رنگ ریز

غزل شمارهٔ 1733–به دل ز مقصد موهوم خار خار مریز

غزل شمارهٔ 1734–صاحب دل را نزیبد گفت‌وگو با هیچکس

غزل شمارهٔ 1735–کاروان ما نداردگردی از صوت جرس

غزل شمارهٔ 1736–نیست بی‌شور حوادث آمد و رفت نفس

غزل شمارهٔ 1737–از لب خامش زبان واماندهٔ کام است و بس

غزل شمارهٔ 1738–ذوق شهرتها دلیل فطرت خام است و بس

غزل شمارهٔ 1739–چشم ‌وا کن شش جهت یار است و بس

غزل شمارهٔ 1740–زندگی محروم تکرارست و بس

غزل شمارهٔ 1741–خودسر ز عافیت به تکلف برید و بس

غزل شمارهٔ 1742–غم نه‌تنها بر دلم نالید و بس

غزل شمارهٔ 1743–بی‌پردگی ‌کسوت هستی ز حیا پرس

غزل شمارهٔ 1744–پر تیره‌روزم از من بی ‌پا و سر مپرس

غزل شمارهٔ 1745–دل قیامت می کند از طبع ناشادم مپرس

غزل شمارهٔ 1746–غفلت آهنگم ز ساز حیرت ایجادم مپرس

غزل شمارهٔ 1747–جز ستم بر دل ناکام نکرده‌ست نفس

غزل شمارهٔ 1748–در این بساط هوس پیش از اعتبار نفس

غزل شمارهٔ 1749–گره چو غنچه نباید زدن به تار نفس

غزل شمارهٔ 1750–تب و تاب بیهُده تا کجا به ‌گشاد بال و پر از نفس

صداکاران

اصناف

غزل

اوزان

فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)

مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)

مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)

مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)

فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)

مفعول فاعلاتن مفعول فاعلاتن (مضارع مثمن اخرب)

مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلاتن (مجتث مثمن مخبون)

متفاعلن متفاعلن متفاعلن متفاعلن

فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)

فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)

مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)

مفتعلن فاعلن مفتعلن فاعلن (منسرح مطوی مکشوف)

مفتعلن مفاعلن مفتعلن مفاعلن (رجز مثمن مطوی مخبون)

مفاعلن فع مفاعلن فع مفاعلن فع مفاعلن فع

فعولن فعولن فعولن فعولن (متقارب مثمن سالم)

فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مسدس مخبون محذوف)

مفعول مفاعیلن مفعول مفاعیلن (هزج مثمن اخرب)

فعلات فاعلاتن فعلات فاعلاتن (رمل مثمن مشکول)

فعولن فعولن فعولن فعل (متقارب مثمن محذوف یا وزن شاهنامه)

فاعلن مفاعیلن فاعلن مفاعیلن (مقتضب مثمن مطوی مقطوع)

مستفعلن مستفعلن مستفعلن مستفعلن (رجز مثمن سالم)

مفتعلن مفتعلن مفتعلن مفتعلن (رجز مثمن مطوی)

مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف)

فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلاتن (رمل مثمن مخبون)

غزل شمارهٔ 1701این بحر را یک آینه دشت سراب‌ گیر

غزل شمارهٔ 1702ای قاصد تحقیق ز تسلیم مددگیر

غزل شمارهٔ 1703در عشق زپرواز نفس آینه برگیر

غزل شمارهٔ 1704دل بیضهٔ طاووس خیال است به برگیر

غزل شمارهٔ 1705زین بحر بیکران کم هر اعتبار گیر

غزل شمارهٔ 1706هستی چو صبح قابل ضبط نفس مگیر

غزل شمارهٔ 1707همنشین با من ز تشویش هوسها کین مگیر

غزل شمارهٔ 1708به عجز کوش و تک و تاز دیگر آسان‌ گیر

غزل شمارهٔ 1709مژگان‌ گشا جهان ته بال نگاه ‌گیر

غزل شمارهٔ 1710درس هستی فکر تکراری ندارد خوانده‌ گیر

غزل شمارهٔ 1711به‌ کنج زانوی تسلیم طرح امن انداز

غزل شمارهٔ 1712جراءت پیریم این بس‌ که به چندین تک وتاز

غزل شمارهٔ 1713از جیب هزار آینه سر بر زده‌ای باز

غزل شمارهٔ 1714جامی مگر از بزم حیا در زده‌ای باز

غزل شمارهٔ 1715چو شمع غره مشو چشم بر حیا انداز

غزل شمارهٔ 1716سودای تک و تاز هوسها ز سر انداز

غزل شمارهٔ 1717کی رود از خاطر آشفته‌ام سودای ناز

غزل شمارهٔ 1718نرگسش وامی‌کند طومار استغنای ناز

غزل شمارهٔ 1719بس که از شادابی خطت شد این گلزار سبز

غزل شمارهٔ 1720هر کجا آیینهٔ ما گردد از زنگار سبز

غزل شمارهٔ 1721پوچ است سر به سر فلک بی‌مدار مغز

غزل شمارهٔ 1722عمری خیال پخت سر گیر و دار مغز

غزل شمارهٔ 1723خودسری‌گرد دل تنگ نگردد هرگز

غزل شمارهٔ 1724فتیله‌ای به دل بیخبر ز داغ افروز

غزل شمارهٔ 1725خون شد دل و ز اشک اثر می‌کشد هنوز

غزل شمارهٔ 1726رنگ طاقت سوخت اما وحشت آغازم هنوز

غزل شمارهٔ 1727بی‌پرده است و نیست عیان راز من هنوز

غزل شمارهٔ 1728خارخارت ‌کشت و پیش حرص بیکاری هنوز

غزل شمارهٔ 1729دارم دلی از داغ تمنای تو لبریز

غزل شمارهٔ 1730غبار ره شو و سرکوب صد حشم برخیز

غزل شمارهٔ 1731دل مصفاکن شرر در خرمن اسباب ریز

غزل شمارهٔ 1732ای بیخودی بر آینهٔ وهم رنگ ریز

غزل شمارهٔ 1733به دل ز مقصد موهوم خار خار مریز

غزل شمارهٔ 1734صاحب دل را نزیبد گفت‌وگو با هیچکس

غزل شمارهٔ 1735کاروان ما نداردگردی از صوت جرس

غزل شمارهٔ 1736نیست بی‌شور حوادث آمد و رفت نفس

غزل شمارهٔ 1737از لب خامش زبان واماندهٔ کام است و بس

غزل شمارهٔ 1738ذوق شهرتها دلیل فطرت خام است و بس

غزل شمارهٔ 1739چشم ‌وا کن شش جهت یار است و بس

غزل شمارهٔ 1740زندگی محروم تکرارست و بس

غزل شمارهٔ 1741خودسر ز عافیت به تکلف برید و بس

غزل شمارهٔ 1742غم نه‌تنها بر دلم نالید و بس

غزل شمارهٔ 1743بی‌پردگی ‌کسوت هستی ز حیا پرس

غزل شمارهٔ 1744پر تیره‌روزم از من بی ‌پا و سر مپرس

غزل شمارهٔ 1745دل قیامت می کند از طبع ناشادم مپرس

غزل شمارهٔ 1746غفلت آهنگم ز ساز حیرت ایجادم مپرس

غزل شمارهٔ 1747جز ستم بر دل ناکام نکرده‌ست نفس

غزل شمارهٔ 1748در این بساط هوس پیش از اعتبار نفس

غزل شمارهٔ 1749گره چو غنچه نباید زدن به تار نفس

غزل شمارهٔ 1750تب و تاب بیهُده تا کجا به ‌گشاد بال و پر از نفس

غزل شمارهٔ 1701این بحر را یک آینه دشت سراب‌ گیر

غزل شمارهٔ 1702ای قاصد تحقیق ز تسلیم مددگیر

غزل شمارهٔ 1703در عشق زپرواز نفس آینه برگیر

غزل شمارهٔ 1704دل بیضهٔ طاووس خیال است به برگیر

غزل شمارهٔ 1705زین بحر بیکران کم هر اعتبار گیر

غزل شمارهٔ 1706هستی چو صبح قابل ضبط نفس مگیر

غزل شمارهٔ 1707همنشین با من ز تشویش هوسها کین مگیر

غزل شمارهٔ 1708به عجز کوش و تک و تاز دیگر آسان‌ گیر

غزل شمارهٔ 1709مژگان‌ گشا جهان ته بال نگاه ‌گیر

غزل شمارهٔ 1710درس هستی فکر تکراری ندارد خوانده‌ گیر

غزل شمارهٔ 1711به‌ کنج زانوی تسلیم طرح امن انداز

غزل شمارهٔ 1712جراءت پیریم این بس‌ که به چندین تک وتاز

غزل شمارهٔ 1713از جیب هزار آینه سر بر زده‌ای باز

غزل شمارهٔ 1714جامی مگر از بزم حیا در زده‌ای باز

غزل شمارهٔ 1715چو شمع غره مشو چشم بر حیا انداز

غزل شمارهٔ 1716سودای تک و تاز هوسها ز سر انداز

غزل شمارهٔ 1717کی رود از خاطر آشفته‌ام سودای ناز

غزل شمارهٔ 1718نرگسش وامی‌کند طومار استغنای ناز

غزل شمارهٔ 1719بس که از شادابی خطت شد این گلزار سبز

غزل شمارهٔ 1720هر کجا آیینهٔ ما گردد از زنگار سبز

غزل شمارهٔ 1721پوچ است سر به سر فلک بی‌مدار مغز

غزل شمارهٔ 1722عمری خیال پخت سر گیر و دار مغز

غزل شمارهٔ 1723خودسری‌گرد دل تنگ نگردد هرگز

غزل شمارهٔ 1724فتیله‌ای به دل بیخبر ز داغ افروز

غزل شمارهٔ 1725خون شد دل و ز اشک اثر می‌کشد هنوز

غزل شمارهٔ 1726رنگ طاقت سوخت اما وحشت آغازم هنوز

غزل شمارهٔ 1727بی‌پرده است و نیست عیان راز من هنوز

غزل شمارهٔ 1728خارخارت ‌کشت و پیش حرص بیکاری هنوز

غزل شمارهٔ 1729دارم دلی از داغ تمنای تو لبریز

غزل شمارهٔ 1730غبار ره شو و سرکوب صد حشم برخیز