وزنِ فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف) میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

غزل شمارهٔ 6266با گرانجانی تن دل چه تواند کردن؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6266

12 اشعار

غزل شمارهٔ 6267آه ما با دل جانان چه تواند کردن؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6267

14 اشعار

غزل شمارهٔ 6268توبه از می به چه تدبیر توانم کردن؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6268

آڈیو

12 اشعار

غزل شمارهٔ 6269گر چو شبنم دل خود آب توانی کردن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6269

9 اشعار

غزل شمارهٔ 6270پیش غافل سخن از پند و نصیحت راندن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6270

10 اشعار

غزل شمارهٔ 6271نرسد هیچ کمالی به سخن سنجیدن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6271

13 اشعار

غزل شمارهٔ 6272بی بصیرت چه گل از غیب تواند چیدن؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6272

16 اشعار

غزل شمارهٔ 6273سرد شد دست و دعا صبح به یک خندیدن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6273

6 اشعار

غزل شمارهٔ 6274پرده عیب جهان است نظر پوشیدن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6274

18 اشعار

غزل شمارهٔ 6275من و دزدیده در آن چاک گریبان دیدن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6275

5 اشعار

غزل شمارهٔ 6276نیست ممکن ز سخن سیر توان گردیدن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6276

10 اشعار

غزل شمارهٔ 6277کار دریاست ز هر موج خطر خندیدن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6277

12 اشعار

غزل شمارهٔ 6278چند چون مردم کوتاه نظر خندیدن؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6278

7 اشعار

غزل شمارهٔ 6279خون پامال بود شبنم گلزار وطن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6279

10 اشعار

غزل شمارهٔ 6280خاک ره باش و تماشای تن آسانی کن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6280

4 اشعار

غزل شمارهٔ 6281روی از خلق نگردانده به حق روی مکن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6281

11 اشعار

غزل شمارهٔ 6282عاشق سلسله زلف گرهگیرم من

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6282

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 6283لب به نیسان نگشاید صدف دیده من

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6283

10 اشعار

غزل شمارهٔ 6284می کند آن که علاج دل بیچاره من

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6284

5 اشعار

غزل شمارهٔ 6285غنچه از باده نگردد گل خمیازه من

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6285

8 اشعار

غزل شمارهٔ 6286دلنشین است ز بس گوشه غمخانه من

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6286

10 اشعار

غزل شمارهٔ 6287گو مکن سایه کسی بر سر دیوانه من

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6287

10 اشعار

غزل شمارهٔ 6288غم دنیا نبود در دل دیوانه من

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6288

10 اشعار

غزل شمارهٔ 6289نیست امروز ز مژگان گهرافشانی من

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6289

9 اشعار

غزل شمارهٔ 6290من که بیخود شدم از می، چه کند ساز به من؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6290

9 اشعار

غزل شمارهٔ 6291نشود دام رهم جلوه هر تر دامن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6291

10 اشعار

غزل شمارهٔ 6292داغ بر دل شدم از انجمن یار برون

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6292

9 اشعار

غزل شمارهٔ 6293جام می غم ز دل تنگ نیارد بیرون

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6293

8 اشعار

غزل شمارهٔ 6294ز آستین دست تو گر یک سحر آید بیرون

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6294

12 اشعار

غزل شمارهٔ 6295اشک خونین نه ز هر آب و گل آید بیرون

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6295

9 اشعار

غزل شمارهٔ 6296خار غم از دل عشاق کم آید بیرون

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6296

11 اشعار

غزل شمارهٔ 6297عقل سالم ز می ناب نیاید بیرون

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6297

آڈیو

14 اشعار

غزل شمارهٔ 6298راز عشق از دل غمناک نیاید بیرون

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6298

8 اشعار

غزل شمارهٔ 6299غم به اشک از دل غمناک نیاید بیرون

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6299

13 اشعار

غزل شمارهٔ 6300شور عشق از دل دیوانه نیاید بیرون

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6300

12 اشعار

غزل شمارهٔ 6301چون دهد چشم ترم اشک به دامان بیرون

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6301

9 اشعار

غزل شمارهٔ 6302نیست در روی زمین سیمبری بهتر ازین

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6302

12 اشعار

غزل شمارهٔ 6505هر که چون شبنم گل پاک بود گوهر او

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6505

10 اشعار

غزل شمارهٔ 6506برخوری زان لب میگون که ز اندیشه او

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6506

7 اشعار

غزل شمارهٔ 6507کشت بی خوشه خجالت کشد از روی درو

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6507

9 اشعار

غزل شمارهٔ 6508نه خط است این که دمید از لب جان پرور تو

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6508

11 اشعار

غزل شمارهٔ 6509چشم را خیره کند پرتو زیبایی تو

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6509

11 اشعار

غزل شمارهٔ 6510چرب نرمی ز رقیبان ستمکار مجو

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6510

9 اشعار

غزل شمارهٔ 6511کی دوبین می شود از سایه تماشایی سرو؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6511

16 اشعار

غزل شمارهٔ 6512از سر کوی قناعت به در شاه مرو

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6512

9 اشعار

غزل شمارهٔ 6513ای دل غافل از اسباب جهان دست بشو

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6513

9 اشعار

غزل شمارهٔ 6591می‌دهد عشق به شمشیر صلا بسم الله

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6591

21 اشعار

غزل شمارهٔ 6592خنکی در اسد از مهر جهانگیر مخواه

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6592

14 اشعار

غزل شمارهٔ 6593سرو من طرح نو انداخته‌ای یعنی چه؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6593

9 اشعار

غزل شمارهٔ 6594یارب آشفتگی زلف به دستارش ده

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6594

آڈیو

11 اشعار

وزنِ فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف) میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 6266–با گرانجانی تن دل چه تواند کردن؟

غزل شمارهٔ 6267–آه ما با دل جانان چه تواند کردن؟

غزل شمارهٔ 6268–توبه از می به چه تدبیر توانم کردن؟

غزل شمارهٔ 6269–گر چو شبنم دل خود آب توانی کردن

غزل شمارهٔ 6270–پیش غافل سخن از پند و نصیحت راندن

غزل شمارهٔ 6271–نرسد هیچ کمالی به سخن سنجیدن

غزل شمارهٔ 6272–بی بصیرت چه گل از غیب تواند چیدن؟

غزل شمارهٔ 6273–سرد شد دست و دعا صبح به یک خندیدن

غزل شمارهٔ 6274–پرده عیب جهان است نظر پوشیدن

غزل شمارهٔ 6275–من و دزدیده در آن چاک گریبان دیدن

غزل شمارهٔ 6276–نیست ممکن ز سخن سیر توان گردیدن

غزل شمارهٔ 6277–کار دریاست ز هر موج خطر خندیدن

غزل شمارهٔ 6278–چند چون مردم کوتاه نظر خندیدن؟

غزل شمارهٔ 6279–خون پامال بود شبنم گلزار وطن

غزل شمارهٔ 6280–خاک ره باش و تماشای تن آسانی کن

غزل شمارهٔ 6281–روی از خلق نگردانده به حق روی مکن

غزل شمارهٔ 6282–عاشق سلسله زلف گرهگیرم من

غزل شمارهٔ 6283–لب به نیسان نگشاید صدف دیده من

غزل شمارهٔ 6284–می کند آن که علاج دل بیچاره من

غزل شمارهٔ 6285–غنچه از باده نگردد گل خمیازه من

غزل شمارهٔ 6286–دلنشین است ز بس گوشه غمخانه من

غزل شمارهٔ 6287–گو مکن سایه کسی بر سر دیوانه من

غزل شمارهٔ 6288–غم دنیا نبود در دل دیوانه من

غزل شمارهٔ 6289–نیست امروز ز مژگان گهرافشانی من

غزل شمارهٔ 6290–من که بیخود شدم از می، چه کند ساز به من؟

غزل شمارهٔ 6291–نشود دام رهم جلوه هر تر دامن

غزل شمارهٔ 6292–داغ بر دل شدم از انجمن یار برون

غزل شمارهٔ 6293–جام می غم ز دل تنگ نیارد بیرون

غزل شمارهٔ 6294–ز آستین دست تو گر یک سحر آید بیرون

غزل شمارهٔ 6295–اشک خونین نه ز هر آب و گل آید بیرون

غزل شمارهٔ 6296–خار غم از دل عشاق کم آید بیرون

غزل شمارهٔ 6297–عقل سالم ز می ناب نیاید بیرون

غزل شمارهٔ 6298–راز عشق از دل غمناک نیاید بیرون

غزل شمارهٔ 6299–غم به اشک از دل غمناک نیاید بیرون

غزل شمارهٔ 6300–شور عشق از دل دیوانه نیاید بیرون

غزل شمارهٔ 6301–چون دهد چشم ترم اشک به دامان بیرون

غزل شمارهٔ 6302–نیست در روی زمین سیمبری بهتر ازین

غزل شمارهٔ 6505–هر که چون شبنم گل پاک بود گوهر او

غزل شمارهٔ 6506–برخوری زان لب میگون که ز اندیشه او

غزل شمارهٔ 6507–کشت بی خوشه خجالت کشد از روی درو

غزل شمارهٔ 6508–نه خط است این که دمید از لب جان پرور تو

غزل شمارهٔ 6509–چشم را خیره کند پرتو زیبایی تو

غزل شمارهٔ 6510–چرب نرمی ز رقیبان ستمکار مجو

غزل شمارهٔ 6511–کی دوبین می شود از سایه تماشایی سرو؟

غزل شمارهٔ 6512–از سر کوی قناعت به در شاه مرو

غزل شمارهٔ 6513–ای دل غافل از اسباب جهان دست بشو

غزل شمارهٔ 6591–می‌دهد عشق به شمشیر صلا بسم الله

غزل شمارهٔ 6592–خنکی در اسد از مهر جهانگیر مخواه

غزل شمارهٔ 6593–سرو من طرح نو انداخته‌ای یعنی چه؟

غزل شمارهٔ 6594–یارب آشفتگی زلف به دستارش ده

وزنِ فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف) میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 6266–با گرانجانی تن دل چه تواند کردن؟

غزل شمارهٔ 6267–آه ما با دل جانان چه تواند کردن؟

غزل شمارهٔ 6268–توبه از می به چه تدبیر توانم کردن؟

غزل شمارهٔ 6269–گر چو شبنم دل خود آب توانی کردن

غزل شمارهٔ 6270–پیش غافل سخن از پند و نصیحت راندن

غزل شمارهٔ 6271–نرسد هیچ کمالی به سخن سنجیدن

غزل شمارهٔ 6272–بی بصیرت چه گل از غیب تواند چیدن؟

غزل شمارهٔ 6273–سرد شد دست و دعا صبح به یک خندیدن

غزل شمارهٔ 6274–پرده عیب جهان است نظر پوشیدن

غزل شمارهٔ 6275–من و دزدیده در آن چاک گریبان دیدن

غزل شمارهٔ 6276–نیست ممکن ز سخن سیر توان گردیدن

غزل شمارهٔ 6277–کار دریاست ز هر موج خطر خندیدن

غزل شمارهٔ 6278–چند چون مردم کوتاه نظر خندیدن؟

غزل شمارهٔ 6279–خون پامال بود شبنم گلزار وطن

غزل شمارهٔ 6280–خاک ره باش و تماشای تن آسانی کن

غزل شمارهٔ 6281–روی از خلق نگردانده به حق روی مکن

غزل شمارهٔ 6282–عاشق سلسله زلف گرهگیرم من

غزل شمارهٔ 6283–لب به نیسان نگشاید صدف دیده من

غزل شمارهٔ 6284–می کند آن که علاج دل بیچاره من

غزل شمارهٔ 6285–غنچه از باده نگردد گل خمیازه من

غزل شمارهٔ 6286–دلنشین است ز بس گوشه غمخانه من

غزل شمارهٔ 6287–گو مکن سایه کسی بر سر دیوانه من

غزل شمارهٔ 6288–غم دنیا نبود در دل دیوانه من

غزل شمارهٔ 6289–نیست امروز ز مژگان گهرافشانی من

غزل شمارهٔ 6290–من که بیخود شدم از می، چه کند ساز به من؟

غزل شمارهٔ 6291–نشود دام رهم جلوه هر تر دامن

غزل شمارهٔ 6266با گرانجانی تن دل چه تواند کردن؟

غزل شمارهٔ 6267آه ما با دل جانان چه تواند کردن؟

غزل شمارهٔ 6268توبه از می به چه تدبیر توانم کردن؟

غزل شمارهٔ 6269گر چو شبنم دل خود آب توانی کردن

غزل شمارهٔ 6270پیش غافل سخن از پند و نصیحت راندن

غزل شمارهٔ 6271نرسد هیچ کمالی به سخن سنجیدن

غزل شمارهٔ 6272بی بصیرت چه گل از غیب تواند چیدن؟

غزل شمارهٔ 6273سرد شد دست و دعا صبح به یک خندیدن

غزل شمارهٔ 6274پرده عیب جهان است نظر پوشیدن

غزل شمارهٔ 6275من و دزدیده در آن چاک گریبان دیدن

غزل شمارهٔ 6276نیست ممکن ز سخن سیر توان گردیدن

غزل شمارهٔ 6277کار دریاست ز هر موج خطر خندیدن

غزل شمارهٔ 6278چند چون مردم کوتاه نظر خندیدن؟

غزل شمارهٔ 6279خون پامال بود شبنم گلزار وطن

غزل شمارهٔ 6280خاک ره باش و تماشای تن آسانی کن

غزل شمارهٔ 6281روی از خلق نگردانده به حق روی مکن

غزل شمارهٔ 6282عاشق سلسله زلف گرهگیرم من

غزل شمارهٔ 6283لب به نیسان نگشاید صدف دیده من

غزل شمارهٔ 6284می کند آن که علاج دل بیچاره من

غزل شمارهٔ 6285غنچه از باده نگردد گل خمیازه من

غزل شمارهٔ 6286دلنشین است ز بس گوشه غمخانه من

غزل شمارهٔ 6287گو مکن سایه کسی بر سر دیوانه من

غزل شمارهٔ 6288غم دنیا نبود در دل دیوانه من

غزل شمارهٔ 6289نیست امروز ز مژگان گهرافشانی من

غزل شمارهٔ 6290من که بیخود شدم از می، چه کند ساز به من؟

غزل شمارهٔ 6291نشود دام رهم جلوه هر تر دامن

غزل شمارهٔ 6292داغ بر دل شدم از انجمن یار برون

غزل شمارهٔ 6293جام می غم ز دل تنگ نیارد بیرون

غزل شمارهٔ 6294ز آستین دست تو گر یک سحر آید بیرون

غزل شمارهٔ 6295اشک خونین نه ز هر آب و گل آید بیرون

غزل شمارهٔ 6296خار غم از دل عشاق کم آید بیرون

غزل شمارهٔ 6297عقل سالم ز می ناب نیاید بیرون

غزل شمارهٔ 6298راز عشق از دل غمناک نیاید بیرون

غزل شمارهٔ 6299غم به اشک از دل غمناک نیاید بیرون

غزل شمارهٔ 6300شور عشق از دل دیوانه نیاید بیرون

غزل شمارهٔ 6301چون دهد چشم ترم اشک به دامان بیرون

غزل شمارهٔ 6302نیست در روی زمین سیمبری بهتر ازین

غزل شمارهٔ 6505هر که چون شبنم گل پاک بود گوهر او

غزل شمارهٔ 6506برخوری زان لب میگون که ز اندیشه او

غزل شمارهٔ 6507کشت بی خوشه خجالت کشد از روی درو

غزل شمارهٔ 6508نه خط است این که دمید از لب جان پرور تو

غزل شمارهٔ 6509چشم را خیره کند پرتو زیبایی تو

غزل شمارهٔ 6510چرب نرمی ز رقیبان ستمکار مجو

غزل شمارهٔ 6511کی دوبین می شود از سایه تماشایی سرو؟

غزل شمارهٔ 6512از سر کوی قناعت به در شاه مرو

غزل شمارهٔ 6513ای دل غافل از اسباب جهان دست بشو

غزل شمارهٔ 6591می‌دهد عشق به شمشیر صلا بسم الله

غزل شمارهٔ 6592خنکی در اسد از مهر جهانگیر مخواه

غزل شمارهٔ 6593سرو من طرح نو انداخته‌ای یعنی چه؟

غزل شمارهٔ 6594یارب آشفتگی زلف به دستارش ده

غزل شمارهٔ 6266با گرانجانی تن دل چه تواند کردن؟

غزل شمارهٔ 6267آه ما با دل جانان چه تواند کردن؟

غزل شمارهٔ 6268توبه از می به چه تدبیر توانم کردن؟

غزل شمارهٔ 6269گر چو شبنم دل خود آب توانی کردن

غزل شمارهٔ 6270پیش غافل سخن از پند و نصیحت راندن

غزل شمارهٔ 6271نرسد هیچ کمالی به سخن سنجیدن

غزل شمارهٔ 6272بی بصیرت چه گل از غیب تواند چیدن؟

غزل شمارهٔ 6273سرد شد دست و دعا صبح به یک خندیدن

غزل شمارهٔ 6274پرده عیب جهان است نظر پوشیدن

غزل شمارهٔ 6275من و دزدیده در آن چاک گریبان دیدن

غزل شمارهٔ 6276نیست ممکن ز سخن سیر توان گردیدن

غزل شمارهٔ 6277کار دریاست ز هر موج خطر خندیدن

غزل شمارهٔ 6278چند چون مردم کوتاه نظر خندیدن؟

غزل شمارهٔ 6279خون پامال بود شبنم گلزار وطن

غزل شمارهٔ 6280خاک ره باش و تماشای تن آسانی کن

غزل شمارهٔ 6281روی از خلق نگردانده به حق روی مکن

غزل شمارهٔ 6282عاشق سلسله زلف گرهگیرم من

غزل شمارهٔ 6283لب به نیسان نگشاید صدف دیده من

غزل شمارهٔ 6284می کند آن که علاج دل بیچاره من

غزل شمارهٔ 6285غنچه از باده نگردد گل خمیازه من

غزل شمارهٔ 6286دلنشین است ز بس گوشه غمخانه من

غزل شمارهٔ 6287گو مکن سایه کسی بر سر دیوانه من

غزل شمارهٔ 6288غم دنیا نبود در دل دیوانه من

غزل شمارهٔ 6289نیست امروز ز مژگان گهرافشانی من

غزل شمارهٔ 6290من که بیخود شدم از می، چه کند ساز به من؟

غزل شمارهٔ 6291نشود دام رهم جلوه هر تر دامن

غزل شمارهٔ 6292داغ بر دل شدم از انجمن یار برون

غزل شمارهٔ 6293جام می غم ز دل تنگ نیارد بیرون

غزل شمارهٔ 6294ز آستین دست تو گر یک سحر آید بیرون

غزل شمارهٔ 6295اشک خونین نه ز هر آب و گل آید بیرون