وزنِ فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف) میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

غزل شمارهٔ 5649حال خود چون به تو ای غنچه دهن عرض کنم؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5649

9 اشعار

غزل شمارهٔ 5650گوشه ای کو که دل از فکر سفر جمع کنم؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5650

14 اشعار

غزل شمارهٔ 5651چه بود هستی فانی که نثار تو کنم؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5651

آڈیو

11 اشعار

غزل شمارهٔ 5652من که از شرم گذارم چو خیال تو کنم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5652

17 اشعار

غزل شمارهٔ 5653رخنه در سنگ اگر از آه سحرگاه کنم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5653

8 اشعار

غزل شمارهٔ 5654دست در یوزه خسیسانه به بالا چه کنم؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5654

14 اشعار

غزل شمارهٔ 5655با دل تشنه و سوز جگر خود چه کنم؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5655

9 اشعار

غزل شمارهٔ 5656شکوه از کجروی طالع وارون چه کنم؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5656

14 اشعار

غزل شمارهٔ 5657به که بردیده گستاخ تمنا فکنم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5657

11 اشعار

غزل شمارهٔ 5658به که در پیش تو اظهار محبت نکنم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5658

8 اشعار

غزل شمارهٔ 5659تا لبش کرد چو طوطی به سخن تلقینم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5659

8 اشعار

غزل شمارهٔ 5660چه ضرورست که آلوده تعمیر شوم؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5660

8 اشعار

غزل شمارهٔ 5661بسته تر شد دل من داد چو خط دست به هم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5661

6 اشعار

غزل شمارهٔ 5662برگ عیش خود از آن تازه چمن می خواهم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5662

6 اشعار

غزل شمارهٔ 5663ما به ناسازی ابنای زمان ساخته ایم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5663

12 اشعار

غزل شمارهٔ 5664ما به پیغامی از ان تنگ دهن ساخته ایم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5664

10 اشعار

غزل شمارهٔ 5665نقد جان در بغل از بهر نثار آمده ایم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5665

9 اشعار

غزل شمارهٔ 5666ما به دنیا نه پی ناز و نعم آمده ایم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5666

7 اشعار

غزل شمارهٔ 5667گرچه با کوه گرانسنگ گناه آمده‌ایم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5667

16 اشعار

غزل شمارهٔ 5668ما ز بیقدری اگر لایق دیدار نه ایم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5668

10 اشعار

غزل شمارهٔ 5671جز غبار از سفر خاک چه حاصل کردیم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5671

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 5672خط به اوراق جهان، دیده و نادیده زدیم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5672

8 اشعار

غزل شمارهٔ 5675خواب سنگینی از افسانه غفلت داریم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5675

10 اشعار

غزل شمارهٔ 5676چشم امید به مژگان تر خود داریم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5676

آڈیو

17 اشعار

غزل شمارهٔ 5678هر چه احسان تو داده است به ما آن داریم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5678

15 اشعار

غزل شمارهٔ 5679گرچه پیریم تمنای جوانی داریم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5679

8 اشعار

غزل شمارهٔ 5681خیز جان در ره صاحب نفسی افشانیم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5681

7 اشعار

غزل شمارهٔ 5682چند در پرده دل باده گلنار زنیم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5682

12 اشعار

غزل شمارهٔ 5683دل به این عمر سبکسیر چرا شاد کنیم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5683

8 اشعار

غزل شمارهٔ 5684چه قدر سرخوشی از باده انگور کنیم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5684

7 اشعار

غزل شمارهٔ 5685پیش دل شرح زر و گوهر دنیا چه کنیم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5685

7 اشعار

غزل شمارهٔ 5686عشق کو تا (به) نم اشک نظر تازه کنیم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5686

9 اشعار

غزل شمارهٔ 5688روزگاری است ز دل نقش خودی می‌شویم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5688

7 اشعار

غزل شمارهٔ 5689ما نه زان بیخبرانیم که هشیار شویم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5689

11 اشعار

غزل شمارهٔ 5690مختلف چند ازین پرده نیرنگ شویم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5690

8 اشعار

غزل شمارهٔ 5691آنقدر عقل نداریم که فرزانه شویم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5691

9 اشعار

غزل شمارهٔ 5692چه خیال است که دیوانه و شیدا نشویم؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5692

آڈیو

7 اشعار

غزل شمارهٔ 6118گر نخارد ناخن مرغان سر مجنون من

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6118

12 اشعار

غزل شمارهٔ 6254عالمی نیست که عزلت نبود بهتر از آن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6254

6 اشعار

غزل شمارهٔ 6255آب شد بس که در آتشکده دل پیکان

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6255

10 اشعار

غزل شمارهٔ 6256ای لب لعل تو مهر لب شیرین سخنان

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6256

9 اشعار

غزل شمارهٔ 6257نیست بی مغز حقیقت سخن خودشکنان

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6257

10 اشعار

غزل شمارهٔ 6258چشم خورشید به رخسار تو باشد روشن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6258

8 اشعار

غزل شمارهٔ 6259می دهم گرچه به ظاهر چو قلم داد سخن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6259

12 اشعار

غزل شمارهٔ 6260چند دندان تأمل به جگر افشردن؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6260

10 اشعار

غزل شمارهٔ 6261دیده زان حسن به سامان چه تواند بردن؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6261

10 اشعار

غزل شمارهٔ 6262در دل سخت تو نتوان به سخن جا کردن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6262

9 اشعار

غزل شمارهٔ 6263نیست مقدور علاج غم دنیا کردن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6263

10 اشعار

غزل شمارهٔ 6264باده با حوصله ما چه تواند کردن؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6264

8 اشعار

غزل شمارهٔ 6265آه با دیده اختر چه تواند کردن؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6265

9 اشعار

وزنِ فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف) میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 5649–حال خود چون به تو ای غنچه دهن عرض کنم؟

غزل شمارهٔ 5650–گوشه ای کو که دل از فکر سفر جمع کنم؟

غزل شمارهٔ 5651–چه بود هستی فانی که نثار تو کنم؟

غزل شمارهٔ 5652–من که از شرم گذارم چو خیال تو کنم

غزل شمارهٔ 5653–رخنه در سنگ اگر از آه سحرگاه کنم

غزل شمارهٔ 5654–دست در یوزه خسیسانه به بالا چه کنم؟

غزل شمارهٔ 5655–با دل تشنه و سوز جگر خود چه کنم؟

غزل شمارهٔ 5656–شکوه از کجروی طالع وارون چه کنم؟

غزل شمارهٔ 5657–به که بردیده گستاخ تمنا فکنم

غزل شمارهٔ 5658–به که در پیش تو اظهار محبت نکنم

غزل شمارهٔ 5659–تا لبش کرد چو طوطی به سخن تلقینم

غزل شمارهٔ 5660–چه ضرورست که آلوده تعمیر شوم؟

غزل شمارهٔ 5661–بسته تر شد دل من داد چو خط دست به هم

غزل شمارهٔ 5662–برگ عیش خود از آن تازه چمن می خواهم

غزل شمارهٔ 5663–ما به ناسازی ابنای زمان ساخته ایم

غزل شمارهٔ 5664–ما به پیغامی از ان تنگ دهن ساخته ایم

غزل شمارهٔ 5665–نقد جان در بغل از بهر نثار آمده ایم

غزل شمارهٔ 5666–ما به دنیا نه پی ناز و نعم آمده ایم

غزل شمارهٔ 5667–گرچه با کوه گرانسنگ گناه آمده‌ایم

غزل شمارهٔ 5668–ما ز بیقدری اگر لایق دیدار نه ایم

غزل شمارهٔ 5671–جز غبار از سفر خاک چه حاصل کردیم

غزل شمارهٔ 5672–خط به اوراق جهان، دیده و نادیده زدیم

غزل شمارهٔ 5675–خواب سنگینی از افسانه غفلت داریم

غزل شمارهٔ 5676–چشم امید به مژگان تر خود داریم

غزل شمارهٔ 5678–هر چه احسان تو داده است به ما آن داریم

غزل شمارهٔ 5679–گرچه پیریم تمنای جوانی داریم

غزل شمارهٔ 5681–خیز جان در ره صاحب نفسی افشانیم

غزل شمارهٔ 5682–چند در پرده دل باده گلنار زنیم

غزل شمارهٔ 5683–دل به این عمر سبکسیر چرا شاد کنیم

غزل شمارهٔ 5684–چه قدر سرخوشی از باده انگور کنیم

غزل شمارهٔ 5685–پیش دل شرح زر و گوهر دنیا چه کنیم

غزل شمارهٔ 5686–عشق کو تا (به) نم اشک نظر تازه کنیم

غزل شمارهٔ 5688–روزگاری است ز دل نقش خودی می‌شویم

غزل شمارهٔ 5689–ما نه زان بیخبرانیم که هشیار شویم

غزل شمارهٔ 5690–مختلف چند ازین پرده نیرنگ شویم

غزل شمارهٔ 5691–آنقدر عقل نداریم که فرزانه شویم

غزل شمارهٔ 5692–چه خیال است که دیوانه و شیدا نشویم؟

غزل شمارهٔ 6118–گر نخارد ناخن مرغان سر مجنون من

غزل شمارهٔ 6254–عالمی نیست که عزلت نبود بهتر از آن

غزل شمارهٔ 6255–آب شد بس که در آتشکده دل پیکان

غزل شمارهٔ 6256–ای لب لعل تو مهر لب شیرین سخنان

غزل شمارهٔ 6257–نیست بی مغز حقیقت سخن خودشکنان

غزل شمارهٔ 6258–چشم خورشید به رخسار تو باشد روشن

غزل شمارهٔ 6259–می دهم گرچه به ظاهر چو قلم داد سخن

غزل شمارهٔ 6260–چند دندان تأمل به جگر افشردن؟

غزل شمارهٔ 6261–دیده زان حسن به سامان چه تواند بردن؟

غزل شمارهٔ 6262–در دل سخت تو نتوان به سخن جا کردن

غزل شمارهٔ 6263–نیست مقدور علاج غم دنیا کردن

غزل شمارهٔ 6264–باده با حوصله ما چه تواند کردن؟

غزل شمارهٔ 6265–آه با دیده اختر چه تواند کردن؟

وزنِ فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف) میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 5649–حال خود چون به تو ای غنچه دهن عرض کنم؟

غزل شمارهٔ 5650–گوشه ای کو که دل از فکر سفر جمع کنم؟

غزل شمارهٔ 5651–چه بود هستی فانی که نثار تو کنم؟

غزل شمارهٔ 5652–من که از شرم گذارم چو خیال تو کنم

غزل شمارهٔ 5653–رخنه در سنگ اگر از آه سحرگاه کنم

غزل شمارهٔ 5654–دست در یوزه خسیسانه به بالا چه کنم؟

غزل شمارهٔ 5655–با دل تشنه و سوز جگر خود چه کنم؟

غزل شمارهٔ 5656–شکوه از کجروی طالع وارون چه کنم؟

غزل شمارهٔ 5657–به که بردیده گستاخ تمنا فکنم

غزل شمارهٔ 5658–به که در پیش تو اظهار محبت نکنم

غزل شمارهٔ 5659–تا لبش کرد چو طوطی به سخن تلقینم

غزل شمارهٔ 5660–چه ضرورست که آلوده تعمیر شوم؟

غزل شمارهٔ 5661–بسته تر شد دل من داد چو خط دست به هم

غزل شمارهٔ 5662–برگ عیش خود از آن تازه چمن می خواهم

غزل شمارهٔ 5663–ما به ناسازی ابنای زمان ساخته ایم

غزل شمارهٔ 5664–ما به پیغامی از ان تنگ دهن ساخته ایم

غزل شمارهٔ 5665–نقد جان در بغل از بهر نثار آمده ایم

غزل شمارهٔ 5666–ما به دنیا نه پی ناز و نعم آمده ایم

غزل شمارهٔ 5667–گرچه با کوه گرانسنگ گناه آمده‌ایم

غزل شمارهٔ 5668–ما ز بیقدری اگر لایق دیدار نه ایم

غزل شمارهٔ 5671–جز غبار از سفر خاک چه حاصل کردیم

غزل شمارهٔ 5672–خط به اوراق جهان، دیده و نادیده زدیم

غزل شمارهٔ 5675–خواب سنگینی از افسانه غفلت داریم

غزل شمارهٔ 5676–چشم امید به مژگان تر خود داریم

غزل شمارهٔ 5678–هر چه احسان تو داده است به ما آن داریم

غزل شمارهٔ 5679–گرچه پیریم تمنای جوانی داریم

غزل شمارهٔ 5649حال خود چون به تو ای غنچه دهن عرض کنم؟

غزل شمارهٔ 5650گوشه ای کو که دل از فکر سفر جمع کنم؟

غزل شمارهٔ 5651چه بود هستی فانی که نثار تو کنم؟

غزل شمارهٔ 5652من که از شرم گذارم چو خیال تو کنم

غزل شمارهٔ 5653رخنه در سنگ اگر از آه سحرگاه کنم

غزل شمارهٔ 5654دست در یوزه خسیسانه به بالا چه کنم؟

غزل شمارهٔ 5655با دل تشنه و سوز جگر خود چه کنم؟

غزل شمارهٔ 5656شکوه از کجروی طالع وارون چه کنم؟

غزل شمارهٔ 5657به که بردیده گستاخ تمنا فکنم

غزل شمارهٔ 5658به که در پیش تو اظهار محبت نکنم

غزل شمارهٔ 5659تا لبش کرد چو طوطی به سخن تلقینم

غزل شمارهٔ 5660چه ضرورست که آلوده تعمیر شوم؟

غزل شمارهٔ 5661بسته تر شد دل من داد چو خط دست به هم

غزل شمارهٔ 5662برگ عیش خود از آن تازه چمن می خواهم

غزل شمارهٔ 5663ما به ناسازی ابنای زمان ساخته ایم

غزل شمارهٔ 5664ما به پیغامی از ان تنگ دهن ساخته ایم

غزل شمارهٔ 5665نقد جان در بغل از بهر نثار آمده ایم

غزل شمارهٔ 5666ما به دنیا نه پی ناز و نعم آمده ایم

غزل شمارهٔ 5667گرچه با کوه گرانسنگ گناه آمده‌ایم

غزل شمارهٔ 5668ما ز بیقدری اگر لایق دیدار نه ایم

غزل شمارهٔ 5671جز غبار از سفر خاک چه حاصل کردیم

غزل شمارهٔ 5672خط به اوراق جهان، دیده و نادیده زدیم

غزل شمارهٔ 5675خواب سنگینی از افسانه غفلت داریم

غزل شمارهٔ 5676چشم امید به مژگان تر خود داریم

غزل شمارهٔ 5678هر چه احسان تو داده است به ما آن داریم

غزل شمارهٔ 5679گرچه پیریم تمنای جوانی داریم

غزل شمارهٔ 5681خیز جان در ره صاحب نفسی افشانیم

غزل شمارهٔ 5682چند در پرده دل باده گلنار زنیم

غزل شمارهٔ 5683دل به این عمر سبکسیر چرا شاد کنیم

غزل شمارهٔ 5684چه قدر سرخوشی از باده انگور کنیم

غزل شمارهٔ 5685پیش دل شرح زر و گوهر دنیا چه کنیم

غزل شمارهٔ 5686عشق کو تا (به) نم اشک نظر تازه کنیم

غزل شمارهٔ 5688روزگاری است ز دل نقش خودی می‌شویم

غزل شمارهٔ 5689ما نه زان بیخبرانیم که هشیار شویم

غزل شمارهٔ 5690مختلف چند ازین پرده نیرنگ شویم

غزل شمارهٔ 5691آنقدر عقل نداریم که فرزانه شویم

غزل شمارهٔ 5692چه خیال است که دیوانه و شیدا نشویم؟

غزل شمارهٔ 6118گر نخارد ناخن مرغان سر مجنون من

غزل شمارهٔ 6254عالمی نیست که عزلت نبود بهتر از آن

غزل شمارهٔ 6255آب شد بس که در آتشکده دل پیکان

غزل شمارهٔ 6256ای لب لعل تو مهر لب شیرین سخنان

غزل شمارهٔ 6257نیست بی مغز حقیقت سخن خودشکنان

غزل شمارهٔ 6258چشم خورشید به رخسار تو باشد روشن

غزل شمارهٔ 6259می دهم گرچه به ظاهر چو قلم داد سخن

غزل شمارهٔ 6260چند دندان تأمل به جگر افشردن؟

غزل شمارهٔ 6261دیده زان حسن به سامان چه تواند بردن؟

غزل شمارهٔ 6262در دل سخت تو نتوان به سخن جا کردن

غزل شمارهٔ 6263نیست مقدور علاج غم دنیا کردن

غزل شمارهٔ 6264باده با حوصله ما چه تواند کردن؟

غزل شمارهٔ 6265آه با دیده اختر چه تواند کردن؟

غزل شمارهٔ 5649حال خود چون به تو ای غنچه دهن عرض کنم؟

غزل شمارهٔ 5650گوشه ای کو که دل از فکر سفر جمع کنم؟

غزل شمارهٔ 5651چه بود هستی فانی که نثار تو کنم؟

غزل شمارهٔ 5652من که از شرم گذارم چو خیال تو کنم

غزل شمارهٔ 5653رخنه در سنگ اگر از آه سحرگاه کنم

غزل شمارهٔ 5654دست در یوزه خسیسانه به بالا چه کنم؟

غزل شمارهٔ 5655با دل تشنه و سوز جگر خود چه کنم؟

غزل شمارهٔ 5656شکوه از کجروی طالع وارون چه کنم؟

غزل شمارهٔ 5657به که بردیده گستاخ تمنا فکنم

غزل شمارهٔ 5658به که در پیش تو اظهار محبت نکنم

غزل شمارهٔ 5659تا لبش کرد چو طوطی به سخن تلقینم

غزل شمارهٔ 5660چه ضرورست که آلوده تعمیر شوم؟

غزل شمارهٔ 5661بسته تر شد دل من داد چو خط دست به هم

غزل شمارهٔ 5662برگ عیش خود از آن تازه چمن می خواهم

غزل شمارهٔ 5663ما به ناسازی ابنای زمان ساخته ایم

غزل شمارهٔ 5664ما به پیغامی از ان تنگ دهن ساخته ایم

غزل شمارهٔ 5665نقد جان در بغل از بهر نثار آمده ایم

غزل شمارهٔ 5666ما به دنیا نه پی ناز و نعم آمده ایم

غزل شمارهٔ 5667گرچه با کوه گرانسنگ گناه آمده‌ایم

غزل شمارهٔ 5668ما ز بیقدری اگر لایق دیدار نه ایم

غزل شمارهٔ 5671جز غبار از سفر خاک چه حاصل کردیم

غزل شمارهٔ 5672خط به اوراق جهان، دیده و نادیده زدیم

غزل شمارهٔ 5675خواب سنگینی از افسانه غفلت داریم

غزل شمارهٔ 5676چشم امید به مژگان تر خود داریم

غزل شمارهٔ 5678هر چه احسان تو داده است به ما آن داریم

غزل شمارهٔ 5679گرچه پیریم تمنای جوانی داریم

غزل شمارهٔ 5681خیز جان در ره صاحب نفسی افشانیم

غزل شمارهٔ 5682چند در پرده دل باده گلنار زنیم

غزل شمارهٔ 5683دل به این عمر سبکسیر چرا شاد کنیم

غزل شمارهٔ 5684چه قدر سرخوشی از باده انگور کنیم