وزنِ فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف) میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

غزل شمارهٔ 4844داشت امروز رخ یار حجابی که مپرس

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4844

11 اشعار

غزل شمارهٔ 4845باز دارم به نظر خط غباری که مپرس

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4845

14 اشعار

غزل شمارهٔ 4970برتو دوزخ شده از کثرت عصیان آتش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4970

13 اشعار

غزل شمارهٔ 4971بس که آمیخته ناز بود رفتارش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4971

15 اشعار

غزل شمارهٔ 4972عندلیبی که به دل هست ز غیرت خارش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4972

6 اشعار

غزل شمارهٔ 4973در نقاب است و نظر سوز بود دیدارش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4973

7 اشعار

غزل شمارهٔ 4974شد گلو سوزتر از خط لب همچون شکرش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4974

10 اشعار

غزل شمارهٔ 4975خواب چشم تو که ازناز بود تعبیرش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4975

9 اشعار

غزل شمارهٔ 4976حرف عقبی که درین نشأه کنی تقریرش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4976

9 اشعار

غزل شمارهٔ 4977آب گردد می گلرنگ ز رنگ آلش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4977

16 اشعار

غزل شمارهٔ 4978شوختر می شود ازخواب گران، مژگانش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4978

10 اشعار

غزل شمارهٔ 4979خط دمیده است ز لعل لب شکرشکنش ؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4979

10 اشعار

غزل شمارهٔ 4980دلپذیرست چنان پسته شکرشکنش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4980

11 اشعار

غزل شمارهٔ 4981کم نگردید ز خط خوبی روز افزونش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4981

7 اشعار

غزل شمارهٔ 4982داغدار از عرق شرم شود نسرینش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4982

8 اشعار

غزل شمارهٔ 4983ای فلکها ز فروغ رخ زیبای تو خوش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4983

10 اشعار

غزل شمارهٔ 4984دین به دنیای دنی ای دل نادان مفروش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4984

12 اشعار

غزل شمارهٔ 4985لب خمیازه ما شد ز می ناب خموش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4985

12 اشعار

غزل شمارهٔ 4986سرو اگر جلوه کند پیش قد رعنایش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4986

12 اشعار

غزل شمارهٔ 4987سرو گلزار بهشت است قد دلجویش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4987

4 اشعار

غزل شمارهٔ 4988دل به دنیا نگذرد خرد دوراندیش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4988

5 اشعار

غزل شمارهٔ 4989درکرم ساغر اگر هست زمینا در پیش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4989

13 اشعار

غزل شمارهٔ 4990چون برون آورم ازجیب سر خجلت خویش؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4990

14 اشعار

غزل شمارهٔ 4991ساده لوحی که شکایت کند از قسمت خویش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4991

13 اشعار

غزل شمارهٔ 4992نکشیدیم شبی سیمبری در بر خویش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4992

8 اشعار

غزل شمارهٔ 4993رفته پایم به گل از پرتو چشم تر خویش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4993

9 اشعار

غزل شمارهٔ 4994ریخت از رعشه خجلت به زمین ساغر خویش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4994

15 اشعار

غزل شمارهٔ 4995خجلت از خرده جان می کشم از قاتل خویش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4995

12 اشعار

غزل شمارهٔ 4996کرد بیهوش مرا نعره مستانه خویش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4996

6 اشعار

غزل شمارهٔ 5127گرچه صاحب نظرانند تماشایی شمع

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5127

12 اشعار

غزل شمارهٔ 5128هرکه گردید ز عبرت به تماشا قانع

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5128

10 اشعار

غزل شمارهٔ 5129مابه خون جگریم از می گلگون قانع

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5129

6 اشعار

غزل شمارهٔ 5148سخن عشق مدار از دل افگار دریغ

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5148

17 اشعار

غزل شمارهٔ 5178چه غم ازکار فرو بسته ما دارد عشق؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5178

10 اشعار

غزل شمارهٔ 5179فتنه روز جزا درته سردارد عشق

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5179

10 اشعار

غزل شمارهٔ 5180مشرق سینه چاک است در خانه عشق

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5180

15 اشعار

غزل شمارهٔ 5181آسمان کهنه سبویی است ز میخانه عشق

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5181

7 اشعار

غزل شمارهٔ 5182پای گستاخ منه بر در کاشانه عشق

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5182

13 اشعار

غزل شمارهٔ 5207قیمت خاک ندارد به نمکزار نمک

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5207

5 اشعار

غزل شمارهٔ 5225می شود دایره خلق ز بیماری تنگ

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5225

12 اشعار

غزل شمارهٔ 5226می زنم گرم ز بس تیشه خود بر رگ سنگ

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5226

17 اشعار

غزل شمارهٔ 5227پیش چشمی که ز کان لعل برون آورده است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5227

13 اشعار

غزل شمارهٔ 5239بدر از روشنی عاریه گردید هلال

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5239

21 اشعار

غزل شمارهٔ 5240عشق را نغمه داود بود شیون دل

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5240

10 اشعار

غزل شمارهٔ 5241مکش ای سلسله مورو به هم از زاری دل

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5241

13 اشعار

غزل شمارهٔ 5242تو و آوازه خوبی و من و زاری دل

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5242

7 اشعار

غزل شمارهٔ 5243دل شبها مشو از دیده گریان غافل

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5243

13 اشعار

غزل شمارهٔ 5244من که هرپاره دلم هست به صد جا مشغول

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5244

7 اشعار

غزل شمارهٔ 5355شیشه لرزد بر خود از روز شراب غفلتم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5355

7 اشعار

غزل شمارهٔ 5598اشک در دیده غم دیده نگیرد آرام

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5598

10 اشعار

وزنِ فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف) میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 4844–داشت امروز رخ یار حجابی که مپرس

غزل شمارهٔ 4845–باز دارم به نظر خط غباری که مپرس

غزل شمارهٔ 4970–برتو دوزخ شده از کثرت عصیان آتش

غزل شمارهٔ 4971–بس که آمیخته ناز بود رفتارش

غزل شمارهٔ 4972–عندلیبی که به دل هست ز غیرت خارش

غزل شمارهٔ 4973–در نقاب است و نظر سوز بود دیدارش

غزل شمارهٔ 4974–شد گلو سوزتر از خط لب همچون شکرش

غزل شمارهٔ 4975–خواب چشم تو که ازناز بود تعبیرش

غزل شمارهٔ 4976–حرف عقبی که درین نشأه کنی تقریرش

غزل شمارهٔ 4977–آب گردد می گلرنگ ز رنگ آلش

غزل شمارهٔ 4978–شوختر می شود ازخواب گران، مژگانش

غزل شمارهٔ 4979–خط دمیده است ز لعل لب شکرشکنش ؟

غزل شمارهٔ 4980–دلپذیرست چنان پسته شکرشکنش

غزل شمارهٔ 4981–کم نگردید ز خط خوبی روز افزونش

غزل شمارهٔ 4982–داغدار از عرق شرم شود نسرینش

غزل شمارهٔ 4983–ای فلکها ز فروغ رخ زیبای تو خوش

غزل شمارهٔ 4984–دین به دنیای دنی ای دل نادان مفروش

غزل شمارهٔ 4985–لب خمیازه ما شد ز می ناب خموش

غزل شمارهٔ 4986–سرو اگر جلوه کند پیش قد رعنایش

غزل شمارهٔ 4987–سرو گلزار بهشت است قد دلجویش

غزل شمارهٔ 4988–دل به دنیا نگذرد خرد دوراندیش

غزل شمارهٔ 4989–درکرم ساغر اگر هست زمینا در پیش

غزل شمارهٔ 4990–چون برون آورم ازجیب سر خجلت خویش؟

غزل شمارهٔ 4991–ساده لوحی که شکایت کند از قسمت خویش

غزل شمارهٔ 4992–نکشیدیم شبی سیمبری در بر خویش

غزل شمارهٔ 4993–رفته پایم به گل از پرتو چشم تر خویش

غزل شمارهٔ 4994–ریخت از رعشه خجلت به زمین ساغر خویش

غزل شمارهٔ 4995–خجلت از خرده جان می کشم از قاتل خویش

غزل شمارهٔ 4996–کرد بیهوش مرا نعره مستانه خویش

غزل شمارهٔ 5127–گرچه صاحب نظرانند تماشایی شمع

غزل شمارهٔ 5128–هرکه گردید ز عبرت به تماشا قانع

غزل شمارهٔ 5129–مابه خون جگریم از می گلگون قانع

غزل شمارهٔ 5148–سخن عشق مدار از دل افگار دریغ

غزل شمارهٔ 5178–چه غم ازکار فرو بسته ما دارد عشق؟

غزل شمارهٔ 5179–فتنه روز جزا درته سردارد عشق

غزل شمارهٔ 5180–مشرق سینه چاک است در خانه عشق

غزل شمارهٔ 5181–آسمان کهنه سبویی است ز میخانه عشق

غزل شمارهٔ 5182–پای گستاخ منه بر در کاشانه عشق

غزل شمارهٔ 5207–قیمت خاک ندارد به نمکزار نمک

غزل شمارهٔ 5225–می شود دایره خلق ز بیماری تنگ

غزل شمارهٔ 5226–می زنم گرم ز بس تیشه خود بر رگ سنگ

غزل شمارهٔ 5227–پیش چشمی که ز کان لعل برون آورده است

غزل شمارهٔ 5239–بدر از روشنی عاریه گردید هلال

غزل شمارهٔ 5240–عشق را نغمه داود بود شیون دل

غزل شمارهٔ 5241–مکش ای سلسله مورو به هم از زاری دل

غزل شمارهٔ 5242–تو و آوازه خوبی و من و زاری دل

غزل شمارهٔ 5243–دل شبها مشو از دیده گریان غافل

غزل شمارهٔ 5244–من که هرپاره دلم هست به صد جا مشغول

غزل شمارهٔ 5355–شیشه لرزد بر خود از روز شراب غفلتم

غزل شمارهٔ 5598–اشک در دیده غم دیده نگیرد آرام

وزنِ فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف) میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 4844–داشت امروز رخ یار حجابی که مپرس

غزل شمارهٔ 4845–باز دارم به نظر خط غباری که مپرس

غزل شمارهٔ 4970–برتو دوزخ شده از کثرت عصیان آتش

غزل شمارهٔ 4971–بس که آمیخته ناز بود رفتارش

غزل شمارهٔ 4972–عندلیبی که به دل هست ز غیرت خارش

غزل شمارهٔ 4973–در نقاب است و نظر سوز بود دیدارش

غزل شمارهٔ 4974–شد گلو سوزتر از خط لب همچون شکرش

غزل شمارهٔ 4975–خواب چشم تو که ازناز بود تعبیرش

غزل شمارهٔ 4976–حرف عقبی که درین نشأه کنی تقریرش

غزل شمارهٔ 4977–آب گردد می گلرنگ ز رنگ آلش

غزل شمارهٔ 4978–شوختر می شود ازخواب گران، مژگانش

غزل شمارهٔ 4979–خط دمیده است ز لعل لب شکرشکنش ؟

غزل شمارهٔ 4980–دلپذیرست چنان پسته شکرشکنش

غزل شمارهٔ 4981–کم نگردید ز خط خوبی روز افزونش

غزل شمارهٔ 4982–داغدار از عرق شرم شود نسرینش

غزل شمارهٔ 4983–ای فلکها ز فروغ رخ زیبای تو خوش

غزل شمارهٔ 4984–دین به دنیای دنی ای دل نادان مفروش

غزل شمارهٔ 4985–لب خمیازه ما شد ز می ناب خموش

غزل شمارهٔ 4986–سرو اگر جلوه کند پیش قد رعنایش

غزل شمارهٔ 4987–سرو گلزار بهشت است قد دلجویش

غزل شمارهٔ 4988–دل به دنیا نگذرد خرد دوراندیش

غزل شمارهٔ 4989–درکرم ساغر اگر هست زمینا در پیش

غزل شمارهٔ 4990–چون برون آورم ازجیب سر خجلت خویش؟

غزل شمارهٔ 4991–ساده لوحی که شکایت کند از قسمت خویش

غزل شمارهٔ 4992–نکشیدیم شبی سیمبری در بر خویش

غزل شمارهٔ 4993–رفته پایم به گل از پرتو چشم تر خویش

غزل شمارهٔ 4844داشت امروز رخ یار حجابی که مپرس

غزل شمارهٔ 4845باز دارم به نظر خط غباری که مپرس

غزل شمارهٔ 4970برتو دوزخ شده از کثرت عصیان آتش

غزل شمارهٔ 4971بس که آمیخته ناز بود رفتارش

غزل شمارهٔ 4972عندلیبی که به دل هست ز غیرت خارش

غزل شمارهٔ 4973در نقاب است و نظر سوز بود دیدارش

غزل شمارهٔ 4974شد گلو سوزتر از خط لب همچون شکرش

غزل شمارهٔ 4975خواب چشم تو که ازناز بود تعبیرش

غزل شمارهٔ 4976حرف عقبی که درین نشأه کنی تقریرش

غزل شمارهٔ 4977آب گردد می گلرنگ ز رنگ آلش

غزل شمارهٔ 4978شوختر می شود ازخواب گران، مژگانش

غزل شمارهٔ 4979خط دمیده است ز لعل لب شکرشکنش ؟

غزل شمارهٔ 4980دلپذیرست چنان پسته شکرشکنش

غزل شمارهٔ 4981کم نگردید ز خط خوبی روز افزونش

غزل شمارهٔ 4982داغدار از عرق شرم شود نسرینش

غزل شمارهٔ 4983ای فلکها ز فروغ رخ زیبای تو خوش

غزل شمارهٔ 4984دین به دنیای دنی ای دل نادان مفروش

غزل شمارهٔ 4985لب خمیازه ما شد ز می ناب خموش

غزل شمارهٔ 4986سرو اگر جلوه کند پیش قد رعنایش

غزل شمارهٔ 4987سرو گلزار بهشت است قد دلجویش

غزل شمارهٔ 4988دل به دنیا نگذرد خرد دوراندیش

غزل شمارهٔ 4989درکرم ساغر اگر هست زمینا در پیش

غزل شمارهٔ 4990چون برون آورم ازجیب سر خجلت خویش؟

غزل شمارهٔ 4991ساده لوحی که شکایت کند از قسمت خویش

غزل شمارهٔ 4992نکشیدیم شبی سیمبری در بر خویش

غزل شمارهٔ 4993رفته پایم به گل از پرتو چشم تر خویش

غزل شمارهٔ 4994ریخت از رعشه خجلت به زمین ساغر خویش

غزل شمارهٔ 4995خجلت از خرده جان می کشم از قاتل خویش

غزل شمارهٔ 4996کرد بیهوش مرا نعره مستانه خویش

غزل شمارهٔ 5127گرچه صاحب نظرانند تماشایی شمع

غزل شمارهٔ 5128هرکه گردید ز عبرت به تماشا قانع

غزل شمارهٔ 5129مابه خون جگریم از می گلگون قانع

غزل شمارهٔ 5148سخن عشق مدار از دل افگار دریغ

غزل شمارهٔ 5178چه غم ازکار فرو بسته ما دارد عشق؟

غزل شمارهٔ 5179فتنه روز جزا درته سردارد عشق

غزل شمارهٔ 5180مشرق سینه چاک است در خانه عشق

غزل شمارهٔ 5181آسمان کهنه سبویی است ز میخانه عشق

غزل شمارهٔ 5182پای گستاخ منه بر در کاشانه عشق

غزل شمارهٔ 5207قیمت خاک ندارد به نمکزار نمک

غزل شمارهٔ 5225می شود دایره خلق ز بیماری تنگ

غزل شمارهٔ 5226می زنم گرم ز بس تیشه خود بر رگ سنگ

غزل شمارهٔ 5227پیش چشمی که ز کان لعل برون آورده است

غزل شمارهٔ 5239بدر از روشنی عاریه گردید هلال

غزل شمارهٔ 5240عشق را نغمه داود بود شیون دل

غزل شمارهٔ 5241مکش ای سلسله مورو به هم از زاری دل

غزل شمارهٔ 5242تو و آوازه خوبی و من و زاری دل

غزل شمارهٔ 5243دل شبها مشو از دیده گریان غافل

غزل شمارهٔ 5244من که هرپاره دلم هست به صد جا مشغول

غزل شمارهٔ 5355شیشه لرزد بر خود از روز شراب غفلتم

غزل شمارهٔ 5598اشک در دیده غم دیده نگیرد آرام

غزل شمارهٔ 4844داشت امروز رخ یار حجابی که مپرس

غزل شمارهٔ 4845باز دارم به نظر خط غباری که مپرس

غزل شمارهٔ 4970برتو دوزخ شده از کثرت عصیان آتش

غزل شمارهٔ 4971بس که آمیخته ناز بود رفتارش

غزل شمارهٔ 4972عندلیبی که به دل هست ز غیرت خارش

غزل شمارهٔ 4973در نقاب است و نظر سوز بود دیدارش

غزل شمارهٔ 4974شد گلو سوزتر از خط لب همچون شکرش

غزل شمارهٔ 4975خواب چشم تو که ازناز بود تعبیرش

غزل شمارهٔ 4976حرف عقبی که درین نشأه کنی تقریرش

غزل شمارهٔ 4977آب گردد می گلرنگ ز رنگ آلش

غزل شمارهٔ 4978شوختر می شود ازخواب گران، مژگانش

غزل شمارهٔ 4979خط دمیده است ز لعل لب شکرشکنش ؟

غزل شمارهٔ 4980دلپذیرست چنان پسته شکرشکنش

غزل شمارهٔ 4981کم نگردید ز خط خوبی روز افزونش

غزل شمارهٔ 4982داغدار از عرق شرم شود نسرینش

غزل شمارهٔ 4983ای فلکها ز فروغ رخ زیبای تو خوش

غزل شمارهٔ 4984دین به دنیای دنی ای دل نادان مفروش

غزل شمارهٔ 4985لب خمیازه ما شد ز می ناب خموش

غزل شمارهٔ 4986سرو اگر جلوه کند پیش قد رعنایش

غزل شمارهٔ 4987سرو گلزار بهشت است قد دلجویش

غزل شمارهٔ 4988دل به دنیا نگذرد خرد دوراندیش

غزل شمارهٔ 4989درکرم ساغر اگر هست زمینا در پیش

غزل شمارهٔ 4990چون برون آورم ازجیب سر خجلت خویش؟

غزل شمارهٔ 4991ساده لوحی که شکایت کند از قسمت خویش

غزل شمارهٔ 4992نکشیدیم شبی سیمبری در بر خویش

غزل شمارهٔ 4993رفته پایم به گل از پرتو چشم تر خویش

غزل شمارهٔ 4994ریخت از رعشه خجلت به زمین ساغر خویش

غزل شمارهٔ 4995خجلت از خرده جان می کشم از قاتل خویش

غزل شمارهٔ 4996کرد بیهوش مرا نعره مستانه خویش

غزل شمارهٔ 5127گرچه صاحب نظرانند تماشایی شمع