وزنِ فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف) میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

غزل شمارهٔ 6161مجلس رقص است، بر تمکین بیفشان آستین

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6161

14 اشعار

غزل شمارهٔ 6162خال یا تخم امید عاشق شیداست این؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6162

7 اشعار

غزل شمارهٔ 6163سرو گلزار ارم یا قامت دلجوست این؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6163

14 اشعار

غزل شمارهٔ 6164آن کف نظارگی، این از دو عالم می برد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6164

10 اشعار

غزل شمارهٔ 6165جلوه مستانه آن سرو قامت را ببین

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6165

11 اشعار

غزل شمارهٔ 6166گوی سیمین ذقن، زلف چو چوگان را ببین

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6166

10 اشعار

غزل شمارهٔ 6167گلگل از می روی آتشناک جانان را ببین

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6167

10 اشعار

غزل شمارهٔ 6168نرگس نیلوفری، مژگان زرین را ببین

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6168

8 اشعار

غزل شمارهٔ 6169خال را در زیر زلف آن پری پیکر ببین

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6169

11 اشعار

غزل شمارهٔ 6170روی جانان را نهان در خط چون ریحان ببین

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6170

12 اشعار

غزل شمارهٔ 6171چشم خواب آلود او را در خم ابرو ببین

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6171

12 اشعار

غزل شمارهٔ 6172تا به خون رنگین نسازی چون گل احمر جبین

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6172

12 اشعار

غزل شمارهٔ 6173ای لب لعل ترا خون یمن در آستین

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6173

10 اشعار

غزل شمارهٔ 6174پیش هر ناشسته رویی وا مکن لب بیش ازین

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6174

8 اشعار

غزل شمارهٔ 6175عشق ما را ظرف دنیا برنتابد بیش ازین

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6175

11 اشعار

غزل شمارهٔ 6176سایه تا افتاد ازان شمشاد بالا بر زمین

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6176

27 اشعار

غزل شمارهٔ 6177هر که اینجا از سرافرازان نهد سر بر زمین

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6177

38 اشعار

غزل شمارهٔ 6178در گلستانی که ریزد خون بلبل بر زمین

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6178

12 اشعار

غزل شمارهٔ 6179سایه تا افتاد ازان مشکین سلاسل بر زمین

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6179

14 اشعار

غزل شمارهٔ 6180ریخت مژگان تر من رنگ گلشن بر زمین

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6180

13 اشعار

غزل شمارهٔ 6181می کشد دامن چو زلف سرکش او بر زمین

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6181

12 اشعار

غزل شمارهٔ 6182از حجاب عشق محرومم ز رخساری چنین

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6182

20 اشعار

غزل شمارهٔ 6445لاله رنگ از خون دل شد نرگس سیراب او

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6445

7 اشعار

غزل شمارهٔ 6446من که در فردوس افتادم به نقد از یاد او

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6446

5 اشعار

غزل شمارهٔ 6447دیده روشن می شود از خط عنبر یار او

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6447

7 اشعار

غزل شمارهٔ 6448بوسه ریزد گاه حرف از لعل شکربار او

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6448

11 اشعار

غزل شمارهٔ 6449عشق سلطان و زمین میدان، فلک چوگان در او

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6449

12 اشعار

غزل شمارهٔ 6450آتشین رویی که شد آیینه دل آب ازو

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6450

8 اشعار

غزل شمارهٔ 6451عشق صیادی است گردون حلقه فتراک او

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6451

7 اشعار

غزل شمارهٔ 6452هر که را دل آب شد از روی آتشناک او

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6452

7 اشعار

غزل شمارهٔ 6453می دود هر کس ز خود بیرون به استقبال او

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6453

11 اشعار

غزل شمارهٔ 6454دلنشین افتاده است از بس که خط و خال او

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6454

10 اشعار

غزل شمارهٔ 6455زهر آب زندگانی می شود در جام او

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6455

9 اشعار

غزل شمارهٔ 6456خضر اگر در خواب بیند خنجر مژگان او

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6456

12 اشعار

غزل شمارهٔ 6457از نگاه گرم گردد آفتابی روی او

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6457

10 اشعار

غزل شمارهٔ 6458قسمت آیینه محرومی است از دیدار تو

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6458

7 اشعار

غزل شمارهٔ 6459نیست ممکن برگرفتن دیده از دیدار تو

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6459

9 اشعار

غزل شمارهٔ 6460می خورد خون فراغت تشنه آزار تو

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6460

5 اشعار

غزل شمارهٔ 6461می زند ناخن به دل خار سر دیوار تو

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6461

12 اشعار

غزل شمارهٔ 6462جرم اندک را نبخشد رحمت بسیار تو

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6462

16 اشعار

غزل شمارهٔ 6463می کشد گردن هدف از اشتیاق تیر تو

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6463

9 اشعار

غزل شمارهٔ 6464نیست صید لاغر من قابل نخجیر تو

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6464

8 اشعار

غزل شمارهٔ 6465صد زبان در پرده دارد غنچهٔ خاموش تو

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6465

10 اشعار

غزل شمارهٔ 6466می چکد آب حیات از سبزه زار خط تو

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6466

13 اشعار

غزل شمارهٔ 6467از پریشانی نیندیشد گدای زلف تو

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6467

10 اشعار

غزل شمارهٔ 6468ای بهار آفرینش خط چون ریحان تو

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6468

18 اشعار

غزل شمارهٔ 6469خون رغبت را به جوش آرد لب میگون تو

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6469

8 اشعار

غزل شمارهٔ 6470می شود روشن چراغ از چهره رنگین تو

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6470

8 اشعار

غزل شمارهٔ 6471گرچه شد از سرنوشت من نگارین پای تو

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6471

8 اشعار

غزل شمارهٔ 6472از کدامین باغ سوزد عاشق شیدای تو؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6472

5 اشعار

وزنِ فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف) میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 6161–مجلس رقص است، بر تمکین بیفشان آستین

غزل شمارهٔ 6162–خال یا تخم امید عاشق شیداست این؟

غزل شمارهٔ 6163–سرو گلزار ارم یا قامت دلجوست این؟

غزل شمارهٔ 6164–آن کف نظارگی، این از دو عالم می برد

غزل شمارهٔ 6165–جلوه مستانه آن سرو قامت را ببین

غزل شمارهٔ 6166–گوی سیمین ذقن، زلف چو چوگان را ببین

غزل شمارهٔ 6167–گلگل از می روی آتشناک جانان را ببین

غزل شمارهٔ 6168–نرگس نیلوفری، مژگان زرین را ببین

غزل شمارهٔ 6169–خال را در زیر زلف آن پری پیکر ببین

غزل شمارهٔ 6170–روی جانان را نهان در خط چون ریحان ببین

غزل شمارهٔ 6171–چشم خواب آلود او را در خم ابرو ببین

غزل شمارهٔ 6172–تا به خون رنگین نسازی چون گل احمر جبین

غزل شمارهٔ 6173–ای لب لعل ترا خون یمن در آستین

غزل شمارهٔ 6174–پیش هر ناشسته رویی وا مکن لب بیش ازین

غزل شمارهٔ 6175–عشق ما را ظرف دنیا برنتابد بیش ازین

غزل شمارهٔ 6176–سایه تا افتاد ازان شمشاد بالا بر زمین

غزل شمارهٔ 6177–هر که اینجا از سرافرازان نهد سر بر زمین

غزل شمارهٔ 6178–در گلستانی که ریزد خون بلبل بر زمین

غزل شمارهٔ 6179–سایه تا افتاد ازان مشکین سلاسل بر زمین

غزل شمارهٔ 6180–ریخت مژگان تر من رنگ گلشن بر زمین

غزل شمارهٔ 6181–می کشد دامن چو زلف سرکش او بر زمین

غزل شمارهٔ 6182–از حجاب عشق محرومم ز رخساری چنین

غزل شمارهٔ 6445–لاله رنگ از خون دل شد نرگس سیراب او

غزل شمارهٔ 6446–من که در فردوس افتادم به نقد از یاد او

غزل شمارهٔ 6447–دیده روشن می شود از خط عنبر یار او

غزل شمارهٔ 6448–بوسه ریزد گاه حرف از لعل شکربار او

غزل شمارهٔ 6449–عشق سلطان و زمین میدان، فلک چوگان در او

غزل شمارهٔ 6450–آتشین رویی که شد آیینه دل آب ازو

غزل شمارهٔ 6451–عشق صیادی است گردون حلقه فتراک او

غزل شمارهٔ 6452–هر که را دل آب شد از روی آتشناک او

غزل شمارهٔ 6453–می دود هر کس ز خود بیرون به استقبال او

غزل شمارهٔ 6454–دلنشین افتاده است از بس که خط و خال او

غزل شمارهٔ 6455–زهر آب زندگانی می شود در جام او

غزل شمارهٔ 6456–خضر اگر در خواب بیند خنجر مژگان او

غزل شمارهٔ 6457–از نگاه گرم گردد آفتابی روی او

غزل شمارهٔ 6458–قسمت آیینه محرومی است از دیدار تو

غزل شمارهٔ 6459–نیست ممکن برگرفتن دیده از دیدار تو

غزل شمارهٔ 6460–می خورد خون فراغت تشنه آزار تو

غزل شمارهٔ 6461–می زند ناخن به دل خار سر دیوار تو

غزل شمارهٔ 6462–جرم اندک را نبخشد رحمت بسیار تو

غزل شمارهٔ 6463–می کشد گردن هدف از اشتیاق تیر تو

غزل شمارهٔ 6464–نیست صید لاغر من قابل نخجیر تو

غزل شمارهٔ 6465–صد زبان در پرده دارد غنچهٔ خاموش تو

غزل شمارهٔ 6466–می چکد آب حیات از سبزه زار خط تو

غزل شمارهٔ 6467–از پریشانی نیندیشد گدای زلف تو

غزل شمارهٔ 6468–ای بهار آفرینش خط چون ریحان تو

غزل شمارهٔ 6469–خون رغبت را به جوش آرد لب میگون تو

غزل شمارهٔ 6470–می شود روشن چراغ از چهره رنگین تو

غزل شمارهٔ 6471–گرچه شد از سرنوشت من نگارین پای تو

غزل شمارهٔ 6472–از کدامین باغ سوزد عاشق شیدای تو؟

وزنِ فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف) میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 6161–مجلس رقص است، بر تمکین بیفشان آستین

غزل شمارهٔ 6162–خال یا تخم امید عاشق شیداست این؟

غزل شمارهٔ 6163–سرو گلزار ارم یا قامت دلجوست این؟

غزل شمارهٔ 6164–آن کف نظارگی، این از دو عالم می برد

غزل شمارهٔ 6165–جلوه مستانه آن سرو قامت را ببین

غزل شمارهٔ 6166–گوی سیمین ذقن، زلف چو چوگان را ببین

غزل شمارهٔ 6167–گلگل از می روی آتشناک جانان را ببین

غزل شمارهٔ 6168–نرگس نیلوفری، مژگان زرین را ببین

غزل شمارهٔ 6169–خال را در زیر زلف آن پری پیکر ببین

غزل شمارهٔ 6170–روی جانان را نهان در خط چون ریحان ببین

غزل شمارهٔ 6171–چشم خواب آلود او را در خم ابرو ببین

غزل شمارهٔ 6172–تا به خون رنگین نسازی چون گل احمر جبین

غزل شمارهٔ 6173–ای لب لعل ترا خون یمن در آستین

غزل شمارهٔ 6174–پیش هر ناشسته رویی وا مکن لب بیش ازین

غزل شمارهٔ 6175–عشق ما را ظرف دنیا برنتابد بیش ازین

غزل شمارهٔ 6176–سایه تا افتاد ازان شمشاد بالا بر زمین

غزل شمارهٔ 6177–هر که اینجا از سرافرازان نهد سر بر زمین

غزل شمارهٔ 6178–در گلستانی که ریزد خون بلبل بر زمین

غزل شمارهٔ 6179–سایه تا افتاد ازان مشکین سلاسل بر زمین

غزل شمارهٔ 6180–ریخت مژگان تر من رنگ گلشن بر زمین

غزل شمارهٔ 6181–می کشد دامن چو زلف سرکش او بر زمین

غزل شمارهٔ 6182–از حجاب عشق محرومم ز رخساری چنین

غزل شمارهٔ 6445–لاله رنگ از خون دل شد نرگس سیراب او

غزل شمارهٔ 6446–من که در فردوس افتادم به نقد از یاد او

غزل شمارهٔ 6447–دیده روشن می شود از خط عنبر یار او

غزل شمارهٔ 6448–بوسه ریزد گاه حرف از لعل شکربار او

غزل شمارهٔ 6161مجلس رقص است، بر تمکین بیفشان آستین

غزل شمارهٔ 6162خال یا تخم امید عاشق شیداست این؟

غزل شمارهٔ 6163سرو گلزار ارم یا قامت دلجوست این؟

غزل شمارهٔ 6164آن کف نظارگی، این از دو عالم می برد

غزل شمارهٔ 6165جلوه مستانه آن سرو قامت را ببین

غزل شمارهٔ 6166گوی سیمین ذقن، زلف چو چوگان را ببین

غزل شمارهٔ 6167گلگل از می روی آتشناک جانان را ببین

غزل شمارهٔ 6168نرگس نیلوفری، مژگان زرین را ببین

غزل شمارهٔ 6169خال را در زیر زلف آن پری پیکر ببین

غزل شمارهٔ 6170روی جانان را نهان در خط چون ریحان ببین

غزل شمارهٔ 6171چشم خواب آلود او را در خم ابرو ببین

غزل شمارهٔ 6172تا به خون رنگین نسازی چون گل احمر جبین

غزل شمارهٔ 6173ای لب لعل ترا خون یمن در آستین

غزل شمارهٔ 6174پیش هر ناشسته رویی وا مکن لب بیش ازین

غزل شمارهٔ 6175عشق ما را ظرف دنیا برنتابد بیش ازین

غزل شمارهٔ 6176سایه تا افتاد ازان شمشاد بالا بر زمین

غزل شمارهٔ 6177هر که اینجا از سرافرازان نهد سر بر زمین

غزل شمارهٔ 6178در گلستانی که ریزد خون بلبل بر زمین

غزل شمارهٔ 6179سایه تا افتاد ازان مشکین سلاسل بر زمین

غزل شمارهٔ 6180ریخت مژگان تر من رنگ گلشن بر زمین

غزل شمارهٔ 6181می کشد دامن چو زلف سرکش او بر زمین

غزل شمارهٔ 6182از حجاب عشق محرومم ز رخساری چنین

غزل شمارهٔ 6445لاله رنگ از خون دل شد نرگس سیراب او

غزل شمارهٔ 6446من که در فردوس افتادم به نقد از یاد او

غزل شمارهٔ 6447دیده روشن می شود از خط عنبر یار او

غزل شمارهٔ 6448بوسه ریزد گاه حرف از لعل شکربار او

غزل شمارهٔ 6449عشق سلطان و زمین میدان، فلک چوگان در او

غزل شمارهٔ 6450آتشین رویی که شد آیینه دل آب ازو

غزل شمارهٔ 6451عشق صیادی است گردون حلقه فتراک او

غزل شمارهٔ 6452هر که را دل آب شد از روی آتشناک او

غزل شمارهٔ 6453می دود هر کس ز خود بیرون به استقبال او

غزل شمارهٔ 6454دلنشین افتاده است از بس که خط و خال او

غزل شمارهٔ 6455زهر آب زندگانی می شود در جام او

غزل شمارهٔ 6456خضر اگر در خواب بیند خنجر مژگان او

غزل شمارهٔ 6457از نگاه گرم گردد آفتابی روی او

غزل شمارهٔ 6458قسمت آیینه محرومی است از دیدار تو

غزل شمارهٔ 6459نیست ممکن برگرفتن دیده از دیدار تو

غزل شمارهٔ 6460می خورد خون فراغت تشنه آزار تو

غزل شمارهٔ 6461می زند ناخن به دل خار سر دیوار تو

غزل شمارهٔ 6462جرم اندک را نبخشد رحمت بسیار تو

غزل شمارهٔ 6463می کشد گردن هدف از اشتیاق تیر تو

غزل شمارهٔ 6464نیست صید لاغر من قابل نخجیر تو

غزل شمارهٔ 6465صد زبان در پرده دارد غنچهٔ خاموش تو

غزل شمارهٔ 6466می چکد آب حیات از سبزه زار خط تو

غزل شمارهٔ 6467از پریشانی نیندیشد گدای زلف تو

غزل شمارهٔ 6468ای بهار آفرینش خط چون ریحان تو

غزل شمارهٔ 6469خون رغبت را به جوش آرد لب میگون تو

غزل شمارهٔ 6470می شود روشن چراغ از چهره رنگین تو

غزل شمارهٔ 6471گرچه شد از سرنوشت من نگارین پای تو

غزل شمارهٔ 6472از کدامین باغ سوزد عاشق شیدای تو؟

غزل شمارهٔ 6161مجلس رقص است، بر تمکین بیفشان آستین

غزل شمارهٔ 6162خال یا تخم امید عاشق شیداست این؟

غزل شمارهٔ 6163سرو گلزار ارم یا قامت دلجوست این؟

غزل شمارهٔ 6164آن کف نظارگی، این از دو عالم می برد

غزل شمارهٔ 6165جلوه مستانه آن سرو قامت را ببین

غزل شمارهٔ 6166گوی سیمین ذقن، زلف چو چوگان را ببین

غزل شمارهٔ 6167گلگل از می روی آتشناک جانان را ببین

غزل شمارهٔ 6168نرگس نیلوفری، مژگان زرین را ببین

غزل شمارهٔ 6169خال را در زیر زلف آن پری پیکر ببین

غزل شمارهٔ 6170روی جانان را نهان در خط چون ریحان ببین

غزل شمارهٔ 6171چشم خواب آلود او را در خم ابرو ببین

غزل شمارهٔ 6172تا به خون رنگین نسازی چون گل احمر جبین

غزل شمارهٔ 6173ای لب لعل ترا خون یمن در آستین

غزل شمارهٔ 6174پیش هر ناشسته رویی وا مکن لب بیش ازین

غزل شمارهٔ 6175عشق ما را ظرف دنیا برنتابد بیش ازین

غزل شمارهٔ 6176سایه تا افتاد ازان شمشاد بالا بر زمین

غزل شمارهٔ 6177هر که اینجا از سرافرازان نهد سر بر زمین

غزل شمارهٔ 6178در گلستانی که ریزد خون بلبل بر زمین

غزل شمارهٔ 6179سایه تا افتاد ازان مشکین سلاسل بر زمین

غزل شمارهٔ 6180ریخت مژگان تر من رنگ گلشن بر زمین

غزل شمارهٔ 6181می کشد دامن چو زلف سرکش او بر زمین

غزل شمارهٔ 6182از حجاب عشق محرومم ز رخساری چنین

غزل شمارهٔ 6445لاله رنگ از خون دل شد نرگس سیراب او

غزل شمارهٔ 6446من که در فردوس افتادم به نقد از یاد او

غزل شمارهٔ 6447دیده روشن می شود از خط عنبر یار او

غزل شمارهٔ 6448بوسه ریزد گاه حرف از لعل شکربار او

غزل شمارهٔ 6449عشق سلطان و زمین میدان، فلک چوگان در او

غزل شمارهٔ 6450آتشین رویی که شد آیینه دل آب ازو

غزل شمارهٔ 6451عشق صیادی است گردون حلقه فتراک او

غزل شمارهٔ 6452هر که را دل آب شد از روی آتشناک او