وزنِ فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف) میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

غزل شمارهٔ 1390خط گل روی عرقناک ترا در بر گرفت

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1390

11 اشعار

غزل شمارهٔ 1391وقت رندی خوش که کام از موسم گل برگرفت

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1391

12 اشعار

غزل شمارهٔ 1392گر چنین شمشیر آن بیباک خواهد بر گرفت

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1392

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1393کام خود را کلک مشکین از سخن آخر گرفت

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1393

12 اشعار

غزل شمارهٔ 1394تا غبار خط به گرد عارضش منزل گرفت

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1394

8 اشعار

غزل شمارهٔ 1395خط کافر لعل سیراب ترا کم کم گرفت

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1395

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1396عمر اگر باقی است بوسی زان دهن خواهم گرفت

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1396

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1397از وصال ماه مصر آخر زلیخا جان گرفت

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1397

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1398خانه دل روشنی از دیده روشن گرفت

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1398

8 اشعار

غزل شمارهٔ 1399تا عرق از چهره جانان تراویدن گرفت

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1399

17 اشعار

غزل شمارهٔ 1400جوهر شمشیر غیرت پیچ وتاب از من گرفت

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1400

14 اشعار

غزل شمارهٔ 1401در گرفتاری بود جمعیت خاطر محال

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1401

14 اشعار

غزل شمارهٔ 1402دوش مجلس از زبان شکوه ام در می گرفت

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1402

8 اشعار

غزل شمارهٔ 1403پیش ازین جانان حساب دیگر از من می گرفت

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1403

10 اشعار

غزل شمارهٔ 1404سوخت تنهایی مرا ای بی وفا وقت است وقت

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1404

14 اشعار

غزل شمارهٔ 1405چون کند روی تو با خط سیاه از شش جهت؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1405

9 اشعار

غزل شمارهٔ 2264بر رخ ممکن بود پیوسته گرد احتیاج

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2264

9 اشعار

غزل شمارهٔ 2265چون گذارد خشت اول بر زمین معمار کج

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2265

14 اشعار

غزل شمارهٔ 2273دور کن از دل هوس در پیرهن اخگر مپیچ

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2273

9 اشعار

غزل شمارهٔ 2274بی شهادت زینهار از تیغ جانان سرمپیچ

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2274

17 اشعار

غزل شمارهٔ 2278در جبین کس نمی بینیم انوار صلاح

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2278

7 اشعار

غزل شمارهٔ 2279تا به کی همچون سگان گیرد ترا در خواب، صبح؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2279

4 اشعار

غزل شمارهٔ 2280قرص خورشیدست اول لقمه مهمان صبح

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2280

15 اشعار

غزل شمارهٔ 2281چاک خواهد سربرآورد از گریبانم چو صبح

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2281

6 اشعار

غزل شمارهٔ 2282عاشق صادق بود گر پاکدامان همچو صبح

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2282

10 اشعار

غزل شمارهٔ 2283خرده انجم ندارد رونقی در کوی صبح

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2283

14 اشعار

غزل شمارهٔ 2303ای خدنگ آه کوتاهی مکن در کین چرخ

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2303

7 اشعار

غزل شمارهٔ 2304دردمندی کرد بر من شربت دیدار تلخ

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2304

10 اشعار

غزل شمارهٔ 2305مستمع را کام ناگردیده از دشنام تلخ

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2305

18 اشعار

غزل شمارهٔ 2310شد زسر گردانی من بس که حیران گردباد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2310

17 اشعار

غزل شمارهٔ 2311از لب منصور راز عشق بر صحرا فتاد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2311

9 اشعار

غزل شمارهٔ 2312خال موزون است هر جا بر رخ دلبر فتاد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2312

11 اشعار

غزل شمارهٔ 2313بهر گندم از بهشت آدم اگر بیرون فتاد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2313

10 اشعار

غزل شمارهٔ 2314ترک جانان چون توان از تیغ بی زنهار داد؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2314

6 اشعار

غزل شمارهٔ 2315حسن خواهد رفت و داغت بر جگر خواهد نهاد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2315

10 اشعار

غزل شمارهٔ 2316تا ز خط حسن تو عنبر بر سر آتش نهاد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2316

9 اشعار

غزل شمارهٔ 2317بر دل خود هر که چون فرهاد کوه غم نهاد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2317

9 اشعار

غزل شمارهٔ 2318مرگ عاشق بی شمار آن سیمبر دارد به یاد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2318

9 اشعار

غزل شمارهٔ 2319کشتی دریایی‌ای دیدم دلم آمد به یاد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2319

7 اشعار

غزل شمارهٔ 2320غفلت دل از شراب ناب می گردد زیاد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2320

12 اشعار

غزل شمارهٔ 2321رغبت می را کند چندان که نوشیدن زیاد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2321

10 اشعار

غزل شمارهٔ 2322دل عبث چندین ز تقدیر الهی می تپد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2322

9 اشعار

غزل شمارهٔ 2323غم ز دل بیرون مرا کی باده احمر برد؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2323

9 اشعار

غزل شمارهٔ 2324رخت هستی زین جهان مختصر خواهیم برد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2324

6 اشعار

غزل شمارهٔ 2325از حریم ما سخن چین چون سخن بیرون برد؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2325

8 اشعار

غزل شمارهٔ 2326آب شد دل تا به آن شیرین شمایل راه برد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2326

8 اشعار

غزل شمارهٔ 2327هرکه با خود درد و داغ دل‌سِتان را می‌برد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2327

11 اشعار

غزل شمارهٔ 2328زلف مشکین را چرا آن نازپرور می برد؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2328

8 اشعار

غزل شمارهٔ 2329جنبش مژگان حضور از دیده و دل می برد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2329

11 اشعار

غزل شمارهٔ 2330عشق اول ناتوانان را به منزل می برد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2330

5 اشعار

وزنِ فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف) میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 1390–خط گل روی عرقناک ترا در بر گرفت

غزل شمارهٔ 1391–وقت رندی خوش که کام از موسم گل برگرفت

غزل شمارهٔ 1392–گر چنین شمشیر آن بیباک خواهد بر گرفت

غزل شمارهٔ 1393–کام خود را کلک مشکین از سخن آخر گرفت

غزل شمارهٔ 1394–تا غبار خط به گرد عارضش منزل گرفت

غزل شمارهٔ 1395–خط کافر لعل سیراب ترا کم کم گرفت

غزل شمارهٔ 1396–عمر اگر باقی است بوسی زان دهن خواهم گرفت

غزل شمارهٔ 1397–از وصال ماه مصر آخر زلیخا جان گرفت

غزل شمارهٔ 1398–خانه دل روشنی از دیده روشن گرفت

غزل شمارهٔ 1399–تا عرق از چهره جانان تراویدن گرفت

غزل شمارهٔ 1400–جوهر شمشیر غیرت پیچ وتاب از من گرفت

غزل شمارهٔ 1401–در گرفتاری بود جمعیت خاطر محال

غزل شمارهٔ 1402–دوش مجلس از زبان شکوه ام در می گرفت

غزل شمارهٔ 1403–پیش ازین جانان حساب دیگر از من می گرفت

غزل شمارهٔ 1404–سوخت تنهایی مرا ای بی وفا وقت است وقت

غزل شمارهٔ 1405–چون کند روی تو با خط سیاه از شش جهت؟

غزل شمارهٔ 2264–بر رخ ممکن بود پیوسته گرد احتیاج

غزل شمارهٔ 2265–چون گذارد خشت اول بر زمین معمار کج

غزل شمارهٔ 2273–دور کن از دل هوس در پیرهن اخگر مپیچ

غزل شمارهٔ 2274–بی شهادت زینهار از تیغ جانان سرمپیچ

غزل شمارهٔ 2278–در جبین کس نمی بینیم انوار صلاح

غزل شمارهٔ 2279–تا به کی همچون سگان گیرد ترا در خواب، صبح؟

غزل شمارهٔ 2280–قرص خورشیدست اول لقمه مهمان صبح

غزل شمارهٔ 2281–چاک خواهد سربرآورد از گریبانم چو صبح

غزل شمارهٔ 2282–عاشق صادق بود گر پاکدامان همچو صبح

غزل شمارهٔ 2283–خرده انجم ندارد رونقی در کوی صبح

غزل شمارهٔ 2303–ای خدنگ آه کوتاهی مکن در کین چرخ

غزل شمارهٔ 2304–دردمندی کرد بر من شربت دیدار تلخ

غزل شمارهٔ 2305–مستمع را کام ناگردیده از دشنام تلخ

غزل شمارهٔ 2310–شد زسر گردانی من بس که حیران گردباد

غزل شمارهٔ 2311–از لب منصور راز عشق بر صحرا فتاد

غزل شمارهٔ 2312–خال موزون است هر جا بر رخ دلبر فتاد

غزل شمارهٔ 2313–بهر گندم از بهشت آدم اگر بیرون فتاد

غزل شمارهٔ 2314–ترک جانان چون توان از تیغ بی زنهار داد؟

غزل شمارهٔ 2315–حسن خواهد رفت و داغت بر جگر خواهد نهاد

غزل شمارهٔ 2316–تا ز خط حسن تو عنبر بر سر آتش نهاد

غزل شمارهٔ 2317–بر دل خود هر که چون فرهاد کوه غم نهاد

غزل شمارهٔ 2318–مرگ عاشق بی شمار آن سیمبر دارد به یاد

غزل شمارهٔ 2319–کشتی دریایی‌ای دیدم دلم آمد به یاد

غزل شمارهٔ 2320–غفلت دل از شراب ناب می گردد زیاد

غزل شمارهٔ 2321–رغبت می را کند چندان که نوشیدن زیاد

غزل شمارهٔ 2322–دل عبث چندین ز تقدیر الهی می تپد

غزل شمارهٔ 2323–غم ز دل بیرون مرا کی باده احمر برد؟

غزل شمارهٔ 2324–رخت هستی زین جهان مختصر خواهیم برد

غزل شمارهٔ 2325–از حریم ما سخن چین چون سخن بیرون برد؟

غزل شمارهٔ 2326–آب شد دل تا به آن شیرین شمایل راه برد

غزل شمارهٔ 2327–هرکه با خود درد و داغ دل‌سِتان را می‌برد

غزل شمارهٔ 2328–زلف مشکین را چرا آن نازپرور می برد؟

غزل شمارهٔ 2329–جنبش مژگان حضور از دیده و دل می برد

غزل شمارهٔ 2330–عشق اول ناتوانان را به منزل می برد

وزنِ فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف) میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 1390–خط گل روی عرقناک ترا در بر گرفت

غزل شمارهٔ 1391–وقت رندی خوش که کام از موسم گل برگرفت

غزل شمارهٔ 1392–گر چنین شمشیر آن بیباک خواهد بر گرفت

غزل شمارهٔ 1393–کام خود را کلک مشکین از سخن آخر گرفت

غزل شمارهٔ 1394–تا غبار خط به گرد عارضش منزل گرفت

غزل شمارهٔ 1395–خط کافر لعل سیراب ترا کم کم گرفت

غزل شمارهٔ 1396–عمر اگر باقی است بوسی زان دهن خواهم گرفت

غزل شمارهٔ 1397–از وصال ماه مصر آخر زلیخا جان گرفت

غزل شمارهٔ 1398–خانه دل روشنی از دیده روشن گرفت

غزل شمارهٔ 1399–تا عرق از چهره جانان تراویدن گرفت

غزل شمارهٔ 1400–جوهر شمشیر غیرت پیچ وتاب از من گرفت

غزل شمارهٔ 1401–در گرفتاری بود جمعیت خاطر محال

غزل شمارهٔ 1402–دوش مجلس از زبان شکوه ام در می گرفت

غزل شمارهٔ 1403–پیش ازین جانان حساب دیگر از من می گرفت

غزل شمارهٔ 1404–سوخت تنهایی مرا ای بی وفا وقت است وقت

غزل شمارهٔ 1405–چون کند روی تو با خط سیاه از شش جهت؟

غزل شمارهٔ 2264–بر رخ ممکن بود پیوسته گرد احتیاج

غزل شمارهٔ 2265–چون گذارد خشت اول بر زمین معمار کج

غزل شمارهٔ 2273–دور کن از دل هوس در پیرهن اخگر مپیچ

غزل شمارهٔ 2274–بی شهادت زینهار از تیغ جانان سرمپیچ

غزل شمارهٔ 2278–در جبین کس نمی بینیم انوار صلاح

غزل شمارهٔ 2279–تا به کی همچون سگان گیرد ترا در خواب، صبح؟

غزل شمارهٔ 2280–قرص خورشیدست اول لقمه مهمان صبح

غزل شمارهٔ 2281–چاک خواهد سربرآورد از گریبانم چو صبح

غزل شمارهٔ 2282–عاشق صادق بود گر پاکدامان همچو صبح

غزل شمارهٔ 2283–خرده انجم ندارد رونقی در کوی صبح

غزل شمارهٔ 1390خط گل روی عرقناک ترا در بر گرفت

غزل شمارهٔ 1391وقت رندی خوش که کام از موسم گل برگرفت

غزل شمارهٔ 1392گر چنین شمشیر آن بیباک خواهد بر گرفت

غزل شمارهٔ 1393کام خود را کلک مشکین از سخن آخر گرفت

غزل شمارهٔ 1394تا غبار خط به گرد عارضش منزل گرفت

غزل شمارهٔ 1395خط کافر لعل سیراب ترا کم کم گرفت

غزل شمارهٔ 1396عمر اگر باقی است بوسی زان دهن خواهم گرفت

غزل شمارهٔ 1397از وصال ماه مصر آخر زلیخا جان گرفت

غزل شمارهٔ 1398خانه دل روشنی از دیده روشن گرفت

غزل شمارهٔ 1399تا عرق از چهره جانان تراویدن گرفت

غزل شمارهٔ 1400جوهر شمشیر غیرت پیچ وتاب از من گرفت

غزل شمارهٔ 1401در گرفتاری بود جمعیت خاطر محال

غزل شمارهٔ 1402دوش مجلس از زبان شکوه ام در می گرفت

غزل شمارهٔ 1403پیش ازین جانان حساب دیگر از من می گرفت

غزل شمارهٔ 1404سوخت تنهایی مرا ای بی وفا وقت است وقت

غزل شمارهٔ 1405چون کند روی تو با خط سیاه از شش جهت؟

غزل شمارهٔ 2264بر رخ ممکن بود پیوسته گرد احتیاج

غزل شمارهٔ 2265چون گذارد خشت اول بر زمین معمار کج

غزل شمارهٔ 2273دور کن از دل هوس در پیرهن اخگر مپیچ

غزل شمارهٔ 2274بی شهادت زینهار از تیغ جانان سرمپیچ

غزل شمارهٔ 2278در جبین کس نمی بینیم انوار صلاح

غزل شمارهٔ 2279تا به کی همچون سگان گیرد ترا در خواب، صبح؟

غزل شمارهٔ 2280قرص خورشیدست اول لقمه مهمان صبح

غزل شمارهٔ 2281چاک خواهد سربرآورد از گریبانم چو صبح

غزل شمارهٔ 2282عاشق صادق بود گر پاکدامان همچو صبح

غزل شمارهٔ 2283خرده انجم ندارد رونقی در کوی صبح

غزل شمارهٔ 2303ای خدنگ آه کوتاهی مکن در کین چرخ

غزل شمارهٔ 2304دردمندی کرد بر من شربت دیدار تلخ

غزل شمارهٔ 2305مستمع را کام ناگردیده از دشنام تلخ

غزل شمارهٔ 2310شد زسر گردانی من بس که حیران گردباد

غزل شمارهٔ 2311از لب منصور راز عشق بر صحرا فتاد

غزل شمارهٔ 2312خال موزون است هر جا بر رخ دلبر فتاد

غزل شمارهٔ 2313بهر گندم از بهشت آدم اگر بیرون فتاد

غزل شمارهٔ 2314ترک جانان چون توان از تیغ بی زنهار داد؟

غزل شمارهٔ 2315حسن خواهد رفت و داغت بر جگر خواهد نهاد

غزل شمارهٔ 2316تا ز خط حسن تو عنبر بر سر آتش نهاد

غزل شمارهٔ 2317بر دل خود هر که چون فرهاد کوه غم نهاد

غزل شمارهٔ 2318مرگ عاشق بی شمار آن سیمبر دارد به یاد

غزل شمارهٔ 2319کشتی دریایی‌ای دیدم دلم آمد به یاد

غزل شمارهٔ 2320غفلت دل از شراب ناب می گردد زیاد

غزل شمارهٔ 2321رغبت می را کند چندان که نوشیدن زیاد

غزل شمارهٔ 2322دل عبث چندین ز تقدیر الهی می تپد

غزل شمارهٔ 2323غم ز دل بیرون مرا کی باده احمر برد؟

غزل شمارهٔ 2324رخت هستی زین جهان مختصر خواهیم برد

غزل شمارهٔ 2325از حریم ما سخن چین چون سخن بیرون برد؟

غزل شمارهٔ 2326آب شد دل تا به آن شیرین شمایل راه برد

غزل شمارهٔ 2327هرکه با خود درد و داغ دل‌سِتان را می‌برد

غزل شمارهٔ 2328زلف مشکین را چرا آن نازپرور می برد؟

غزل شمارهٔ 2329جنبش مژگان حضور از دیده و دل می برد

غزل شمارهٔ 2330عشق اول ناتوانان را به منزل می برد

غزل شمارهٔ 1390خط گل روی عرقناک ترا در بر گرفت

غزل شمارهٔ 1391وقت رندی خوش که کام از موسم گل برگرفت

غزل شمارهٔ 1392گر چنین شمشیر آن بیباک خواهد بر گرفت

غزل شمارهٔ 1393کام خود را کلک مشکین از سخن آخر گرفت

غزل شمارهٔ 1394تا غبار خط به گرد عارضش منزل گرفت

غزل شمارهٔ 1395خط کافر لعل سیراب ترا کم کم گرفت

غزل شمارهٔ 1396عمر اگر باقی است بوسی زان دهن خواهم گرفت

غزل شمارهٔ 1397از وصال ماه مصر آخر زلیخا جان گرفت

غزل شمارهٔ 1398خانه دل روشنی از دیده روشن گرفت

غزل شمارهٔ 1399تا عرق از چهره جانان تراویدن گرفت

غزل شمارهٔ 1400جوهر شمشیر غیرت پیچ وتاب از من گرفت

غزل شمارهٔ 1401در گرفتاری بود جمعیت خاطر محال

غزل شمارهٔ 1402دوش مجلس از زبان شکوه ام در می گرفت

غزل شمارهٔ 1403پیش ازین جانان حساب دیگر از من می گرفت

غزل شمارهٔ 1404سوخت تنهایی مرا ای بی وفا وقت است وقت

غزل شمارهٔ 1405چون کند روی تو با خط سیاه از شش جهت؟

غزل شمارهٔ 2264بر رخ ممکن بود پیوسته گرد احتیاج

غزل شمارهٔ 2265چون گذارد خشت اول بر زمین معمار کج

غزل شمارهٔ 2273دور کن از دل هوس در پیرهن اخگر مپیچ

غزل شمارهٔ 2274بی شهادت زینهار از تیغ جانان سرمپیچ

غزل شمارهٔ 2278در جبین کس نمی بینیم انوار صلاح

غزل شمارهٔ 2279تا به کی همچون سگان گیرد ترا در خواب، صبح؟

غزل شمارهٔ 2280قرص خورشیدست اول لقمه مهمان صبح

غزل شمارهٔ 2281چاک خواهد سربرآورد از گریبانم چو صبح

غزل شمارهٔ 2282عاشق صادق بود گر پاکدامان همچو صبح

غزل شمارهٔ 2283خرده انجم ندارد رونقی در کوی صبح

غزل شمارهٔ 2303ای خدنگ آه کوتاهی مکن در کین چرخ

غزل شمارهٔ 2304دردمندی کرد بر من شربت دیدار تلخ

غزل شمارهٔ 2305مستمع را کام ناگردیده از دشنام تلخ

غزل شمارهٔ 2310شد زسر گردانی من بس که حیران گردباد