وزنِ فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف) میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

غزل شمارهٔ 2331از فسون عالم اسباب خوابم می‌برد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2331

آڈیو

12 اشعار

غزل شمارهٔ 2332شام ازان زلف سیه سنبل به دامن می برد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2332

5 اشعار

غزل شمارهٔ 2333چشم خونبارم گرو ز ابر بهاری می برد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2333

5 اشعار

غزل شمارهٔ 2334وسعت مشرب زدل اندیشه فردا نبرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2334

8 اشعار

غزل شمارهٔ 2335از شکست من دم تیغ تغافل می‌پرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2335

11 اشعار

غزل شمارهٔ 2336چشم برق از اشتیاق خرمن من می پرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2336

6 اشعار

غزل شمارهٔ 2337می خورد با دیگران مستانه بر ما بگذرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2337

19 اشعار

غزل شمارهٔ 2338بر جهان هر کس که از روی تأمل بگذرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2338

8 اشعار

غزل شمارهٔ 2339تا به کی در خواب سنگین روزگارم بگذرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2339

آڈیو

13 اشعار

غزل شمارهٔ 2340بوسه چون محروم از آن لبهای خندان بگذرد؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2340

9 اشعار

غزل شمارهٔ 2341سر گردان چند از من آن سرو خرامان بگذرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2341

9 اشعار

غزل شمارهٔ 2342جان مشتاقان زکوی دلستان چون بگذرد؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2342

8 اشعار

غزل شمارهٔ 2343لاله شبنم فریبت برگ گل را آب کرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2343

9 اشعار

غزل شمارهٔ 2344خط لب لعل ترا بی آب نتوانست کرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2344

13 اشعار

غزل شمارهٔ 2345چاره دل عقل پر تدبیر نتوانست کرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2345

آڈیو

12 اشعار

غزل شمارهٔ 2346چرخ زنگاری مرا غمناک نتوانست کرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2346

11 اشعار

غزل شمارهٔ 2347در غبار خط همان زلفش بود جویای دل

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2347

15 اشعار

غزل شمارهٔ 2348چاره غفلت دل آگاه نتوانست کرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2348

12 اشعار

غزل شمارهٔ 2349عشق را پنهان دل دیوانه نتوانست کرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2349

7 اشعار

غزل شمارهٔ 2350تا گلستان را نهال قامتش آباد کرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2350

9 اشعار

غزل شمارهٔ 2351آنچه روی سخت من با سیلی استاد کرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2351

آڈیو

8 اشعار

غزل شمارهٔ 2352مرگ نتواند به ارباب سخن بیداد کرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2352

10 اشعار

غزل شمارهٔ 2353کاوش مژگان او دل را قیامت زار کرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2353

9 اشعار

غزل شمارهٔ 2354مهر خاموشی مرا گنجینه اسرار کرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2354

11 اشعار

غزل شمارهٔ 2355هر که رو زین خلق ناهموار در دیوار کرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2355

11 اشعار

غزل شمارهٔ 2356هر که رو زین خلق ناهموار در دیوار کرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2356

13 اشعار

غزل شمارهٔ 2357کعبه را دریافت هر کس خاطری معمور کرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2357

11 اشعار

غزل شمارهٔ 2358خانه بر دوشی که سیر کوچه زنجیر کرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2358

5 اشعار

غزل شمارهٔ 2359هر که در گلشن چو شبنم چشم عبرت باز کرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2359

12 اشعار

غزل شمارهٔ 2360روزه نزدیک است می باید کلوخ انداز کرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2360

9 اشعار

غزل شمارهٔ 2361هر که در دنیا فانی زاد عقبی جمع کرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2361

17 اشعار

غزل شمارهٔ 2362دل در آن زلف کمندانداز خود را جمع کرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2362

6 اشعار

غزل شمارهٔ 2363گرچه ماه مصر را دامن زلیخا چاک کرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2363

14 اشعار

غزل شمارهٔ 2364صبح از رشک بنا گوشت گریبان چاک کرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2364

10 اشعار

غزل شمارهٔ 2365سبزه خط دود از آن رخسار آتشناک کرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2365

8 اشعار

غزل شمارهٔ 2366ذوق رسوایی مرا بیزار نام و ننگ کرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2366

9 اشعار

غزل شمارهٔ 2367خاطر جمع مرا پیری پریشان حال کرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2367

12 اشعار

غزل شمارهٔ 2368سیل اشک من بساط سبزه را پامال کرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2368

7 اشعار

غزل شمارهٔ 2369ساقی از یک جرعه می این بینوا را گرم کرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2369

11 اشعار

غزل شمارهٔ 2370دین و دل در کار آن زلف دو تا خواهیم کرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2370

9 اشعار

غزل شمارهٔ 2371عاقبت تسخیر آن سیمین بدن خواهیم کرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2371

11 اشعار

غزل شمارهٔ 2372گرچه انفاس گرامی سینه صرف آه کرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2372

6 اشعار

غزل شمارهٔ 2373شورش سودا مرا از قید تن آزاده کرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2373

7 اشعار

غزل شمارهٔ 2374هر که چون آب روان آیینه خود ساده کرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2374

9 اشعار

غزل شمارهٔ 2375تا عبیر افشانی زلف ترا نظاره کرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2375

6 اشعار

غزل شمارهٔ 2376آب حیوان دید لعلت را و ایمان تازه کرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2376

7 اشعار

غزل شمارهٔ 2377ناله نی بند بندم را زهم بیگانه کرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2377

10 اشعار

غزل شمارهٔ 2378یاد باد آن بی حقیقت را که یاد ما نکرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2378

4 اشعار

غزل شمارهٔ 2379چاره سودای ما پند نصیحتگر نکرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2379

12 اشعار

غزل شمارهٔ 2380عمرها مشق جنون هر کس که چون مجنون نکرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2380

7 اشعار

وزنِ فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف) میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 2331–از فسون عالم اسباب خوابم می‌برد

غزل شمارهٔ 2332–شام ازان زلف سیه سنبل به دامن می برد

غزل شمارهٔ 2333–چشم خونبارم گرو ز ابر بهاری می برد

غزل شمارهٔ 2334–وسعت مشرب زدل اندیشه فردا نبرد

غزل شمارهٔ 2335–از شکست من دم تیغ تغافل می‌پرد

غزل شمارهٔ 2336–چشم برق از اشتیاق خرمن من می پرد

غزل شمارهٔ 2337–می خورد با دیگران مستانه بر ما بگذرد

غزل شمارهٔ 2338–بر جهان هر کس که از روی تأمل بگذرد

غزل شمارهٔ 2339–تا به کی در خواب سنگین روزگارم بگذرد

غزل شمارهٔ 2340–بوسه چون محروم از آن لبهای خندان بگذرد؟

غزل شمارهٔ 2341–سر گردان چند از من آن سرو خرامان بگذرد

غزل شمارهٔ 2342–جان مشتاقان زکوی دلستان چون بگذرد؟

غزل شمارهٔ 2343–لاله شبنم فریبت برگ گل را آب کرد

غزل شمارهٔ 2344–خط لب لعل ترا بی آب نتوانست کرد

غزل شمارهٔ 2345–چاره دل عقل پر تدبیر نتوانست کرد

غزل شمارهٔ 2346–چرخ زنگاری مرا غمناک نتوانست کرد

غزل شمارهٔ 2347–در غبار خط همان زلفش بود جویای دل

غزل شمارهٔ 2348–چاره غفلت دل آگاه نتوانست کرد

غزل شمارهٔ 2349–عشق را پنهان دل دیوانه نتوانست کرد

غزل شمارهٔ 2350–تا گلستان را نهال قامتش آباد کرد

غزل شمارهٔ 2351–آنچه روی سخت من با سیلی استاد کرد

غزل شمارهٔ 2352–مرگ نتواند به ارباب سخن بیداد کرد

غزل شمارهٔ 2353–کاوش مژگان او دل را قیامت زار کرد

غزل شمارهٔ 2354–مهر خاموشی مرا گنجینه اسرار کرد

غزل شمارهٔ 2355–هر که رو زین خلق ناهموار در دیوار کرد

غزل شمارهٔ 2356–هر که رو زین خلق ناهموار در دیوار کرد

غزل شمارهٔ 2357–کعبه را دریافت هر کس خاطری معمور کرد

غزل شمارهٔ 2358–خانه بر دوشی که سیر کوچه زنجیر کرد

غزل شمارهٔ 2359–هر که در گلشن چو شبنم چشم عبرت باز کرد

غزل شمارهٔ 2360–روزه نزدیک است می باید کلوخ انداز کرد

غزل شمارهٔ 2361–هر که در دنیا فانی زاد عقبی جمع کرد

غزل شمارهٔ 2362–دل در آن زلف کمندانداز خود را جمع کرد

غزل شمارهٔ 2363–گرچه ماه مصر را دامن زلیخا چاک کرد

غزل شمارهٔ 2364–صبح از رشک بنا گوشت گریبان چاک کرد

غزل شمارهٔ 2365–سبزه خط دود از آن رخسار آتشناک کرد

غزل شمارهٔ 2366–ذوق رسوایی مرا بیزار نام و ننگ کرد

غزل شمارهٔ 2367–خاطر جمع مرا پیری پریشان حال کرد

غزل شمارهٔ 2368–سیل اشک من بساط سبزه را پامال کرد

غزل شمارهٔ 2369–ساقی از یک جرعه می این بینوا را گرم کرد

غزل شمارهٔ 2370–دین و دل در کار آن زلف دو تا خواهیم کرد

غزل شمارهٔ 2371–عاقبت تسخیر آن سیمین بدن خواهیم کرد

غزل شمارهٔ 2372–گرچه انفاس گرامی سینه صرف آه کرد

غزل شمارهٔ 2373–شورش سودا مرا از قید تن آزاده کرد

غزل شمارهٔ 2374–هر که چون آب روان آیینه خود ساده کرد

غزل شمارهٔ 2375–تا عبیر افشانی زلف ترا نظاره کرد

غزل شمارهٔ 2376–آب حیوان دید لعلت را و ایمان تازه کرد

غزل شمارهٔ 2377–ناله نی بند بندم را زهم بیگانه کرد

غزل شمارهٔ 2378–یاد باد آن بی حقیقت را که یاد ما نکرد

غزل شمارهٔ 2379–چاره سودای ما پند نصیحتگر نکرد

غزل شمارهٔ 2380–عمرها مشق جنون هر کس که چون مجنون نکرد

وزنِ فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف) میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 2331–از فسون عالم اسباب خوابم می‌برد

غزل شمارهٔ 2332–شام ازان زلف سیه سنبل به دامن می برد

غزل شمارهٔ 2333–چشم خونبارم گرو ز ابر بهاری می برد

غزل شمارهٔ 2334–وسعت مشرب زدل اندیشه فردا نبرد

غزل شمارهٔ 2335–از شکست من دم تیغ تغافل می‌پرد

غزل شمارهٔ 2336–چشم برق از اشتیاق خرمن من می پرد

غزل شمارهٔ 2337–می خورد با دیگران مستانه بر ما بگذرد

غزل شمارهٔ 2338–بر جهان هر کس که از روی تأمل بگذرد

غزل شمارهٔ 2339–تا به کی در خواب سنگین روزگارم بگذرد

غزل شمارهٔ 2340–بوسه چون محروم از آن لبهای خندان بگذرد؟

غزل شمارهٔ 2341–سر گردان چند از من آن سرو خرامان بگذرد

غزل شمارهٔ 2342–جان مشتاقان زکوی دلستان چون بگذرد؟

غزل شمارهٔ 2343–لاله شبنم فریبت برگ گل را آب کرد

غزل شمارهٔ 2344–خط لب لعل ترا بی آب نتوانست کرد

غزل شمارهٔ 2345–چاره دل عقل پر تدبیر نتوانست کرد

غزل شمارهٔ 2346–چرخ زنگاری مرا غمناک نتوانست کرد

غزل شمارهٔ 2347–در غبار خط همان زلفش بود جویای دل

غزل شمارهٔ 2348–چاره غفلت دل آگاه نتوانست کرد

غزل شمارهٔ 2349–عشق را پنهان دل دیوانه نتوانست کرد

غزل شمارهٔ 2350–تا گلستان را نهال قامتش آباد کرد

غزل شمارهٔ 2351–آنچه روی سخت من با سیلی استاد کرد

غزل شمارهٔ 2352–مرگ نتواند به ارباب سخن بیداد کرد

غزل شمارهٔ 2353–کاوش مژگان او دل را قیامت زار کرد

غزل شمارهٔ 2354–مهر خاموشی مرا گنجینه اسرار کرد

غزل شمارهٔ 2355–هر که رو زین خلق ناهموار در دیوار کرد

غزل شمارهٔ 2356–هر که رو زین خلق ناهموار در دیوار کرد

غزل شمارهٔ 2331از فسون عالم اسباب خوابم می‌برد

غزل شمارهٔ 2332شام ازان زلف سیه سنبل به دامن می برد

غزل شمارهٔ 2333چشم خونبارم گرو ز ابر بهاری می برد

غزل شمارهٔ 2334وسعت مشرب زدل اندیشه فردا نبرد

غزل شمارهٔ 2335از شکست من دم تیغ تغافل می‌پرد

غزل شمارهٔ 2336چشم برق از اشتیاق خرمن من می پرد

غزل شمارهٔ 2337می خورد با دیگران مستانه بر ما بگذرد

غزل شمارهٔ 2338بر جهان هر کس که از روی تأمل بگذرد

غزل شمارهٔ 2339تا به کی در خواب سنگین روزگارم بگذرد

غزل شمارهٔ 2340بوسه چون محروم از آن لبهای خندان بگذرد؟

غزل شمارهٔ 2341سر گردان چند از من آن سرو خرامان بگذرد

غزل شمارهٔ 2342جان مشتاقان زکوی دلستان چون بگذرد؟

غزل شمارهٔ 2343لاله شبنم فریبت برگ گل را آب کرد

غزل شمارهٔ 2344خط لب لعل ترا بی آب نتوانست کرد

غزل شمارهٔ 2345چاره دل عقل پر تدبیر نتوانست کرد

غزل شمارهٔ 2346چرخ زنگاری مرا غمناک نتوانست کرد

غزل شمارهٔ 2347در غبار خط همان زلفش بود جویای دل

غزل شمارهٔ 2348چاره غفلت دل آگاه نتوانست کرد

غزل شمارهٔ 2349عشق را پنهان دل دیوانه نتوانست کرد

غزل شمارهٔ 2350تا گلستان را نهال قامتش آباد کرد

غزل شمارهٔ 2351آنچه روی سخت من با سیلی استاد کرد

غزل شمارهٔ 2352مرگ نتواند به ارباب سخن بیداد کرد

غزل شمارهٔ 2353کاوش مژگان او دل را قیامت زار کرد

غزل شمارهٔ 2354مهر خاموشی مرا گنجینه اسرار کرد

غزل شمارهٔ 2355هر که رو زین خلق ناهموار در دیوار کرد

غزل شمارهٔ 2356هر که رو زین خلق ناهموار در دیوار کرد

غزل شمارهٔ 2357کعبه را دریافت هر کس خاطری معمور کرد

غزل شمارهٔ 2358خانه بر دوشی که سیر کوچه زنجیر کرد

غزل شمارهٔ 2359هر که در گلشن چو شبنم چشم عبرت باز کرد

غزل شمارهٔ 2360روزه نزدیک است می باید کلوخ انداز کرد

غزل شمارهٔ 2361هر که در دنیا فانی زاد عقبی جمع کرد

غزل شمارهٔ 2362دل در آن زلف کمندانداز خود را جمع کرد

غزل شمارهٔ 2363گرچه ماه مصر را دامن زلیخا چاک کرد

غزل شمارهٔ 2364صبح از رشک بنا گوشت گریبان چاک کرد

غزل شمارهٔ 2365سبزه خط دود از آن رخسار آتشناک کرد

غزل شمارهٔ 2366ذوق رسوایی مرا بیزار نام و ننگ کرد

غزل شمارهٔ 2367خاطر جمع مرا پیری پریشان حال کرد

غزل شمارهٔ 2368سیل اشک من بساط سبزه را پامال کرد

غزل شمارهٔ 2369ساقی از یک جرعه می این بینوا را گرم کرد

غزل شمارهٔ 2370دین و دل در کار آن زلف دو تا خواهیم کرد

غزل شمارهٔ 2371عاقبت تسخیر آن سیمین بدن خواهیم کرد

غزل شمارهٔ 2372گرچه انفاس گرامی سینه صرف آه کرد

غزل شمارهٔ 2373شورش سودا مرا از قید تن آزاده کرد

غزل شمارهٔ 2374هر که چون آب روان آیینه خود ساده کرد

غزل شمارهٔ 2375تا عبیر افشانی زلف ترا نظاره کرد

غزل شمارهٔ 2376آب حیوان دید لعلت را و ایمان تازه کرد

غزل شمارهٔ 2377ناله نی بند بندم را زهم بیگانه کرد

غزل شمارهٔ 2378یاد باد آن بی حقیقت را که یاد ما نکرد

غزل شمارهٔ 2379چاره سودای ما پند نصیحتگر نکرد

غزل شمارهٔ 2380عمرها مشق جنون هر کس که چون مجنون نکرد

غزل شمارهٔ 2331از فسون عالم اسباب خوابم می‌برد

غزل شمارهٔ 2332شام ازان زلف سیه سنبل به دامن می برد

غزل شمارهٔ 2333چشم خونبارم گرو ز ابر بهاری می برد

غزل شمارهٔ 2334وسعت مشرب زدل اندیشه فردا نبرد

غزل شمارهٔ 2335از شکست من دم تیغ تغافل می‌پرد

غزل شمارهٔ 2336چشم برق از اشتیاق خرمن من می پرد

غزل شمارهٔ 2337می خورد با دیگران مستانه بر ما بگذرد

غزل شمارهٔ 2338بر جهان هر کس که از روی تأمل بگذرد

غزل شمارهٔ 2339تا به کی در خواب سنگین روزگارم بگذرد

غزل شمارهٔ 2340بوسه چون محروم از آن لبهای خندان بگذرد؟

غزل شمارهٔ 2341سر گردان چند از من آن سرو خرامان بگذرد

غزل شمارهٔ 2342جان مشتاقان زکوی دلستان چون بگذرد؟

غزل شمارهٔ 2343لاله شبنم فریبت برگ گل را آب کرد

غزل شمارهٔ 2344خط لب لعل ترا بی آب نتوانست کرد

غزل شمارهٔ 2345چاره دل عقل پر تدبیر نتوانست کرد

غزل شمارهٔ 2346چرخ زنگاری مرا غمناک نتوانست کرد

غزل شمارهٔ 2347در غبار خط همان زلفش بود جویای دل

غزل شمارهٔ 2348چاره غفلت دل آگاه نتوانست کرد

غزل شمارهٔ 2349عشق را پنهان دل دیوانه نتوانست کرد

غزل شمارهٔ 2350تا گلستان را نهال قامتش آباد کرد

غزل شمارهٔ 2351آنچه روی سخت من با سیلی استاد کرد

غزل شمارهٔ 2352مرگ نتواند به ارباب سخن بیداد کرد

غزل شمارهٔ 2353کاوش مژگان او دل را قیامت زار کرد

غزل شمارهٔ 2354مهر خاموشی مرا گنجینه اسرار کرد

غزل شمارهٔ 2355هر که رو زین خلق ناهموار در دیوار کرد

غزل شمارهٔ 2356هر که رو زین خلق ناهموار در دیوار کرد

غزل شمارهٔ 2357کعبه را دریافت هر کس خاطری معمور کرد

غزل شمارهٔ 2358خانه بر دوشی که سیر کوچه زنجیر کرد

غزل شمارهٔ 2359هر که در گلشن چو شبنم چشم عبرت باز کرد

غزل شمارهٔ 2360روزه نزدیک است می باید کلوخ انداز کرد