صنفِ غزل میں رومی کی کتاب دیوان شمس

غزل شمارهٔ 1930–امروز تو خوشتری و یا من

غزل شمارهٔ 1931–عقل از کف عشق خورد افیون

غزل شمارهٔ 1932–ای دشمن عقل و جان شیرین

غزل شمارهٔ 1933–برخیز و صبوح را برنجان

غزل شمارهٔ 1934–از ما مرو ای چراغ روشن

غزل شمارهٔ 1935–دلبر بیگانه صورت مهر دارد در نهان

غزل شمارهٔ 1936–عاشقان نالان چو نای و عشق همچون نای زن

غزل شمارهٔ 1937–هر خوشی که فوت شد از تو مباش اندوهگین

Do not grieve over any joy that has gone forever, for it will return to you in another form, know that for sure.

غزل شمارهٔ 1938–نازنینی را رها کن با شهان نازنین

غزل شمارهٔ 1939–می پرد این مرغ دیگر در جنان عاشقان

غزل شمارهٔ 1941–مهره‌ای از جان ربودم بی‌دهان و بی‌دهان

غزل شمارهٔ 1942–من ز گوش او بدزدم حلقه دیگر نهان

غزل شمارهٔ 1943–می گزید او آستین را شرمگین در آمدن

غزل شمارهٔ 1944–چون ببینی آفتاب از روی دلبر یاد کن

غزل شمارهٔ 1945–هر چه آن سرخوش کند بویی بود از یار من

غزل شمارهٔ 1946–کاشکی از غیر تو آگه نبودی جان من

غزل شمارهٔ 1947–سوی بیماران خود شد شاه مه رویان من

My king of moonfaced ones went up to his sick lovers, saying, “O pale cheeks and saffronbed of mine!

غزل شمارهٔ 1948–بانگ آید هر زمانی زین رواق آبگون

غزل شمارهٔ 1949–آنچ می آید ز وصفت این زمانم در دهن

غزل شمارهٔ 1950–بوی آن باغ و بهار و گلبن رعناست این

غزل شمارهٔ 1951–ای برادر تو چه مرغی خویشتن را بازبین

غزل شمارهٔ 1952–هست ما را هر زمانی از نگار راستین

غزل شمارهٔ 1953–هر صبوحی ارغنون‌ها را برنجان همچنین

غزل شمارهٔ 1954–عیش‌هاتان نوش بادا هر زمان ای عاشقان

غزل شمارهٔ 1955–ای زیان و ای زیان و ای زیان و ای زیان

غزل شمارهٔ 1956–سر فروکرد از فلک آن ماه روی سیمتن

غزل شمارهٔ 1957–هست عاقل هر زمانی در غم پیدا شدن

The intellectual is all the time engaged in showing off; the lover is all the time becoming unselfed and distraught;

غزل شمارهٔ 1958–ساقیا چون مست گشتی خویش را بر من بزن

Saki, now that you are drunk, fling yourself on me; to recollect tomorrow is credit—smite the neck of credit.

غزل شمارهٔ 1959–روی او فتوی دهد کز کعبه بر بتخانه زن

غزل شمارهٔ 1960–آفتابا بار دیگر خانه را پرنور کن

غزل شمارهٔ 1961–نوبهارا جان مایی جان‌ها را تازه کن

غزل شمارهٔ 1962–یار خود را خواب دیدم ای برادر دوش من

غزل شمارهٔ 1963–پرده بردار ای حیات جان و جان افزای من

غزل شمارهٔ 1964–شمس دین بر یوسفان و نازنینان نازنین

غزل شمارهٔ 1965–در میان ظلمت جان تو نور چیست آن

What light is that in the midst of the darkness of your soul? A royal splendor is shining in my heart—who is that?

غزل شمارهٔ 1967–ای تو را گردن زده آن تسخرت بر گرد نان

غزل شمارهٔ 1968–ای دل من در هوایت همچو آب و ماهیان

غزل شمارهٔ 1969–از بدی‌ها آن چه گویم هست قصدم خویشتن

غزل شمارهٔ 1970–مطربا بردار چنگ و لحن موسیقار زن

غزل شمارهٔ 1971–از دخول هر غری افسرده‌ای در کار من

غزل شمارهٔ 1972–عاشقا دو چشم بگشا چارجو در خود ببین

Lover, open your two eyes and behold in yourself four streams—a stream of water, a stream of wine, streams of milk and honey.

غزل شمارهٔ 1973–موی بر سر شد سپید و روی من بگرفت چین

غزل شمارهٔ 1974–ای چراغ آسمان و رحمت حق بر زمین

غزل شمارهٔ 1975–عشق شمس الدین است یا نور کف موسی است آن

غزل شمارهٔ 1976–عشق شمس حق و دین کان گوهر کانی است آن

غزل شمارهٔ 1977–در ستایش‌های شمس الدین نباشم مفتتن

غزل شمارهٔ 1978–ایها الساقی ادر کأس الحمیا نصف من

غزل شمارهٔ 1979–عاشقان را مژده‌ای از سرفراز راستین

غزل شمارهٔ 1980–یارکان رقصی کنید اندر غمم خوشتر از این

غزل شمارهٔ 1981–مطربا نرمک بزن تا روح بازآید به تن