Divan-e Shams by Rumi, in the Ghazal form

غزل شمارهٔ 3118نگارا، چرا قول دشمن شنیدی؟!

8 couplets

غزل شمارهٔ 3119نشانت کی جوید که تو بی‌نشانی

Audio

18 couplets

غزل شمارهٔ 3121هم ایثار کردی هم ایثار گفتی

8 couplets

غزل شمارهٔ 3122الا میر خوبان هلا تا نرنجی

6 couplets

غزل شمارهٔ 3123به حیلت تو خواهی که در را ببندی

9 couplets

غزل شمارهٔ 3124چو عشقش برآرد سر از بی‌قراری

9 couplets

غزل شمارهٔ 3125بتا گر مرا تو ببینی ندانی

11 couplets

غزل شمارهٔ 3126گل سرخ دیدم شدم زعفرانی

11 couplets

غزل شمارهٔ 3127عجیب‌العجایب توی در کیایی

23 couplets

غزل شمارهٔ 3128تو هر چند صدری شه مجلسی

10 couplets

غزل شمارهٔ 3129رضیت بما قسم‌الله لی

15 couplets

غزل شمارهٔ 3130تماشا مرو نک تماشا توی

23 couplets

غزل شمارهٔ 3131الا هات حمرا کالعندم

21 couplets

غزل شمارهٔ 3132خواهیم یارا کامشب نخسپی

9 couplets

غزل شمارهٔ 3134تو جان مایی، ماه سمایی

Audio

11 couplets

غزل شمارهٔ 3135با چرخ گردان تیره هوایی

19 couplets

غزل شمارهٔ 3136خواهی ز جنون بویی ببری

19 couplets

غزل شمارهٔ 3137سلطان منی سلطان منی

7 couplets

غزل شمارهٔ 3138آن به که مرا تمکین نکنی

9 couplets

غزل شمارهٔ 3139صنما خرگه توم که بسازی و برکنی

9 couplets

غزل شمارهٔ 3140صنما بر همه جهان تو چو خورشید سروری

7 couplets

غزل شمارهٔ 3141ای خجل از تو شکر و آزادی

14 couplets

غزل شمارهٔ 3142حکم نو کن که شاه دورانی

10 couplets

غزل شمارهٔ 3143مستی و عاشقانه می‌گویی

22 couplets

غزل شمارهٔ 3145آوخ آوخ چو من وفاداری

18 couplets

غزل شمارهٔ 3146ای دلزار محنت و بلا داری

Audio

12 couplets

غزل شمارهٔ 3147ساقیا ساقیا روا داری

Audio

12 couplets

غزل شمارهٔ 3148تا شدستی امیر چوگانی

14 couplets

غزل شمارهٔ 3149مستم از باده‌های پنهانی

Audio

10 couplets

غزل شمارهٔ 3150من مرید توَم مراد توی

Audio

8 couplets

غزل شمارهٔ 3151چند اندر میان غوغایی

9 couplets

غزل شمارهٔ 3152گرچه تو نیم شب رسیدستی

Audio

7 couplets

غزل شمارهٔ 3153ز اول بامداد سر مستی

8 couplets

غزل شمارهٔ 3154ز اول بامداد سرمستی

9 couplets

غزل شمارهٔ 3156در غم یار، یار بایستی

11 couplets

غزل شمارهٔ 3157آنکه چون ابر خواند کف ترا

8 couplets

غزل شمارهٔ 3158رو، مسلم تراست بی‌کاری

7 couplets

غزل شمارهٔ 3159زندگانی مجلس سامی

13 couplets

غزل شمارهٔ 3160جان جانی و جان صد جانی

5 couplets

غزل شمارهٔ 3161خامشی ناطقی مگر جانی

10 couplets

غزل شمارهٔ 3162ای که مستک شدی و می‌گویی

10 couplets

غزل شمارهٔ 3164مست و خوشی باده کجا خورده‌ای؟

Audio

11 couplets

غزل شمارهٔ 3165جان و جهان! دوش کجا بوده‌ای؟

Audio

10 couplets

غزل شمارهٔ 3166ای دل سرمست، کجا می‌پری؟

Audio

8 couplets

غزل شمارهٔ 3167از مه من مست دو صد مشتری

11 couplets

غزل شمارهٔ 3168یا مَلِکَ الْمَغْرِبِ وَالْمَشْرِقِی

15 couplets

غزل شمارهٔ 3169گر نه شکار غم دلدارمی

17 couplets

غزل شمارهٔ 3170ای که تو از عالم ما می‌روی

Audio

10 couplets

غزل شمارهٔ 3171خشم مرو خواجه! پشیمان شوی

15 couplets

غزل شمارهٔ 3172ای که ازین تنگ قفس می‌پری

Audio

17 couplets

Divan-e Shams by Rumi, in the Ghazal form

Poems

غزل شمارهٔ 3118–نگارا، چرا قول دشمن شنیدی؟!

غزل شمارهٔ 3119–نشانت کی جوید که تو بی‌نشانی

غزل شمارهٔ 3121–هم ایثار کردی هم ایثار گفتی

غزل شمارهٔ 3122–الا میر خوبان هلا تا نرنجی

غزل شمارهٔ 3123–به حیلت تو خواهی که در را ببندی

غزل شمارهٔ 3124–چو عشقش برآرد سر از بی‌قراری

غزل شمارهٔ 3125–بتا گر مرا تو ببینی ندانی

غزل شمارهٔ 3126–گل سرخ دیدم شدم زعفرانی

غزل شمارهٔ 3127–عجیب‌العجایب توی در کیایی

غزل شمارهٔ 3128–تو هر چند صدری شه مجلسی

غزل شمارهٔ 3129–رضیت بما قسم‌الله لی

غزل شمارهٔ 3130–تماشا مرو نک تماشا توی

غزل شمارهٔ 3131–الا هات حمرا کالعندم

غزل شمارهٔ 3132–خواهیم یارا کامشب نخسپی

غزل شمارهٔ 3134–تو جان مایی، ماه سمایی

غزل شمارهٔ 3135–با چرخ گردان تیره هوایی

غزل شمارهٔ 3136–خواهی ز جنون بویی ببری

غزل شمارهٔ 3137–سلطان منی سلطان منی

غزل شمارهٔ 3138–آن به که مرا تمکین نکنی

غزل شمارهٔ 3139–صنما خرگه توم که بسازی و برکنی

غزل شمارهٔ 3140–صنما بر همه جهان تو چو خورشید سروری

غزل شمارهٔ 3141–ای خجل از تو شکر و آزادی

غزل شمارهٔ 3142–حکم نو کن که شاه دورانی

غزل شمارهٔ 3143–مستی و عاشقانه می‌گویی

غزل شمارهٔ 3145–آوخ آوخ چو من وفاداری

غزل شمارهٔ 3146–ای دلزار محنت و بلا داری

غزل شمارهٔ 3147–ساقیا ساقیا روا داری

غزل شمارهٔ 3148–تا شدستی امیر چوگانی

غزل شمارهٔ 3149–مستم از باده‌های پنهانی

غزل شمارهٔ 3150–من مرید توَم مراد توی

غزل شمارهٔ 3151–چند اندر میان غوغایی

غزل شمارهٔ 3152–گرچه تو نیم شب رسیدستی

غزل شمارهٔ 3153–ز اول بامداد سر مستی

غزل شمارهٔ 3154–ز اول بامداد سرمستی

غزل شمارهٔ 3156–در غم یار، یار بایستی

غزل شمارهٔ 3157–آنکه چون ابر خواند کف ترا

غزل شمارهٔ 3158–رو، مسلم تراست بی‌کاری

غزل شمارهٔ 3159–زندگانی مجلس سامی

غزل شمارهٔ 3160–جان جانی و جان صد جانی

غزل شمارهٔ 3161–خامشی ناطقی مگر جانی

غزل شمارهٔ 3162–ای که مستک شدی و می‌گویی

غزل شمارهٔ 3164–مست و خوشی باده کجا خورده‌ای؟

غزل شمارهٔ 3165–جان و جهان! دوش کجا بوده‌ای؟

غزل شمارهٔ 3166–ای دل سرمست، کجا می‌پری؟

غزل شمارهٔ 3167–از مه من مست دو صد مشتری

غزل شمارهٔ 3168–یا مَلِکَ الْمَغْرِبِ وَالْمَشْرِقِی

غزل شمارهٔ 3169–گر نه شکار غم دلدارمی

غزل شمارهٔ 3170–ای که تو از عالم ما می‌روی

غزل شمارهٔ 3171–خشم مرو خواجه! پشیمان شوی

غزل شمارهٔ 3172–ای که ازین تنگ قفس می‌پری

غزل شمارهٔ 3118نگارا، چرا قول دشمن شنیدی؟!

غزل شمارهٔ 3119نشانت کی جوید که تو بی‌نشانی

غزل شمارهٔ 3121هم ایثار کردی هم ایثار گفتی

غزل شمارهٔ 3122الا میر خوبان هلا تا نرنجی

غزل شمارهٔ 3123به حیلت تو خواهی که در را ببندی

غزل شمارهٔ 3124چو عشقش برآرد سر از بی‌قراری

غزل شمارهٔ 3125بتا گر مرا تو ببینی ندانی

غزل شمارهٔ 3126گل سرخ دیدم شدم زعفرانی

غزل شمارهٔ 3127عجیب‌العجایب توی در کیایی

غزل شمارهٔ 3128تو هر چند صدری شه مجلسی

غزل شمارهٔ 3129رضیت بما قسم‌الله لی

غزل شمارهٔ 3130تماشا مرو نک تماشا توی

غزل شمارهٔ 3131الا هات حمرا کالعندم

غزل شمارهٔ 3132خواهیم یارا کامشب نخسپی

غزل شمارهٔ 3134تو جان مایی، ماه سمایی

غزل شمارهٔ 3135با چرخ گردان تیره هوایی

غزل شمارهٔ 3136خواهی ز جنون بویی ببری

غزل شمارهٔ 3137سلطان منی سلطان منی

غزل شمارهٔ 3138آن به که مرا تمکین نکنی

غزل شمارهٔ 3139صنما خرگه توم که بسازی و برکنی

غزل شمارهٔ 3140صنما بر همه جهان تو چو خورشید سروری

غزل شمارهٔ 3141ای خجل از تو شکر و آزادی

غزل شمارهٔ 3142حکم نو کن که شاه دورانی

غزل شمارهٔ 3143مستی و عاشقانه می‌گویی

غزل شمارهٔ 3145آوخ آوخ چو من وفاداری

غزل شمارهٔ 3146ای دلزار محنت و بلا داری

غزل شمارهٔ 3147ساقیا ساقیا روا داری

غزل شمارهٔ 3148تا شدستی امیر چوگانی

غزل شمارهٔ 3149مستم از باده‌های پنهانی

غزل شمارهٔ 3150من مرید توَم مراد توی

غزل شمارهٔ 3151چند اندر میان غوغایی

غزل شمارهٔ 3152گرچه تو نیم شب رسیدستی

غزل شمارهٔ 3153ز اول بامداد سر مستی

غزل شمارهٔ 3154ز اول بامداد سرمستی

غزل شمارهٔ 3156در غم یار، یار بایستی

غزل شمارهٔ 3157آنکه چون ابر خواند کف ترا

غزل شمارهٔ 3158رو، مسلم تراست بی‌کاری

غزل شمارهٔ 3159زندگانی مجلس سامی

غزل شمارهٔ 3160جان جانی و جان صد جانی

غزل شمارهٔ 3161خامشی ناطقی مگر جانی

غزل شمارهٔ 3162ای که مستک شدی و می‌گویی

غزل شمارهٔ 3164مست و خوشی باده کجا خورده‌ای؟

غزل شمارهٔ 3165جان و جهان! دوش کجا بوده‌ای؟

غزل شمارهٔ 3166ای دل سرمست، کجا می‌پری؟

غزل شمارهٔ 3167از مه من مست دو صد مشتری

غزل شمارهٔ 3168یا مَلِکَ الْمَغْرِبِ وَالْمَشْرِقِی

غزل شمارهٔ 3169گر نه شکار غم دلدارمی

غزل شمارهٔ 3170ای که تو از عالم ما می‌روی

غزل شمارهٔ 3171خشم مرو خواجه! پشیمان شوی

غزل شمارهٔ 3172ای که ازین تنگ قفس می‌پری