غزل شمارهٔ 3167
Poet: Rumi
Toggle stanza 1از مه من مست دو صد مشتری
از مه من مست دو صد مشتری
غمزه او سحر دو صد سامری
هر نفسی شعله زند دین از او
سوز نهد در جگر کافری
آتش دل بر شده تا آسمان
وز تف او گشته افق احمری
دوش جمال تو همی‌شد شتاب
در کف او مشعله آذری
گفتم هین قصد کی داری بگو
شیر خدا حمله کجا می‌بری
ای تو سلیمان به سپاه و لوا
خاتم تو افسر دیو و پری
جان و روان سخت روان می‌روی
سوی من کشته دمی ننگری
نعره مستان میت نشنوی
هیچ کسی را به کسی نشمری
تیز همی‌کرد خیالش نظر
محو شدم در تف آن ناظری
نیست شدم نیست از آن شور نیست
رفت ز من مهتری و کهتری
مفخر تبریز شهم شمس دین
شرح دهد حال من ار منکری
Zameen
Poems with the Same Metre and Rhyme
خانه صاحب‌نظران می‌بری
پرده پرهیزکنان می‌دری
SaadiDivan-e Ashʿarغزلیاتغزل شمارهٔ 547
ای دل سرمست، کجا می‌پری؟
بزم تو کو؟ باده کجا می‌خوری؟
RumiDivan-e Shamsغزلیاتغزل شمارهٔ 3166
ای که ازین تنگ قفس می‌پری
رخت به بالای فلک می‌بری
RumiDivan-e Shamsغزلیاتغزل شمارهٔ 3172
یا ملک المبعث والمحشر
لیس سوی صدرک من مصدر
RumiDivan-e Shamsغزلیاتغزل شمارهٔ 3204
Audio
Line-by-line audio timing is not yet available for this poem.
Sources
Persian text source: Ganjoor
Conversation
Reader comments
Add context, ask a question, or respond thoughtfully. Comments may be moderated.