Divan-e Shams by Rumi, in the Ghazal form

غزل شمارهٔ 2913–باز چون گل سوی گلشن می‌روی

غزل شمارهٔ 2914–ناگهان اندر دویدم پیش وی

غزل شمارهٔ 2915–خوش بود گر کاهلی یک سو نهی

غزل شمارهٔ 2916–مرحبا ای پرده تو آن پرده‌ای

Welcome, melody—you are that melody which has brought a sign from the spiritual world.

غزل شمارهٔ 2917–هیچ خمری بی‌خماری دیده‌ای

غزل شمارهٔ 2918–می‌زنم حلقهٔ درِ هر خانه‌ای

غزل شمارهٔ 2919–گر سران را بی‌سری درواستی

غزل شمارهٔ 2920–ای بهار سبز و تر شاد آمدی

غزل شمارهٔ 2921–ساقی این جا هست ای مولا؟ بلی

غزل شمارهٔ 2922–هم تو شمعی هم تو شاهد هم تو می

You are both candle and fair one and wine, likewise spring in the midst of December.

غزل شمارهٔ 2923–باد بین اندر سرم از باده‌ای

غزل شمارهٔ 2924–آه از عشق جمال حوره‌ای

غزل شمارهٔ 2925–ای دلی کز گلشکر پرورده‌ای

غزل شمارهٔ 2926–گر در آب و گر در آتش می‌روی

غزل شمارهٔ 2927–ز کجا آمده‌ای می‌دانی

Do you know where you have come? From the midst of allglorious sanctuary.

غزل شمارهٔ 2928–آنچ در سینه نهان می‌داری

غزل شمارهٔ 2929–ای خیالی که به دل می‌گذری

غزل شمارهٔ 2930–تو چرا جمله نبات و شکری

غزل شمارهٔ 2931–از دلبر نهانی گر بوی جان بیابی

غزل شمارهٔ 2932–چه باشد ای برادر یک شب اگر نخسپی

غزل شمارهٔ 2933–ای آنک امام عشقی تکبیر کن که مستی

You who are imam of love, say All¯ah Akbar, for you are drunk; shake your two hands, become indifferent to existence.

غزل شمارهٔ 2934–گفتی شکار گیرم رفتی شکار گشتی

غزل شمارهٔ 2935–گرچه به زیر دلقی شاهی و کیقبادی

غزل شمارهٔ 2936–ای نوبهار خندان از لامکان رسیدی

غزل شمارهٔ 2937–از بهر مرغ خانه چون خانه‌ای بسازی

غزل شمارهٔ 2938–آن مه چو در دل آید او را عجب شناسی

غزل شمارهٔ 2939–ما را مسلم آمد هم عیش و هم عروسی

غزل شمارهٔ 2940–چون زخمه رجا را بر تار می‌کشانی

غزل شمارهٔ 2941–ای گوهر خدایی آیینه معانی

غزل شمارهٔ 2942–اندر مصاف ما را در پیش رو سپر نی

In the battle ranks we have no shield before our face; in the concert we are unaware of reed pipe and tambourine.

غزل شمارهٔ 2943–گرمی مجوی الا از سوزش درونی

غزل شمارهٔ 2945–ای حیله‌هات شیرین تا کی مرا فریبی

غزل شمارهٔ 2946–دی عهد و توبه کردی امروز درشکستی

Yesterday you made compact and repentance, today you have broken them; yesterday you were a bitter sea, today you are a pearl.

غزل شمارهٔ 2947–یا من عجب فتادم یا تو عجب فتادی

غزل شمارهٔ 2948–ای کرده رو چو سرکه چه گردد ار بخندی

غزل شمارهٔ 2949–در غیب هست عودی کاین عشق از او است دودی

غزل شمارهٔ 2950–ای آنک جان ما را در گلشکر کشیدی

غزل شمارهٔ 2951–زان خاک تو شدم تا بر من گهر بباری

غزل شمارهٔ 2952–گر از شراب دوشین در سر خمار داری

غزل شمارهٔ 2953–بازآمدی که ما را درهم زنی به شوری

غزل شمارهٔ 2954–گر روشنی تو یارا یا خود سیه ضمیری

غزل شمارهٔ 2955–چون روی آتشین را یک دم تو می‌نپوشی

غزل شمارهٔ 2956–دل را تمام برکن ای جان ز نیک نامی

غزل شمارهٔ 2957–اندر شکست جان شد پیدا لطیف جانی

غزل شمارهٔ 2958–مطرب چو زخمه‌ها را بر تار می‌کشانی

Minstrel, when you draw your plectrums over the strings, you draw into labor these idlers of the way.

غزل شمارهٔ 2959–ای آنک جمله عالم از توست یک نشانی

غزل شمارهٔ 2960–رقصان شو ای قراضه کز اصل اصل کانی

غزل شمارهٔ 2961–در رنگ یار بنگر تا رنگ زندگانی

غزل شمارهٔ 2962–با تو عتاب دارم جانا چرا چنینی

غزل شمارهٔ 2963–می‌زن سه‌تا که یک‌تا گشتم مکن دوتایی