غزل شمارهٔ 2913
Toggle stanza 1باز چون گل سوی گلشن میروی
11
باز چون گل سوی گلشن میروی
با توام گرچه که بیمن میروی
22
صدزبان شد سوسن اندر شرح تو
گلرخا خوش سوی سوسن میروی
33
سوی مستان با دو لعل می فروش
از برای باده دادن میروی
44
شاهدان استاره وار اندر پیت
تو بکش چون ماه روشن میروی
55
در کی خواهی آتشی دیگر زدن
با دل چون سنگ و آهن میروی
66
آفتابا ذرهام رقصان تو
پیش تو چون سوی روزن میروی
77
تا درآرد شمس تبریزی به چشم
سرمه وار ای دل به هاون میروی