باب

غزلیات

نظمیں

غزل شمارهٔ 151جمع خراباتیان! سوزِ نفس کم کنید

غزل شمارهٔ 152میر خوبان را کنون منشور خوبی در رسید

غزل شمارهٔ 153بیهوده چه نشینید اگر مرد مصافید

غزل شمارهٔ 154عاشق مشوید اگر توانید

غزل شمارهٔ 155هر که او معشوق دارد گو چو من عیار دار

غزل شمارهٔ 156ای من غلام عشق که روزی هزار بار

غزل شمارهٔ 157جانا ز غم عشق تو من زارم من زار

غزل شمارهٔ 158ما را مدار خوار که ما عاشقیم و زار

غزل شمارهٔ 159زهی حسن و زهی عشق و زهی نور و زهی نار

غزل شمارهٔ 160ای سنایی خیز و در ده آن شراب بی‌خمار

غزل شمارهٔ 161زینهار ای یار ِگلرخ زینهار

غزل شمارهٔ 162ای نهاده بر گل از مشک سیه پیچان دو مار

غزل شمارهٔ 163هر کرا در دل بود بازار یار

غزل شمارهٔ 164چون رخ به سراب آری ای مه به شراب اندر

غزل شمارهٔ 165ماهی که ز رخسارش فتنه‌ست به چین اندر

غزل شمارهٔ 166غریبیم چون حسنت ای خوش‌پسر

غزل شمارهٔ 167تا کی از ناموس هیهات ای پسر

غزل شمارهٔ 168راحتی جان را به گفتار ای پسر

غزل شمارهٔ 169صبح پیروزی برآمد زود بر خیز ای پسر

غزل شمارهٔ 170حلقهٔ زلف تو در گوش ای پسر

غزل شمارهٔ 171باز در دام بلای تو فتادیم ای پسر

غزل شمارهٔ 172ماه مجلس خوانمت یا سرو بستان ای پسر

غزل شمارهٔ 173من تو را ام حلقه در گوش ای پسر!

غزل شمارهٔ 174چون سخنگویی از آن لب لطف باری، ای پسر!

غزل شمارهٔ 175زلف چون زنجیر و چون قیر ای پسر

غزل شمارهٔ 176همواره جفا کردن تا کی بود ای دلبر

غزل شمارهٔ 177ای سنایی کفر و دین در عاشقی یکسان شمر

غزل شمارهٔ 178ای یوسف حسن و کشی خورشید خوی خوش سیر

غزل شمارهٔ 179ساقیا می ده و نمی کم گیر

غزل شمارهٔ 180هر زمان چنگ بر کنار مگیر

غزل شمارهٔ 181سکوت معنویان را بیا و کار بساز

غزل شمارهٔ 182با تابش زلف و رخت ای ماه دل‌افروز

غزل شمارهٔ 183تا جایزی همی نشناسی ز لایجوز

غزل شمارهٔ 184دلبر من عین کمالست و بس

غزل شمارهٔ 185چون تو نمودی جمال عشق بتان شد هوس

غزل شمارهٔ 186ای من غریب کوی تو از کوی تو بر من عسس

غزل شمارهٔ 187ای من غلام روی تو تا در تنم باشد نفس

غزل شمارهٔ 188ای ز ما سیر آمده بدرود باش

غزل شمارهٔ 189ای ز خوبی مست هان هشیار باش

غزل شمارهٔ 190ای سنایی دل بدادی، در پی دلدار باش

غزل شمارهٔ 191ای دل اندر نیستی چون دم زنی خمّار باش

غزل شمارهٔ 192ای پسر میخواره و قلاش باش

غزل شمارهٔ 193بامدادان شاه خود را دیده‌ام بر مرکبش

غزل شمارهٔ 194ای سنایی جان ده و در بند کام دل مباش

غزل شمارهٔ 195ای جهان‌افروز دلبر ای بت خورشیدفش

غزل شمارهٔ 196دلم برد آن دلارامی که در چاه زنخدانش

غزل شمارهٔ 197برخیز و برو باده بیار ای پسر خوش

غزل شمارهٔ 198الا ای دلربای خوش بیا کامد بهاری خوش

غزل شمارهٔ 199بر من از عشقت شبیخون بود دوش

غزل شمارهٔ 200چه رسم‌ست آن نهادن زلف بر دوش