غزل شمارهٔ 167
Toggle stanza 1تا کی از ناموس هیهات ای پسر
11
تا کی از ناموس هیهات ای پسر
بامدادان جام می هات ای پسر
22
ساغری پر کن ز خون رز مرا
کاین دلم خون شد ز غمهات ای پسر
33
خوش بزی با دوستان یک دم بزن
دل بپرداز از مهمات ای پسر
44
بر نشاط و خرمی یک دم بزی
وقت کن ایام و ساعات ای پسر
55
هر کجا دلدادهٔ آوارهای
بینی او را کن مراعات ای پسر
66
چند بر طاعات ما راحت کنی
نیست ما را برگ طاعات ای پسر
77
عاشقان مست را وقت صبوح
سود کی بخشد مقالات ای پسر
88
هر زمان خوانی خراباتی مرا
چند باشی زین محالات ای پسر
99
کاشکی یک دم گذارندی مرا
در صف اهل خرابات ای پسر