باب

غزلیات

نظمیں

غزل شمارهٔ 2651هر کجا حرف شراب ارغوانی می رود

غزل شمارهٔ 2652شورش عشقم ز تدبیر نصیحتگر فزود

غزل شمارهٔ 2653دستگاه شور من از دامن هامون فزود

غزل شمارهٔ 2654چون اثر نگذاشت ازمن غم ز غمخواری چه سود؟

غزل شمارهٔ 2655در سخن گفتن خطای جاهلان پیدا شود

غزل شمارهٔ 2656در دل هرکس که ذوق جستجو پیدا شود

غزل شمارهٔ 2657هر که پیوندد به اهل دل، به جان بینا شود

غزل شمارهٔ 2658دل ز قید جسم چون آزاد گردد وا شود

غزل شمارهٔ 2659سرکشی ازطاق ابروی بتان پیدا شود

غزل شمارهٔ 2660عشق راهی نیست کان را منزلی پیدا شود

غزل شمارهٔ 2661کی دل غمگین به زور آه و افغان وا شود؟

غزل شمارهٔ 2662در جهان بی نیاز خاک سیم و زر شود

غزل شمارهٔ 2663بر سبکروحان چو عیسی سوزنی لنگر شود

غزل شمارهٔ 2664هر دلی کز عشق گوهر آب شد، گوهر شود

غزل شمارهٔ 2665چون صنوبر بادپیما گر سراپا دل شود

غزل شمارهٔ 2666هر که در راه طلب صادق بود واصل شود

غزل شمارهٔ 2667هر سبک‌مغزی که غافل شد ز دل باطل شود

غزل شمارهٔ 2668جزرخش کز وی زمین و آسمان پر گل شود

غزل شمارهٔ 2669ساغر می دور از آن لبها اگر یک دم شود

غزل شمارهٔ 2670کی به وصل از سینه عاشق تمنا کم شود؟

غزل شمارهٔ 2671نیست ممکن هر که تنها شد حضورش کم شود

غزل شمارهٔ 2672حاش لله از ملامت شوق جانان کم شود

غزل شمارهٔ 2673گفتگو از عقد دندان گوهر غلطان شود

غزل شمارهٔ 2674حسن چو بی پرده شد دلها به خون غلطان شود

غزل شمارهٔ 2675حرف زن تا بر لب عیسی نفس سوزن شود

غزل شمارهٔ 2676خاک نتواند حجاب دیده روشن شود

غزل شمارهٔ 2677چند قرب یار از غفلت حجاب من شود؟

غزل شمارهٔ 2678از حریصان تشنه چشمی حرص را افزون شود

غزل شمارهٔ 2679حق طلب آسوده در دنیای باطل کی شود؟

غزل شمارهٔ 2680یار ما از کشتن عشاق درهم کی شود؟

غزل شمارهٔ 2681تا نگردد محو انجم مهر تابان کی شود؟

غزل شمارهٔ 2682عیب پاکان زود بر مردم هویدا می‌شود

غزل شمارهٔ 2683با وجود مرگ، کی هستی گوارا می‌شود؟

غزل شمارهٔ 2684دل به دشمن چون ملایم شد مصفا می‌شود

غزل شمارهٔ 2685خانه‌ای کز نور حسن او مصفا می‌شود

غزل شمارهٔ 2686هرکه می‌گردد ز اهل ذکر، دانا می‌شود

غزل شمارهٔ 2687گر به این دستور قد یار رعنا می‌شود

غزل شمارهٔ 2688آن لب رنگین‌سخن بی‌خواست گویا می‌شود

غزل شمارهٔ 2689عشقبازان را طرف بسیار پیدا می شود

غزل شمارهٔ 2690کی به ناخن از دل غمگین گره وا می شود؟

غزل شمارهٔ 2691محنت امروز، فردا جمله راحت می‌شود

غزل شمارهٔ 2692زر و بال منعمان روز قیامت می‌شود

غزل شمارهٔ 2693هر که را غمخوار گردی غمگسارت می شود

غزل شمارهٔ 2694بعد عمری گر وصال او میسر می‌شود

غزل شمارهٔ 2695زان رخ گلگون عرق یاقوت احمر می‌شود

غزل شمارهٔ 2696زان رخ گلگون عرق یاقوت احمر می‌شود

غزل شمارهٔ 2697سبزه زنگار در تیغ تو جوهر می‌شود

غزل شمارهٔ 2698گر شکر در جام ریزم زهر قاتل می‌شود

غزل شمارهٔ 2699جان بی‌مغزان به خاک تیره واصل می‌شود

غزل شمارهٔ 2700دل به تن یکرنگ چون گردید باطل می‌شود