باب

غزلیات

نظمیں

غزل شمارهٔ 6703گریه تلخ است صهبای ایاغ زندگی

غزل شمارهٔ 6704بر سر آب است بنیاد جهان زندگی

غزل شمارهٔ 6705کی کند غافل دل آگاه را خوابیدگی؟

غزل شمارهٔ 6706چاره از من می کند پرهیز از بیچارگی

غزل شمارهٔ 6707خط حجاب آن رخ گلرنگ شد یکبارگی

غزل شمارهٔ 6708عقل و هوش و دین نگردد جمع با دیوانگی

غزل شمارهٔ 6709سر فرو نارد به گردون اختر دیوانگی

غزل شمارهٔ 6710گرچه خالی کردم از خون صد ایاغ از تشنگی

غزل شمارهٔ 6711شب که مغزم را به جوش آورد شور بلبلی

غزل شمارهٔ 6712قطره ای از قلزم توحید باشد هر دلی

غزل شمارهٔ 6713ابر مظلم تیره گرداند جهان را در دمی

غزل شمارهٔ 6714تا نسوزد، عود در مجمر ندارد آدمی

غزل شمارهٔ 6715گر به کار خویشتن چون شمع بینا بودمی

غزل شمارهٔ 6716کاش من از روز اول بوالهوس گردیدمی

غزل شمارهٔ 6717گر سر دنیا نداری تاجدار عالمی

غزل شمارهٔ 6718جامه زرین نگردد جمع با سیمین تنی

غزل شمارهٔ 6719برد شبنم را برون از باغ، چشم روشنی

غزل شمارهٔ 6720ای ز رویت برق عالمسوز در هر خرمنی

غزل شمارهٔ 6721گریه ها در چشم تر دارم تماشاکردنی

غزل شمارهٔ 6722حیرتی از چشم مست یار دارم دیدنی

غزل شمارهٔ 6723بی تامّل صرفِ نقدِ وقت ، در دنیا کنی

غزل شمارهٔ 6724چند اسباب اقامت جمع در عالم کنی؟

غزل شمارهٔ 6725تا به کی دل را سیاه از نعمت الوان کنی؟

غزل شمارهٔ 6726ای که فکر چاره بیماری دل می‌کنی

غزل شمارهٔ 6727در عمارت زندگانی چند باطل می‌کنی؟

غزل شمارهٔ 6728من به حال مرگ و تو درمان دشمن می کنی

غزل شمارهٔ 6729پشت پا زن بر دو عالم تا فلک پیما شوی

غزل شمارهٔ 6730صبر کن بر آب تلخ و شور تا گوهر شوی

غزل شمارهٔ 6731ترک عجب و کبر کن تا قبله عالم شوی

غزل شمارهٔ 6732سرمپیچ از داغ تا سرحلقه مردان شوی

غزل شمارهٔ 6733سر به جیب فکر بر تا از فلک بیرون شوی

غزل شمارهٔ 6734شکوه ای دارم به شرط آن که پنهان بشنوی

غزل شمارهٔ 6735خنده‌ی بی‌جا مزن تا طعن بی‌جا نشنوی

غزل شمارهٔ 6736خار دیوارست چون از اشک شد مژگان تهی

غزل شمارهٔ 6737جام هیهات است از صهبا کند پهلو تهی

غزل شمارهٔ 6738از بلند و پست نبود چاره تا گرد رهی

غزل شمارهٔ 6739چمن را داغ دارد رویت از گلهای پی در پی

غزل شمارهٔ 6740نباشد دولت بیدار را چون انقلاب از پی؟

غزل شمارهٔ 6741مرا از عشق داغی بر دل افگار بایستی

غزل شمارهٔ 6742مرا باغ و بهاری از می گلفام بایستی

غزل شمارهٔ 6743مکن طول امل را پیروی تا پیشوا گردی

غزل شمارهٔ 6744تو آن هوش از کجا داری که از خود بی خبر گردی؟

غزل شمارهٔ 6745به ظاهر نیست عشق را اگر بر دست و پا بندی

غزل شمارهٔ 6746چراغ گل اگر در زیر بال بلبلان بودی

غزل شمارهٔ 6747نمی آییم چون یوسف به چشم هر خریداری

غزل شمارهٔ 6748ز مطلب در حجابی تا نظر بر مدعا داری

غزل شمارهٔ 6749نمی آید ز دل با جلوه مستانه خودداری

غزل شمارهٔ 6750به ظاهر گر دریغ از نامرادان روی خود داری

غزل شمارهٔ 6751اگر چون نرگس نادیده بر کف جام زر داری

غزل شمارهٔ 6752گر اندک نیکیی از دستت آید در نظر داری