غزلیات

غزل شمارهٔ 1851–نشانی‌هاست در چشمش نشانش کن نشانش کن

غزل شمارهٔ 1852–چو آمد روی مه رویم کی باشم من که باشم من

غزل شمارهٔ 1853–چو افتم من ز عشق دل به پای دلربای من

غزل شمارهٔ 1854–چه دانی تو خراباتی که هست از شش جهت بیرون

غزل شمارهٔ 1855–چه دانستم که این سودا مرا زین سان کند مجنون

غزل شمارهٔ 1856–مرا هر دم همی‌گویی که برگو قطعه شیرین

غزل شمارهٔ 1857–توقع دارم از لطف تو ای صدر نکوآیین

غزل شمارهٔ 1858–چو افتم من ز عشق دل به پای دلربای من

غزل شمارهٔ 1859–منم آن حلقه در گوش و نشسته گوش شمس الدین

غزل شمارهٔ 1860–الا ای باد شبگیرم بیار اخبار شمس الدین

غزل شمارهٔ 1861–ای قاعده مستان در همدگر افتادن

It is the rule with drunkards to fall upon one another, to fight and squabble and make tumult.

غزل شمارهٔ 1862–چون چنگ شدم جانا آن چنگ تو دروا کن

غزل شمارهٔ 1863–ای سنجق نصرالله وی مشعله یاسین

غزل شمارهٔ 1864–در پرده دل بنگر صد دختر آبستان

غزل شمارهٔ 1865–ای سرو و گل بستان بنگر به تهی دستان

غزل شمارهٔ 1866–ای کار من از تو زر ای سیمبر مستان

غزل شمارهٔ 1867–ای جانک من چونی یک بوسه به چند ای جان

غزل شمارهٔ 1868–دروازه هستی را جز ذوق مدان ای جان

غزل شمارهٔ 1869–رو مذهب عاشق را برعکس روش‌ها دان

Go, know that the code of lovers is opposite to all other ways, for from the Beloved lies are better than truth and beneficence.

غزل شمارهٔ 1870–ای نفس چو سگ آخر تا چند زنی دندان

غزل شمارهٔ 1871–دو چیز نخواهد بد در هر دو جهان می دان

غزل شمارهٔ 1872–ای در غم بیهوده رو کم ترکوا برخوان

غزل شمارهٔ 1873–دانی که کجا جویی ما را به گه جستن

غزل شمارهٔ 1874–از آتش روی خود اندر دلم آتش زن

غزل شمارهٔ 1875–ای یار مقامردل پیش آ و دمی کم زن

غزل شمارهٔ 1876–بی جا شو در وحدت در عین فنا جا کن

Become placeless in the Unity, make your place in the essence of annihilation; every head which possesses duality put on a Christian neck.

غزل شمارهٔ 1877–ای دل چو نمی‌گردد در شرح زبان من

غزل شمارهٔ 1878–من گوش کشان گشتم از لیلی و از مجنون

غزل شمارهٔ 1879–آرایش باغ آمد این روی چه روی است این

غزل شمارهٔ 1880–در زیر نقاب شب این زنگیکان را بین

غزل شمارهٔ 1881–از چشمه جان ره شد در خانه هر مسکین

غزل شمارهٔ 1882–آن کس که تو را بیند وانگه نظرش بر تن

غزل شمارهٔ 1883–بی او نتوان رفتن بی‌او نتوان گفتن

غزل شمارهٔ 1884–آن ساعد سیمین را در گردن ما افکن

غزل شمارهٔ 1885–ای سرده صد سودا دستار چنین می کن

غزل شمارهٔ 1886–نی نی به از این باید با دوست وفا کردن

غزل شمارهٔ 1887–گرت هست سر ما سر و ریش بجنبان

غزل شمارهٔ 1888–بیا بوسه به چند است از آن لعل مثمن

Come, how much is a kiss from that precious ruby? If a kiss is for a life, it is a duty to buy.

غزل شمارهٔ 1889–دل دل دل تو دل مرا مرنجان

غزل شمارهٔ 1890–با روی تو کفر است به معنی نگریدن

غزل شمارهٔ 1891–ما دست تو را خواجه بخواهیم کشیدن

غزل شمارهٔ 1892–هر شب که بود قاعده سفره نهادن

غزل شمارهٔ 1893–صد گوش نوم باز شد از راز شنودن

غزل شمارهٔ 1894–گر زانک ملولی ز من ای فتنه حوران

غزل شمارهٔ 1895–بفریفتیم دوش و پرندوش به دستان

غزل شمارهٔ 1896–نشاید از تو چندین جور کردن

غزل شمارهٔ 1897–در این دم همدمی آمد خمش کن

غزل شمارهٔ 1898–ندا آمد به جان از چرخ پروین

A call came to the soul from the sphere of the Pleiades: “Come up, do not sit below like the dregs.”

غزل شمارهٔ 1899–دل خون خواره را یک باره بستان

غزل شمارهٔ 1900–بیا ای مونس جان‌های مستان