وزنِ مفعول مفاعیلن مفعول مفاعیلن (هزج مثمن اخرب) میں رومی کی کتاب دیوان شمس

غزل شمارهٔ 617–چشم از پی آن باید تا چیز عجب بیند

غزل شمارهٔ 618–چون جغد بود اصلش، کی صورتِ باز آید؟

غزل شمارهٔ 619–آن صبح سعادت‌ها چون نورفشان آید

غزل شمارهٔ 620–از سرو مرا بوی بالای تو می‌آید

غزل شمارهٔ 621–در تابش خورشیدش رقصم به چه می‌باید

Why must I dance in the glow of His sun? So that when the mote dances, He may remember me.

غزل شمارهٔ 622–جان پیش تو هر ساعت می‌ریزد و می‌روید

Every moment the Soul is decaying and growing before you, and how should any man plead with you for the sake of a single soul?

غزل شمارهٔ 623–عاشق شده‌ای ای دل سودات مبارک باد

غزل شمارهٔ 624–هر ذره که بر بالا مِی‌ نوشد و پا کوبد

غزل شمارهٔ 625–گر ماه شب افروزان روپوش روا دارد

غزل شمارهٔ 626–هر کآتش من دارد او خرقه ز من دارد

غزل شمارهٔ 627–عاشق به سوی عاشق زنجیر همی‌درد

غزل شمارهٔ 628–ای دوست‌! شکر بهتر یا آنک شکر سازد‌؟

غزل شمارهٔ 629–عاشق چو منی باید می‌سوزد و می‌سازد

غزل شمارهٔ 630–گر دیو و پری حارس باتیغ و سپر باشد

غزل شمارهٔ 631–نومید مشو جانا، کاومید پدید آمد

Do not despair, my soul, for hope has manifested itself; the hope of every soul has arrived from the unseen.

غزل شمارهٔ 632–عید آمد و عید آمد وان بخت سعید آمد

غزل شمارهٔ 633–شمس و قمرم آمد سمع و بصرم آمد

غزل شمارهٔ 634–نک ماه رجب آمد تا ماه عجب بیند

غزل شمارهٔ 635–مستان می ما را هم ساقی ما باید

غزل شمارهٔ 1026–گرچه نه به دریاییم دانه گهریم آخر

غزل شمارهٔ 1027–یغمابک ترکستان بر زنگ بزد لشکر

غزل شمارهٔ 1028–ذاتت عسلست ای جان گفتت عسلی دیگر

غزل شمارهٔ 1029–جان بر کف خود داری ای مونس جان زوتر

غزل شمارهٔ 1030–نیمیت ز زهر آمد نیمی دگر از شکر

غزل شمارهٔ 1031–جان من و جان تو بستست به همدیگر

غزل شمارهٔ 1032–تا چند زنی بر من ز انکار تو خار آخر

غزل شمارهٔ 1033–ای دیده مرا بر در واپس بکشیده سر

غزل شمارهٔ 1173–بشنو خبر صادق از گفته پیغامبر

غزل شمارهٔ 1226–آن یار ترش رو را این سوی کشانیدش

غزل شمارهٔ 1227–رویش خوش و مویش خوش و‌آن طره جعد‌ینش

غزل شمارهٔ 1228–ای یوسفِ مه‌رویان! ای جاه و جمالت خوش

غزل شمارهٔ 1229–زلفی که به جان ارزد هر تار بشوریدش

غزل شمارهٔ 1230–جانم به چه آرامد ای یار به آمیزش

غزل شمارهٔ 1231–وقتت خوش وقتت خوش حلوایی و شکرکش

غزل شمارهٔ 1232–هنگام صبوح آمد ای مرغ سحرخوانش

غزل شمارهٔ 1316–رو رو که نه‌ای عاشق ای زلفک و ای خالک

غزل شمارهٔ 1317–آن میر دروغین بین با اسپک و با زینک

Look at that false prince with his little horse and little saddle, knavish and scoundrelly, his head bound in cloth of gold;

غزل شمارهٔ 1318–هر اول روز ای جان صد بار سلام علیک

غزل شمارهٔ 1341–امروز بحمدالله از دی بترست این دل

غزل شمارهٔ 1444–ای عشق که کردستی تو زیر و زبر خوابم

غزل شمارهٔ 1445–من دلق گرو کردم عریان خراباتم

غزل شمارهٔ 1446–گر بی‌دل و بی‌دستم وز عشق تو پابستم

غزل شمارهٔ 1447–رفتم به طبیب جان گفتم که ببین دستم

I went to the physician of the soul, I said, “Look at my hand. I am heartlorn and sick at once, both lover and intoxicated.

غزل شمارهٔ 1448–در مجلس آن رستم در عربده بنشستم

غزل شمارهٔ 1449–زان می که ز بوی او شوریده و سرمستم

غزل شمارهٔ 1450–بستان قدح از دستم ای مست که من مستم

غزل شمارهٔ 1451–گر تو بنمی خسپی بنشین تو که من خفتم

غزل شمارهٔ 1452–ساقی چو شه من بد بیش از دگران خوردم

غزل شمارهٔ 1453–در آینه چون بینم نقش تو به گفت آرم

غزل شمارهٔ 1454–گفتم به مهی کز تو صد گونه طرب دارم