آڈیوز

صداکار پری ساتکنی عندلیب کی آڈیوز میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

یہ صفحہ صرف صداکار پری ساتکنی عندلیب کی دستیاب آڈیوز دکھاتا ہے۔

294نظمیں302آڈیوز

نظمیں

غزل شمارهٔ 194کاسه زانوست جام جم دل آگاه را

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 194

آڈیو

غزل شمارهٔ 195دلفریبی چون به جولان آورد آن ماه را

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 195

آڈیو

غزل شمارهٔ 196نیست پروای فنای خود دل وارسته را

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 196

آڈیو

غزل شمارهٔ 197گو نباشد شمع بر خاک این به خون آغشته را

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 197

آڈیو

غزل شمارهٔ 198از مروت نیست چیدن غنچه نشکفته را

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 198

آڈیو

غزل شمارهٔ 199بال و پر شد شوق من سنگ نشان خفته را

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 199

آڈیو

غزل شمارهٔ 200جا به عرش دوش خود دادم سبوی باده را

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 200

آڈیو

غزل شمارهٔ 211از هوا گیرد سر دیوانه سنگ خاره را

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 211

آڈیو

غزل شمارهٔ 217نیست از داغ جنون پروا دل غم پیشه را

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 217

آڈیو

غزل شمارهٔ 220سخت دشوارست پیچیدن عنان ناله را

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 220

آڈیو

غزل شمارهٔ 221نیست در طالع قدوم میهمان این خانه را

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 221

آڈیو

غزل شمارهٔ 222می کند عشق گران تمکین، سبک جانانه را

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 222

آڈیو

غزل شمارهٔ 223سنگ طفلان مومیایی شد دل دیوانه را

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 223

آڈیو

غزل شمارهٔ 224از خرابی چون نگه دارم دل دیوانه را؟

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 224

آڈیو

غزل شمارهٔ 225کرد سودا آسمان سیر این دل دیوانه را

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 225

آڈیو

غزل شمارهٔ 226بیش شد از چوب گل سودا من دیوانه را

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 226

آڈیو

غزل شمارهٔ 227از سر و سامان چه می پرسی من دیوانه را؟

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 227

آڈیو

غزل شمارهٔ 228شمع چندانی که سوزد بال و پر پروانه را

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 228

آڈیو

غزل شمارهٔ 229کوکب سعدی بود از هر شرر پروانه را

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 229

آڈیو

غزل شمارهٔ 230از نظرها چون کند وحشت نهان دیوانه را

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 230

آڈیو

غزل شمارهٔ 231آه از زنگ کدورت پاک سازد سینه را

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 231

آڈیو

غزل شمارهٔ 232صاف کن ای سنگدل با دردمندان سینه را

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 232

آڈیو

غزل شمارهٔ 233هست یک نسبت به نیک و بد دل بی کینه را

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 233

آڈیو

غزل شمارهٔ 234از غباری خانه گردد بی صفا آیینه را

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 234

آڈیو

غزل شمارهٔ 235چهره ات خورشید سیما می کند آیینه را

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 235

آڈیو

غزل شمارهٔ 236چهره ات بال سمندر می کند آیینه را

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 236

آڈیو

غزل شمارهٔ 237چهره ات گل در گریبان می کند آیینه را

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 237

آڈیو

غزل شمارهٔ 238یک نفس گر دور سازی از کنار آیینه را

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 238

آڈیو

غزل شمارهٔ 239شوق دیدار تو می بخشد نظر آیینه را

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 239

آڈیو

غزل شمارهٔ 240گر زند آتش به جان رویش چنین آیینه را

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 240

آڈیو

غزل شمارهٔ 241از سرشک تلخ خود باشد شراب ناب ما

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 241

آڈیو

غزل شمارهٔ 242چون ندارد حرف ره در خلوت محجوب ما

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 242

آڈیو

غزل شمارهٔ 243داغ برگ عیش گردد در دل ناشاد ما

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 243

آڈیو

غزل شمارهٔ 244از کمر بیرون نیامد تیشه فرهاد ما

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 244

آڈیو

غزل شمارهٔ 245صبح بر خورشید می لرزد ز آه سرد ما

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 245

آڈیو

غزل شمارهٔ 246در گذر ای آسمان از وادی آزار ما

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 246

آڈیو

غزل شمارهٔ 247از ته دل نیست در میخانه استغفار ما

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 247

آڈیو

غزل شمارهٔ 248از ملامتگر نیندیشد دل افگار ما

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 248

آڈیو

غزل شمارهٔ 249می نماید پایکوبان دار را منصور ما

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 249

آڈیو

غزل شمارهٔ 250حاجت دام و کمندی نیست در تسخیر ما

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 250

آڈیو

غزل شمارهٔ 251تن به بیماری دهد چشمش پی تسخیر ما

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 251

آڈیو

غزل شمارهٔ 252در نظر واکردنی گردید طی پرواز ما

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 252

آڈیو

غزل شمارهٔ 252در نظر واکردنی گردید طی پرواز ما

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 252

آڈیو

غزل شمارهٔ 253پنبه دامن می کشد از داغ مرهم سوز ما

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 253

آڈیو

غزل شمارهٔ 254گر نظربازی به بال خود کند طاوس ما

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 254

آڈیو

غزل شمارهٔ 255تا خرام قامت او برد از سر هوش ما

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 255

آڈیو

غزل شمارهٔ 256شد چو گل از روی خندان، خرده زر رزق ما

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 256

آڈیو

غزل شمارهٔ 257آهوان را در کمند آورد چشم پاک ما

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 257

آڈیو

غزل شمارهٔ 258قرعه و تسبیح را محرم نداند حال ما

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 258

آڈیو

غزل شمارهٔ 259از نصیحت خامتر گردد دل خودکام ما

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 259

آڈیو

نظمیں

غزل شمارهٔ 194–کاسه زانوست جام جم دل آگاه را

غزل شمارهٔ 195–دلفریبی چون به جولان آورد آن ماه را

غزل شمارهٔ 196–نیست پروای فنای خود دل وارسته را

غزل شمارهٔ 197–گو نباشد شمع بر خاک این به خون آغشته را

غزل شمارهٔ 198–از مروت نیست چیدن غنچه نشکفته را

غزل شمارهٔ 199–بال و پر شد شوق من سنگ نشان خفته را

غزل شمارهٔ 200–جا به عرش دوش خود دادم سبوی باده را

غزل شمارهٔ 211–از هوا گیرد سر دیوانه سنگ خاره را

غزل شمارهٔ 217–نیست از داغ جنون پروا دل غم پیشه را

غزل شمارهٔ 220–سخت دشوارست پیچیدن عنان ناله را

غزل شمارهٔ 221–نیست در طالع قدوم میهمان این خانه را

غزل شمارهٔ 222–می کند عشق گران تمکین، سبک جانانه را

غزل شمارهٔ 223–سنگ طفلان مومیایی شد دل دیوانه را

غزل شمارهٔ 224–از خرابی چون نگه دارم دل دیوانه را؟

غزل شمارهٔ 225–کرد سودا آسمان سیر این دل دیوانه را

غزل شمارهٔ 226–بیش شد از چوب گل سودا من دیوانه را

غزل شمارهٔ 227–از سر و سامان چه می پرسی من دیوانه را؟

غزل شمارهٔ 228–شمع چندانی که سوزد بال و پر پروانه را

غزل شمارهٔ 229–کوکب سعدی بود از هر شرر پروانه را

غزل شمارهٔ 230–از نظرها چون کند وحشت نهان دیوانه را

غزل شمارهٔ 231–آه از زنگ کدورت پاک سازد سینه را

غزل شمارهٔ 232–صاف کن ای سنگدل با دردمندان سینه را

غزل شمارهٔ 233–هست یک نسبت به نیک و بد دل بی کینه را

غزل شمارهٔ 234–از غباری خانه گردد بی صفا آیینه را

غزل شمارهٔ 235–چهره ات خورشید سیما می کند آیینه را

غزل شمارهٔ 236–چهره ات بال سمندر می کند آیینه را

غزل شمارهٔ 237–چهره ات گل در گریبان می کند آیینه را

غزل شمارهٔ 238–یک نفس گر دور سازی از کنار آیینه را

غزل شمارهٔ 239–شوق دیدار تو می بخشد نظر آیینه را

غزل شمارهٔ 240–گر زند آتش به جان رویش چنین آیینه را

غزل شمارهٔ 241–از سرشک تلخ خود باشد شراب ناب ما

غزل شمارهٔ 242–چون ندارد حرف ره در خلوت محجوب ما

غزل شمارهٔ 243–داغ برگ عیش گردد در دل ناشاد ما

غزل شمارهٔ 244–از کمر بیرون نیامد تیشه فرهاد ما

غزل شمارهٔ 245–صبح بر خورشید می لرزد ز آه سرد ما

غزل شمارهٔ 246–در گذر ای آسمان از وادی آزار ما

غزل شمارهٔ 247–از ته دل نیست در میخانه استغفار ما

غزل شمارهٔ 248–از ملامتگر نیندیشد دل افگار ما

غزل شمارهٔ 249–می نماید پایکوبان دار را منصور ما

غزل شمارهٔ 250–حاجت دام و کمندی نیست در تسخیر ما

غزل شمارهٔ 251–تن به بیماری دهد چشمش پی تسخیر ما

غزل شمارهٔ 252–در نظر واکردنی گردید طی پرواز ما

غزل شمارهٔ 252–در نظر واکردنی گردید طی پرواز ما

غزل شمارهٔ 253–پنبه دامن می کشد از داغ مرهم سوز ما

غزل شمارهٔ 254–گر نظربازی به بال خود کند طاوس ما

غزل شمارهٔ 255–تا خرام قامت او برد از سر هوش ما

غزل شمارهٔ 256–شد چو گل از روی خندان، خرده زر رزق ما

غزل شمارهٔ 257–آهوان را در کمند آورد چشم پاک ما

غزل شمارهٔ 258–قرعه و تسبیح را محرم نداند حال ما

غزل شمارهٔ 259–از نصیحت خامتر گردد دل خودکام ما

نظمیں

غزل شمارهٔ 194–کاسه زانوست جام جم دل آگاه را

غزل شمارهٔ 195–دلفریبی چون به جولان آورد آن ماه را

غزل شمارهٔ 196–نیست پروای فنای خود دل وارسته را

غزل شمارهٔ 197–گو نباشد شمع بر خاک این به خون آغشته را

غزل شمارهٔ 198–از مروت نیست چیدن غنچه نشکفته را

غزل شمارهٔ 199–بال و پر شد شوق من سنگ نشان خفته را

غزل شمارهٔ 200–جا به عرش دوش خود دادم سبوی باده را

غزل شمارهٔ 211–از هوا گیرد سر دیوانه سنگ خاره را

غزل شمارهٔ 217–نیست از داغ جنون پروا دل غم پیشه را

غزل شمارهٔ 220–سخت دشوارست پیچیدن عنان ناله را

غزل شمارهٔ 221–نیست در طالع قدوم میهمان این خانه را

غزل شمارهٔ 222–می کند عشق گران تمکین، سبک جانانه را

غزل شمارهٔ 223–سنگ طفلان مومیایی شد دل دیوانه را

غزل شمارهٔ 224–از خرابی چون نگه دارم دل دیوانه را؟

غزل شمارهٔ 225–کرد سودا آسمان سیر این دل دیوانه را

غزل شمارهٔ 226–بیش شد از چوب گل سودا من دیوانه را

غزل شمارهٔ 227–از سر و سامان چه می پرسی من دیوانه را؟

غزل شمارهٔ 228–شمع چندانی که سوزد بال و پر پروانه را

غزل شمارهٔ 229–کوکب سعدی بود از هر شرر پروانه را

غزل شمارهٔ 230–از نظرها چون کند وحشت نهان دیوانه را

غزل شمارهٔ 231–آه از زنگ کدورت پاک سازد سینه را

غزل شمارهٔ 232–صاف کن ای سنگدل با دردمندان سینه را

غزل شمارهٔ 233–هست یک نسبت به نیک و بد دل بی کینه را

غزل شمارهٔ 234–از غباری خانه گردد بی صفا آیینه را

غزل شمارهٔ 235–چهره ات خورشید سیما می کند آیینه را

غزل شمارهٔ 236–چهره ات بال سمندر می کند آیینه را

غزل شمارهٔ 237–چهره ات گل در گریبان می کند آیینه را

غزل شمارهٔ 238–یک نفس گر دور سازی از کنار آیینه را

غزل شمارهٔ 194کاسه زانوست جام جم دل آگاه را

غزل شمارهٔ 195دلفریبی چون به جولان آورد آن ماه را

غزل شمارهٔ 196نیست پروای فنای خود دل وارسته را

غزل شمارهٔ 197گو نباشد شمع بر خاک این به خون آغشته را

غزل شمارهٔ 198از مروت نیست چیدن غنچه نشکفته را

غزل شمارهٔ 199بال و پر شد شوق من سنگ نشان خفته را

غزل شمارهٔ 200جا به عرش دوش خود دادم سبوی باده را

غزل شمارهٔ 211از هوا گیرد سر دیوانه سنگ خاره را

غزل شمارهٔ 217نیست از داغ جنون پروا دل غم پیشه را

غزل شمارهٔ 220سخت دشوارست پیچیدن عنان ناله را

غزل شمارهٔ 221نیست در طالع قدوم میهمان این خانه را

غزل شمارهٔ 222می کند عشق گران تمکین، سبک جانانه را

غزل شمارهٔ 223سنگ طفلان مومیایی شد دل دیوانه را

غزل شمارهٔ 224از خرابی چون نگه دارم دل دیوانه را؟

غزل شمارهٔ 225کرد سودا آسمان سیر این دل دیوانه را

غزل شمارهٔ 226بیش شد از چوب گل سودا من دیوانه را

غزل شمارهٔ 227از سر و سامان چه می پرسی من دیوانه را؟

غزل شمارهٔ 228شمع چندانی که سوزد بال و پر پروانه را

غزل شمارهٔ 229کوکب سعدی بود از هر شرر پروانه را

غزل شمارهٔ 230از نظرها چون کند وحشت نهان دیوانه را

غزل شمارهٔ 231آه از زنگ کدورت پاک سازد سینه را

غزل شمارهٔ 232صاف کن ای سنگدل با دردمندان سینه را

غزل شمارهٔ 233هست یک نسبت به نیک و بد دل بی کینه را

غزل شمارهٔ 234از غباری خانه گردد بی صفا آیینه را

غزل شمارهٔ 235چهره ات خورشید سیما می کند آیینه را

غزل شمارهٔ 236چهره ات بال سمندر می کند آیینه را

غزل شمارهٔ 237چهره ات گل در گریبان می کند آیینه را

غزل شمارهٔ 238یک نفس گر دور سازی از کنار آیینه را

غزل شمارهٔ 239شوق دیدار تو می بخشد نظر آیینه را

غزل شمارهٔ 240گر زند آتش به جان رویش چنین آیینه را

غزل شمارهٔ 241از سرشک تلخ خود باشد شراب ناب ما

غزل شمارهٔ 242چون ندارد حرف ره در خلوت محجوب ما

غزل شمارهٔ 243داغ برگ عیش گردد در دل ناشاد ما

غزل شمارهٔ 244از کمر بیرون نیامد تیشه فرهاد ما

غزل شمارهٔ 245صبح بر خورشید می لرزد ز آه سرد ما

غزل شمارهٔ 246در گذر ای آسمان از وادی آزار ما

غزل شمارهٔ 247از ته دل نیست در میخانه استغفار ما

غزل شمارهٔ 248از ملامتگر نیندیشد دل افگار ما

غزل شمارهٔ 249می نماید پایکوبان دار را منصور ما

غزل شمارهٔ 250حاجت دام و کمندی نیست در تسخیر ما

غزل شمارهٔ 251تن به بیماری دهد چشمش پی تسخیر ما

غزل شمارهٔ 252در نظر واکردنی گردید طی پرواز ما

غزل شمارهٔ 252در نظر واکردنی گردید طی پرواز ما

غزل شمارهٔ 253پنبه دامن می کشد از داغ مرهم سوز ما

غزل شمارهٔ 254گر نظربازی به بال خود کند طاوس ما

غزل شمارهٔ 255تا خرام قامت او برد از سر هوش ما

غزل شمارهٔ 256شد چو گل از روی خندان، خرده زر رزق ما

غزل شمارهٔ 257آهوان را در کمند آورد چشم پاک ما

غزل شمارهٔ 258قرعه و تسبیح را محرم نداند حال ما

غزل شمارهٔ 259از نصیحت خامتر گردد دل خودکام ما

غزل شمارهٔ 194کاسه زانوست جام جم دل آگاه را

غزل شمارهٔ 195دلفریبی چون به جولان آورد آن ماه را

غزل شمارهٔ 196نیست پروای فنای خود دل وارسته را

غزل شمارهٔ 197گو نباشد شمع بر خاک این به خون آغشته را

غزل شمارهٔ 198از مروت نیست چیدن غنچه نشکفته را

غزل شمارهٔ 199بال و پر شد شوق من سنگ نشان خفته را

غزل شمارهٔ 200جا به عرش دوش خود دادم سبوی باده را

غزل شمارهٔ 211از هوا گیرد سر دیوانه سنگ خاره را

غزل شمارهٔ 217نیست از داغ جنون پروا دل غم پیشه را

غزل شمارهٔ 220سخت دشوارست پیچیدن عنان ناله را

غزل شمارهٔ 221نیست در طالع قدوم میهمان این خانه را

غزل شمارهٔ 222می کند عشق گران تمکین، سبک جانانه را

غزل شمارهٔ 223سنگ طفلان مومیایی شد دل دیوانه را

غزل شمارهٔ 224از خرابی چون نگه دارم دل دیوانه را؟

غزل شمارهٔ 225کرد سودا آسمان سیر این دل دیوانه را

غزل شمارهٔ 226بیش شد از چوب گل سودا من دیوانه را

غزل شمارهٔ 227از سر و سامان چه می پرسی من دیوانه را؟

غزل شمارهٔ 228شمع چندانی که سوزد بال و پر پروانه را

غزل شمارهٔ 229کوکب سعدی بود از هر شرر پروانه را

غزل شمارهٔ 230از نظرها چون کند وحشت نهان دیوانه را

غزل شمارهٔ 231آه از زنگ کدورت پاک سازد سینه را

غزل شمارهٔ 232صاف کن ای سنگدل با دردمندان سینه را

غزل شمارهٔ 233هست یک نسبت به نیک و بد دل بی کینه را

غزل شمارهٔ 234از غباری خانه گردد بی صفا آیینه را

غزل شمارهٔ 235چهره ات خورشید سیما می کند آیینه را

غزل شمارهٔ 236چهره ات بال سمندر می کند آیینه را

غزل شمارهٔ 237چهره ات گل در گریبان می کند آیینه را

غزل شمارهٔ 238یک نفس گر دور سازی از کنار آیینه را

غزل شمارهٔ 239شوق دیدار تو می بخشد نظر آیینه را

غزل شمارهٔ 240گر زند آتش به جان رویش چنین آیینه را