آڈیوز

صداکار پری ساتکنی عندلیب کی آڈیوز میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

یہ صفحہ صرف صداکار پری ساتکنی عندلیب کی دستیاب آڈیوز دکھاتا ہے۔

294نظمیں302آڈیوز

نظمیں

غزل شمارهٔ 259از نصیحت خامتر گردد دل خودکام ما

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 259

آڈیو

غزل شمارهٔ 260مهر خاموشی که گیرد از دهان زخم ما؟

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 260

آڈیو

غزل شمارهٔ 261چون حباب از یکدلان باده نابیم ما

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 261

آڈیو

غزل شمارهٔ 262با طلب مطلوب را همخانه می یابیم ما

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 262

آڈیو

غزل شمارهٔ 263راز دل ها را ز لوح سینه می یابیم ما

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 263

آڈیو

غزل شمارهٔ 264نه ز خامی نقش ها را خام می بندیم ما

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 264

آڈیو

غزل شمارهٔ 265یاد ایامی که با هم آشنا بودیم ما

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 265

آڈیو

غزل شمارهٔ 266ناامیدی بر دهد اشکی که می‌باریم ما

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 266

آڈیو

غزل شمارهٔ 267با زمین گیری سپهر گرم رفتاریم ما

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 267

آڈیو

غزل شمارهٔ 268در نظرها گرچه بیکاریم در کاریم ما

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 268

آڈیو

غزل شمارهٔ 269دیده سیر و دل بی مدعا داریم ما

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 269

آڈیو

غزل شمارهٔ 270از غبار کاروان چون چشم برداریم ما؟

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 270

آڈیو

غزل شمارهٔ 271شیوه های چشم او را در نظر داریم ما

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 271

آڈیو

غزل شمارهٔ 272از حیات بی وفا یاری طمع داریم ما

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 272

آڈیو

غزل شمارهٔ 273یاد رخسار ترا در دل نهان داریم ما

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 273

آڈیو

غزل شمارهٔ 273یاد رخسار ترا در دل نهان داریم ما

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 273

آڈیو

غزل شمارهٔ 274پیش آن آیینه رو راه سخن داریم ما

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 274

آڈیو

غزل شمارهٔ 275گرچه ما را نیست بر روی زمین ویرانه‌ای

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 275

آڈیو

غزل شمارهٔ 276از تحمل خصم را هموار می سازیم ما

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 276

آڈیو

غزل شمارهٔ 277اشک پیش مردم فرزانه می ریزیم ما

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 277

آڈیو

غزل شمارهٔ 277اشک پیش مردم فرزانه می ریزیم ما

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 277

آڈیو

غزل شمارهٔ 278خار در پیراهن فرزانه می ریزیم ما

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 278

آڈیو

غزل شمارهٔ 279گر به ظاهر چون لب پیمانه خاموشیم ما

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 279

آڈیو

غزل شمارهٔ 279گر به ظاهر چون لب پیمانه خاموشیم ما

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 279

آڈیو

غزل شمارهٔ 280چشم مست یار شد مخمور و مدهوشیم ما

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 280

آڈیو

غزل شمارهٔ 281جان به لب داریم و همچون صبح خندانیم ما

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 281

آڈیو

غزل شمارهٔ 282بی کسی را کعبه مقصود می دانیم ما

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 282

آڈیو

غزل شمارهٔ 283آسمان را خانه زنبور می دانیم ما

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 283

آڈیو

غزل شمارهٔ 284خون دل را باده گلفام می دانیم ما

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 284

آڈیو

غزل شمارهٔ 285گرچه از عقل گران لنگر فلاطونیم ما

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 285

آڈیو

غزل شمارهٔ 286نور معنی در جبین تاک می بینیم ما

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 286

آڈیو

غزل شمارهٔ 287زیر شمشیر حوادث پای بر جاییم ما

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 287

آڈیو

غزل شمارهٔ 288صبر و طاقت از دل بی تاب می جوییم ما

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 288

آڈیو

غزل شمارهٔ 289تا شد از صدق طلب چون صبح، روشن جان ما

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 289

آڈیو

غزل شمارهٔ 290فارغ است از سیر گل مجنون سرگردان ما

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 290

آڈیو

غزل شمارهٔ 291سرخ رو می گردد از ریزش کف احسان ما

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 291

آڈیو

غزل شمارهٔ 292خنده ها بر شمع دارد دیده گریان ما

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 292

آڈیو

غزل شمارهٔ 297می کشد هر لحظه بزم تازه ای بر روی ما

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 297

آڈیو

غزل شمارهٔ 298زخم پنهانم اگر بیرون دهد خوناب‌ها

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 298

آڈیو

غزل شمارهٔ 299ای دل بیدار را از چشم مستت خواب‌ها

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 299

آڈیو

غزل شمارهٔ 300ای ز مژگان تو در چشم گلستان خارها

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 300

آڈیو

غزل شمارهٔ 574کمال حسن کجا، دیده پر آب کجا؟

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 574

آڈیو

غزل شمارهٔ 596اگر به بندگی ارشاد می کنیم ترا

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 596

آڈیو

غزل شمارهٔ 628نه دل ز عالم پر وحشت آرمیده مرا

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 628

آڈیو

غزل شمارهٔ 652چو دیگران نه به ظاهر بود عبادت ما

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 652

آڈیو

غزل شمارهٔ 699یک بار بی خبر به شبستان من درآ

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 699

آڈیو

غزل شمارهٔ 706دانسته ام غرور خریدار خویش را

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 706

آڈیو

غزل شمارهٔ 722سودا به کوه و دشت صلا می‌دهد مرا

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 722

آڈیو

غزل شمارهٔ 730گر قابل ملال نیم، شاد کن مرا

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 730

آڈیو

غزل شمارهٔ 738با زلف کار نیست رخ یار دیده را

صائب » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 738

آڈیو

نظمیں

غزل شمارهٔ 259–از نصیحت خامتر گردد دل خودکام ما

غزل شمارهٔ 260–مهر خاموشی که گیرد از دهان زخم ما؟

غزل شمارهٔ 261–چون حباب از یکدلان باده نابیم ما

غزل شمارهٔ 262–با طلب مطلوب را همخانه می یابیم ما

غزل شمارهٔ 263–راز دل ها را ز لوح سینه می یابیم ما

غزل شمارهٔ 264–نه ز خامی نقش ها را خام می بندیم ما

غزل شمارهٔ 265–یاد ایامی که با هم آشنا بودیم ما

غزل شمارهٔ 266–ناامیدی بر دهد اشکی که می‌باریم ما

غزل شمارهٔ 267–با زمین گیری سپهر گرم رفتاریم ما

غزل شمارهٔ 268–در نظرها گرچه بیکاریم در کاریم ما

غزل شمارهٔ 269–دیده سیر و دل بی مدعا داریم ما

غزل شمارهٔ 270–از غبار کاروان چون چشم برداریم ما؟

غزل شمارهٔ 271–شیوه های چشم او را در نظر داریم ما

غزل شمارهٔ 272–از حیات بی وفا یاری طمع داریم ما

غزل شمارهٔ 273–یاد رخسار ترا در دل نهان داریم ما

غزل شمارهٔ 273–یاد رخسار ترا در دل نهان داریم ما

غزل شمارهٔ 274–پیش آن آیینه رو راه سخن داریم ما

غزل شمارهٔ 275–گرچه ما را نیست بر روی زمین ویرانه‌ای

غزل شمارهٔ 276–از تحمل خصم را هموار می سازیم ما

غزل شمارهٔ 277–اشک پیش مردم فرزانه می ریزیم ما

غزل شمارهٔ 277–اشک پیش مردم فرزانه می ریزیم ما

غزل شمارهٔ 278–خار در پیراهن فرزانه می ریزیم ما

غزل شمارهٔ 279–گر به ظاهر چون لب پیمانه خاموشیم ما

غزل شمارهٔ 279–گر به ظاهر چون لب پیمانه خاموشیم ما

غزل شمارهٔ 280–چشم مست یار شد مخمور و مدهوشیم ما

غزل شمارهٔ 281–جان به لب داریم و همچون صبح خندانیم ما

غزل شمارهٔ 282–بی کسی را کعبه مقصود می دانیم ما

غزل شمارهٔ 283–آسمان را خانه زنبور می دانیم ما

غزل شمارهٔ 284–خون دل را باده گلفام می دانیم ما

غزل شمارهٔ 285–گرچه از عقل گران لنگر فلاطونیم ما

غزل شمارهٔ 286–نور معنی در جبین تاک می بینیم ما

غزل شمارهٔ 287–زیر شمشیر حوادث پای بر جاییم ما

غزل شمارهٔ 288–صبر و طاقت از دل بی تاب می جوییم ما

غزل شمارهٔ 289–تا شد از صدق طلب چون صبح، روشن جان ما

غزل شمارهٔ 290–فارغ است از سیر گل مجنون سرگردان ما

غزل شمارهٔ 291–سرخ رو می گردد از ریزش کف احسان ما

غزل شمارهٔ 292–خنده ها بر شمع دارد دیده گریان ما

غزل شمارهٔ 297–می کشد هر لحظه بزم تازه ای بر روی ما

غزل شمارهٔ 298–زخم پنهانم اگر بیرون دهد خوناب‌ها

غزل شمارهٔ 299–ای دل بیدار را از چشم مستت خواب‌ها

غزل شمارهٔ 300–ای ز مژگان تو در چشم گلستان خارها

غزل شمارهٔ 574–کمال حسن کجا، دیده پر آب کجا؟

غزل شمارهٔ 596–اگر به بندگی ارشاد می کنیم ترا

غزل شمارهٔ 628–نه دل ز عالم پر وحشت آرمیده مرا

غزل شمارهٔ 652–چو دیگران نه به ظاهر بود عبادت ما

غزل شمارهٔ 699–یک بار بی خبر به شبستان من درآ

غزل شمارهٔ 706–دانسته ام غرور خریدار خویش را

غزل شمارهٔ 722–سودا به کوه و دشت صلا می‌دهد مرا

غزل شمارهٔ 730–گر قابل ملال نیم، شاد کن مرا

غزل شمارهٔ 738–با زلف کار نیست رخ یار دیده را

نظمیں

غزل شمارهٔ 259–از نصیحت خامتر گردد دل خودکام ما

غزل شمارهٔ 260–مهر خاموشی که گیرد از دهان زخم ما؟

غزل شمارهٔ 261–چون حباب از یکدلان باده نابیم ما

غزل شمارهٔ 262–با طلب مطلوب را همخانه می یابیم ما

غزل شمارهٔ 263–راز دل ها را ز لوح سینه می یابیم ما

غزل شمارهٔ 264–نه ز خامی نقش ها را خام می بندیم ما

غزل شمارهٔ 265–یاد ایامی که با هم آشنا بودیم ما

غزل شمارهٔ 266–ناامیدی بر دهد اشکی که می‌باریم ما

غزل شمارهٔ 267–با زمین گیری سپهر گرم رفتاریم ما

غزل شمارهٔ 268–در نظرها گرچه بیکاریم در کاریم ما

غزل شمارهٔ 269–دیده سیر و دل بی مدعا داریم ما

غزل شمارهٔ 270–از غبار کاروان چون چشم برداریم ما؟

غزل شمارهٔ 271–شیوه های چشم او را در نظر داریم ما

غزل شمارهٔ 272–از حیات بی وفا یاری طمع داریم ما

غزل شمارهٔ 273–یاد رخسار ترا در دل نهان داریم ما

غزل شمارهٔ 273–یاد رخسار ترا در دل نهان داریم ما

غزل شمارهٔ 274–پیش آن آیینه رو راه سخن داریم ما

غزل شمارهٔ 275–گرچه ما را نیست بر روی زمین ویرانه‌ای

غزل شمارهٔ 276–از تحمل خصم را هموار می سازیم ما

غزل شمارهٔ 277–اشک پیش مردم فرزانه می ریزیم ما

غزل شمارهٔ 277–اشک پیش مردم فرزانه می ریزیم ما

غزل شمارهٔ 278–خار در پیراهن فرزانه می ریزیم ما

غزل شمارهٔ 279–گر به ظاهر چون لب پیمانه خاموشیم ما

غزل شمارهٔ 279–گر به ظاهر چون لب پیمانه خاموشیم ما

غزل شمارهٔ 280–چشم مست یار شد مخمور و مدهوشیم ما

غزل شمارهٔ 281–جان به لب داریم و همچون صبح خندانیم ما

غزل شمارهٔ 282–بی کسی را کعبه مقصود می دانیم ما

غزل شمارهٔ 283–آسمان را خانه زنبور می دانیم ما

غزل شمارهٔ 259از نصیحت خامتر گردد دل خودکام ما

غزل شمارهٔ 260مهر خاموشی که گیرد از دهان زخم ما؟

غزل شمارهٔ 261چون حباب از یکدلان باده نابیم ما

غزل شمارهٔ 262با طلب مطلوب را همخانه می یابیم ما

غزل شمارهٔ 263راز دل ها را ز لوح سینه می یابیم ما

غزل شمارهٔ 264نه ز خامی نقش ها را خام می بندیم ما

غزل شمارهٔ 265یاد ایامی که با هم آشنا بودیم ما

غزل شمارهٔ 266ناامیدی بر دهد اشکی که می‌باریم ما

غزل شمارهٔ 267با زمین گیری سپهر گرم رفتاریم ما

غزل شمارهٔ 268در نظرها گرچه بیکاریم در کاریم ما

غزل شمارهٔ 269دیده سیر و دل بی مدعا داریم ما

غزل شمارهٔ 270از غبار کاروان چون چشم برداریم ما؟

غزل شمارهٔ 271شیوه های چشم او را در نظر داریم ما

غزل شمارهٔ 272از حیات بی وفا یاری طمع داریم ما

غزل شمارهٔ 273یاد رخسار ترا در دل نهان داریم ما

غزل شمارهٔ 273یاد رخسار ترا در دل نهان داریم ما

غزل شمارهٔ 274پیش آن آیینه رو راه سخن داریم ما

غزل شمارهٔ 275گرچه ما را نیست بر روی زمین ویرانه‌ای

غزل شمارهٔ 276از تحمل خصم را هموار می سازیم ما

غزل شمارهٔ 277اشک پیش مردم فرزانه می ریزیم ما

غزل شمارهٔ 277اشک پیش مردم فرزانه می ریزیم ما

غزل شمارهٔ 278خار در پیراهن فرزانه می ریزیم ما

غزل شمارهٔ 279گر به ظاهر چون لب پیمانه خاموشیم ما

غزل شمارهٔ 279گر به ظاهر چون لب پیمانه خاموشیم ما

غزل شمارهٔ 280چشم مست یار شد مخمور و مدهوشیم ما

غزل شمارهٔ 281جان به لب داریم و همچون صبح خندانیم ما

غزل شمارهٔ 282بی کسی را کعبه مقصود می دانیم ما

غزل شمارهٔ 283آسمان را خانه زنبور می دانیم ما

غزل شمارهٔ 284خون دل را باده گلفام می دانیم ما

غزل شمارهٔ 285گرچه از عقل گران لنگر فلاطونیم ما

غزل شمارهٔ 286نور معنی در جبین تاک می بینیم ما

غزل شمارهٔ 287زیر شمشیر حوادث پای بر جاییم ما

غزل شمارهٔ 288صبر و طاقت از دل بی تاب می جوییم ما

غزل شمارهٔ 289تا شد از صدق طلب چون صبح، روشن جان ما

غزل شمارهٔ 290فارغ است از سیر گل مجنون سرگردان ما

غزل شمارهٔ 291سرخ رو می گردد از ریزش کف احسان ما

غزل شمارهٔ 292خنده ها بر شمع دارد دیده گریان ما

غزل شمارهٔ 297می کشد هر لحظه بزم تازه ای بر روی ما

غزل شمارهٔ 298زخم پنهانم اگر بیرون دهد خوناب‌ها

غزل شمارهٔ 299ای دل بیدار را از چشم مستت خواب‌ها

غزل شمارهٔ 300ای ز مژگان تو در چشم گلستان خارها

غزل شمارهٔ 574کمال حسن کجا، دیده پر آب کجا؟

غزل شمارهٔ 596اگر به بندگی ارشاد می کنیم ترا

غزل شمارهٔ 628نه دل ز عالم پر وحشت آرمیده مرا

غزل شمارهٔ 652چو دیگران نه به ظاهر بود عبادت ما

غزل شمارهٔ 699یک بار بی خبر به شبستان من درآ

غزل شمارهٔ 706دانسته ام غرور خریدار خویش را

غزل شمارهٔ 722سودا به کوه و دشت صلا می‌دهد مرا

غزل شمارهٔ 730گر قابل ملال نیم، شاد کن مرا

غزل شمارهٔ 738با زلف کار نیست رخ یار دیده را

غزل شمارهٔ 259از نصیحت خامتر گردد دل خودکام ما

غزل شمارهٔ 260مهر خاموشی که گیرد از دهان زخم ما؟

غزل شمارهٔ 261چون حباب از یکدلان باده نابیم ما

غزل شمارهٔ 262با طلب مطلوب را همخانه می یابیم ما

غزل شمارهٔ 263راز دل ها را ز لوح سینه می یابیم ما

غزل شمارهٔ 264نه ز خامی نقش ها را خام می بندیم ما

غزل شمارهٔ 265یاد ایامی که با هم آشنا بودیم ما

غزل شمارهٔ 266ناامیدی بر دهد اشکی که می‌باریم ما

غزل شمارهٔ 267با زمین گیری سپهر گرم رفتاریم ما

غزل شمارهٔ 268در نظرها گرچه بیکاریم در کاریم ما

غزل شمارهٔ 269دیده سیر و دل بی مدعا داریم ما

غزل شمارهٔ 270از غبار کاروان چون چشم برداریم ما؟

غزل شمارهٔ 271شیوه های چشم او را در نظر داریم ما

غزل شمارهٔ 272از حیات بی وفا یاری طمع داریم ما

غزل شمارهٔ 273یاد رخسار ترا در دل نهان داریم ما

غزل شمارهٔ 273یاد رخسار ترا در دل نهان داریم ما

غزل شمارهٔ 274پیش آن آیینه رو راه سخن داریم ما

غزل شمارهٔ 275گرچه ما را نیست بر روی زمین ویرانه‌ای

غزل شمارهٔ 276از تحمل خصم را هموار می سازیم ما

غزل شمارهٔ 277اشک پیش مردم فرزانه می ریزیم ما

غزل شمارهٔ 277اشک پیش مردم فرزانه می ریزیم ما

غزل شمارهٔ 278خار در پیراهن فرزانه می ریزیم ما

غزل شمارهٔ 279گر به ظاهر چون لب پیمانه خاموشیم ما

غزل شمارهٔ 279گر به ظاهر چون لب پیمانه خاموشیم ما

غزل شمارهٔ 280چشم مست یار شد مخمور و مدهوشیم ما

غزل شمارهٔ 281جان به لب داریم و همچون صبح خندانیم ما

غزل شمارهٔ 282بی کسی را کعبه مقصود می دانیم ما

غزل شمارهٔ 283آسمان را خانه زنبور می دانیم ما

غزل شمارهٔ 284خون دل را باده گلفام می دانیم ما

غزل شمارهٔ 285گرچه از عقل گران لنگر فلاطونیم ما