صائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 241غزل شمارهٔ 241شاعر: صائبوزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)قافیہ: ابماصنف: غزلصداکار: پری ساتکنی عندلیبآڈیوپری ساتکنی عندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامآڈیوپری ساتکنی عندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںاز سرشک تلخ خود باشد شراب ناب ماچون زمین شور از خود می تراود آب ما2نقل کریںآبروی گوهر از گرد یتیمی می شویمبحر را سازد غبارآلود اگر سیلاب ما3نقل کریںبا کمال بی قراری دلنشین افتاده ایمدر کف آیینه لنگر می کند سیماب ما4نقل کریںآه سرد ما جهانی را به شور آورده استمی کند کار نمک در دیده ها مهتاب ما5نقل کریںاز دل چاکیم در دیر و حرم با آبرویکافر و مؤمن نمی پیچد سر از محراب ما6نقل کریںبحر را وجد و سماع ما به شور آورده استآه از آن ساعت که از گردش فتد گرداب ما7نقل کریںبحر را سرپنجه مرجان نیندازد ز جوشدست کوته دار زنهار از دل بی تاب ما8نقل کریںاستخوان در پیکر ما توتیا خواهد شدنگر چنین گردد گران صائب ز غفلت خواب ما◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمگر زند آتش به جان رویش چنین آیینه رازود خواهد کرد خاکسترنشین آیینه راصائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 240اگلی نظمچون ندارد حرف ره در خلوت محجوب ماپیچ و تاب بی قراری ها بود مکتوب ماصائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 242آڈیوصداکار منتخب کریںپری ساتکنی عندلیبآڈیو چلائیں0:000:00ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجورآڈیو کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمگر زند آتش به جان رویش چنین آیینه رازود خواهد کرد خاکسترنشین آیینه راصائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 240
اگلی نظمچون ندارد حرف ره در خلوت محجوب ماپیچ و تاب بی قراری ها بود مکتوب ماصائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 242
