غزلیات

غزل شمارهٔ 6053زندگی بخشا! روان چند کس خواهی شدن؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6053

13 اشعار

غزل شمارهٔ 6054چند با من سرکش ای سرو روان خواهی شدن؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6054

10 اشعار

غزل شمارهٔ 6055بی کشش نتوان برون از قید دنیا آمدن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6055

10 اشعار

غزل شمارهٔ 6056غنچه سان مهر خموشی بر لب گفتار زن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6056

10 اشعار

غزل شمارهٔ 6057آب را بر باد ده، در چشم آتش خاک زن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6057

9 اشعار

غزل شمارهٔ 6058از خموشی مشت خاک بر دهان قال زن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6058

8 اشعار

غزل شمارهٔ 6059نیستی کوه گران، بر سیر پشت پا مزن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6059

9 اشعار

غزل شمارهٔ 6060با توانایی به اهل فقر استغنا مزن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6060

11 اشعار

غزل شمارهٔ 6061حلقه بر هر در چو خورشید سبک لنگر مزن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6061

10 اشعار

غزل شمارهٔ 6062چرخ را خاکستری از برق سودا کرد حسن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6062

11 اشعار

غزل شمارهٔ 6063می گدازد شیشه دل را می رنگین حسن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6063

9 اشعار

غزل شمارهٔ 6064گرد غم فرش است دایم در غم‌آباد وطن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6064

7 اشعار

غزل شمارهٔ 6065چون سکندر خانهٔ عمر از اثر آباد کن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6065

9 اشعار

غزل شمارهٔ 6066روز چون روشن شود زان روی انور یاد کن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6066

9 اشعار

غزل شمارهٔ 6067با کمند زلف تسخیر دل افگار کن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6067

7 اشعار

غزل شمارهٔ 6068زلف مشکین را ز صبح عارض خود دور کن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6068

7 اشعار

غزل شمارهٔ 6069بهر معنی های رنگین لفظ را پرداز کن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6069

8 اشعار

غزل شمارهٔ 6070مطربا صبح است، قانون صبوحی ساز کن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6070

10 اشعار

غزل شمارهٔ 6071سینه را از آرزو چون بی نیازان پاک کن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6071

11 اشعار

غزل شمارهٔ 6072سرکشی بگذار پیش امر حق تسلیم کن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6072

6 اشعار

غزل شمارهٔ 6073صبح شد ساقی بیا فکر من افتاده کن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6073

9 اشعار

غزل شمارهٔ 6074سر به پیش انداختن از بردباری پیشه کن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6074

6 اشعار

غزل شمارهٔ 6075ای دل از پست و بلند روزگار اندیشه کن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6075

آڈیو

14 اشعار

غزل شمارهٔ 6076ساقیا صبح است می از شیشه در پیمانه کن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6076

9 اشعار

غزل شمارهٔ 6077صبح شد ساقی نقاب دختر رز برفکن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6077

10 اشعار

غزل شمارهٔ 6078گر طلبکار حضوری لب به غیبت وامکن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6078

13 اشعار

غزل شمارهٔ 6079نیستی چون اهل معنی لب به دعوی وا مکن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6079

5 اشعار

غزل شمارهٔ 6080صید دل زین بیش با موی میان خود مکن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6080

9 اشعار

غزل شمارهٔ 6081سرمه را هم محرم چشم سیاه خود مکن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6081

6 اشعار

غزل شمارهٔ 6082ای دل روشن حجاب از طارم اخضر مکن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6082

7 اشعار

غزل شمارهٔ 6083بر نظربازان ستم در ابتدای خط مکن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6083

9 اشعار

غزل شمارهٔ 6084در سرانجام عمارت عمر خود باطل مکن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6084

10 اشعار

غزل شمارهٔ 6085دل غمین ز اندیشه روزی درین عالم مکن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6085

12 اشعار

غزل شمارهٔ 6086رو نهان در دولت از اقبال محتاجان مکن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6086

12 اشعار

غزل شمارهٔ 6087مجلس اغیار را از خنده گلریزان مکن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6087

5 اشعار

غزل شمارهٔ 6088شکوه بیهوده از ناسازی گردون مکن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6088

12 اشعار

غزل شمارهٔ 6089از برای کام دنیا خویش را غمگین مکن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6089

16 اشعار

غزل شمارهٔ 6090تا نگردد چهره نوخط زلف را کوته مکن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6090

9 اشعار

غزل شمارهٔ 6091چون دو تا شد قدت از پیری گرانجانی مکن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6091

11 اشعار

غزل شمارهٔ 6092آه گرمی هست دایم در دل بی تاب من

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6092

7 اشعار

غزل شمارهٔ 6093شد در ایام کهنسالی گرانتر خواب من

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6093

8 اشعار

غزل شمارهٔ 6094دامن خود را کشید آه سرو ناز از دست من

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6094

7 اشعار

غزل شمارهٔ 6095می گذشت از پرده های آسمان فریاد من

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6095

13 اشعار

غزل شمارهٔ 6096هرگز آهی سر نزد از جان غم فرسود من

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6096

7 اشعار

غزل شمارهٔ 6097چون زند موج حلاوت کلک شکر بار من

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6097

21 اشعار

غزل شمارهٔ 6098نست چون مژگان بلند و پست در گفتار من

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6098

5 اشعار

غزل شمارهٔ 6099چند گردد قسمت افسردگان گفتار من؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6099

13 اشعار

غزل شمارهٔ 6100می زداید بی کسی زنگ از دل افگار من

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6100

14 اشعار

غزل شمارهٔ 6101آه می دزدد نفس در سینه افگار من

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6101

8 اشعار

غزل شمارهٔ 6102آسمان‌ها را به چرخ آرد دل پر شور من

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6102

16 اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 6053–زندگی بخشا! روان چند کس خواهی شدن؟

غزل شمارهٔ 6054–چند با من سرکش ای سرو روان خواهی شدن؟

غزل شمارهٔ 6055–بی کشش نتوان برون از قید دنیا آمدن

غزل شمارهٔ 6056–غنچه سان مهر خموشی بر لب گفتار زن

غزل شمارهٔ 6057–آب را بر باد ده، در چشم آتش خاک زن

غزل شمارهٔ 6058–از خموشی مشت خاک بر دهان قال زن

غزل شمارهٔ 6059–نیستی کوه گران، بر سیر پشت پا مزن

غزل شمارهٔ 6060–با توانایی به اهل فقر استغنا مزن

غزل شمارهٔ 6061–حلقه بر هر در چو خورشید سبک لنگر مزن

غزل شمارهٔ 6062–چرخ را خاکستری از برق سودا کرد حسن

غزل شمارهٔ 6063–می گدازد شیشه دل را می رنگین حسن

غزل شمارهٔ 6064–گرد غم فرش است دایم در غم‌آباد وطن

غزل شمارهٔ 6065–چون سکندر خانهٔ عمر از اثر آباد کن

غزل شمارهٔ 6066–روز چون روشن شود زان روی انور یاد کن

غزل شمارهٔ 6067–با کمند زلف تسخیر دل افگار کن

غزل شمارهٔ 6068–زلف مشکین را ز صبح عارض خود دور کن

غزل شمارهٔ 6069–بهر معنی های رنگین لفظ را پرداز کن

غزل شمارهٔ 6070–مطربا صبح است، قانون صبوحی ساز کن

غزل شمارهٔ 6071–سینه را از آرزو چون بی نیازان پاک کن

غزل شمارهٔ 6072–سرکشی بگذار پیش امر حق تسلیم کن

غزل شمارهٔ 6073–صبح شد ساقی بیا فکر من افتاده کن

غزل شمارهٔ 6074–سر به پیش انداختن از بردباری پیشه کن

غزل شمارهٔ 6075–ای دل از پست و بلند روزگار اندیشه کن

غزل شمارهٔ 6076–ساقیا صبح است می از شیشه در پیمانه کن

غزل شمارهٔ 6077–صبح شد ساقی نقاب دختر رز برفکن

غزل شمارهٔ 6078–گر طلبکار حضوری لب به غیبت وامکن

غزل شمارهٔ 6079–نیستی چون اهل معنی لب به دعوی وا مکن

غزل شمارهٔ 6080–صید دل زین بیش با موی میان خود مکن

غزل شمارهٔ 6081–سرمه را هم محرم چشم سیاه خود مکن

غزل شمارهٔ 6082–ای دل روشن حجاب از طارم اخضر مکن

غزل شمارهٔ 6083–بر نظربازان ستم در ابتدای خط مکن

غزل شمارهٔ 6084–در سرانجام عمارت عمر خود باطل مکن

غزل شمارهٔ 6085–دل غمین ز اندیشه روزی درین عالم مکن

غزل شمارهٔ 6086–رو نهان در دولت از اقبال محتاجان مکن

غزل شمارهٔ 6087–مجلس اغیار را از خنده گلریزان مکن

غزل شمارهٔ 6088–شکوه بیهوده از ناسازی گردون مکن

غزل شمارهٔ 6089–از برای کام دنیا خویش را غمگین مکن

غزل شمارهٔ 6090–تا نگردد چهره نوخط زلف را کوته مکن

غزل شمارهٔ 6091–چون دو تا شد قدت از پیری گرانجانی مکن

غزل شمارهٔ 6092–آه گرمی هست دایم در دل بی تاب من

غزل شمارهٔ 6093–شد در ایام کهنسالی گرانتر خواب من

غزل شمارهٔ 6094–دامن خود را کشید آه سرو ناز از دست من

غزل شمارهٔ 6095–می گذشت از پرده های آسمان فریاد من

غزل شمارهٔ 6096–هرگز آهی سر نزد از جان غم فرسود من

غزل شمارهٔ 6097–چون زند موج حلاوت کلک شکر بار من

غزل شمارهٔ 6098–نست چون مژگان بلند و پست در گفتار من

غزل شمارهٔ 6099–چند گردد قسمت افسردگان گفتار من؟

غزل شمارهٔ 6100–می زداید بی کسی زنگ از دل افگار من

غزل شمارهٔ 6101–آه می دزدد نفس در سینه افگار من

غزل شمارهٔ 6102–آسمان‌ها را به چرخ آرد دل پر شور من

غزلیات

نظمیں

غزل شمارهٔ 6053–زندگی بخشا! روان چند کس خواهی شدن؟

غزل شمارهٔ 6054–چند با من سرکش ای سرو روان خواهی شدن؟

غزل شمارهٔ 6055–بی کشش نتوان برون از قید دنیا آمدن

غزل شمارهٔ 6056–غنچه سان مهر خموشی بر لب گفتار زن

غزل شمارهٔ 6057–آب را بر باد ده، در چشم آتش خاک زن

غزل شمارهٔ 6058–از خموشی مشت خاک بر دهان قال زن

غزل شمارهٔ 6059–نیستی کوه گران، بر سیر پشت پا مزن

غزل شمارهٔ 6060–با توانایی به اهل فقر استغنا مزن

غزل شمارهٔ 6061–حلقه بر هر در چو خورشید سبک لنگر مزن

غزل شمارهٔ 6062–چرخ را خاکستری از برق سودا کرد حسن

غزل شمارهٔ 6063–می گدازد شیشه دل را می رنگین حسن

غزل شمارهٔ 6064–گرد غم فرش است دایم در غم‌آباد وطن

غزل شمارهٔ 6065–چون سکندر خانهٔ عمر از اثر آباد کن

غزل شمارهٔ 6066–روز چون روشن شود زان روی انور یاد کن

غزل شمارهٔ 6067–با کمند زلف تسخیر دل افگار کن

غزل شمارهٔ 6068–زلف مشکین را ز صبح عارض خود دور کن

غزل شمارهٔ 6069–بهر معنی های رنگین لفظ را پرداز کن

غزل شمارهٔ 6070–مطربا صبح است، قانون صبوحی ساز کن

غزل شمارهٔ 6071–سینه را از آرزو چون بی نیازان پاک کن

غزل شمارهٔ 6072–سرکشی بگذار پیش امر حق تسلیم کن

غزل شمارهٔ 6073–صبح شد ساقی بیا فکر من افتاده کن

غزل شمارهٔ 6074–سر به پیش انداختن از بردباری پیشه کن

غزل شمارهٔ 6075–ای دل از پست و بلند روزگار اندیشه کن

غزل شمارهٔ 6076–ساقیا صبح است می از شیشه در پیمانه کن

غزل شمارهٔ 6077–صبح شد ساقی نقاب دختر رز برفکن

غزل شمارهٔ 6078–گر طلبکار حضوری لب به غیبت وامکن

غزل شمارهٔ 6053زندگی بخشا! روان چند کس خواهی شدن؟

غزل شمارهٔ 6054چند با من سرکش ای سرو روان خواهی شدن؟

غزل شمارهٔ 6055بی کشش نتوان برون از قید دنیا آمدن

غزل شمارهٔ 6056غنچه سان مهر خموشی بر لب گفتار زن

غزل شمارهٔ 6057آب را بر باد ده، در چشم آتش خاک زن

غزل شمارهٔ 6058از خموشی مشت خاک بر دهان قال زن

غزل شمارهٔ 6059نیستی کوه گران، بر سیر پشت پا مزن

غزل شمارهٔ 6060با توانایی به اهل فقر استغنا مزن

غزل شمارهٔ 6061حلقه بر هر در چو خورشید سبک لنگر مزن

غزل شمارهٔ 6062چرخ را خاکستری از برق سودا کرد حسن

غزل شمارهٔ 6063می گدازد شیشه دل را می رنگین حسن

غزل شمارهٔ 6064گرد غم فرش است دایم در غم‌آباد وطن

غزل شمارهٔ 6065چون سکندر خانهٔ عمر از اثر آباد کن

غزل شمارهٔ 6066روز چون روشن شود زان روی انور یاد کن

غزل شمارهٔ 6067با کمند زلف تسخیر دل افگار کن

غزل شمارهٔ 6068زلف مشکین را ز صبح عارض خود دور کن

غزل شمارهٔ 6069بهر معنی های رنگین لفظ را پرداز کن

غزل شمارهٔ 6070مطربا صبح است، قانون صبوحی ساز کن

غزل شمارهٔ 6071سینه را از آرزو چون بی نیازان پاک کن

غزل شمارهٔ 6072سرکشی بگذار پیش امر حق تسلیم کن

غزل شمارهٔ 6073صبح شد ساقی بیا فکر من افتاده کن

غزل شمارهٔ 6074سر به پیش انداختن از بردباری پیشه کن

غزل شمارهٔ 6075ای دل از پست و بلند روزگار اندیشه کن

غزل شمارهٔ 6076ساقیا صبح است می از شیشه در پیمانه کن

غزل شمارهٔ 6077صبح شد ساقی نقاب دختر رز برفکن

غزل شمارهٔ 6078گر طلبکار حضوری لب به غیبت وامکن

غزل شمارهٔ 6079نیستی چون اهل معنی لب به دعوی وا مکن

غزل شمارهٔ 6080صید دل زین بیش با موی میان خود مکن

غزل شمارهٔ 6081سرمه را هم محرم چشم سیاه خود مکن

غزل شمارهٔ 6082ای دل روشن حجاب از طارم اخضر مکن

غزل شمارهٔ 6083بر نظربازان ستم در ابتدای خط مکن

غزل شمارهٔ 6084در سرانجام عمارت عمر خود باطل مکن

غزل شمارهٔ 6085دل غمین ز اندیشه روزی درین عالم مکن

غزل شمارهٔ 6086رو نهان در دولت از اقبال محتاجان مکن

غزل شمارهٔ 6087مجلس اغیار را از خنده گلریزان مکن

غزل شمارهٔ 6088شکوه بیهوده از ناسازی گردون مکن

غزل شمارهٔ 6089از برای کام دنیا خویش را غمگین مکن

غزل شمارهٔ 6090تا نگردد چهره نوخط زلف را کوته مکن

غزل شمارهٔ 6091چون دو تا شد قدت از پیری گرانجانی مکن

غزل شمارهٔ 6092آه گرمی هست دایم در دل بی تاب من

غزل شمارهٔ 6093شد در ایام کهنسالی گرانتر خواب من

غزل شمارهٔ 6094دامن خود را کشید آه سرو ناز از دست من

غزل شمارهٔ 6095می گذشت از پرده های آسمان فریاد من

غزل شمارهٔ 6096هرگز آهی سر نزد از جان غم فرسود من

غزل شمارهٔ 6097چون زند موج حلاوت کلک شکر بار من

غزل شمارهٔ 6098نست چون مژگان بلند و پست در گفتار من

غزل شمارهٔ 6099چند گردد قسمت افسردگان گفتار من؟

غزل شمارهٔ 6100می زداید بی کسی زنگ از دل افگار من

غزل شمارهٔ 6101آه می دزدد نفس در سینه افگار من

غزل شمارهٔ 6102آسمان‌ها را به چرخ آرد دل پر شور من

غزل شمارهٔ 6053زندگی بخشا! روان چند کس خواهی شدن؟

غزل شمارهٔ 6054چند با من سرکش ای سرو روان خواهی شدن؟

غزل شمارهٔ 6055بی کشش نتوان برون از قید دنیا آمدن

غزل شمارهٔ 6056غنچه سان مهر خموشی بر لب گفتار زن

غزل شمارهٔ 6057آب را بر باد ده، در چشم آتش خاک زن

غزل شمارهٔ 6058از خموشی مشت خاک بر دهان قال زن

غزل شمارهٔ 6059نیستی کوه گران، بر سیر پشت پا مزن

غزل شمارهٔ 6060با توانایی به اهل فقر استغنا مزن

غزل شمارهٔ 6061حلقه بر هر در چو خورشید سبک لنگر مزن

غزل شمارهٔ 6062چرخ را خاکستری از برق سودا کرد حسن

غزل شمارهٔ 6063می گدازد شیشه دل را می رنگین حسن

غزل شمارهٔ 6064گرد غم فرش است دایم در غم‌آباد وطن

غزل شمارهٔ 6065چون سکندر خانهٔ عمر از اثر آباد کن

غزل شمارهٔ 6066روز چون روشن شود زان روی انور یاد کن

غزل شمارهٔ 6067با کمند زلف تسخیر دل افگار کن

غزل شمارهٔ 6068زلف مشکین را ز صبح عارض خود دور کن

غزل شمارهٔ 6069بهر معنی های رنگین لفظ را پرداز کن

غزل شمارهٔ 6070مطربا صبح است، قانون صبوحی ساز کن

غزل شمارهٔ 6071سینه را از آرزو چون بی نیازان پاک کن

غزل شمارهٔ 6072سرکشی بگذار پیش امر حق تسلیم کن

غزل شمارهٔ 6073صبح شد ساقی بیا فکر من افتاده کن

غزل شمارهٔ 6074سر به پیش انداختن از بردباری پیشه کن

غزل شمارهٔ 6075ای دل از پست و بلند روزگار اندیشه کن

غزل شمارهٔ 6076ساقیا صبح است می از شیشه در پیمانه کن

غزل شمارهٔ 6077صبح شد ساقی نقاب دختر رز برفکن

غزل شمارهٔ 6078گر طلبکار حضوری لب به غیبت وامکن

غزل شمارهٔ 6079نیستی چون اهل معنی لب به دعوی وا مکن

غزل شمارهٔ 6080صید دل زین بیش با موی میان خود مکن

غزل شمارهٔ 6081سرمه را هم محرم چشم سیاه خود مکن

غزل شمارهٔ 6082ای دل روشن حجاب از طارم اخضر مکن