غزلیات

غزل شمارهٔ 251اگر تو برشکنی دوستان سلام کنند

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 251

آڈیو

12 اشعار

غزل شمارهٔ 252نشاید که خوبان به صحرا روند

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 252

آڈیو

9 اشعار

غزل شمارهٔ 253به بوی آن که شبی در حرم بیاسایند

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 253

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 254اخترانی که به شب در نظر ما آیند

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 254

آڈیو

9 اشعار

غزل شمارهٔ 255تو را سماع نباشد که سوز عشق نبود

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 255

آڈیو

8 اشعار

غزل شمارهٔ 256نفسی، وقت بهارم، هوس صحرا بود

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 256

آڈیو

8 اشعار

غزل شمارهٔ 257از دست دوست هر چه ستانی شکر بود

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 257

آڈیو

12 اشعار

غزل شمارهٔ 258مرا راحت از زندگی دوش بود

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 258

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 259ناچار هر که صاحب روی نکو بود

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 259

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 260من چه در پای تو ریزم که خورای تو بود؟

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 260

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 261یا رب شب دوشین چه مبارک سحری بود

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 261

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 262عیبی نباشد از تو که بر ما جفا رود

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 262

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 263گفتمش سیر ببینم مگر از دل برود

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 263

آڈیو

12 اشعار

غزل شمارهٔ 264هر که مجموع نباشد به تماشا نرود

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 264

آڈیو

13 اشعار

غزل شمارهٔ 265هر که را باغچه‌ای هست به بستان نرود

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 265

آڈیو

11 اشعار

غزل شمارهٔ 266در من این عیب قدیم است و به در می‌نرود

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 266

آڈیو

12 اشعار

غزل شمارهٔ 267سروبالایی به صحرا می‌رود

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 267

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 268ای ساربان! آهسته رو کآرام جانم می‌رود

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 268

آڈیو

13 اشعار

غزل شمارهٔ 269آن که مرا آرزوست دیر میسر شود

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 269

آڈیو

11 اشعار

غزل شمارهٔ 270هر لحظه در برم دل از اندیشه خون شود

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 270

آڈیو

9 اشعار

غزل شمارهٔ 271بخت این کند که رای تو با ما یکی شود؟

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 271

آڈیو

5 اشعار

غزل شمارهٔ 272آن که نقشی دیگرش جایی مصور می‌شود

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 272

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 273هفته‌ای می‌رود از عمر و به ده روز کشید

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 273

آڈیو

11 اشعار

غزل شمارهٔ 274چه سرو است آن که بالا می‌نماید

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 274

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 275نگفتم روزه بسیاری نپاید

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 275

آڈیو

9 اشعار

غزل شمارهٔ 276به حسن دلبر من هیچ در نمی‌باید

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 276

آڈیو

13 اشعار

غزل شمارهٔ 277بخت بازآید از آن در که یکی چون تو درآید

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 277

آڈیو

11 اشعار

غزل شمارهٔ 278سروی چو تو می‌باید، تا باغ بیاراید

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 278

آڈیو

11 اشعار

غزل شمارهٔ 279فراق را دلی از سنگ سخت‌تر باید

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 279

آڈیو

9 اشعار

غزل شمارهٔ 280مرو به خواب که خوابت ز چشم بِرباید

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 280

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 281امیدوار چنانم که کار بسته برآید

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 281

آڈیو

8 اشعار

غزل شمارهٔ 282مرا چو آرزوی روی آن نگار آید

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 282

آڈیو

13 اشعار

غزل شمارهٔ 283سرمست اگر درآیی عالم به هم برآید

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 283

آڈیو

8 اشعار

غزل شمارهٔ 284به کوی لاله‌رخان هر که عشق‌باز آید

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 284

آڈیو

8 اشعار

غزل شمارهٔ 285کاروانی شکر از مصر به شیراز آید

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 285

آڈیو

8 اشعار

غزل شمارهٔ 286اگر آن عهدشکن با سر میثاق آید

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 286

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 287نه چندان آرزومندم که وصفش در بیان آید

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 287

آڈیو

12 اشعار

غزل شمارهٔ 288که برگذشت که بوی عبیر می‌آید؟

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 288

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 289آن نه عشق است که از دل به دهان می‌آید

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 289

آڈیو

11 اشعار

غزل شمارهٔ 290تو را سَری‌ست که با ما فرو نمی‌آید

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 290

آڈیو

9 اشعار

غزل شمارهٔ 291آنک از جنت فردوس یکی می‌آید

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 291

آڈیو

4 اشعار

غزل شمارهٔ 292شیرین‌دهان آن بتِ عیار بنگرید

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 292

آڈیو

12 اشعار

غزل شمارهٔ 293 - آفتاب است آن پری‌رخ؟ یا ملائک؟ یا بشر؟

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 293

آڈیو

19 اشعار

غزل شمارهٔ 294آمد گه آن که بوی گلزار

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 294

آڈیو

12 اشعار

غزل شمارهٔ 295خفتن عاشق یکیست بر سر دیبا و خار

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 295

آڈیو

9 اشعار

غزل شمارهٔ 296دولت جان‌پرورست، صحبت آمیزگار

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 296

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 297زنده کدام است بر هوشیار؟

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 297

آڈیو

12 اشعار

غزل شمارهٔ 298شرط است جفا کشیدن از یار

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 298

آڈیو

11 اشعار

غزل شمارهٔ 299ای صبر پای دار که پیمان شکست یار

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 299

آڈیو

6 اشعار

غزل شمارهٔ 300یار آن بود که صبر کند بر جفای یار

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 300

آڈیو

10 اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 251–اگر تو برشکنی دوستان سلام کنند

غزل شمارهٔ 252–نشاید که خوبان به صحرا روند

غزل شمارهٔ 253–به بوی آن که شبی در حرم بیاسایند

غزل شمارهٔ 254–اخترانی که به شب در نظر ما آیند

غزل شمارهٔ 255–تو را سماع نباشد که سوز عشق نبود

غزل شمارهٔ 256–نفسی، وقت بهارم، هوس صحرا بود

غزل شمارهٔ 257–از دست دوست هر چه ستانی شکر بود

غزل شمارهٔ 258–مرا راحت از زندگی دوش بود

غزل شمارهٔ 259–ناچار هر که صاحب روی نکو بود

غزل شمارهٔ 260–من چه در پای تو ریزم که خورای تو بود؟

غزل شمارهٔ 261–یا رب شب دوشین چه مبارک سحری بود

غزل شمارهٔ 262–عیبی نباشد از تو که بر ما جفا رود

غزل شمارهٔ 263–گفتمش سیر ببینم مگر از دل برود

غزل شمارهٔ 264–هر که مجموع نباشد به تماشا نرود

غزل شمارهٔ 265–هر که را باغچه‌ای هست به بستان نرود

غزل شمارهٔ 266–در من این عیب قدیم است و به در می‌نرود

غزل شمارهٔ 267–سروبالایی به صحرا می‌رود

غزل شمارهٔ 268–ای ساربان! آهسته رو کآرام جانم می‌رود

غزل شمارهٔ 269–آن که مرا آرزوست دیر میسر شود

غزل شمارهٔ 270–هر لحظه در برم دل از اندیشه خون شود

غزل شمارهٔ 271–بخت این کند که رای تو با ما یکی شود؟

غزل شمارهٔ 272–آن که نقشی دیگرش جایی مصور می‌شود

غزل شمارهٔ 273–هفته‌ای می‌رود از عمر و به ده روز کشید

غزل شمارهٔ 274–چه سرو است آن که بالا می‌نماید

غزل شمارهٔ 275–نگفتم روزه بسیاری نپاید

غزل شمارهٔ 276–به حسن دلبر من هیچ در نمی‌باید

غزل شمارهٔ 277–بخت بازآید از آن در که یکی چون تو درآید

غزل شمارهٔ 278–سروی چو تو می‌باید، تا باغ بیاراید

غزل شمارهٔ 279–فراق را دلی از سنگ سخت‌تر باید

غزل شمارهٔ 280–مرو به خواب که خوابت ز چشم بِرباید

غزل شمارهٔ 281–امیدوار چنانم که کار بسته برآید

غزل شمارهٔ 282–مرا چو آرزوی روی آن نگار آید

غزل شمارهٔ 283–سرمست اگر درآیی عالم به هم برآید

غزل شمارهٔ 284–به کوی لاله‌رخان هر که عشق‌باز آید

غزل شمارهٔ 285–کاروانی شکر از مصر به شیراز آید

غزل شمارهٔ 286–اگر آن عهدشکن با سر میثاق آید

غزل شمارهٔ 287–نه چندان آرزومندم که وصفش در بیان آید

غزل شمارهٔ 288–که برگذشت که بوی عبیر می‌آید؟

غزل شمارهٔ 289–آن نه عشق است که از دل به دهان می‌آید

غزل شمارهٔ 290–تو را سَری‌ست که با ما فرو نمی‌آید

غزل شمارهٔ 291–آنک از جنت فردوس یکی می‌آید

غزل شمارهٔ 292–شیرین‌دهان آن بتِ عیار بنگرید

غزل شمارهٔ 293 - آفتاب است آن پری‌رخ؟ یا ملائک؟ یا بشر؟

غزل شمارهٔ 294–آمد گه آن که بوی گلزار

غزل شمارهٔ 295–خفتن عاشق یکیست بر سر دیبا و خار

غزل شمارهٔ 296–دولت جان‌پرورست، صحبت آمیزگار

غزل شمارهٔ 297–زنده کدام است بر هوشیار؟

غزل شمارهٔ 298–شرط است جفا کشیدن از یار

غزل شمارهٔ 299–ای صبر پای دار که پیمان شکست یار

غزل شمارهٔ 300–یار آن بود که صبر کند بر جفای یار

غزلیات

نظمیں

غزل شمارهٔ 251–اگر تو برشکنی دوستان سلام کنند

غزل شمارهٔ 252–نشاید که خوبان به صحرا روند

غزل شمارهٔ 253–به بوی آن که شبی در حرم بیاسایند

غزل شمارهٔ 254–اخترانی که به شب در نظر ما آیند

غزل شمارهٔ 255–تو را سماع نباشد که سوز عشق نبود

غزل شمارهٔ 256–نفسی، وقت بهارم، هوس صحرا بود

غزل شمارهٔ 257–از دست دوست هر چه ستانی شکر بود

غزل شمارهٔ 258–مرا راحت از زندگی دوش بود

غزل شمارهٔ 259–ناچار هر که صاحب روی نکو بود

غزل شمارهٔ 260–من چه در پای تو ریزم که خورای تو بود؟

غزل شمارهٔ 261–یا رب شب دوشین چه مبارک سحری بود

غزل شمارهٔ 262–عیبی نباشد از تو که بر ما جفا رود

غزل شمارهٔ 263–گفتمش سیر ببینم مگر از دل برود

غزل شمارهٔ 264–هر که مجموع نباشد به تماشا نرود

غزل شمارهٔ 265–هر که را باغچه‌ای هست به بستان نرود

غزل شمارهٔ 266–در من این عیب قدیم است و به در می‌نرود

غزل شمارهٔ 267–سروبالایی به صحرا می‌رود

غزل شمارهٔ 268–ای ساربان! آهسته رو کآرام جانم می‌رود

غزل شمارهٔ 269–آن که مرا آرزوست دیر میسر شود

غزل شمارهٔ 270–هر لحظه در برم دل از اندیشه خون شود

غزل شمارهٔ 271–بخت این کند که رای تو با ما یکی شود؟

غزل شمارهٔ 272–آن که نقشی دیگرش جایی مصور می‌شود

غزل شمارهٔ 273–هفته‌ای می‌رود از عمر و به ده روز کشید

غزل شمارهٔ 274–چه سرو است آن که بالا می‌نماید

غزل شمارهٔ 275–نگفتم روزه بسیاری نپاید

غزل شمارهٔ 276–به حسن دلبر من هیچ در نمی‌باید

غزل شمارهٔ 251اگر تو برشکنی دوستان سلام کنند

غزل شمارهٔ 252نشاید که خوبان به صحرا روند

غزل شمارهٔ 253به بوی آن که شبی در حرم بیاسایند

غزل شمارهٔ 254اخترانی که به شب در نظر ما آیند

غزل شمارهٔ 255تو را سماع نباشد که سوز عشق نبود

غزل شمارهٔ 256نفسی، وقت بهارم، هوس صحرا بود

غزل شمارهٔ 257از دست دوست هر چه ستانی شکر بود

غزل شمارهٔ 258مرا راحت از زندگی دوش بود

غزل شمارهٔ 259ناچار هر که صاحب روی نکو بود

غزل شمارهٔ 260من چه در پای تو ریزم که خورای تو بود؟

غزل شمارهٔ 261یا رب شب دوشین چه مبارک سحری بود

غزل شمارهٔ 262عیبی نباشد از تو که بر ما جفا رود

غزل شمارهٔ 263گفتمش سیر ببینم مگر از دل برود

غزل شمارهٔ 264هر که مجموع نباشد به تماشا نرود

غزل شمارهٔ 265هر که را باغچه‌ای هست به بستان نرود

غزل شمارهٔ 266در من این عیب قدیم است و به در می‌نرود

غزل شمارهٔ 267سروبالایی به صحرا می‌رود

غزل شمارهٔ 268ای ساربان! آهسته رو کآرام جانم می‌رود

غزل شمارهٔ 269آن که مرا آرزوست دیر میسر شود

غزل شمارهٔ 270هر لحظه در برم دل از اندیشه خون شود

غزل شمارهٔ 271بخت این کند که رای تو با ما یکی شود؟

غزل شمارهٔ 272آن که نقشی دیگرش جایی مصور می‌شود

غزل شمارهٔ 273هفته‌ای می‌رود از عمر و به ده روز کشید

غزل شمارهٔ 274چه سرو است آن که بالا می‌نماید

غزل شمارهٔ 275نگفتم روزه بسیاری نپاید

غزل شمارهٔ 276به حسن دلبر من هیچ در نمی‌باید

غزل شمارهٔ 277بخت بازآید از آن در که یکی چون تو درآید

غزل شمارهٔ 278سروی چو تو می‌باید، تا باغ بیاراید

غزل شمارهٔ 279فراق را دلی از سنگ سخت‌تر باید

غزل شمارهٔ 280مرو به خواب که خوابت ز چشم بِرباید

غزل شمارهٔ 281امیدوار چنانم که کار بسته برآید

غزل شمارهٔ 282مرا چو آرزوی روی آن نگار آید

غزل شمارهٔ 283سرمست اگر درآیی عالم به هم برآید

غزل شمارهٔ 284به کوی لاله‌رخان هر که عشق‌باز آید

غزل شمارهٔ 285کاروانی شکر از مصر به شیراز آید

غزل شمارهٔ 286اگر آن عهدشکن با سر میثاق آید

غزل شمارهٔ 287نه چندان آرزومندم که وصفش در بیان آید

غزل شمارهٔ 288که برگذشت که بوی عبیر می‌آید؟

غزل شمارهٔ 289آن نه عشق است که از دل به دهان می‌آید

غزل شمارهٔ 290تو را سَری‌ست که با ما فرو نمی‌آید

غزل شمارهٔ 291آنک از جنت فردوس یکی می‌آید

غزل شمارهٔ 292شیرین‌دهان آن بتِ عیار بنگرید

غزل شمارهٔ 294آمد گه آن که بوی گلزار

غزل شمارهٔ 295خفتن عاشق یکیست بر سر دیبا و خار

غزل شمارهٔ 296دولت جان‌پرورست، صحبت آمیزگار

غزل شمارهٔ 297زنده کدام است بر هوشیار؟

غزل شمارهٔ 298شرط است جفا کشیدن از یار

غزل شمارهٔ 299ای صبر پای دار که پیمان شکست یار

غزل شمارهٔ 300یار آن بود که صبر کند بر جفای یار

غزل شمارهٔ 251اگر تو برشکنی دوستان سلام کنند

غزل شمارهٔ 252نشاید که خوبان به صحرا روند

غزل شمارهٔ 253به بوی آن که شبی در حرم بیاسایند

غزل شمارهٔ 254اخترانی که به شب در نظر ما آیند

غزل شمارهٔ 255تو را سماع نباشد که سوز عشق نبود

غزل شمارهٔ 256نفسی، وقت بهارم، هوس صحرا بود

غزل شمارهٔ 257از دست دوست هر چه ستانی شکر بود

غزل شمارهٔ 258مرا راحت از زندگی دوش بود

غزل شمارهٔ 259ناچار هر که صاحب روی نکو بود

غزل شمارهٔ 260من چه در پای تو ریزم که خورای تو بود؟

غزل شمارهٔ 261یا رب شب دوشین چه مبارک سحری بود

غزل شمارهٔ 262عیبی نباشد از تو که بر ما جفا رود

غزل شمارهٔ 263گفتمش سیر ببینم مگر از دل برود

غزل شمارهٔ 264هر که مجموع نباشد به تماشا نرود

غزل شمارهٔ 265هر که را باغچه‌ای هست به بستان نرود

غزل شمارهٔ 266در من این عیب قدیم است و به در می‌نرود

غزل شمارهٔ 267سروبالایی به صحرا می‌رود

غزل شمارهٔ 268ای ساربان! آهسته رو کآرام جانم می‌رود

غزل شمارهٔ 269آن که مرا آرزوست دیر میسر شود

غزل شمارهٔ 270هر لحظه در برم دل از اندیشه خون شود

غزل شمارهٔ 271بخت این کند که رای تو با ما یکی شود؟

غزل شمارهٔ 272آن که نقشی دیگرش جایی مصور می‌شود

غزل شمارهٔ 273هفته‌ای می‌رود از عمر و به ده روز کشید

غزل شمارهٔ 274چه سرو است آن که بالا می‌نماید

غزل شمارهٔ 275نگفتم روزه بسیاری نپاید

غزل شمارهٔ 276به حسن دلبر من هیچ در نمی‌باید

غزل شمارهٔ 277بخت بازآید از آن در که یکی چون تو درآید

غزل شمارهٔ 278سروی چو تو می‌باید، تا باغ بیاراید

غزل شمارهٔ 279فراق را دلی از سنگ سخت‌تر باید

غزل شمارهٔ 280مرو به خواب که خوابت ز چشم بِرباید

غزل شمارهٔ 281امیدوار چنانم که کار بسته برآید