Name: غزلیات
Author: عرفی

غزل شمارهٔ 451عمر در شعر به سر کرده و در باخته ام

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 451

7 اشعار

غزل شمارهٔ 452ما لذت فقریم، سخا را نشناسیم

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 452

7 اشعار

غزل شمارهٔ 453دل و جان بردگی بودند و من افسانه شان کردم

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 453

5 اشعار

غزل شمارهٔ 454از شش جهتم شکوه زند موج خموشم

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 454

6 اشعار

غزل شمارهٔ 455ز بی دردی به امید اجل در عشق مرهونم

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 455

6 اشعار

غزل شمارهٔ 456چه غم ز رفتن این است، می کشد اینم

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 456

8 اشعار

غزل شمارهٔ 457صد پردهٔ تصور باطل شکافتیم

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 457

6 اشعار

غزل شمارهٔ 458خوش آن جهان چو من از داغ دل کباب شوم

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 458

6 اشعار

غزل شمارهٔ 459چون خیالت گذر آرد به در مسکن چشم

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 459

5 اشعار

غزل شمارهٔ 460ما نقد را ز جمله به غماز داده ایم

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 460

6 اشعار

غزل شمارهٔ 461صد شکر کز حلاوت هستی گذشته ایم

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 461

5 اشعار

غزل شمارهٔ 462چو لاله گون شوی از باده، در چمن مستم

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 462

9 اشعار

غزل شمارهٔ 463ماتشنگی به دجله و جیحون نمی دهیم

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 463

6 اشعار

غزل شمارهٔ 464گاهی مصیبت خود، گاهی ملال مردم

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 464

7 اشعار

غزل شمارهٔ 465با دل چو گویم حرف او، طوفان فریادش کنم

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 465

7 اشعار

غزل شمارهٔ 466چند بر بستر از آن چشم فسون ساز افتم

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 466

6 اشعار

غزل شمارهٔ 467دل در شکن طرهٔ دلبند شکستیم

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 467

7 اشعار

غزل شمارهٔ 468هرگز گله از دوست به محرم نفروشم

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 468

5 اشعار

غزل شمارهٔ 469ای ساقی بلا ز شراب تو سوختیم

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 469

6 اشعار

غزل شمارهٔ 470زخمی شوق توام، سینهٔ جوشان دارم

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 470

6 اشعار

غزل شمارهٔ 471کسی کو دلگشا ماند، دلش چون سنگ می بینم

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 471

7 اشعار

غزل شمارهٔ 472تا نام جمال یار بردیم

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 472

7 اشعار

غزل شمارهٔ 473از آن ز بادهٔ شوق تو هوش جان دزدم

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 473

6 اشعار

غزل شمارهٔ 474دردا که فاش در غم جانانه سوختیم

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 474

9 اشعار

غزل شمارهٔ 475هر که را دشمن شوم بر عیب خود محرم کنم

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 475

6 اشعار

غزل شمارهٔ 476به کوی صید بندان، دوش چون فریاد می کردم

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 476

6 اشعار

غزل شمارهٔ 477من کینه را به مهر خریدار نیستم

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 477

8 اشعار

غزل شمارهٔ 478عفوت آوردم، دل شرمنده را آتش زدم

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 478

6 اشعار

غزل شمارهٔ 479از باغ جهان رَخت ببستیم و گذشتیم

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 479

7 اشعار

غزل شمارهٔ 480کو عشق که در غمزدگی نام برآرم

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 480

6 اشعار

غزل شمارهٔ 481دلی از نقشبندی های عشق آزاد می خواهم

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 481

8 اشعار

غزل شمارهٔ 482منم که آب گل و رنگ لاله می طلبم

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 482

7 اشعار

غزل شمارهٔ 483دل کز لبت چغانه به گوشش نمی زنم

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 483

5 اشعار

غزل شمارهٔ 484تا به کی همره اندیشهٔ باطل باشم

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 484

8 اشعار

غزل شمارهٔ 485تا کی دهم به دست تماشا زمام چشم

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 485

5 اشعار

غزل شمارهٔ 486از دل غم او دریغ داریم

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 486

8 اشعار

غزل شمارهٔ 487هر چند بی غمانه به مسکن فتاده ایم

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 487

7 اشعار

غزل شمارهٔ 488تنها نه دلق خود به می ناب شسته ایم

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 488

7 اشعار

غزل شمارهٔ 489نشسته بر سر گنج به فقر مشهورم

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 489

5 اشعار

غزل شمارهٔ 490بس که درد عالمی در عشق تنها می کشم

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 490

5 اشعار

غزل شمارهٔ 491تا کی به حرم تشنه لب و مضمحل افتم

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 491

6 اشعار

غزل شمارهٔ 492نالنده ام ز درد مگر بلبلم

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 492

5 اشعار

غزل شمارهٔ 493زین بزم نه این بار بر آشفتم و رفتم

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 493

7 اشعار

غزل شمارهٔ 494خانه زاد محنتیم، آسودگی کم دیده ایم

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 494

6 اشعار

غزل شمارهٔ 495شهید وصلم و سیراب تر ز یاقوتم

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 495

6 اشعار

غزل شمارهٔ 496خوش آن مستی که باشد دوست پند آموز و دشمن هم

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 496

5 اشعار

غزل شمارهٔ 497چه دور است این که نفع از گردش گردون نمی بینم

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 497

7 اشعار

غزل شمارهٔ 498می‌فروشم راحت و عشق ستمگر می‌خرم

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 498

8 اشعار

غزل شمارهٔ 499ساغر ز دست مردم آزاده چون کشیم

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 499

9 اشعار

غزل شمارهٔ 500از گریه های بیهده سر تا به پا ترم

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 500

11 اشعار

غزلیات

غزل شمارهٔ 451–عمر در شعر به سر کرده و در باخته ام

غزل شمارهٔ 452–ما لذت فقریم، سخا را نشناسیم

غزل شمارهٔ 453–دل و جان بردگی بودند و من افسانه شان کردم

غزل شمارهٔ 454–از شش جهتم شکوه زند موج خموشم

غزل شمارهٔ 455–ز بی دردی به امید اجل در عشق مرهونم

غزل شمارهٔ 456–چه غم ز رفتن این است، می کشد اینم

غزل شمارهٔ 457–صد پردهٔ تصور باطل شکافتیم

غزل شمارهٔ 458–خوش آن جهان چو من از داغ دل کباب شوم

غزل شمارهٔ 459–چون خیالت گذر آرد به در مسکن چشم

غزل شمارهٔ 460–ما نقد را ز جمله به غماز داده ایم

غزل شمارهٔ 461–صد شکر کز حلاوت هستی گذشته ایم

غزل شمارهٔ 462–چو لاله گون شوی از باده، در چمن مستم

غزل شمارهٔ 463–ماتشنگی به دجله و جیحون نمی دهیم

غزل شمارهٔ 464–گاهی مصیبت خود، گاهی ملال مردم

غزل شمارهٔ 465–با دل چو گویم حرف او، طوفان فریادش کنم

غزل شمارهٔ 466–چند بر بستر از آن چشم فسون ساز افتم

غزل شمارهٔ 467–دل در شکن طرهٔ دلبند شکستیم

غزل شمارهٔ 468–هرگز گله از دوست به محرم نفروشم

غزل شمارهٔ 469–ای ساقی بلا ز شراب تو سوختیم

غزل شمارهٔ 470–زخمی شوق توام، سینهٔ جوشان دارم

غزل شمارهٔ 471–کسی کو دلگشا ماند، دلش چون سنگ می بینم

غزل شمارهٔ 472–تا نام جمال یار بردیم

غزل شمارهٔ 473–از آن ز بادهٔ شوق تو هوش جان دزدم

غزل شمارهٔ 474–دردا که فاش در غم جانانه سوختیم

غزل شمارهٔ 475–هر که را دشمن شوم بر عیب خود محرم کنم

غزل شمارهٔ 476–به کوی صید بندان، دوش چون فریاد می کردم

غزل شمارهٔ 477–من کینه را به مهر خریدار نیستم

غزل شمارهٔ 478–عفوت آوردم، دل شرمنده را آتش زدم

غزل شمارهٔ 479–از باغ جهان رَخت ببستیم و گذشتیم

غزل شمارهٔ 480–کو عشق که در غمزدگی نام برآرم

غزل شمارهٔ 481–دلی از نقشبندی های عشق آزاد می خواهم

غزل شمارهٔ 482–منم که آب گل و رنگ لاله می طلبم

غزل شمارهٔ 483–دل کز لبت چغانه به گوشش نمی زنم

غزل شمارهٔ 484–تا به کی همره اندیشهٔ باطل باشم

غزل شمارهٔ 485–تا کی دهم به دست تماشا زمام چشم

غزل شمارهٔ 486–از دل غم او دریغ داریم

غزل شمارهٔ 487–هر چند بی غمانه به مسکن فتاده ایم

غزل شمارهٔ 488–تنها نه دلق خود به می ناب شسته ایم

غزل شمارهٔ 489–نشسته بر سر گنج به فقر مشهورم

غزل شمارهٔ 490–بس که درد عالمی در عشق تنها می کشم

غزل شمارهٔ 491–تا کی به حرم تشنه لب و مضمحل افتم

غزل شمارهٔ 492–نالنده ام ز درد مگر بلبلم

غزل شمارهٔ 493–زین بزم نه این بار بر آشفتم و رفتم

غزل شمارهٔ 494–خانه زاد محنتیم، آسودگی کم دیده ایم

غزل شمارهٔ 495–شهید وصلم و سیراب تر ز یاقوتم

غزل شمارهٔ 496–خوش آن مستی که باشد دوست پند آموز و دشمن هم

غزل شمارهٔ 497–چه دور است این که نفع از گردش گردون نمی بینم

غزل شمارهٔ 498–می‌فروشم راحت و عشق ستمگر می‌خرم

غزل شمارهٔ 499–ساغر ز دست مردم آزاده چون کشیم

غزل شمارهٔ 500–از گریه های بیهده سر تا به پا ترم

صداکاران

غزلیات

غزل شمارهٔ 451–عمر در شعر به سر کرده و در باخته ام

غزل شمارهٔ 452–ما لذت فقریم، سخا را نشناسیم

غزل شمارهٔ 453–دل و جان بردگی بودند و من افسانه شان کردم

غزل شمارهٔ 454–از شش جهتم شکوه زند موج خموشم

غزل شمارهٔ 455–ز بی دردی به امید اجل در عشق مرهونم

غزل شمارهٔ 456–چه غم ز رفتن این است، می کشد اینم

غزل شمارهٔ 457–صد پردهٔ تصور باطل شکافتیم

غزل شمارهٔ 458–خوش آن جهان چو من از داغ دل کباب شوم

غزل شمارهٔ 459–چون خیالت گذر آرد به در مسکن چشم

غزل شمارهٔ 460–ما نقد را ز جمله به غماز داده ایم

غزل شمارهٔ 461–صد شکر کز حلاوت هستی گذشته ایم

غزل شمارهٔ 462–چو لاله گون شوی از باده، در چمن مستم

غزل شمارهٔ 463–ماتشنگی به دجله و جیحون نمی دهیم

غزل شمارهٔ 464–گاهی مصیبت خود، گاهی ملال مردم

غزل شمارهٔ 465–با دل چو گویم حرف او، طوفان فریادش کنم

غزل شمارهٔ 466–چند بر بستر از آن چشم فسون ساز افتم

غزل شمارهٔ 467–دل در شکن طرهٔ دلبند شکستیم

غزل شمارهٔ 468–هرگز گله از دوست به محرم نفروشم

غزل شمارهٔ 469–ای ساقی بلا ز شراب تو سوختیم

غزل شمارهٔ 470–زخمی شوق توام، سینهٔ جوشان دارم

غزل شمارهٔ 471–کسی کو دلگشا ماند، دلش چون سنگ می بینم

غزل شمارهٔ 472–تا نام جمال یار بردیم

غزل شمارهٔ 473–از آن ز بادهٔ شوق تو هوش جان دزدم

غزل شمارهٔ 474–دردا که فاش در غم جانانه سوختیم

غزل شمارهٔ 475–هر که را دشمن شوم بر عیب خود محرم کنم

غزل شمارهٔ 476–به کوی صید بندان، دوش چون فریاد می کردم

غزل شمارهٔ 477–من کینه را به مهر خریدار نیستم

غزل شمارهٔ 451عمر در شعر به سر کرده و در باخته ام

غزل شمارهٔ 452ما لذت فقریم، سخا را نشناسیم

غزل شمارهٔ 453دل و جان بردگی بودند و من افسانه شان کردم

غزل شمارهٔ 454از شش جهتم شکوه زند موج خموشم

غزل شمارهٔ 455ز بی دردی به امید اجل در عشق مرهونم

غزل شمارهٔ 456چه غم ز رفتن این است، می کشد اینم

غزل شمارهٔ 457صد پردهٔ تصور باطل شکافتیم

غزل شمارهٔ 458خوش آن جهان چو من از داغ دل کباب شوم

غزل شمارهٔ 459چون خیالت گذر آرد به در مسکن چشم

غزل شمارهٔ 460ما نقد را ز جمله به غماز داده ایم

غزل شمارهٔ 461صد شکر کز حلاوت هستی گذشته ایم

غزل شمارهٔ 462چو لاله گون شوی از باده، در چمن مستم

غزل شمارهٔ 463ماتشنگی به دجله و جیحون نمی دهیم

غزل شمارهٔ 464گاهی مصیبت خود، گاهی ملال مردم

غزل شمارهٔ 465با دل چو گویم حرف او، طوفان فریادش کنم

غزل شمارهٔ 466چند بر بستر از آن چشم فسون ساز افتم

غزل شمارهٔ 467دل در شکن طرهٔ دلبند شکستیم

غزل شمارهٔ 468هرگز گله از دوست به محرم نفروشم

غزل شمارهٔ 469ای ساقی بلا ز شراب تو سوختیم

غزل شمارهٔ 470زخمی شوق توام، سینهٔ جوشان دارم

غزل شمارهٔ 471کسی کو دلگشا ماند، دلش چون سنگ می بینم

غزل شمارهٔ 472تا نام جمال یار بردیم

غزل شمارهٔ 473از آن ز بادهٔ شوق تو هوش جان دزدم

غزل شمارهٔ 474دردا که فاش در غم جانانه سوختیم

غزل شمارهٔ 475هر که را دشمن شوم بر عیب خود محرم کنم

غزل شمارهٔ 476به کوی صید بندان، دوش چون فریاد می کردم

غزل شمارهٔ 477من کینه را به مهر خریدار نیستم

غزل شمارهٔ 478عفوت آوردم، دل شرمنده را آتش زدم

غزل شمارهٔ 479از باغ جهان رَخت ببستیم و گذشتیم

غزل شمارهٔ 480کو عشق که در غمزدگی نام برآرم

غزل شمارهٔ 481دلی از نقشبندی های عشق آزاد می خواهم

غزل شمارهٔ 482منم که آب گل و رنگ لاله می طلبم

غزل شمارهٔ 483دل کز لبت چغانه به گوشش نمی زنم

غزل شمارهٔ 484تا به کی همره اندیشهٔ باطل باشم

غزل شمارهٔ 485تا کی دهم به دست تماشا زمام چشم

غزل شمارهٔ 486از دل غم او دریغ داریم

غزل شمارهٔ 487هر چند بی غمانه به مسکن فتاده ایم

غزل شمارهٔ 488تنها نه دلق خود به می ناب شسته ایم

غزل شمارهٔ 489نشسته بر سر گنج به فقر مشهورم

غزل شمارهٔ 490بس که درد عالمی در عشق تنها می کشم

غزل شمارهٔ 491تا کی به حرم تشنه لب و مضمحل افتم

غزل شمارهٔ 492نالنده ام ز درد مگر بلبلم

غزل شمارهٔ 493زین بزم نه این بار بر آشفتم و رفتم

غزل شمارهٔ 494خانه زاد محنتیم، آسودگی کم دیده ایم

غزل شمارهٔ 495شهید وصلم و سیراب تر ز یاقوتم

غزل شمارهٔ 496خوش آن مستی که باشد دوست پند آموز و دشمن هم

غزل شمارهٔ 497چه دور است این که نفع از گردش گردون نمی بینم

غزل شمارهٔ 498می‌فروشم راحت و عشق ستمگر می‌خرم

غزل شمارهٔ 499ساغر ز دست مردم آزاده چون کشیم

غزل شمارهٔ 500از گریه های بیهده سر تا به پا ترم

غزل شمارهٔ 451عمر در شعر به سر کرده و در باخته ام

غزل شمارهٔ 452ما لذت فقریم، سخا را نشناسیم

غزل شمارهٔ 453دل و جان بردگی بودند و من افسانه شان کردم

غزل شمارهٔ 454از شش جهتم شکوه زند موج خموشم

غزل شمارهٔ 455ز بی دردی به امید اجل در عشق مرهونم

غزل شمارهٔ 456چه غم ز رفتن این است، می کشد اینم

غزل شمارهٔ 457صد پردهٔ تصور باطل شکافتیم

غزل شمارهٔ 458خوش آن جهان چو من از داغ دل کباب شوم

غزل شمارهٔ 459چون خیالت گذر آرد به در مسکن چشم

غزل شمارهٔ 460ما نقد را ز جمله به غماز داده ایم

غزل شمارهٔ 461صد شکر کز حلاوت هستی گذشته ایم

غزل شمارهٔ 462چو لاله گون شوی از باده، در چمن مستم

غزل شمارهٔ 463ماتشنگی به دجله و جیحون نمی دهیم

غزل شمارهٔ 464گاهی مصیبت خود، گاهی ملال مردم

غزل شمارهٔ 465با دل چو گویم حرف او، طوفان فریادش کنم

غزل شمارهٔ 466چند بر بستر از آن چشم فسون ساز افتم

غزل شمارهٔ 467دل در شکن طرهٔ دلبند شکستیم

غزل شمارهٔ 468هرگز گله از دوست به محرم نفروشم

غزل شمارهٔ 469ای ساقی بلا ز شراب تو سوختیم

غزل شمارهٔ 470زخمی شوق توام، سینهٔ جوشان دارم

غزل شمارهٔ 471کسی کو دلگشا ماند، دلش چون سنگ می بینم

غزل شمارهٔ 472تا نام جمال یار بردیم

غزل شمارهٔ 473از آن ز بادهٔ شوق تو هوش جان دزدم

غزل شمارهٔ 474دردا که فاش در غم جانانه سوختیم

غزل شمارهٔ 475هر که را دشمن شوم بر عیب خود محرم کنم

غزل شمارهٔ 476به کوی صید بندان، دوش چون فریاد می کردم

غزل شمارهٔ 477من کینه را به مهر خریدار نیستم

غزل شمارهٔ 478عفوت آوردم، دل شرمنده را آتش زدم

غزل شمارهٔ 479از باغ جهان رَخت ببستیم و گذشتیم

غزل شمارهٔ 480کو عشق که در غمزدگی نام برآرم