Name: غزلیات
Author: بیدل دهلوی

غزل شمارهٔ 901دل فتح و دست فتح و نظر فتح و کار فتح

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 901

10 اشعار

غزل شمارهٔ 902خجلم ز حسرت پیریی ‌که ز چشم تر نکشد قدح

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 902

11 اشعار

غزل شمارهٔ 903شب‌که حسنش برعرق پیچید سامان قدح

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 903

12 اشعار

غزل شمارهٔ 904خلقی از پهلوی قدرت قصر و ایوان کرد طرح

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 904

11 اشعار

غزل شمارهٔ 905مگو طاق و سرایی‌ کرده‌ام طرح

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 905

14 اشعار

غزل شمارهٔ 906موی پیری بست بر طبع حسد تخمیر صلح

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 906

12 اشعار

غزل شمارهٔ 907دم سرد بسته به پیش خود چقدر دماغ فسرده یخ

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 907

7 اشعار

غزل شمارهٔ 908باز از پان‌گشت لعل نو خط دلدار سرخ

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 908

17 اشعار

غزل شمارهٔ 909شد لب شیرین ادایش با من از ابرام تلخ

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 909

11 اشعار

غزل شمارهٔ 910تنگی آورده خانهٔ صیاد

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 910

15 اشعار

غزل شمارهٔ 911ز درد یأس ندانم کجا کنم فریاد

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 911

15 اشعار

غزل شمارهٔ 912گر شور مستی‌ام کند اندیشه گردباد

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 912

7 اشعار

غزل شمارهٔ 913یأس‌فرسای تغافل دل ناشاد مباد

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 913

13 اشعار

غزل شمارهٔ 914گر بی‌تو نگه را به تماشا هوس افتاد

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 914

12 اشعار

غزل شمارهٔ 915تا عرق‌،‌گلبرگ حسنت یک دوشبنم آب داد

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 915

11 اشعار

غزل شمارهٔ 916حسنی که یادش آینهٔ حیرت آب داد

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 916

12 اشعار

غزل شمارهٔ 917سیل غمی‌ که داد جهان خراب داد

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 917

12 اشعار

غزل شمارهٔ 918شب که باد جلوه‌ات چشم خیالم آب داد

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 918

11 اشعار

غزل شمارهٔ 919شوق تو به مشت پرم آتش زد و سر داد

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 919

11 اشعار

غزل شمارهٔ 920داد عشق از بی‌نیازی درس طفلانم به یاد

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 920

12 اشعار

غزل شمارهٔ 921شب که توفان‌جوشی چشم ترم آمد به یاد

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 921

12 اشعار

غزل شمارهٔ 922چو ناله گرد نمودم اثر نمی‌تابد

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 922

14 اشعار

غزل شمارهٔ 923گذشت عمر و دل از حرص سر نمی‌تابد

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 923

12 اشعار

غزل شمارهٔ 924چنین کز تاب می گلبرگ حسنت شعله‌رنگ افتد

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 924

12 اشعار

غزل شمارهٔ 925به روی آن جهان جلوه‌، یک عالم نقاب افتد

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 925

13 اشعار

غزل شمارهٔ 926کسی که چون مژه عبرت دلیل روشنش افتد

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 926

11 اشعار

غزل شمارهٔ 927ادب چه چاره کند چون فضول افتد

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 927

10 اشعار

غزل شمارهٔ 928ز ننگ منت راحت به مرگم‌ کار می‌افتد

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 928

12 اشعار

غزل شمارهٔ 929دل از نیرنگ آگاهی به چندین پیشه می‌افتد

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 929

11 اشعار

غزل شمارهٔ 930نفس درازی‌ کس تا به چون و چند نیفتد

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 930

10 اشعار

غزل شمارهٔ 931تو کار خویش کن اینجا تویی در من نمی‌گنجد

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 931

12 اشعار

غزل شمارهٔ 932جنون اندیشه‌ای بگذار تا دل بر هنر پیچد

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 932

12 اشعار

غزل شمارهٔ 933به روی عالم‌آرا گر نقاب زلف درپیچد

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 933

5 اشعار

غزل شمارهٔ 934نه با سازهوس جوشد نه برکسب هنرپیچد

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 934

11 اشعار

غزل شمارهٔ 935حسرتی در دل از آن لاله قبا می‌پیچد

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 935

10 اشعار

غزل شمارهٔ 936به سرم شور تمنای تو تا می‌پیچد

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 936

12 اشعار

غزل شمارهٔ 937فریب جاه مخور تا دل تو تنگ نگردد

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 937

12 اشعار

غزل شمارهٔ 938جنون جولانی‌ام هرجا به‌وحشت رهنماگردد

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 938

12 اشعار

غزل شمارهٔ 939دل اگر محو مدعا گردد

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 939

9 اشعار

غزل شمارهٔ 940جنون بینوایان هرکجا بخت‌آزما گردد

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 940

14 اشعار

غزل شمارهٔ 941هرچه آنجاست چو آنجا روی‌اینجاگردد

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 941

11 اشعار

غزل شمارهٔ 942همین دنیاست کانجامش قیامت پرده‌در گردد

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 942

15 اشعار

غزل شمارهٔ 943بر دستگاه اقبال کس خیره‌سر نگردد

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 943

12 اشعار

غزل شمارهٔ 944دل تا به‌کی‌ام جز پی آزار نگردد

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 944

12 اشعار

غزل شمارهٔ 945به عبرت سرکشان را موی پیری رهنمون‌گردد

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 945

12 اشعار

غزل شمارهٔ 946به حرف و صوت مگو کار دل تباه نگردد

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 946

11 اشعار

غزل شمارهٔ 947در این ‌گلشن ‌کدامین شعله با این تاب می‌گردد

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 947

12 اشعار

غزل شمارهٔ 948سیه مستی به دور ساغرت بیتاب می‌گردد

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 948

12 اشعار

غزل شمارهٔ 949نگه ز روی تو تا کامیاب می‌گردد

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 949

14 اشعار

غزل شمارهٔ 950چو شمع از عضو عضوم آگهی سرشار می‌گردد

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 950

12 اشعار

غزلیات

غزل شمارهٔ 901–دل فتح و دست فتح و نظر فتح و کار فتح

غزل شمارهٔ 902–خجلم ز حسرت پیریی ‌که ز چشم تر نکشد قدح

غزل شمارهٔ 903–شب‌که حسنش برعرق پیچید سامان قدح

غزل شمارهٔ 904–خلقی از پهلوی قدرت قصر و ایوان کرد طرح

غزل شمارهٔ 905–مگو طاق و سرایی‌ کرده‌ام طرح

غزل شمارهٔ 906–موی پیری بست بر طبع حسد تخمیر صلح

غزل شمارهٔ 907–دم سرد بسته به پیش خود چقدر دماغ فسرده یخ

غزل شمارهٔ 908–باز از پان‌گشت لعل نو خط دلدار سرخ

غزل شمارهٔ 909–شد لب شیرین ادایش با من از ابرام تلخ

غزل شمارهٔ 910–تنگی آورده خانهٔ صیاد

غزل شمارهٔ 911–ز درد یأس ندانم کجا کنم فریاد

غزل شمارهٔ 912–گر شور مستی‌ام کند اندیشه گردباد

غزل شمارهٔ 913–یأس‌فرسای تغافل دل ناشاد مباد

غزل شمارهٔ 914–گر بی‌تو نگه را به تماشا هوس افتاد

غزل شمارهٔ 915–تا عرق‌،‌گلبرگ حسنت یک دوشبنم آب داد

غزل شمارهٔ 916–حسنی که یادش آینهٔ حیرت آب داد

غزل شمارهٔ 917–سیل غمی‌ که داد جهان خراب داد

غزل شمارهٔ 918–شب که باد جلوه‌ات چشم خیالم آب داد

غزل شمارهٔ 919–شوق تو به مشت پرم آتش زد و سر داد

غزل شمارهٔ 920–داد عشق از بی‌نیازی درس طفلانم به یاد

غزل شمارهٔ 921–شب که توفان‌جوشی چشم ترم آمد به یاد

غزل شمارهٔ 922–چو ناله گرد نمودم اثر نمی‌تابد

غزل شمارهٔ 923–گذشت عمر و دل از حرص سر نمی‌تابد

غزل شمارهٔ 924–چنین کز تاب می گلبرگ حسنت شعله‌رنگ افتد

غزل شمارهٔ 925–به روی آن جهان جلوه‌، یک عالم نقاب افتد

غزل شمارهٔ 926–کسی که چون مژه عبرت دلیل روشنش افتد

غزل شمارهٔ 927–ادب چه چاره کند چون فضول افتد

غزل شمارهٔ 928–ز ننگ منت راحت به مرگم‌ کار می‌افتد

غزل شمارهٔ 929–دل از نیرنگ آگاهی به چندین پیشه می‌افتد

غزل شمارهٔ 930–نفس درازی‌ کس تا به چون و چند نیفتد

غزل شمارهٔ 931–تو کار خویش کن اینجا تویی در من نمی‌گنجد

غزل شمارهٔ 932–جنون اندیشه‌ای بگذار تا دل بر هنر پیچد

غزل شمارهٔ 933–به روی عالم‌آرا گر نقاب زلف درپیچد

غزل شمارهٔ 934–نه با سازهوس جوشد نه برکسب هنرپیچد

غزل شمارهٔ 935–حسرتی در دل از آن لاله قبا می‌پیچد

غزل شمارهٔ 936–به سرم شور تمنای تو تا می‌پیچد

غزل شمارهٔ 937–فریب جاه مخور تا دل تو تنگ نگردد

غزل شمارهٔ 938–جنون جولانی‌ام هرجا به‌وحشت رهنماگردد

غزل شمارهٔ 939–دل اگر محو مدعا گردد

غزل شمارهٔ 940–جنون بینوایان هرکجا بخت‌آزما گردد

غزل شمارهٔ 941–هرچه آنجاست چو آنجا روی‌اینجاگردد

غزل شمارهٔ 942–همین دنیاست کانجامش قیامت پرده‌در گردد

غزل شمارهٔ 943–بر دستگاه اقبال کس خیره‌سر نگردد

غزل شمارهٔ 944–دل تا به‌کی‌ام جز پی آزار نگردد

غزل شمارهٔ 945–به عبرت سرکشان را موی پیری رهنمون‌گردد

غزل شمارهٔ 946–به حرف و صوت مگو کار دل تباه نگردد

غزل شمارهٔ 947–در این ‌گلشن ‌کدامین شعله با این تاب می‌گردد

غزل شمارهٔ 948–سیه مستی به دور ساغرت بیتاب می‌گردد

غزل شمارهٔ 949–نگه ز روی تو تا کامیاب می‌گردد

غزل شمارهٔ 950–چو شمع از عضو عضوم آگهی سرشار می‌گردد

صداکاران

اصناف

غزل

اوزان

فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)

مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)

مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)

مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)

فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)

مفعول فاعلاتن مفعول فاعلاتن (مضارع مثمن اخرب)

مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلاتن (مجتث مثمن مخبون)

متفاعلن متفاعلن متفاعلن متفاعلن

فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)

فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)

مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)

مفتعلن فاعلن مفتعلن فاعلن (منسرح مطوی مکشوف)

مفتعلن مفاعلن مفتعلن مفاعلن (رجز مثمن مطوی مخبون)

مفاعلن فع مفاعلن فع مفاعلن فع مفاعلن فع

فعولن فعولن فعولن فعولن (متقارب مثمن سالم)

فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مسدس مخبون محذوف)

مفعول مفاعیلن مفعول مفاعیلن (هزج مثمن اخرب)

فعلات فاعلاتن فعلات فاعلاتن (رمل مثمن مشکول)

فعولن فعولن فعولن فعل (متقارب مثمن محذوف یا وزن شاهنامه)

فاعلن مفاعیلن فاعلن مفاعیلن (مقتضب مثمن مطوی مقطوع)

مستفعلن مستفعلن مستفعلن مستفعلن (رجز مثمن سالم)

مفتعلن مفتعلن مفتعلن مفتعلن (رجز مثمن مطوی)

مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف)

فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلاتن (رمل مثمن مخبون)

غزل شمارهٔ 901دل فتح و دست فتح و نظر فتح و کار فتح

غزل شمارهٔ 902خجلم ز حسرت پیریی ‌که ز چشم تر نکشد قدح

غزل شمارهٔ 903شب‌که حسنش برعرق پیچید سامان قدح

غزل شمارهٔ 904خلقی از پهلوی قدرت قصر و ایوان کرد طرح

غزل شمارهٔ 905مگو طاق و سرایی‌ کرده‌ام طرح

غزل شمارهٔ 906موی پیری بست بر طبع حسد تخمیر صلح

غزل شمارهٔ 907دم سرد بسته به پیش خود چقدر دماغ فسرده یخ

غزل شمارهٔ 908باز از پان‌گشت لعل نو خط دلدار سرخ

غزل شمارهٔ 909شد لب شیرین ادایش با من از ابرام تلخ

غزل شمارهٔ 910تنگی آورده خانهٔ صیاد

غزل شمارهٔ 911ز درد یأس ندانم کجا کنم فریاد

غزل شمارهٔ 912گر شور مستی‌ام کند اندیشه گردباد

غزل شمارهٔ 913یأس‌فرسای تغافل دل ناشاد مباد

غزل شمارهٔ 914گر بی‌تو نگه را به تماشا هوس افتاد

غزل شمارهٔ 915تا عرق‌،‌گلبرگ حسنت یک دوشبنم آب داد

غزل شمارهٔ 916حسنی که یادش آینهٔ حیرت آب داد

غزل شمارهٔ 917سیل غمی‌ که داد جهان خراب داد

غزل شمارهٔ 918شب که باد جلوه‌ات چشم خیالم آب داد

غزل شمارهٔ 919شوق تو به مشت پرم آتش زد و سر داد

غزل شمارهٔ 920داد عشق از بی‌نیازی درس طفلانم به یاد

غزل شمارهٔ 921شب که توفان‌جوشی چشم ترم آمد به یاد

غزل شمارهٔ 922چو ناله گرد نمودم اثر نمی‌تابد

غزل شمارهٔ 923گذشت عمر و دل از حرص سر نمی‌تابد

غزل شمارهٔ 924چنین کز تاب می گلبرگ حسنت شعله‌رنگ افتد

غزل شمارهٔ 925به روی آن جهان جلوه‌، یک عالم نقاب افتد

غزل شمارهٔ 926کسی که چون مژه عبرت دلیل روشنش افتد

غزل شمارهٔ 927ادب چه چاره کند چون فضول افتد

غزل شمارهٔ 928ز ننگ منت راحت به مرگم‌ کار می‌افتد

غزل شمارهٔ 929دل از نیرنگ آگاهی به چندین پیشه می‌افتد

غزل شمارهٔ 930نفس درازی‌ کس تا به چون و چند نیفتد

غزل شمارهٔ 931تو کار خویش کن اینجا تویی در من نمی‌گنجد

غزل شمارهٔ 932جنون اندیشه‌ای بگذار تا دل بر هنر پیچد

غزل شمارهٔ 933به روی عالم‌آرا گر نقاب زلف درپیچد

غزل شمارهٔ 934نه با سازهوس جوشد نه برکسب هنرپیچد

غزل شمارهٔ 935حسرتی در دل از آن لاله قبا می‌پیچد

غزل شمارهٔ 936به سرم شور تمنای تو تا می‌پیچد

غزل شمارهٔ 937فریب جاه مخور تا دل تو تنگ نگردد

غزل شمارهٔ 938جنون جولانی‌ام هرجا به‌وحشت رهنماگردد

غزل شمارهٔ 939دل اگر محو مدعا گردد

غزل شمارهٔ 940جنون بینوایان هرکجا بخت‌آزما گردد

غزل شمارهٔ 941هرچه آنجاست چو آنجا روی‌اینجاگردد

غزل شمارهٔ 942همین دنیاست کانجامش قیامت پرده‌در گردد

غزل شمارهٔ 943بر دستگاه اقبال کس خیره‌سر نگردد

غزل شمارهٔ 944دل تا به‌کی‌ام جز پی آزار نگردد

غزل شمارهٔ 945به عبرت سرکشان را موی پیری رهنمون‌گردد

غزل شمارهٔ 946به حرف و صوت مگو کار دل تباه نگردد

غزل شمارهٔ 947در این ‌گلشن ‌کدامین شعله با این تاب می‌گردد

غزل شمارهٔ 948سیه مستی به دور ساغرت بیتاب می‌گردد

غزل شمارهٔ 949نگه ز روی تو تا کامیاب می‌گردد

غزل شمارهٔ 950چو شمع از عضو عضوم آگهی سرشار می‌گردد

غزل شمارهٔ 901دل فتح و دست فتح و نظر فتح و کار فتح

غزل شمارهٔ 902خجلم ز حسرت پیریی ‌که ز چشم تر نکشد قدح

غزل شمارهٔ 903شب‌که حسنش برعرق پیچید سامان قدح

غزل شمارهٔ 904خلقی از پهلوی قدرت قصر و ایوان کرد طرح

غزل شمارهٔ 905مگو طاق و سرایی‌ کرده‌ام طرح

غزل شمارهٔ 906موی پیری بست بر طبع حسد تخمیر صلح

غزل شمارهٔ 907دم سرد بسته به پیش خود چقدر دماغ فسرده یخ

غزل شمارهٔ 908باز از پان‌گشت لعل نو خط دلدار سرخ

غزل شمارهٔ 909شد لب شیرین ادایش با من از ابرام تلخ

غزل شمارهٔ 910تنگی آورده خانهٔ صیاد

غزل شمارهٔ 911ز درد یأس ندانم کجا کنم فریاد

غزل شمارهٔ 912گر شور مستی‌ام کند اندیشه گردباد

غزل شمارهٔ 913یأس‌فرسای تغافل دل ناشاد مباد

غزل شمارهٔ 914گر بی‌تو نگه را به تماشا هوس افتاد

غزل شمارهٔ 915تا عرق‌،‌گلبرگ حسنت یک دوشبنم آب داد

غزل شمارهٔ 916حسنی که یادش آینهٔ حیرت آب داد

غزل شمارهٔ 917سیل غمی‌ که داد جهان خراب داد

غزل شمارهٔ 918شب که باد جلوه‌ات چشم خیالم آب داد

غزل شمارهٔ 919شوق تو به مشت پرم آتش زد و سر داد

غزل شمارهٔ 920داد عشق از بی‌نیازی درس طفلانم به یاد

غزل شمارهٔ 921شب که توفان‌جوشی چشم ترم آمد به یاد

غزل شمارهٔ 922چو ناله گرد نمودم اثر نمی‌تابد

غزل شمارهٔ 923گذشت عمر و دل از حرص سر نمی‌تابد

غزل شمارهٔ 924چنین کز تاب می گلبرگ حسنت شعله‌رنگ افتد

غزل شمارهٔ 925به روی آن جهان جلوه‌، یک عالم نقاب افتد

غزل شمارهٔ 926کسی که چون مژه عبرت دلیل روشنش افتد

غزل شمارهٔ 927ادب چه چاره کند چون فضول افتد

غزل شمارهٔ 928ز ننگ منت راحت به مرگم‌ کار می‌افتد

غزل شمارهٔ 929دل از نیرنگ آگاهی به چندین پیشه می‌افتد

غزل شمارهٔ 930نفس درازی‌ کس تا به چون و چند نیفتد