Name: غزلیات
Author: بیدل دهلوی

غزل شمارهٔ 951ساغرم بی‌ تو داغ می ‌گردد

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 951

9 اشعار

غزل شمارهٔ 952به هرجا ساز غیرت انفعال آهنگ می‌گردد

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 952

10 اشعار

غزل شمارهٔ 953ز انداز نگاهت فتنه برق آهنگ می‌ گردد

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 953

10 اشعار

غزل شمارهٔ 954به اندک شوخیی بنیاد تمکین‌کنده می‌گردد

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 954

11 اشعار

غزل شمارهٔ 955ادب سازیم بر ما کیست تمهید صدا بندد

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 955

12 اشعار

غزل شمارهٔ 956تا کاتب ایجادم نقش من و ما بندد

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 956

11 اشعار

غزل شمارهٔ 957هوس تا چند بر دل تهمت هر خشک و تر بندد

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 957

11 اشعار

غزل شمارهٔ 958گره به رشتهٔ نفس خوش آن‌که نبندد

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 958

12 اشعار

غزل شمارهٔ 959باز بی‌تابی‌ام احرام چه در می‌بندد

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 959

12 اشعار

غزل شمارهٔ 960به یادت‌گردش رنگم به هرجا بار می‌بندد

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 960

12 اشعار

غزل شمارهٔ 961قضا تا نقش بنیاد من بیکار می‌بندد

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 961

11 اشعار

غزل شمارهٔ 962چشم تو به حال من‌ گر نیم نظر خندد

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 962

10 اشعار

غزل شمارهٔ 963لعل لب او یکدم بر حالم اگر خندد

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 963

11 اشعار

غزل شمارهٔ 964صبری‌که صبح این باغ از ما جدا نخندد

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 964

14 اشعار

غزل شمارهٔ 965ستمکشی‌ که به جز گریه‌اش نشا‌ید و خندد

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 965

11 اشعار

غزل شمارهٔ 966جهان‌کجاست‌،‌گلی زان نقاب می‌خندد

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 966

12 اشعار

غزل شمارهٔ 967رنگم نقاب غیرت آن جلوه می‌درد

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 967

10 اشعار

غزل شمارهٔ 968هوس در مزرع آمال‌ گو صد خرمن انبارد

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 968

11 اشعار

غزل شمارهٔ 969بر این ستمکده یارب چه سنگ می‌بارد

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 969

12 اشعار

غزل شمارهٔ 970نه فخر می‌دمد اینجا نه ننگ می‌بارد

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 970

12 اشعار

غزل شمارهٔ 971ادب‌سنج بیان حرفی از آن لب هرکجا دارد

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 971

10 اشعار

غزل شمارهٔ 972اگر معشوق‌ بی‌مهر است‌ وگر عاشق‌ وفا دارد

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 972

11 اشعار

غزل شمارهٔ 973تصور جوهر اکاهی قدرت‌کجا دارد

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 973

7 اشعار

غزل شمارهٔ 974حرصت آن نیست‌ که مرگش‌ ز هوس وادارد

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 974

12 اشعار

غزل شمارهٔ 975رگ گل آستین شوخی کمین صید ما دارد

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 975

11 اشعار

غزل شمارهٔ 976زمینگیری ز جولانم چه امکانست وادارد

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 976

12 اشعار

غزل شمارهٔ 977گهی بر سر،‌ گهی در دل‌،‌ گهی در دیده جا دارد

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 977

11 اشعار

غزل شمارهٔ 978نوبهار است و جهان سیر چمنها دارد

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 978

12 اشعار

غزل شمارهٔ 979دماغ بلبل ما کی هوای بال و پر دارد

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 979

11 اشعار

غزل شمارهٔ 980بت هندی‌ کی از دردسر ترکان خبر دارد

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 980

11 اشعار

غزل شمارهٔ 981بر طمع‌، طبع خسیسی‌ که تفاخر دارد

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 981

11 اشعار

غزل شمارهٔ 982بیا ای شعله تا دل فال وصلی از تو بردارد

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 982

11 اشعار

غزل شمارهٔ 983در این وادی‌ کف یایی ز آسایش خبر دارد

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 983

12 اشعار

غزل شمارهٔ 984ز جرگهٔ سخنم خامشی به در دارد

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 984

12 اشعار

غزل شمارهٔ 985شمع بزمت چه قدم بردارد

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 985

14 اشعار

غزل شمارهٔ 986مگو دل از غم و صبر از جفا خبر دارد

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 986

11 اشعار

غزل شمارهٔ 987درین ره تا کسی از وصل مقصد کام بردارد

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 987

11 اشعار

غزل شمارهٔ 988کسی از التفات چشم خوبان‌ کام بردارد

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 988

11 اشعار

غزل شمارهٔ 989دل از دم محبت، چندین فتور دارد

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 989

12 اشعار

غزل شمارهٔ 990هوس‌پیمای فرصت گرد کلفت در قفس دارد

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 990

10 اشعار

غزل شمارهٔ 991جهان‌، جنون بهار غفلت‌، ز نرگس سرمه‌ساش دارد

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 991

9 اشعار

غزل شمارهٔ 992حیا عمری‌ست با صد گردش رنگم طرف دارد

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 992

10 اشعار

غزل شمارهٔ 993هر سو نظرگشودیم زان جلوه رنگ دارد

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 993

15 اشعار

غزل شمارهٔ 994بی‌نمک از نمک غیر توهم دارد

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 994

8 اشعار

غزل شمارهٔ 995جنون از بس شکست آبله در هر قدم دارد

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 995

11 اشعار

غزل شمارهٔ 996شکوه مفلسی ما را به خاموشی علم دارد

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 996

10 اشعار

غزل شمارهٔ 997گرفتار رسوم اندیشهٔ آرام‌ کم دارد

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 997

12 اشعار

غزل شمارهٔ 998مگو این نسخه طور معنیی یک دست‌کم دارد

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 998

11 اشعار

غزل شمارهٔ 999هوس‌پیمایی جاهت خمارآلود غم دارد

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 999

12 اشعار

غزل شمارهٔ 1000جایی‌ که جام در دست آن مه خرام دارد

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1000

13 اشعار

غزلیات

غزل شمارهٔ 951–ساغرم بی‌ تو داغ می ‌گردد

غزل شمارهٔ 952–به هرجا ساز غیرت انفعال آهنگ می‌گردد

غزل شمارهٔ 953–ز انداز نگاهت فتنه برق آهنگ می‌ گردد

غزل شمارهٔ 954–به اندک شوخیی بنیاد تمکین‌کنده می‌گردد

غزل شمارهٔ 955–ادب سازیم بر ما کیست تمهید صدا بندد

غزل شمارهٔ 956–تا کاتب ایجادم نقش من و ما بندد

غزل شمارهٔ 957–هوس تا چند بر دل تهمت هر خشک و تر بندد

غزل شمارهٔ 958–گره به رشتهٔ نفس خوش آن‌که نبندد

غزل شمارهٔ 959–باز بی‌تابی‌ام احرام چه در می‌بندد

غزل شمارهٔ 960–به یادت‌گردش رنگم به هرجا بار می‌بندد

غزل شمارهٔ 961–قضا تا نقش بنیاد من بیکار می‌بندد

غزل شمارهٔ 962–چشم تو به حال من‌ گر نیم نظر خندد

غزل شمارهٔ 963–لعل لب او یکدم بر حالم اگر خندد

غزل شمارهٔ 964–صبری‌که صبح این باغ از ما جدا نخندد

غزل شمارهٔ 965–ستمکشی‌ که به جز گریه‌اش نشا‌ید و خندد

غزل شمارهٔ 966–جهان‌کجاست‌،‌گلی زان نقاب می‌خندد

غزل شمارهٔ 967–رنگم نقاب غیرت آن جلوه می‌درد

غزل شمارهٔ 968–هوس در مزرع آمال‌ گو صد خرمن انبارد

غزل شمارهٔ 969–بر این ستمکده یارب چه سنگ می‌بارد

غزل شمارهٔ 970–نه فخر می‌دمد اینجا نه ننگ می‌بارد

غزل شمارهٔ 971–ادب‌سنج بیان حرفی از آن لب هرکجا دارد

غزل شمارهٔ 972–اگر معشوق‌ بی‌مهر است‌ وگر عاشق‌ وفا دارد

غزل شمارهٔ 973–تصور جوهر اکاهی قدرت‌کجا دارد

غزل شمارهٔ 974–حرصت آن نیست‌ که مرگش‌ ز هوس وادارد

غزل شمارهٔ 975–رگ گل آستین شوخی کمین صید ما دارد

غزل شمارهٔ 976–زمینگیری ز جولانم چه امکانست وادارد

غزل شمارهٔ 977–گهی بر سر،‌ گهی در دل‌،‌ گهی در دیده جا دارد

غزل شمارهٔ 978–نوبهار است و جهان سیر چمنها دارد

غزل شمارهٔ 979–دماغ بلبل ما کی هوای بال و پر دارد

غزل شمارهٔ 980–بت هندی‌ کی از دردسر ترکان خبر دارد

غزل شمارهٔ 981–بر طمع‌، طبع خسیسی‌ که تفاخر دارد

غزل شمارهٔ 982–بیا ای شعله تا دل فال وصلی از تو بردارد

غزل شمارهٔ 983–در این وادی‌ کف یایی ز آسایش خبر دارد

غزل شمارهٔ 984–ز جرگهٔ سخنم خامشی به در دارد

غزل شمارهٔ 985–شمع بزمت چه قدم بردارد

غزل شمارهٔ 986–مگو دل از غم و صبر از جفا خبر دارد

غزل شمارهٔ 987–درین ره تا کسی از وصل مقصد کام بردارد

غزل شمارهٔ 988–کسی از التفات چشم خوبان‌ کام بردارد

غزل شمارهٔ 989–دل از دم محبت، چندین فتور دارد

غزل شمارهٔ 990–هوس‌پیمای فرصت گرد کلفت در قفس دارد

غزل شمارهٔ 991–جهان‌، جنون بهار غفلت‌، ز نرگس سرمه‌ساش دارد

غزل شمارهٔ 992–حیا عمری‌ست با صد گردش رنگم طرف دارد

غزل شمارهٔ 993–هر سو نظرگشودیم زان جلوه رنگ دارد

غزل شمارهٔ 994–بی‌نمک از نمک غیر توهم دارد

غزل شمارهٔ 995–جنون از بس شکست آبله در هر قدم دارد

غزل شمارهٔ 996–شکوه مفلسی ما را به خاموشی علم دارد

غزل شمارهٔ 997–گرفتار رسوم اندیشهٔ آرام‌ کم دارد

غزل شمارهٔ 998–مگو این نسخه طور معنیی یک دست‌کم دارد

غزل شمارهٔ 999–هوس‌پیمایی جاهت خمارآلود غم دارد

غزل شمارهٔ 1000–جایی‌ که جام در دست آن مه خرام دارد

صداکاران

غزلیات

غزل شمارهٔ 951–ساغرم بی‌ تو داغ می ‌گردد

غزل شمارهٔ 952–به هرجا ساز غیرت انفعال آهنگ می‌گردد

غزل شمارهٔ 953–ز انداز نگاهت فتنه برق آهنگ می‌ گردد

غزل شمارهٔ 954–به اندک شوخیی بنیاد تمکین‌کنده می‌گردد

غزل شمارهٔ 955–ادب سازیم بر ما کیست تمهید صدا بندد

غزل شمارهٔ 956–تا کاتب ایجادم نقش من و ما بندد

غزل شمارهٔ 957–هوس تا چند بر دل تهمت هر خشک و تر بندد

غزل شمارهٔ 958–گره به رشتهٔ نفس خوش آن‌که نبندد

غزل شمارهٔ 959–باز بی‌تابی‌ام احرام چه در می‌بندد

غزل شمارهٔ 960–به یادت‌گردش رنگم به هرجا بار می‌بندد

غزل شمارهٔ 961–قضا تا نقش بنیاد من بیکار می‌بندد

غزل شمارهٔ 962–چشم تو به حال من‌ گر نیم نظر خندد

غزل شمارهٔ 963–لعل لب او یکدم بر حالم اگر خندد

غزل شمارهٔ 964–صبری‌که صبح این باغ از ما جدا نخندد

غزل شمارهٔ 965–ستمکشی‌ که به جز گریه‌اش نشا‌ید و خندد

غزل شمارهٔ 966–جهان‌کجاست‌،‌گلی زان نقاب می‌خندد

غزل شمارهٔ 967–رنگم نقاب غیرت آن جلوه می‌درد

غزل شمارهٔ 968–هوس در مزرع آمال‌ گو صد خرمن انبارد

غزل شمارهٔ 969–بر این ستمکده یارب چه سنگ می‌بارد

غزل شمارهٔ 970–نه فخر می‌دمد اینجا نه ننگ می‌بارد

غزل شمارهٔ 971–ادب‌سنج بیان حرفی از آن لب هرکجا دارد

غزل شمارهٔ 972–اگر معشوق‌ بی‌مهر است‌ وگر عاشق‌ وفا دارد

غزل شمارهٔ 973–تصور جوهر اکاهی قدرت‌کجا دارد

غزل شمارهٔ 974–حرصت آن نیست‌ که مرگش‌ ز هوس وادارد

غزل شمارهٔ 975–رگ گل آستین شوخی کمین صید ما دارد

غزل شمارهٔ 976–زمینگیری ز جولانم چه امکانست وادارد

غزل شمارهٔ 977–گهی بر سر،‌ گهی در دل‌،‌ گهی در دیده جا دارد

غزل شمارهٔ 951ساغرم بی‌ تو داغ می ‌گردد

غزل شمارهٔ 952به هرجا ساز غیرت انفعال آهنگ می‌گردد

غزل شمارهٔ 953ز انداز نگاهت فتنه برق آهنگ می‌ گردد

غزل شمارهٔ 954به اندک شوخیی بنیاد تمکین‌کنده می‌گردد

غزل شمارهٔ 955ادب سازیم بر ما کیست تمهید صدا بندد

غزل شمارهٔ 956تا کاتب ایجادم نقش من و ما بندد

غزل شمارهٔ 957هوس تا چند بر دل تهمت هر خشک و تر بندد

غزل شمارهٔ 958گره به رشتهٔ نفس خوش آن‌که نبندد

غزل شمارهٔ 959باز بی‌تابی‌ام احرام چه در می‌بندد

غزل شمارهٔ 960به یادت‌گردش رنگم به هرجا بار می‌بندد

غزل شمارهٔ 961قضا تا نقش بنیاد من بیکار می‌بندد

غزل شمارهٔ 962چشم تو به حال من‌ گر نیم نظر خندد

غزل شمارهٔ 963لعل لب او یکدم بر حالم اگر خندد

غزل شمارهٔ 964صبری‌که صبح این باغ از ما جدا نخندد

غزل شمارهٔ 965ستمکشی‌ که به جز گریه‌اش نشا‌ید و خندد

غزل شمارهٔ 966جهان‌کجاست‌،‌گلی زان نقاب می‌خندد

غزل شمارهٔ 967رنگم نقاب غیرت آن جلوه می‌درد

غزل شمارهٔ 968هوس در مزرع آمال‌ گو صد خرمن انبارد

غزل شمارهٔ 969بر این ستمکده یارب چه سنگ می‌بارد

غزل شمارهٔ 970نه فخر می‌دمد اینجا نه ننگ می‌بارد

غزل شمارهٔ 971ادب‌سنج بیان حرفی از آن لب هرکجا دارد

غزل شمارهٔ 972اگر معشوق‌ بی‌مهر است‌ وگر عاشق‌ وفا دارد

غزل شمارهٔ 973تصور جوهر اکاهی قدرت‌کجا دارد

غزل شمارهٔ 974حرصت آن نیست‌ که مرگش‌ ز هوس وادارد

غزل شمارهٔ 975رگ گل آستین شوخی کمین صید ما دارد

غزل شمارهٔ 976زمینگیری ز جولانم چه امکانست وادارد

غزل شمارهٔ 977گهی بر سر،‌ گهی در دل‌،‌ گهی در دیده جا دارد

غزل شمارهٔ 978نوبهار است و جهان سیر چمنها دارد

غزل شمارهٔ 979دماغ بلبل ما کی هوای بال و پر دارد

غزل شمارهٔ 980بت هندی‌ کی از دردسر ترکان خبر دارد

غزل شمارهٔ 981بر طمع‌، طبع خسیسی‌ که تفاخر دارد

غزل شمارهٔ 982بیا ای شعله تا دل فال وصلی از تو بردارد

غزل شمارهٔ 983در این وادی‌ کف یایی ز آسایش خبر دارد

غزل شمارهٔ 984ز جرگهٔ سخنم خامشی به در دارد

غزل شمارهٔ 985شمع بزمت چه قدم بردارد

غزل شمارهٔ 986مگو دل از غم و صبر از جفا خبر دارد

غزل شمارهٔ 987درین ره تا کسی از وصل مقصد کام بردارد

غزل شمارهٔ 988کسی از التفات چشم خوبان‌ کام بردارد

غزل شمارهٔ 989دل از دم محبت، چندین فتور دارد

غزل شمارهٔ 990هوس‌پیمای فرصت گرد کلفت در قفس دارد

غزل شمارهٔ 991جهان‌، جنون بهار غفلت‌، ز نرگس سرمه‌ساش دارد

غزل شمارهٔ 992حیا عمری‌ست با صد گردش رنگم طرف دارد

غزل شمارهٔ 993هر سو نظرگشودیم زان جلوه رنگ دارد

غزل شمارهٔ 994بی‌نمک از نمک غیر توهم دارد

غزل شمارهٔ 995جنون از بس شکست آبله در هر قدم دارد

غزل شمارهٔ 996شکوه مفلسی ما را به خاموشی علم دارد

غزل شمارهٔ 997گرفتار رسوم اندیشهٔ آرام‌ کم دارد

غزل شمارهٔ 998مگو این نسخه طور معنیی یک دست‌کم دارد

غزل شمارهٔ 999هوس‌پیمایی جاهت خمارآلود غم دارد

غزل شمارهٔ 1000جایی‌ که جام در دست آن مه خرام دارد

غزل شمارهٔ 951ساغرم بی‌ تو داغ می ‌گردد

غزل شمارهٔ 952به هرجا ساز غیرت انفعال آهنگ می‌گردد

غزل شمارهٔ 953ز انداز نگاهت فتنه برق آهنگ می‌ گردد

غزل شمارهٔ 954به اندک شوخیی بنیاد تمکین‌کنده می‌گردد

غزل شمارهٔ 955ادب سازیم بر ما کیست تمهید صدا بندد

غزل شمارهٔ 956تا کاتب ایجادم نقش من و ما بندد

غزل شمارهٔ 957هوس تا چند بر دل تهمت هر خشک و تر بندد

غزل شمارهٔ 958گره به رشتهٔ نفس خوش آن‌که نبندد

غزل شمارهٔ 959باز بی‌تابی‌ام احرام چه در می‌بندد

غزل شمارهٔ 960به یادت‌گردش رنگم به هرجا بار می‌بندد

غزل شمارهٔ 961قضا تا نقش بنیاد من بیکار می‌بندد

غزل شمارهٔ 962چشم تو به حال من‌ گر نیم نظر خندد

غزل شمارهٔ 963لعل لب او یکدم بر حالم اگر خندد

غزل شمارهٔ 964صبری‌که صبح این باغ از ما جدا نخندد

غزل شمارهٔ 965ستمکشی‌ که به جز گریه‌اش نشا‌ید و خندد

غزل شمارهٔ 966جهان‌کجاست‌،‌گلی زان نقاب می‌خندد

غزل شمارهٔ 967رنگم نقاب غیرت آن جلوه می‌درد

غزل شمارهٔ 968هوس در مزرع آمال‌ گو صد خرمن انبارد

غزل شمارهٔ 969بر این ستمکده یارب چه سنگ می‌بارد

غزل شمارهٔ 970نه فخر می‌دمد اینجا نه ننگ می‌بارد

غزل شمارهٔ 971ادب‌سنج بیان حرفی از آن لب هرکجا دارد

غزل شمارهٔ 972اگر معشوق‌ بی‌مهر است‌ وگر عاشق‌ وفا دارد

غزل شمارهٔ 973تصور جوهر اکاهی قدرت‌کجا دارد

غزل شمارهٔ 974حرصت آن نیست‌ که مرگش‌ ز هوس وادارد

غزل شمارهٔ 975رگ گل آستین شوخی کمین صید ما دارد

غزل شمارهٔ 976زمینگیری ز جولانم چه امکانست وادارد

غزل شمارهٔ 977گهی بر سر،‌ گهی در دل‌،‌ گهی در دیده جا دارد

غزل شمارهٔ 978نوبهار است و جهان سیر چمنها دارد

غزل شمارهٔ 979دماغ بلبل ما کی هوای بال و پر دارد

غزل شمارهٔ 980بت هندی‌ کی از دردسر ترکان خبر دارد