صنفِ رباعی میں رومی کی کتاب دیوان شمس

رباعی شمارهٔ 701دوش آن بت من همچو مه گردون بود

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 701

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 702دوش از قمر تو آسمان مینوشید

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 702

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 703دو کون خیال خانه‌ای بیش نبود

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 703

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 704دی باغ ز وی شکر سلامت میکرد

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 704

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 705دی بنده بر آن قمر جانی شد

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 705

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 706دی چشم تو رای سحر مطلق میزد

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 706

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 707دیدم رخت از غم سر موئیم نماند

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 707

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 708دی می‌رفتی بر تو نظر می‌کردند

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 708

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 709دیوانه میان خلق پیدا باشد

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 709

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 710رفتم بدر خانهٔ آنخوش پیوند

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 710

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 711رو دیده بدوز تا دلت دیده شود

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 711

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 712روز آمد و غوغای تو در بردارد

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 712

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 713روز شادیست غم چرا باید خورد

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 713

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 714روز محک محتشم و دون آمد

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 714

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 715روزیکه بود دلت ز جان پر از درد

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 715

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 716روزی که جمال آن صنم دیده شود

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 716

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 717روزی که خیال دلستان رقص کند

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 717

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 718روزی که ز کار کمترک می‌آید

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 718

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 719روزیکه مرا عشق تو دیوانه کند

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 719

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 720روزیکه وجودها تولد گیرد

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 720

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 721رو نیکی کن که دهر نیکی داند

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 721

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 722زان آب که چرخ از آن بسر می‌گردد

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 722

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 723زان مقصد صنع تو یکی نی ببرید

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 723

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 724ز اول که مرا عشق نگارم بربود

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 724

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 725زلفت چو بر آن لعل شکرخای زند

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 725

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 726زلف تو به حسن ذوفنون‌ها برزد

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 726

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 727زندان تو از نجات خوشتر باشد

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 727

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 728زنهار مگو که رهروان نیز نیند

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 728

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 729سر دل عاشقان ز مطرب شنوید

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 729

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 730سر مستان را ز محتسب ترسانند

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 730

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 731سرویکه ز باغ پاکبازان باشد

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 731

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 732سرهای درختان گل تر می‌چینند

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 732

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 733سرهای درختان گل رعنا چیدند

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 733

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 734سودای ترا بهانه‌ای بس باشد

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 734

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 735سوز دل عاشقان شررها دارد

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 735

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 736شاد آنکه جمال ماهتابش ببرد

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 736

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 737شاد آنکه ز دور ما یار ما بنماید

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 737

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 738شادی همه طالبان که مطلوب رسید

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 738

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 739شادم که غم تو در دل من گنجد

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 739

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 740شادی زمانه با غمم برنامد

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 740

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 741شاهیست که تو هرچه بپوشی داند

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 741

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 742شب چون دل عاشقان پر از سودا شد

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 742

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 743شب رفت کجا رفت همانجای که بود

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 743

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 744شب گشت که خلقان همه در خواب روند

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 744

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 745شور آوردم که گاو گردون نکشد

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 745

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 746شور عجبی در سر ما میگردد

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 746

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 747شیرین سخنی در دل ما میخندد

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 747

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 748صافی صفت و پاک نظر باید بود

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 748

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 749صبح آمد و وقت روشنائی آمد

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 749

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 750صبح است و صبا مشک فشان می‌گذرد

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 750

2 اشعار

نظمیں

رباعی شمارهٔ 701–دوش آن بت من همچو مه گردون بود

رباعی شمارهٔ 702–دوش از قمر تو آسمان مینوشید

رباعی شمارهٔ 703–دو کون خیال خانه‌ای بیش نبود

رباعی شمارهٔ 704–دی باغ ز وی شکر سلامت میکرد

رباعی شمارهٔ 705–دی بنده بر آن قمر جانی شد

رباعی شمارهٔ 706–دی چشم تو رای سحر مطلق میزد

رباعی شمارهٔ 707–دیدم رخت از غم سر موئیم نماند

رباعی شمارهٔ 708–دی می‌رفتی بر تو نظر می‌کردند

رباعی شمارهٔ 709–دیوانه میان خلق پیدا باشد

رباعی شمارهٔ 710–رفتم بدر خانهٔ آنخوش پیوند

رباعی شمارهٔ 711–رو دیده بدوز تا دلت دیده شود

رباعی شمارهٔ 712–روز آمد و غوغای تو در بردارد

رباعی شمارهٔ 713–روز شادیست غم چرا باید خورد

رباعی شمارهٔ 714–روز محک محتشم و دون آمد

رباعی شمارهٔ 715–روزیکه بود دلت ز جان پر از درد

رباعی شمارهٔ 716–روزی که جمال آن صنم دیده شود

رباعی شمارهٔ 717–روزی که خیال دلستان رقص کند

رباعی شمارهٔ 718–روزی که ز کار کمترک می‌آید

رباعی شمارهٔ 719–روزیکه مرا عشق تو دیوانه کند

رباعی شمارهٔ 720–روزیکه وجودها تولد گیرد

رباعی شمارهٔ 721–رو نیکی کن که دهر نیکی داند

رباعی شمارهٔ 722–زان آب که چرخ از آن بسر می‌گردد

رباعی شمارهٔ 723–زان مقصد صنع تو یکی نی ببرید

رباعی شمارهٔ 724–ز اول که مرا عشق نگارم بربود

رباعی شمارهٔ 725–زلفت چو بر آن لعل شکرخای زند

رباعی شمارهٔ 726–زلف تو به حسن ذوفنون‌ها برزد

رباعی شمارهٔ 727–زندان تو از نجات خوشتر باشد

رباعی شمارهٔ 728–زنهار مگو که رهروان نیز نیند

رباعی شمارهٔ 729–سر دل عاشقان ز مطرب شنوید

رباعی شمارهٔ 730–سر مستان را ز محتسب ترسانند

رباعی شمارهٔ 731–سرویکه ز باغ پاکبازان باشد

رباعی شمارهٔ 732–سرهای درختان گل تر می‌چینند

رباعی شمارهٔ 733–سرهای درختان گل رعنا چیدند

رباعی شمارهٔ 734–سودای ترا بهانه‌ای بس باشد

رباعی شمارهٔ 735–سوز دل عاشقان شررها دارد

رباعی شمارهٔ 736–شاد آنکه جمال ماهتابش ببرد

رباعی شمارهٔ 737–شاد آنکه ز دور ما یار ما بنماید

رباعی شمارهٔ 738–شادی همه طالبان که مطلوب رسید

رباعی شمارهٔ 739–شادم که غم تو در دل من گنجد

رباعی شمارهٔ 740–شادی زمانه با غمم برنامد

رباعی شمارهٔ 741–شاهیست که تو هرچه بپوشی داند

رباعی شمارهٔ 742–شب چون دل عاشقان پر از سودا شد

رباعی شمارهٔ 743–شب رفت کجا رفت همانجای که بود

رباعی شمارهٔ 744–شب گشت که خلقان همه در خواب روند

رباعی شمارهٔ 745–شور آوردم که گاو گردون نکشد

رباعی شمارهٔ 746–شور عجبی در سر ما میگردد

رباعی شمارهٔ 747–شیرین سخنی در دل ما میخندد

رباعی شمارهٔ 748–صافی صفت و پاک نظر باید بود

رباعی شمارهٔ 749–صبح آمد و وقت روشنائی آمد

رباعی شمارهٔ 750–صبح است و صبا مشک فشان می‌گذرد

صنفِ رباعی میں رومی کی کتاب دیوان شمس

نظمیں

رباعی شمارهٔ 701–دوش آن بت من همچو مه گردون بود

رباعی شمارهٔ 702–دوش از قمر تو آسمان مینوشید

رباعی شمارهٔ 703–دو کون خیال خانه‌ای بیش نبود

رباعی شمارهٔ 704–دی باغ ز وی شکر سلامت میکرد

رباعی شمارهٔ 705–دی بنده بر آن قمر جانی شد

رباعی شمارهٔ 706–دی چشم تو رای سحر مطلق میزد

رباعی شمارهٔ 707–دیدم رخت از غم سر موئیم نماند

رباعی شمارهٔ 708–دی می‌رفتی بر تو نظر می‌کردند

رباعی شمارهٔ 709–دیوانه میان خلق پیدا باشد

رباعی شمارهٔ 710–رفتم بدر خانهٔ آنخوش پیوند

رباعی شمارهٔ 711–رو دیده بدوز تا دلت دیده شود

رباعی شمارهٔ 712–روز آمد و غوغای تو در بردارد

رباعی شمارهٔ 713–روز شادیست غم چرا باید خورد

رباعی شمارهٔ 714–روز محک محتشم و دون آمد

رباعی شمارهٔ 715–روزیکه بود دلت ز جان پر از درد

رباعی شمارهٔ 716–روزی که جمال آن صنم دیده شود

رباعی شمارهٔ 717–روزی که خیال دلستان رقص کند

رباعی شمارهٔ 718–روزی که ز کار کمترک می‌آید

رباعی شمارهٔ 719–روزیکه مرا عشق تو دیوانه کند

رباعی شمارهٔ 720–روزیکه وجودها تولد گیرد

رباعی شمارهٔ 721–رو نیکی کن که دهر نیکی داند

رباعی شمارهٔ 722–زان آب که چرخ از آن بسر می‌گردد

رباعی شمارهٔ 723–زان مقصد صنع تو یکی نی ببرید

رباعی شمارهٔ 724–ز اول که مرا عشق نگارم بربود

رباعی شمارهٔ 725–زلفت چو بر آن لعل شکرخای زند

رباعی شمارهٔ 726–زلف تو به حسن ذوفنون‌ها برزد

رباعی شمارهٔ 701دوش آن بت من همچو مه گردون بود

رباعی شمارهٔ 702دوش از قمر تو آسمان مینوشید

رباعی شمارهٔ 703دو کون خیال خانه‌ای بیش نبود

رباعی شمارهٔ 704دی باغ ز وی شکر سلامت میکرد

رباعی شمارهٔ 705دی بنده بر آن قمر جانی شد

رباعی شمارهٔ 706دی چشم تو رای سحر مطلق میزد

رباعی شمارهٔ 707دیدم رخت از غم سر موئیم نماند

رباعی شمارهٔ 708دی می‌رفتی بر تو نظر می‌کردند

رباعی شمارهٔ 709دیوانه میان خلق پیدا باشد

رباعی شمارهٔ 710رفتم بدر خانهٔ آنخوش پیوند

رباعی شمارهٔ 711رو دیده بدوز تا دلت دیده شود

رباعی شمارهٔ 712روز آمد و غوغای تو در بردارد

رباعی شمارهٔ 713روز شادیست غم چرا باید خورد

رباعی شمارهٔ 714روز محک محتشم و دون آمد

رباعی شمارهٔ 715روزیکه بود دلت ز جان پر از درد

رباعی شمارهٔ 716روزی که جمال آن صنم دیده شود

رباعی شمارهٔ 717روزی که خیال دلستان رقص کند

رباعی شمارهٔ 718روزی که ز کار کمترک می‌آید

رباعی شمارهٔ 719روزیکه مرا عشق تو دیوانه کند

رباعی شمارهٔ 720روزیکه وجودها تولد گیرد

رباعی شمارهٔ 721رو نیکی کن که دهر نیکی داند

رباعی شمارهٔ 722زان آب که چرخ از آن بسر می‌گردد

رباعی شمارهٔ 723زان مقصد صنع تو یکی نی ببرید

رباعی شمارهٔ 724ز اول که مرا عشق نگارم بربود

رباعی شمارهٔ 725زلفت چو بر آن لعل شکرخای زند

رباعی شمارهٔ 726زلف تو به حسن ذوفنون‌ها برزد

رباعی شمارهٔ 727زندان تو از نجات خوشتر باشد

رباعی شمارهٔ 728زنهار مگو که رهروان نیز نیند

رباعی شمارهٔ 729سر دل عاشقان ز مطرب شنوید

رباعی شمارهٔ 730سر مستان را ز محتسب ترسانند

رباعی شمارهٔ 731سرویکه ز باغ پاکبازان باشد

رباعی شمارهٔ 732سرهای درختان گل تر می‌چینند

رباعی شمارهٔ 733سرهای درختان گل رعنا چیدند

رباعی شمارهٔ 734سودای ترا بهانه‌ای بس باشد

رباعی شمارهٔ 735سوز دل عاشقان شررها دارد

رباعی شمارهٔ 736شاد آنکه جمال ماهتابش ببرد

رباعی شمارهٔ 737شاد آنکه ز دور ما یار ما بنماید

رباعی شمارهٔ 738شادی همه طالبان که مطلوب رسید

رباعی شمارهٔ 739شادم که غم تو در دل من گنجد

رباعی شمارهٔ 740شادی زمانه با غمم برنامد

رباعی شمارهٔ 741شاهیست که تو هرچه بپوشی داند

رباعی شمارهٔ 742شب چون دل عاشقان پر از سودا شد

رباعی شمارهٔ 743شب رفت کجا رفت همانجای که بود

رباعی شمارهٔ 744شب گشت که خلقان همه در خواب روند

رباعی شمارهٔ 745شور آوردم که گاو گردون نکشد

رباعی شمارهٔ 746شور عجبی در سر ما میگردد

رباعی شمارهٔ 747شیرین سخنی در دل ما میخندد

رباعی شمارهٔ 748صافی صفت و پاک نظر باید بود

رباعی شمارهٔ 749صبح آمد و وقت روشنائی آمد

رباعی شمارهٔ 750صبح است و صبا مشک فشان می‌گذرد

رباعی شمارهٔ 701دوش آن بت من همچو مه گردون بود

رباعی شمارهٔ 702دوش از قمر تو آسمان مینوشید

رباعی شمارهٔ 703دو کون خیال خانه‌ای بیش نبود

رباعی شمارهٔ 704دی باغ ز وی شکر سلامت میکرد

رباعی شمارهٔ 705دی بنده بر آن قمر جانی شد

رباعی شمارهٔ 706دی چشم تو رای سحر مطلق میزد

رباعی شمارهٔ 707دیدم رخت از غم سر موئیم نماند

رباعی شمارهٔ 708دی می‌رفتی بر تو نظر می‌کردند

رباعی شمارهٔ 709دیوانه میان خلق پیدا باشد

رباعی شمارهٔ 710رفتم بدر خانهٔ آنخوش پیوند

رباعی شمارهٔ 711رو دیده بدوز تا دلت دیده شود

رباعی شمارهٔ 712روز آمد و غوغای تو در بردارد

رباعی شمارهٔ 713روز شادیست غم چرا باید خورد

رباعی شمارهٔ 714روز محک محتشم و دون آمد

رباعی شمارهٔ 715روزیکه بود دلت ز جان پر از درد

رباعی شمارهٔ 716روزی که جمال آن صنم دیده شود

رباعی شمارهٔ 717روزی که خیال دلستان رقص کند

رباعی شمارهٔ 718روزی که ز کار کمترک می‌آید

رباعی شمارهٔ 719روزیکه مرا عشق تو دیوانه کند

رباعی شمارهٔ 720روزیکه وجودها تولد گیرد

رباعی شمارهٔ 721رو نیکی کن که دهر نیکی داند

رباعی شمارهٔ 722زان آب که چرخ از آن بسر می‌گردد

رباعی شمارهٔ 723زان مقصد صنع تو یکی نی ببرید

رباعی شمارهٔ 724ز اول که مرا عشق نگارم بربود

رباعی شمارهٔ 725زلفت چو بر آن لعل شکرخای زند

رباعی شمارهٔ 726زلف تو به حسن ذوفنون‌ها برزد

رباعی شمارهٔ 727زندان تو از نجات خوشتر باشد

رباعی شمارهٔ 728زنهار مگو که رهروان نیز نیند

رباعی شمارهٔ 729سر دل عاشقان ز مطرب شنوید

رباعی شمارهٔ 730سر مستان را ز محتسب ترسانند