صنفِ غزل میں غالب دهلوی کی کتاب دیوان اشعار

غزل شمارهٔ 251تا به کی صرف رضاجویی دل‌ها باشم

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 251

10 اشعار

غزل شمارهٔ 252اگر بر خود نمی بالد ز غارت کردن هوشم

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 252

10 اشعار

غزل شمارهٔ 253بی پردگی محشر رسوایی خویشم

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 253

10 اشعار

غزل شمارهٔ 254در وصل دل آزاری اغیار ندانم

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 254

10 اشعار

غزل شمارهٔ 255بخت در خوابست می خواهم که بیدارش کنم

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 255

10 اشعار

غزل شمارهٔ 256خود را همی به نقش طرازی علم کنم

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 256

10 اشعار

غزل شمارهٔ 257می‌ربایم بوسه و عرض ندامت می‌کنم

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 257

11 اشعار

غزل شمارهٔ 258رفتم که کهنگی ز تماشا برافگنم

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 258

13 اشعار

غزل شمارهٔ 259در هر انجام محبت طرح آغاز افگنم

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 259

15 اشعار

غزل شمارهٔ 260صبح ست خیز تا نفسی در هم افگنم

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 260

11 اشعار

غزل شمارهٔ 261دگر نگاه ترا مست ناز می‌خواهم

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 261

10 اشعار

غزل شمارهٔ 262گم گشته به کوی تو نه دل بلکه خبر هم

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 262

12 اشعار

غزل شمارهٔ 263درد ناسازست و درمان نیز هم

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 263

9 اشعار

غزل شمارهٔ 264نشاط آرد به آزادی ز آرایش بریدن هم

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 264

12 اشعار

غزل شمارهٔ 265صبح شد خیز که روداد اثر بنمایم

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 265

10 اشعار

غزل شمارهٔ 266شب‌های غم که چهره به خوناب شسته‌ایم

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 266

9 اشعار

غزل شمارهٔ 267وحشتی در سفر از برگ سفر داشته‌ایم

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 267

10 اشعار

غزل شمارهٔ 268تا فصلی از حقیقت اشیا نوشته‌ایم

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 268

12 اشعار

غزل شمارهٔ 269بی خویشتن عنان نگاهش گرفته ایم

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 269

10 اشعار

غزل شمارهٔ 270جلوه معنی به جیب وهم پنهان کرده‌ایم

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 270

12 اشعار

غزل شمارهٔ 271بر لب یا علی سرای باده روانه کرده ایم

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 271

10 اشعار

غزل شمارهٔ 272رفت بر ما آنچه خود ما خواستیم

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 272

10 اشعار

غزل شمارهٔ 273بیا که قاعده آسمان بگردانیم

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 273

15 اشعار

غزل شمارهٔ 274بس که بپیچد به خویش جاده ز گمراهیم

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 274

10 اشعار

غزل شمارهٔ 275سوخت جگر تا کجا رنج چکیدن دهیم

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 275

10 اشعار

غزل شمارهٔ 276ها، پری شیوه غزالان و ز مردم رمشان

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 276

10 اشعار

غزل شمارهٔ 277چون شمع رود شب همه شب دود ز سرمان

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 277

10 اشعار

غزل شمارهٔ 278به خونم دست و تیغ آلود جانان

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 278

12 اشعار

غزل شمارهٔ 279زهی باغ و بهار جان فشانان

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 279

15 اشعار

غزل شمارهٔ 280حیف ست قتلگه ز گلستان شناختن

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 280

12 اشعار

غزل شمارهٔ 281چیست به لب خنده از عتاب شکستن

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 281

12 اشعار

غزل شمارهٔ 282خوش بود فارغ ز بند کفر و ایمان زیستن

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 282

11 اشعار

غزل شمارهٔ 283خیره کند مرد را مهر درم داشتن

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 283

15 اشعار

غزل شمارهٔ 284جنون مستم به فصل نوبهارم می‌توان کشتن

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 284

12 اشعار

غزل شمارهٔ 285چه غم ار به جد گرفتی ز من احتراز کردن؟

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 285

11 اشعار

غزل شمارهٔ 286خجل ز راستی خویش می توان کردن

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 286

9 اشعار

غزل شمارهٔ 287تا ز دیوانم که سرمست سخن خواهد شدن؟

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 287

20 اشعار

غزل شمارهٔ 288طاق شد طاقت ز عشقت بر کران خواهم شدن

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 288

10 اشعار

غزل شمارهٔ 289دل زان مژه تیز به یکبار کشیدن

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 289

13 اشعار

غزل شمارهٔ 290ای ز ساز زنجیرم در جنون نواگر کن

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 290

11 اشعار

غزل شمارهٔ 291بس که لبریزست ز اندوه تو سر تا پای من

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 291

11 اشعار

غزل شمارهٔ 292رشک سخنم چیست؟ نه شهد هوس ست این

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 292

9 اشعار

غزل شمارهٔ 293سرشک افشانی چشم ترش بین

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 293

13 اشعار

غزل شمارهٔ 294بالم به خویش بس که به بند کمند تو

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 294

11 اشعار

غزل شمارهٔ 295عرض خود برد که رسوایی ما خیزد ازو

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 295

12 اشعار

غزل شمارهٔ 296دولت به غلط نبود از سعی پشیمان شو

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 296

10 اشعار

غزل شمارهٔ 297گستاخ گشته ایم غرور جمال کو؟

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 297

12 اشعار

غزل شمارهٔ 298گویی به من کسی که ز دشمن رسیده کو؟

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 298

9 اشعار

غزل شمارهٔ 299حق که حقست سمیع ست فلانی بشنو

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 299

10 اشعار

غزل شمارهٔ 300هله من عاشق ذاتم تنه ناها یا هو

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 300

11 اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 251–تا به کی صرف رضاجویی دل‌ها باشم

غزل شمارهٔ 252–اگر بر خود نمی بالد ز غارت کردن هوشم

غزل شمارهٔ 253–بی پردگی محشر رسوایی خویشم

غزل شمارهٔ 254–در وصل دل آزاری اغیار ندانم

غزل شمارهٔ 255–بخت در خوابست می خواهم که بیدارش کنم

غزل شمارهٔ 256–خود را همی به نقش طرازی علم کنم

غزل شمارهٔ 257–می‌ربایم بوسه و عرض ندامت می‌کنم

غزل شمارهٔ 258–رفتم که کهنگی ز تماشا برافگنم

غزل شمارهٔ 259–در هر انجام محبت طرح آغاز افگنم

غزل شمارهٔ 260–صبح ست خیز تا نفسی در هم افگنم

غزل شمارهٔ 261–دگر نگاه ترا مست ناز می‌خواهم

غزل شمارهٔ 262–گم گشته به کوی تو نه دل بلکه خبر هم

غزل شمارهٔ 263–درد ناسازست و درمان نیز هم

غزل شمارهٔ 264–نشاط آرد به آزادی ز آرایش بریدن هم

غزل شمارهٔ 265–صبح شد خیز که روداد اثر بنمایم

غزل شمارهٔ 266–شب‌های غم که چهره به خوناب شسته‌ایم

غزل شمارهٔ 267–وحشتی در سفر از برگ سفر داشته‌ایم

غزل شمارهٔ 268–تا فصلی از حقیقت اشیا نوشته‌ایم

غزل شمارهٔ 269–بی خویشتن عنان نگاهش گرفته ایم

غزل شمارهٔ 270–جلوه معنی به جیب وهم پنهان کرده‌ایم

غزل شمارهٔ 271–بر لب یا علی سرای باده روانه کرده ایم

غزل شمارهٔ 272–رفت بر ما آنچه خود ما خواستیم

غزل شمارهٔ 273–بیا که قاعده آسمان بگردانیم

غزل شمارهٔ 274–بس که بپیچد به خویش جاده ز گمراهیم

غزل شمارهٔ 275–سوخت جگر تا کجا رنج چکیدن دهیم

غزل شمارهٔ 276–ها، پری شیوه غزالان و ز مردم رمشان

غزل شمارهٔ 277–چون شمع رود شب همه شب دود ز سرمان

غزل شمارهٔ 278–به خونم دست و تیغ آلود جانان

غزل شمارهٔ 279–زهی باغ و بهار جان فشانان

غزل شمارهٔ 280–حیف ست قتلگه ز گلستان شناختن

غزل شمارهٔ 281–چیست به لب خنده از عتاب شکستن

غزل شمارهٔ 282–خوش بود فارغ ز بند کفر و ایمان زیستن

غزل شمارهٔ 283–خیره کند مرد را مهر درم داشتن

غزل شمارهٔ 284–جنون مستم به فصل نوبهارم می‌توان کشتن

غزل شمارهٔ 285–چه غم ار به جد گرفتی ز من احتراز کردن؟

غزل شمارهٔ 286–خجل ز راستی خویش می توان کردن

غزل شمارهٔ 287–تا ز دیوانم که سرمست سخن خواهد شدن؟

غزل شمارهٔ 288–طاق شد طاقت ز عشقت بر کران خواهم شدن

غزل شمارهٔ 289–دل زان مژه تیز به یکبار کشیدن

غزل شمارهٔ 290–ای ز ساز زنجیرم در جنون نواگر کن

غزل شمارهٔ 291–بس که لبریزست ز اندوه تو سر تا پای من

غزل شمارهٔ 292–رشک سخنم چیست؟ نه شهد هوس ست این

غزل شمارهٔ 293–سرشک افشانی چشم ترش بین

غزل شمارهٔ 294–بالم به خویش بس که به بند کمند تو

غزل شمارهٔ 295–عرض خود برد که رسوایی ما خیزد ازو

غزل شمارهٔ 296–دولت به غلط نبود از سعی پشیمان شو

غزل شمارهٔ 297–گستاخ گشته ایم غرور جمال کو؟

غزل شمارهٔ 298–گویی به من کسی که ز دشمن رسیده کو؟

غزل شمارهٔ 299–حق که حقست سمیع ست فلانی بشنو

غزل شمارهٔ 300–هله من عاشق ذاتم تنه ناها یا هو

صنفِ غزل میں غالب دهلوی کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 251–تا به کی صرف رضاجویی دل‌ها باشم

غزل شمارهٔ 252–اگر بر خود نمی بالد ز غارت کردن هوشم

غزل شمارهٔ 253–بی پردگی محشر رسوایی خویشم

غزل شمارهٔ 254–در وصل دل آزاری اغیار ندانم

غزل شمارهٔ 255–بخت در خوابست می خواهم که بیدارش کنم

غزل شمارهٔ 256–خود را همی به نقش طرازی علم کنم

غزل شمارهٔ 257–می‌ربایم بوسه و عرض ندامت می‌کنم

غزل شمارهٔ 258–رفتم که کهنگی ز تماشا برافگنم

غزل شمارهٔ 259–در هر انجام محبت طرح آغاز افگنم

غزل شمارهٔ 260–صبح ست خیز تا نفسی در هم افگنم

غزل شمارهٔ 261–دگر نگاه ترا مست ناز می‌خواهم

غزل شمارهٔ 262–گم گشته به کوی تو نه دل بلکه خبر هم

غزل شمارهٔ 263–درد ناسازست و درمان نیز هم

غزل شمارهٔ 264–نشاط آرد به آزادی ز آرایش بریدن هم

غزل شمارهٔ 265–صبح شد خیز که روداد اثر بنمایم

غزل شمارهٔ 266–شب‌های غم که چهره به خوناب شسته‌ایم

غزل شمارهٔ 267–وحشتی در سفر از برگ سفر داشته‌ایم

غزل شمارهٔ 268–تا فصلی از حقیقت اشیا نوشته‌ایم

غزل شمارهٔ 269–بی خویشتن عنان نگاهش گرفته ایم

غزل شمارهٔ 270–جلوه معنی به جیب وهم پنهان کرده‌ایم

غزل شمارهٔ 271–بر لب یا علی سرای باده روانه کرده ایم

غزل شمارهٔ 272–رفت بر ما آنچه خود ما خواستیم

غزل شمارهٔ 273–بیا که قاعده آسمان بگردانیم

غزل شمارهٔ 274–بس که بپیچد به خویش جاده ز گمراهیم

غزل شمارهٔ 275–سوخت جگر تا کجا رنج چکیدن دهیم

غزل شمارهٔ 276–ها، پری شیوه غزالان و ز مردم رمشان

غزل شمارهٔ 251تا به کی صرف رضاجویی دل‌ها باشم

غزل شمارهٔ 252اگر بر خود نمی بالد ز غارت کردن هوشم

غزل شمارهٔ 253بی پردگی محشر رسوایی خویشم

غزل شمارهٔ 254در وصل دل آزاری اغیار ندانم

غزل شمارهٔ 255بخت در خوابست می خواهم که بیدارش کنم

غزل شمارهٔ 256خود را همی به نقش طرازی علم کنم

غزل شمارهٔ 257می‌ربایم بوسه و عرض ندامت می‌کنم

غزل شمارهٔ 258رفتم که کهنگی ز تماشا برافگنم

غزل شمارهٔ 259در هر انجام محبت طرح آغاز افگنم

غزل شمارهٔ 260صبح ست خیز تا نفسی در هم افگنم

غزل شمارهٔ 261دگر نگاه ترا مست ناز می‌خواهم

غزل شمارهٔ 262گم گشته به کوی تو نه دل بلکه خبر هم

غزل شمارهٔ 263درد ناسازست و درمان نیز هم

غزل شمارهٔ 264نشاط آرد به آزادی ز آرایش بریدن هم

غزل شمارهٔ 265صبح شد خیز که روداد اثر بنمایم

غزل شمارهٔ 266شب‌های غم که چهره به خوناب شسته‌ایم

غزل شمارهٔ 267وحشتی در سفر از برگ سفر داشته‌ایم

غزل شمارهٔ 268تا فصلی از حقیقت اشیا نوشته‌ایم

غزل شمارهٔ 269بی خویشتن عنان نگاهش گرفته ایم

غزل شمارهٔ 270جلوه معنی به جیب وهم پنهان کرده‌ایم

غزل شمارهٔ 271بر لب یا علی سرای باده روانه کرده ایم

غزل شمارهٔ 272رفت بر ما آنچه خود ما خواستیم

غزل شمارهٔ 273بیا که قاعده آسمان بگردانیم

غزل شمارهٔ 274بس که بپیچد به خویش جاده ز گمراهیم

غزل شمارهٔ 275سوخت جگر تا کجا رنج چکیدن دهیم

غزل شمارهٔ 276ها، پری شیوه غزالان و ز مردم رمشان

غزل شمارهٔ 277چون شمع رود شب همه شب دود ز سرمان

غزل شمارهٔ 278به خونم دست و تیغ آلود جانان

غزل شمارهٔ 279زهی باغ و بهار جان فشانان

غزل شمارهٔ 280حیف ست قتلگه ز گلستان شناختن

غزل شمارهٔ 281چیست به لب خنده از عتاب شکستن

غزل شمارهٔ 282خوش بود فارغ ز بند کفر و ایمان زیستن

غزل شمارهٔ 283خیره کند مرد را مهر درم داشتن

غزل شمارهٔ 284جنون مستم به فصل نوبهارم می‌توان کشتن

غزل شمارهٔ 285چه غم ار به جد گرفتی ز من احتراز کردن؟

غزل شمارهٔ 286خجل ز راستی خویش می توان کردن

غزل شمارهٔ 287تا ز دیوانم که سرمست سخن خواهد شدن؟

غزل شمارهٔ 288طاق شد طاقت ز عشقت بر کران خواهم شدن

غزل شمارهٔ 289دل زان مژه تیز به یکبار کشیدن

غزل شمارهٔ 290ای ز ساز زنجیرم در جنون نواگر کن

غزل شمارهٔ 291بس که لبریزست ز اندوه تو سر تا پای من

غزل شمارهٔ 292رشک سخنم چیست؟ نه شهد هوس ست این

غزل شمارهٔ 293سرشک افشانی چشم ترش بین

غزل شمارهٔ 294بالم به خویش بس که به بند کمند تو

غزل شمارهٔ 295عرض خود برد که رسوایی ما خیزد ازو

غزل شمارهٔ 296دولت به غلط نبود از سعی پشیمان شو

غزل شمارهٔ 297گستاخ گشته ایم غرور جمال کو؟

غزل شمارهٔ 298گویی به من کسی که ز دشمن رسیده کو؟

غزل شمارهٔ 299حق که حقست سمیع ست فلانی بشنو

غزل شمارهٔ 300هله من عاشق ذاتم تنه ناها یا هو

غزل شمارهٔ 251تا به کی صرف رضاجویی دل‌ها باشم

غزل شمارهٔ 252اگر بر خود نمی بالد ز غارت کردن هوشم

غزل شمارهٔ 253بی پردگی محشر رسوایی خویشم

غزل شمارهٔ 254در وصل دل آزاری اغیار ندانم

غزل شمارهٔ 255بخت در خوابست می خواهم که بیدارش کنم

غزل شمارهٔ 256خود را همی به نقش طرازی علم کنم

غزل شمارهٔ 257می‌ربایم بوسه و عرض ندامت می‌کنم

غزل شمارهٔ 258رفتم که کهنگی ز تماشا برافگنم

غزل شمارهٔ 259در هر انجام محبت طرح آغاز افگنم

غزل شمارهٔ 260صبح ست خیز تا نفسی در هم افگنم

غزل شمارهٔ 261دگر نگاه ترا مست ناز می‌خواهم

غزل شمارهٔ 262گم گشته به کوی تو نه دل بلکه خبر هم

غزل شمارهٔ 263درد ناسازست و درمان نیز هم

غزل شمارهٔ 264نشاط آرد به آزادی ز آرایش بریدن هم

غزل شمارهٔ 265صبح شد خیز که روداد اثر بنمایم

غزل شمارهٔ 266شب‌های غم که چهره به خوناب شسته‌ایم

غزل شمارهٔ 267وحشتی در سفر از برگ سفر داشته‌ایم

غزل شمارهٔ 268تا فصلی از حقیقت اشیا نوشته‌ایم

غزل شمارهٔ 269بی خویشتن عنان نگاهش گرفته ایم

غزل شمارهٔ 270جلوه معنی به جیب وهم پنهان کرده‌ایم

غزل شمارهٔ 271بر لب یا علی سرای باده روانه کرده ایم

غزل شمارهٔ 272رفت بر ما آنچه خود ما خواستیم

غزل شمارهٔ 273بیا که قاعده آسمان بگردانیم

غزل شمارهٔ 274بس که بپیچد به خویش جاده ز گمراهیم

غزل شمارهٔ 275سوخت جگر تا کجا رنج چکیدن دهیم

غزل شمارهٔ 276ها، پری شیوه غزالان و ز مردم رمشان

غزل شمارهٔ 277چون شمع رود شب همه شب دود ز سرمان

غزل شمارهٔ 278به خونم دست و تیغ آلود جانان

غزل شمارهٔ 279زهی باغ و بهار جان فشانان

غزل شمارهٔ 280حیف ست قتلگه ز گلستان شناختن