Section

Ghazaliyat

Poems

غزل شمارهٔ 1701تو دور افتاده از ما و نگنجد شوق در نامه

غزل شمارهٔ 1702ای از رقم شبگون دیباچه مه کرده

غزل شمارهٔ 1703ای جان چو سخن گویم، مستانه و رندانه

غزل شمارهٔ 1704ای رفته و ترک من بدنام گرفته

غزل شمارهٔ 1705دلی دارم ز هجران پاره پاره

غزل شمارهٔ 1706دلم در عشق جانان گشته پاره

غزل شمارهٔ 1707نسیم زلف بر دست صبا ده

غزل شمارهٔ 1708چو بنمایی رخ گلنار گونه

غزل شمارهٔ 1709گشادم دیده روی تو ناگه

غزل شمارهٔ 1710تا دل ز توام به غم نشسته

غزل شمارهٔ 1711در خون منم، ای صنم، نشسته

غزل شمارهٔ 1712ای در دل من مقیم گشته

غزل شمارهٔ 1713ای در دل من چو جان نشسته

غزل شمارهٔ 1714ای آرزوی دل شکسته

غزل شمارهٔ 1715ای آمده جان هر شکسته

غزل شمارهٔ 1716ای دهلی و ای بتان ساده

غزل شمارهٔ 1717ای غالیه گرد ماه سوده

غزل شمارهٔ 1718ای حسن، تو آفت زمانه

غزل شمارهٔ 1719ای آرزوی هزار سینه

غزل شمارهٔ 1720عید است خوبان نیم شب در کوی خمار آمده

غزل شمارهٔ 1721ای قبله ابروی تو محراب ابرار آمده

غزل شمارهٔ 1722عید است و ساقی در قدح جام مصفا داشته

غزل شمارهٔ 1723جانا، روان کن راحتی، ای راحت جان همه

غزل شمارهٔ 1724ای غمزه خون ریز تو خونم به افسون ریخته

غزل شمارهٔ 1725دوش در آمد از درم تازه چو باد صبحگه

غزل شمارهٔ 1726گر کنی گشت چمن با شوخ و با شنگی دو سه

غزل شمارهٔ 1727همه شب رود رهی رو به ره صبا نشسته

غزل شمارهٔ 1728مه من خراب گشتم ز رخت به یک نظاره

غزل شمارهٔ 1729نوبهار است و چمن جلوه جوزا کرده

غزل شمارهٔ 1730ای به خشم از بر من رفته و تنها مانده

غزل شمارهٔ 1731منم امروز ز روی چو تو یاری مانده

غزل شمارهٔ 1732ای صبا، از زلف او بندی بخواه

غزل شمارهٔ 1733هر شب از سودای آن زلف سیاه

غزل شمارهٔ 1734ای جفایت بر من مسکین همه

غزل شمارهٔ 1735ای ترا جور و جفا آیین همه

غزل شمارهٔ 1736جان من بر دست بیدادم مده

غزل شمارهٔ 1737باغ بین فصل بهاری ساخته

غزل شمارهٔ 1738ای جهان چشم سیاهت بسته

غزل شمارهٔ 1739خسروا گر عاشقی جام بلا پیش نه

غزل شمارهٔ 1740از لب او، ای خیال، نقل لب ما مده

غزل شمارهٔ 1741ای از گل تو ما را در دیده خار مانده

غزل شمارهٔ 1742مهر تو در دل من مانند جان نشسته

غزل شمارهٔ 1743ماییم و مجلس می خوبی سه چار ساده

غزل شمارهٔ 1744از بس که ریخت چشمم بهر تو خون تیره

غزل شمارهٔ 1745روزی به لاغ گفتم کت نسبتی ست با مه

غزل شمارهٔ 1746شمع فلک برآید با آتشین زبانه

غزل شمارهٔ 1747من بهر تو به دیده و دل خانه ساخته

غزل شمارهٔ 1748ای عشقت آتشی به همه شهر درزده

غزل شمارهٔ 1749بیا شبی بر من سرخوش از شراب شده

غزل شمارهٔ 1750رسید وقت که هر روز بامداد پگه

Ghazaliyat — Divan-e Ashʿar · ZindeRood