Divan-e Shams by Rumi, in the metre مفعول فاعلاتن مفعول فاعلاتن (مضارع مثمن اخرب)

غزل شمارهٔ 2394–از بس که مطرب دل از عشق کرد ناله

غزل شمارهٔ 2395–دیدم نگار خود را می‌گشت گرد خانه

I saw my sweetheart wandering about the house; he had taken a rebec and was playing a melody.

غزل شمارهٔ 2396–ای پاک از آب و از گل پایی در این گلم نه

غزل شمارهٔ 2397–ای گرد عاشقانت از رشک تخته بسته

غزل شمارهٔ 2398–آن دم که در رباید باد از رخ تو پرده

غزل شمارهٔ 2399–ای از تو من برسته ای هم توام بخورده

I am sprung from you and likewise you have devoured me, I melt in you since through you I froze.

غزل شمارهٔ 2931–از دلبر نهانی گر بوی جان بیابی

غزل شمارهٔ 2932–چه باشد ای برادر یک شب اگر نخسپی

غزل شمارهٔ 2933–ای آنک امام عشقی تکبیر کن که مستی

You who are imam of love, say All¯ah Akbar, for you are drunk; shake your two hands, become indifferent to existence.

غزل شمارهٔ 2934–گفتی شکار گیرم رفتی شکار گشتی

غزل شمارهٔ 2935–گرچه به زیر دلقی شاهی و کیقبادی

غزل شمارهٔ 2936–ای نوبهار خندان از لامکان رسیدی

غزل شمارهٔ 2937–از بهر مرغ خانه چون خانه‌ای بسازی

غزل شمارهٔ 2938–آن مه چو در دل آید او را عجب شناسی

غزل شمارهٔ 2939–ما را مسلم آمد هم عیش و هم عروسی

غزل شمارهٔ 2940–چون زخمه رجا را بر تار می‌کشانی

غزل شمارهٔ 2941–ای گوهر خدایی آیینه معانی

غزل شمارهٔ 2942–اندر مصاف ما را در پیش رو سپر نی

In the battle ranks we have no shield before our face; in the concert we are unaware of reed pipe and tambourine.

غزل شمارهٔ 2943–گرمی مجوی الا از سوزش درونی

غزل شمارهٔ 2944–ای مبدعی که سگ را بر شیر می‌فزایی

غزل شمارهٔ 2945–ای حیله‌هات شیرین تا کی مرا فریبی

غزل شمارهٔ 2946–دی عهد و توبه کردی امروز درشکستی

Yesterday you made compact and repentance, today you have broken them; yesterday you were a bitter sea, today you are a pearl.

غزل شمارهٔ 2947–یا من عجب فتادم یا تو عجب فتادی

غزل شمارهٔ 2948–ای کرده رو چو سرکه چه گردد ار بخندی

غزل شمارهٔ 2949–در غیب هست عودی کاین عشق از او است دودی

غزل شمارهٔ 2950–ای آنک جان ما را در گلشکر کشیدی

غزل شمارهٔ 2951–زان خاک تو شدم تا بر من گهر بباری

غزل شمارهٔ 2952–گر از شراب دوشین در سر خمار داری

غزل شمارهٔ 2953–بازآمدی که ما را درهم زنی به شوری

غزل شمارهٔ 2954–گر روشنی تو یارا یا خود سیه ضمیری

غزل شمارهٔ 2955–چون روی آتشین را یک دم تو می‌نپوشی

غزل شمارهٔ 2956–دل را تمام برکن ای جان ز نیک نامی

غزل شمارهٔ 2957–اندر شکست جان شد پیدا لطیف جانی

غزل شمارهٔ 2958–مطرب چو زخمه‌ها را بر تار می‌کشانی

Minstrel, when you draw your plectrums over the strings, you draw into labor these idlers of the way.

غزل شمارهٔ 2959–ای آنک جمله عالم از توست یک نشانی

غزل شمارهٔ 2960–رقصان شو ای قراضه کز اصل اصل کانی

غزل شمارهٔ 2961–در رنگ یار بنگر تا رنگ زندگانی

غزل شمارهٔ 2962–با تو عتاب دارم جانا چرا چنینی

غزل شمارهٔ 2963–می‌زن سه‌تا که یک‌تا گشتم مکن دوتایی

غزل شمارهٔ 2964–دی دامنش گرفتم کای گوهر عطایی

Yesterday I clutched his skirt saying, “O essence [jewel] of generosity, do not say goodnight, do not grieve us, for tonight you are mine.”

غزل شمارهٔ 2965–ای برده اختیارم تو اختیار مایی

غزل شمارهٔ 2966–هر چند بی‌گه آیی بی‌گاه خیز مایی

غزل شمارهٔ 2967–آمد ز نای دولت بار دگر نوایی

Once again a melody has come from the reed pipe of fortune; O soul, clap hands, O heart, stamp feet.

غزل شمارهٔ 2968–ای چنگیان غیبی از راه خوش نوایی

غزل شمارهٔ 2969–بوی کباب داری تو نیز دل کبابی

غزل شمارهٔ 2970–با صد هزار دستان آمد خیال یاری

غزل شمارهٔ 2971–اندر قمارخانه چون آمدی به بازی

غزل شمارهٔ 3194–وقتت خوش ای حبیبی، بشنو به حق یاری

غزل شمارهٔ 3195–درهم شکن چو شیشه خود را، چو مست جامی

غزل شمارهٔ 3220–لا قی‌الفراش نارا کن هکذا حبیبی