آڈیوز

صداکار مخدوم حسان لاهوری کی آڈیوز میں علامہ اقبال کی کتاب پیام مشرق

یہ صفحہ صرف صداکار مخدوم حسان لاهوری کی دستیاب آڈیوز دکھاتا ہے۔

163نظمیں163آڈیوز

نظمیں

رباعی شمارهٔ 101جهان ما که جز انگاره ئی نیست

ہمارا یہ جہان جو صرف نقش ناتمام ہے —

اردوEnآڈیو

رباعی شمارهٔ 102چسان ای آفتاب آسمان گرد

کیسے اے آسمان پر گردش کرنے والے آفتاب —

اردوEnآڈیو

رباعی شمارهٔ 103تراش از تیشهٔ خود جادهٔ خویش

اپنا راستہ اپنے تیشہ سے خود بنا —

اردوEnآڈیو

رباعی شمارهٔ 104بمنزل رهرو دل در نسازد

دل ایسا مسافر ہے جو منزل کو پسند نہیں کرتا —

اردوEnآڈیو

رباعی شمارهٔ 105بیا با شاهد فطرت نظر باز

آ، حسن فطرت پر نظر ڈال —

اردوEnآڈیو

رباعی شمارهٔ 106میان آب و گل خلوت گزیدم

میں نے آب و گل کے جہان کے اندر خلوت اختیار کی ہے —

اردوEnآڈیو

رباعی شمارهٔ 107ز آغاز خودی کس را خبر نیست

خودی کے آغاز کی کسی کو خبر نہیں —

اردوEnآڈیو

رباعی شمارهٔ 108دلا رمز حیات از غنچه دریاب

اے دل! حیات کا راز کلی سے سمجھ —

اردوEnآڈیو

رباعی شمارهٔ 109فروغ او به بزم باغ و راغ است

اللہ تعالیٰ کا نور باغ و صحرا میں پھیلا ہوا ہے —

اردوEnآڈیو

رباعی شمارهٔ 110ز خاک نرگسستان غنچه ئی رست

نرگس کے باغ کی مٹی سے ایک غنچہ پیدا ہوا —

اردوEnآڈیو

رباعی شمارهٔ 111جهان کز خود ندارد دستگاهی

جہان جو اپنے اندر (کہیں پہنچنے کی) صلاحیت نہیں رکھتا تھا —

اردوEnآڈیو

رباعی شمارهٔ 112دل من رازدان جسم و جان است

جسم و جان کا راز میرے دل کے اندر چھپا ہے —

اردوEnآڈیو

رباعی شمارهٔ 113گل رعنا چو من در مشکلی هست

گل رعنا بھی میری طرح مشکل میں ہے —

اردوEnآڈیو

رباعی شمارهٔ 114مزاج لالهٔ خود رو شناسم

میں لالہ ء خودرو کا مزاج پہچانتا ہوں —

اردوEnآڈیو

رباعی شمارهٔ 115جهان یک نغمه زار آرزوئی

یہ دنیا بس آرزو کا ایک نغمہ زار ہے —

اردوEnآڈیو

رباعی شمارهٔ 116دل من بی قرار آرزوئی

میرا دل آرزو سے بے قرار ہے —

اردوEnآڈیو

رباعی شمارهٔ 117دوام ما ز سوز ناتمام است

ہمارے سوز ناتمام ہی سے ہمارا دوام ہے —

اردوEnآڈیو

رباعی شمارهٔ 118مرنج از برهمن ای واعظ شهر

اے واعظ شہر برہمن سے ناراض نہ ہو —

اردوEnآڈیو

رباعی شمارهٔ 119حکیمان گرچه صد پیکر شکستند

فلسفی اگرچہ (تصوّرات کے) صدہا پیکر توڑ چکے ہیں —

اردوEnآڈیو

رباعی شمارهٔ 120جهانها روید از مشت گل من

میری خاک بدن سے کئی جہان پیدا ہوتے ہیں —

اردوEnآڈیو

رباعی شمارهٔ 121هزاران سال با فطرت نشستم

میں ہزاروں سال فطرت کےساتھ رہا ہوں —

اردوEnآڈیو

رباعی شمارهٔ 122به پهنای ازل پر می گشودم

میں نے ازل کی وسعتوں میں اپنے پر کھولے —

اردوEnآڈیو

رباعی شمارهٔ 123درونم جلوهٔ افکار این چیست؟

میرا اندرون افکار کی جلوہ گاہ ، یہ کیا؟ —

اردوEnآڈیو

رباعی شمارهٔ 124بخود نازم گدای بی نیازم

میں گدائے بے نیاز ہوں مجھے اپنے آپ پر ناز ہے —

اردوEnآڈیو

رباعی شمارهٔ 125اگر آگاهی از کیف و کم خویش

اگر تو اپنی صلاحیتوں (احوال) سے آگاہی رکھتا ہے —

اردوEnآڈیو

رباعی شمارهٔ 126چه غم داری ، حیات دل ز دم نیست

غم کیا، دل کی زندگی محض سانس سے نہیں —

اردوEnآڈیو

رباعی شمارهٔ 127تو ای دل تا نشینی در کنارم

اے دل ! جب تک تو میرے پہلو میں ہے —

اردوEnآڈیو

رباعی شمارهٔ 128ز من گو صوفیان با صفا را

میری طرف سے صوفیان با صفا سے کہو —

اردوEnآڈیو

رباعی شمارهٔ 129چو نرگس این چمن نادیده مگذر

نرگس کی مانند اس چمن کو دیکھے بغیر نہ گزر —

اردوEnآڈیو

رباعی شمارهٔ 130تراشیدم صنم بر صورت خویش

میں بت کو اپنی صورت پر تراشتا ہوں —

اردوEnآڈیو

رباعی شمارهٔ 131به شبنم غنچهٔ نورسته می گفت

نئی پیدا ہونے والی کلی نے شبنم سے کہا —

اردوEnآڈیو

رباعی شمارهٔ 132زمین را رازدان آسمان گیر

زمین کو آسمان کا رازدان سمجھ —

اردوEnآڈیو

رباعی شمارهٔ 133ضمیر کن فکان غیر از تو کس نیست

جہان ہست و بود (کی تخلیق) کا راز تیرے سوائے اور کوئی نہیں —

اردوEnآڈیو

رباعی شمارهٔ 134زمین خاک در میخانهٔ ما

زمین ہمارے مئے خانہ (الست) کے دروازے کی خاک ہے —

اردوEnآڈیو

رباعی شمارهٔ 135سکندر رفت و شمشیر و علم رفت

سکندر گیا اور اس کی شمشیر اور علم اس کے ساتھ ہی گئے —

اردوEnآڈیو

رباعی شمارهٔ 136ربودی دل ز چاک سینهٔ من

آپ نے میرا سینہ چاک کر کے اندر سے دل لوٹ لیا —

اردوEnآڈیو

رباعی شمارهٔ 137ز پیش من جهان رنگ و بو رفت

میرے سامنے یہ جہان رنگ و بو باقی نہیں —

اردوEnآڈیو

رباعی شمارهٔ 138مرا از پردهٔ ساز آگهی نیست

میں ساز کے سُروں (اسرارِ کائنات) سے تو اگاہ نہیں ہوں —

اردوEnآڈیو

رباعی شمارهٔ 139نوا مستانه در محفل زدم من

میں نے محفل میں نوائے مستانہ بلند کی —

اردوEnآڈیو

رباعی شمارهٔ 140عجم از نغمه های من جوان شد

عجم میرے نغموں سے جوان ہو گیا —

اردوEnآڈیو

رباعی شمارهٔ 141عجم از نغمه ام آتش بجان است

میرے نغمے سے عجم کے دل میں آگ بھڑک اٹھی ہے —

اردوEnآڈیو

رباعی شمارهٔ 142ز جان بیقرار آتش گشادم

میں نے اپنی جانِ بے قرار سے آگ کا منہ کھول دیا ہے —

اردوEnآڈیو

رباعی شمارهٔ 143مرا مثل نسیم آواره کردند

مجھے صبح کی تازہ ہوا کی مانند آزاد رو بنایا گیا ہے —

اردوEnآڈیو

رباعی شمارهٔ 144خرد کرپاس را زرینه سازد

عقل ایک معمولی کپڑے کو اطلس بنا دیتی ہے —

اردوEnآڈیو

رباعی شمارهٔ 145ز شاخ آرزو بر خورده ام من

میں شاخ آرزو کا پھل حاصل کرچکا ہوں —

اردوEnآڈیو

رباعی شمارهٔ 146خیالم کو گل از فردوس چیند

میرا تخیل جو بہشت سے پھول چنتا ہے —

اردوEnآڈیو

رباعی شمارهٔ 147عجم بحریست ناپیدا کناری

عجم (کا فکرِ خواب آور) ایسا سمندر ہے جس کا کوئی کنارہ نہیں —

اردوEnآڈیو

رباعی شمارهٔ 148مگو کار جهان نااستوار است

یہ نہ کہہ کہ دنیا کے کام میں پائداری نہیں —

اردوEnآڈیو

رباعی شمارهٔ 149رمیدی از خداوندان افرنگ

تو فرنگی خداؤں سے تو بھاگتا ہے —

اردوEnآڈیو

رباعی شمارهٔ 150قبای زندگانی چاک تا کی

کب تک زندگی کا لباس تار تار رکھے گا؟ —

اردوEnآڈیو

نظمیں

رباعی شمارهٔ 101–جهان ما که جز انگاره ئی نیست

رباعی شمارهٔ 102–چسان ای آفتاب آسمان گرد

رباعی شمارهٔ 103–تراش از تیشهٔ خود جادهٔ خویش

رباعی شمارهٔ 104–بمنزل رهرو دل در نسازد

رباعی شمارهٔ 105–بیا با شاهد فطرت نظر باز

رباعی شمارهٔ 106–میان آب و گل خلوت گزیدم

رباعی شمارهٔ 107–ز آغاز خودی کس را خبر نیست

رباعی شمارهٔ 108–دلا رمز حیات از غنچه دریاب

رباعی شمارهٔ 109–فروغ او به بزم باغ و راغ است

رباعی شمارهٔ 110–ز خاک نرگسستان غنچه ئی رست

رباعی شمارهٔ 111–جهان کز خود ندارد دستگاهی

رباعی شمارهٔ 112–دل من رازدان جسم و جان است

رباعی شمارهٔ 113–گل رعنا چو من در مشکلی هست

رباعی شمارهٔ 114–مزاج لالهٔ خود رو شناسم

رباعی شمارهٔ 115–جهان یک نغمه زار آرزوئی

رباعی شمارهٔ 116–دل من بی قرار آرزوئی

رباعی شمارهٔ 117–دوام ما ز سوز ناتمام است

رباعی شمارهٔ 118–مرنج از برهمن ای واعظ شهر

رباعی شمارهٔ 119–حکیمان گرچه صد پیکر شکستند

رباعی شمارهٔ 120–جهانها روید از مشت گل من

رباعی شمارهٔ 121–هزاران سال با فطرت نشستم

رباعی شمارهٔ 122–به پهنای ازل پر می گشودم

رباعی شمارهٔ 123–درونم جلوهٔ افکار این چیست؟

رباعی شمارهٔ 124–بخود نازم گدای بی نیازم

رباعی شمارهٔ 125–اگر آگاهی از کیف و کم خویش

رباعی شمارهٔ 126–چه غم داری ، حیات دل ز دم نیست

رباعی شمارهٔ 127–تو ای دل تا نشینی در کنارم

رباعی شمارهٔ 128–ز من گو صوفیان با صفا را

رباعی شمارهٔ 129–چو نرگس این چمن نادیده مگذر

رباعی شمارهٔ 130–تراشیدم صنم بر صورت خویش

رباعی شمارهٔ 131–به شبنم غنچهٔ نورسته می گفت

رباعی شمارهٔ 132–زمین را رازدان آسمان گیر

رباعی شمارهٔ 133–ضمیر کن فکان غیر از تو کس نیست

رباعی شمارهٔ 134–زمین خاک در میخانهٔ ما

رباعی شمارهٔ 135–سکندر رفت و شمشیر و علم رفت

رباعی شمارهٔ 136–ربودی دل ز چاک سینهٔ من

رباعی شمارهٔ 137–ز پیش من جهان رنگ و بو رفت

رباعی شمارهٔ 138–مرا از پردهٔ ساز آگهی نیست

رباعی شمارهٔ 139–نوا مستانه در محفل زدم من

رباعی شمارهٔ 140–عجم از نغمه های من جوان شد

رباعی شمارهٔ 141–عجم از نغمه ام آتش بجان است

رباعی شمارهٔ 142–ز جان بیقرار آتش گشادم

رباعی شمارهٔ 143–مرا مثل نسیم آواره کردند

رباعی شمارهٔ 144–خرد کرپاس را زرینه سازد

رباعی شمارهٔ 145–ز شاخ آرزو بر خورده ام من

رباعی شمارهٔ 146–خیالم کو گل از فردوس چیند

رباعی شمارهٔ 147–عجم بحریست ناپیدا کناری

رباعی شمارهٔ 148–مگو کار جهان نااستوار است

رباعی شمارهٔ 149–رمیدی از خداوندان افرنگ

رباعی شمارهٔ 150–قبای زندگانی چاک تا کی

رباعی شمارهٔ 101جهان ما که جز انگاره ئی نیست

رباعی شمارهٔ 102چسان ای آفتاب آسمان گرد

رباعی شمارهٔ 103تراش از تیشهٔ خود جادهٔ خویش

رباعی شمارهٔ 104بمنزل رهرو دل در نسازد

رباعی شمارهٔ 105بیا با شاهد فطرت نظر باز

رباعی شمارهٔ 106میان آب و گل خلوت گزیدم

رباعی شمارهٔ 107ز آغاز خودی کس را خبر نیست

رباعی شمارهٔ 108دلا رمز حیات از غنچه دریاب

رباعی شمارهٔ 109فروغ او به بزم باغ و راغ است

رباعی شمارهٔ 110ز خاک نرگسستان غنچه ئی رست

رباعی شمارهٔ 111جهان کز خود ندارد دستگاهی

رباعی شمارهٔ 112دل من رازدان جسم و جان است

رباعی شمارهٔ 113گل رعنا چو من در مشکلی هست

رباعی شمارهٔ 114مزاج لالهٔ خود رو شناسم

رباعی شمارهٔ 115جهان یک نغمه زار آرزوئی

رباعی شمارهٔ 116دل من بی قرار آرزوئی

رباعی شمارهٔ 117دوام ما ز سوز ناتمام است

رباعی شمارهٔ 118مرنج از برهمن ای واعظ شهر

رباعی شمارهٔ 119حکیمان گرچه صد پیکر شکستند

رباعی شمارهٔ 120جهانها روید از مشت گل من

رباعی شمارهٔ 121هزاران سال با فطرت نشستم

رباعی شمارهٔ 122به پهنای ازل پر می گشودم

رباعی شمارهٔ 123درونم جلوهٔ افکار این چیست؟

رباعی شمارهٔ 124بخود نازم گدای بی نیازم

رباعی شمارهٔ 125اگر آگاهی از کیف و کم خویش

رباعی شمارهٔ 126چه غم داری ، حیات دل ز دم نیست

رباعی شمارهٔ 127تو ای دل تا نشینی در کنارم

رباعی شمارهٔ 128ز من گو صوفیان با صفا را

رباعی شمارهٔ 129چو نرگس این چمن نادیده مگذر

رباعی شمارهٔ 130تراشیدم صنم بر صورت خویش

رباعی شمارهٔ 131به شبنم غنچهٔ نورسته می گفت

رباعی شمارهٔ 132زمین را رازدان آسمان گیر

رباعی شمارهٔ 133ضمیر کن فکان غیر از تو کس نیست

رباعی شمارهٔ 134زمین خاک در میخانهٔ ما

رباعی شمارهٔ 135سکندر رفت و شمشیر و علم رفت

رباعی شمارهٔ 136ربودی دل ز چاک سینهٔ من

رباعی شمارهٔ 137ز پیش من جهان رنگ و بو رفت

رباعی شمارهٔ 138مرا از پردهٔ ساز آگهی نیست

رباعی شمارهٔ 139نوا مستانه در محفل زدم من

رباعی شمارهٔ 140عجم از نغمه های من جوان شد

رباعی شمارهٔ 141عجم از نغمه ام آتش بجان است

رباعی شمارهٔ 142ز جان بیقرار آتش گشادم

رباعی شمارهٔ 143مرا مثل نسیم آواره کردند

رباعی شمارهٔ 144خرد کرپاس را زرینه سازد

رباعی شمارهٔ 145ز شاخ آرزو بر خورده ام من

رباعی شمارهٔ 146خیالم کو گل از فردوس چیند

رباعی شمارهٔ 147عجم بحریست ناپیدا کناری

رباعی شمارهٔ 148مگو کار جهان نااستوار است

رباعی شمارهٔ 149رمیدی از خداوندان افرنگ

رباعی شمارهٔ 150قبای زندگانی چاک تا کی