آڈیوز

صداکار عندلیب کی آڈیوز میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

یہ صفحہ صرف صداکار عندلیب کی دستیاب آڈیوز دکھاتا ہے۔

853نظمیں853آڈیوز

نظمیں

غزل شمارهٔ 136سر به جیبِ خویش دزدیدم، کلاهی شد مرا

غزل شمارهٔ 137تا به کی بندِ گرانجانی به پا باشد مرا

غزل شمارهٔ 140بلبلِ خوش نغمه‌ام، با گل سخن باشد مرا

غزل شمارهٔ 141پرده‌دار و حاجب و دربان نمی‌باشد مرا

غزل شمارهٔ 142داغ عشق از سینهٔ روشن به‌ دست آمد مرا

غزل شمارهٔ 143بشکفد پروانه چون در انجمن بیند مرا

غزل شمارهٔ 145صبح از جان‌های روشن یاد می‌آید مرا

غزل شمارهٔ 146شد مسلسل بوی گل، زنجیر می‌باید مرا

غزل شمارهٔ 147زلف را نبود سرانجامی که می‌باید مرا

غزل شمارهٔ 148نیست تاب درد غربت جان افگار مرا

غزل شمارهٔ 149گرچه سیمای خزان دارد رخ چون زر مرا

غزل شمارهٔ 150شد یکی صد شورش عشق از نصیحتگر مرا

غزل شمارهٔ 151می کشد خاطر به جا و منزل دیگر مرا

غزل شمارهٔ 152داغ رسوایی خدادادست منصور مرا

غزل شمارهٔ 153نیست ظرف باده توحید، مخمور مرا

غزل شمارهٔ 154بی زبانی پرده داری می کند راز مرا

غزل شمارهٔ 157شد گرفتاری فزون در روزگار خط مرا

غزل شمارهٔ 158از بهار افزود شور عشق چون بلبل مرا

غزل شمارهٔ 159می کشد هر دم ز بی تابی به جایی دل مرا

غزل شمارهٔ 160کی سبکباری ز همراهان کند غافل مرا؟

غزل شمارهٔ 162چهره شد نیلوفری از سیلی اخوان مرا

غزل شمارهٔ 163پرده ظلمت نپوشد چشم حیران مرا

غزل شمارهٔ 164چشم بر خورشید تابان نیست ویران مرا

غزل شمارهٔ 165برگ کاهی نیست کشت نابسامان مرا

غزل شمارهٔ 166پیش تیغ و تیر ناچارست استادن مرا

غزل شمارهٔ 167می پرد امشب ز شادی دیده روزن مرا

غزل شمارهٔ 168نیست از دشمن محابا یک سر سوزن مرا

غزل شمارهٔ 169مشکل است از کوی او قطع نظر کردن مرا

غزل شمارهٔ 170سبز می گردد روان چون آب از ماندن مرا

غزل شمارهٔ 171یارب از دل مشرق نور هدایت کن مرا

غزل شمارهٔ 173در بهشت افکند آن رخسار گندم گون مرا

غزل شمارهٔ 174کو می گرمی که در جوش آورد خون مرا؟

غزل شمارهٔ 175نان به خون دل شد از تیغ زبان رنگین مرا

غزل شمارهٔ 176خواب غفلت گر به این عنوان شود سنگین مرا

غزل شمارهٔ 177شیشه ای، می بود اگر چون شمع بر بالین مرا

غزل شمارهٔ 178چشم شوخش می برد آرام و تسکین مرا

غزل شمارهٔ 181باعثِ آزار شد ترکِ دل‌آزاری مرا

غزل شمارهٔ 301ای زبون در حلقه زنجیر زلفت شیرها

غزل شمارهٔ 302ای ترا در سینه هر ذره پنهان رازها

غزل شمارهٔ 303ای ره خوابیده را از نقش پایت بال‌ها

غزل شمارهٔ 304تا ز چشم شوخ او در گردش آمد جام‌ها

غزل شمارهٔ 305پخته می‌گردند از سودای زلفش خام‌ها

غزل شمارهٔ 306ای در آتش از گل روی تو نعل لاله‌ها

غزل شمارهٔ 307سر نمی‌پیچند از تیغ اجل دیوانه‌ها

غزل شمارهٔ 308متصل گردد فلک را بر یک آیین آسیا

غزل شمارهٔ 309در بهاران از چمن ای باغبان بیرون میا

غزل شمارهٔ 310مشو از نفس ایمن تا توانی آرمید آنجا

غزل شمارهٔ 311به قدر رم ازین عالم، توانی آرمید آنجا

غزل شمارهٔ 312مرو چون غافلان ای طالب منزل به خواب اینجا

غزل شمارهٔ 313نه هر کس سر برون با تیغ و خنجر می برد اینجا