آڈیوز

صداکار عندلیب کی آڈیوز میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

یہ صفحہ صرف صداکار عندلیب کی دستیاب آڈیوز دکھاتا ہے۔

853نظمیں853آڈیوز

نظمیں

غزل شمارهٔ 781دایم ز خود سفر چو شرر می‌کنیم ما

غزل شمارهٔ 782از گریه خاک دام چمن می کنیم ما

غزل شمارهٔ 783تا چند نقشبند تمنا شویم ما

غزل شمارهٔ 784رنگین تر از حناست بهار و خزان ما

غزل شمارهٔ 785لرزید بس که دل به تن ناتوان ما

غزل شمارهٔ 786روشن چسان شود به تو سوز نهان ما؟

غزل شمارهٔ 787بر رو چو برگ گل ندویده است خون ما

غزل شمارهٔ 788از بس سترد گرد ملال از جبین ما

غزل شمارهٔ 789رحمت گرفته روی ز گرد گناه ما

غزل شمارهٔ 790صبح جهان بود نفس غم زدای ما

غزل شمارهٔ 791رزق ملایک است نوای رسای ما

غزل شمارهٔ 792آمد خزان و تر نشد از می گلوی ما

غزل شمارهٔ 793دستی که شد به گردش پیمانه آشنا

غزل شمارهٔ 794ای حسن پرده‌سوز تو برق نقاب‌ها

غزل شمارهٔ 795وقت است جوش باده زند لاله زارها

غزل شمارهٔ 796ای روشن از فروغ تو چشم چراغ‌ها

غزل شمارهٔ 797نتوان به بی‌مثال رسید از مثال‌ها

غزل شمارهٔ 798در آتشم ز دیده شوخ ستاره‌ها

غزل شمارهٔ 799وقت است سربرآورد از خاک، لاله ها

غزل شمارهٔ 800از دست و تیغ عشق فگارند لاله‌ها

غزل شمارهٔ 801گر صافدلی هست شراب است در اینجا

غزل شمارهٔ 802در زلف مده راه دگر باد صبا را

غزل شمارهٔ 803از خویش برآورد تمنای تو ما را

غزل شمارهٔ 804اندیشه ز طوفان نبود دیده تر را

غزل شمارهٔ 805از بدگهری می شکند گوهر رز را

غزل شمارهٔ 806از زخم زبان نیست گزیر اهل رقم را

غزل شمارهٔ 807تا سوخت به داغ تو محبت جگرم را

غزل شمارهٔ 808از خلق خبر نیست ز خود بی خبران را

غزل شمارهٔ 809استاد چه حاجت بود آن سرو روان را؟

غزل شمارهٔ 810گمراه کند غفلت من راهبران را

غزل شمارهٔ 811ما نبض شناس رگ جانیم جهان را

غزل شمارهٔ 812دلگیر کند غنچه من صبح وطن را

غزل شمارهٔ 813تسکین ندهد خوردن می سوز درون را

غزل شمارهٔ 814نه کفر شناسد دل حیران و نه دین را

غزل شمارهٔ 815گلگونه چه حاجت بود آن روی نکو را؟

غزل شمارهٔ 816فانوس حجاب است چراغ سحری را

غزل شمارهٔ 817بر چرخ محیط است فروغ نظر ما

غزل شمارهٔ 818بی برگی ما برگ نشاط است چمن را

غزل شمارهٔ 819در قلزم می همچو حباب است دل ما

غزل شمارهٔ 820درمانده این جسم نزارست دل ما

غزل شمارهٔ 821کوشش نبرد راه به مأوای دل ما

غزل شمارهٔ 822از خون جگر رنگ پذیرد سخن ما

غزل شمارهٔ 823خوابیده تر از راه بود راحله ما

غزل شمارهٔ 824فریاد نخیزد ز دل پر گله ما

غزل شمارهٔ 825ای خانه زنبور ز فکر تو جگرها

غزل شمارهٔ 826کم نیست جگرداری پیران ز جوان‌ها

غزل شمارهٔ 827ای خار و خس بحر ثنای تو سخن‌ها

غزل شمارهٔ 828آن کس که داد پیوند با کاه کهربا را

غزل شمارهٔ 829از سوز عشق چون شمع راحت کجاست ما را؟

غزل شمارهٔ 830چشم همیشه مستت خمار کرد ما را