غزل شمارهٔ 781
Toggle stanza 1دایم ز خود سفر چو شرر میکنیم ما
11
دایم ز خود سفر چو شرر میکنیم ما
نقد حیات صرف سفر میکنیم ما
22
سالی دو عید مردم هشیار میکنند
در هر پیاله عید دگر میکنیم ما
33
در پاکی گهر ز صدف دست بردهایم
آبی که میخوریم گهر میکنیم ما
44
جنگ شرار و سوخته را سیر کردهایم
از دشمن ضعیف حذر میکنیم ما
55
صبح وجود ما نفس واپسین ماست
در زیر تیغ خنده تر میکنیم ما
66
ابرو ز چشم و خال ز خط دلرباترست
چندان که در رخ تو نظر میکنیم ما
77
چون گردباد نیش دو صد خار میخوریم
گر جامه از غبار به بر میکنیم ما
88
وامیکنیم غنچهٔ دل را به زور آه
خون در دل نسیم سحر میکنیم ما
99
دامن به خارزار تعلق فشاندهایم
در زیر بال خویش به سر میکنیم ما
1010
غافل به قلب خصم شبیخون نمیزنیم
اول ز عزم خویش خبر میکنیم ما
1111
شیرینی فسانه ما نیست گفتنی
در شیر ماهتاب شکر میکنیم ما
1212
از رخنه دل است، رهی گر به دوست هست
زین راه، اختیار سفر میکنیم ما
1313
هر ماه نو که از افق حسن سر زند
در عرض یک دو هفته قمر میکنیم ما
1414
چون آفتاب شهره آفاق میشود
در هر ستارهای که نظر میکنیم ما
1515
ای قدردان گوهر پاکیزهگوهران
بازآ، وگرنه عزم سفر میکنیم ما
1616
صائب فریب نعمت الوان نمیخوریم
روزی خود ز خون جگر میکنیم ما