آڈیوز

صداکار عندلیب کی آڈیوز میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

یہ صفحہ صرف صداکار عندلیب کی دستیاب آڈیوز دکھاتا ہے۔

853نظمیں853آڈیوز

نظمیں

غزل شمارهٔ 831بی قدر ساخت خود را، نخوت فزود ما را

غزل شمارهٔ 832بسته است چشم روشن از سیر، بال ما را

غزل شمارهٔ 833از آه روز گردان شبهای تار خود را

غزل شمارهٔ 834وحشت بود ز مردم از خویش بی خبر را

غزل شمارهٔ 835از بیخودی نمانده است پروای جسم، جان را

غزل شمارهٔ 836برق سبک عنان را پروای خار و خس نیست

غزل شمارهٔ 837زهی به ساعد سیمین شکوفه ید بیضا

غزل شمارهٔ 838ز موج خویش بود تازیانه ریگ روان را

غزل شمارهٔ 839ز راستی نبود خجلتی گشاده جبین را

غزل شمارهٔ 840ز جوش عشق شود با قوام، شیره جان‌ها

غزل شمارهٔ 841اندیشه نبود عشق را از موجه شمشیرها

غزل شمارهٔ 842دارند اگر سررشته‌ای در کف به ظاهر چنگ‌ها

غزل شمارهٔ 843ای دفتر حسن ترا فهرست خط و خال‌ها

غزل شمارهٔ 844به دوش توکل منه بار خود را

غزل شمارهٔ 845منه بر دل زار بار جهان را

غزل شمارهٔ 846فروغی است یکرنگی از گوهر ما

غزل شمارهٔ 847بی‌خودی رفتن است دل‌ها را

غزل شمارهٔ 848به ادب نوش، جام دولت را

غزل شمارهٔ 850شانه زند چو کلک من طره مشکفام را

غزل شمارهٔ 851ای ز تو شور در جگر کلک شکر نوای را

غزل شمارهٔ 852ای فکر تو نقشبند جان‌ها

غزل شمارهٔ 854غم آتشین عذاران نه چنان برشت ما را

غزل شمارهٔ 855دید ز خون دلم لاله ستان خاک را

غزل شمارهٔ 856نیست غم نان و آب، گوشه نشین را

غزل شمارهٔ 857هر که با ما می کند بیگانگی

غزل شمارهٔ 858پیوسته خورد دل خون از بی‌غمی جان‌ها

غزل شمارهٔ 859باده روشن کز او شد دیده ساغر پر آب

غزل شمارهٔ 860از لطافت بس که دارد چهره او آب و تاب

غزل شمارهٔ 861از تهیدستی است در مغز چنار این پیچ و تاب

غزل شمارهٔ 862حسن آن لبهای میگون بیش گردد در عتاب

غزل شمارهٔ 863صبح روشن شد، بده ساقی می چون آفتاب

غزل شمارهٔ 864می نماید چشم شوخ از پرده شرم و حجاب

غزل شمارهٔ 865بس که افکنده است پیری در وجودم انقلاب

غزل شمارهٔ 866گرچه با هر موجه ای دام دگر می دارد آب

غزل شمارهٔ 867دست و پا گم می کند موج سبک لنگر در آب

غزل شمارهٔ 868سوز عاشق کم نگردد از فرو رفتن در آب

غزل شمارهٔ 869موج را هر چند آماده است بال و پر ز آب

غزل شمارهٔ 870نیست بحر پاک گوهر را خصومت با حباب

غزل شمارهٔ 871در محیط عشق باشد از سر پر خون حباب

غزل شمارهٔ 872گر به ظاهر بادپیماییم ما همچون حباب

غزل شمارهٔ 873بس که از رخسار او در پیچ و تاب است آفتاب

غزل شمارهٔ 874گرچه ذراتند یکسر میهمان آفتاب

غزل شمارهٔ 875در شب وصل تو می لرزد دلم چون آفتاب

غزل شمارهٔ 876از شفق هر چند شوید چهره در خون آفتاب

غزل شمارهٔ 877اوست روشندل که با چندین زبان چون آفتاب

غزل شمارهٔ 878از شفق هر صبح سازد چهره خونین آفتاب

غزل شمارهٔ 879چون چراغ روز، با آن روشنایی آفتاب

غزل شمارهٔ 880در هوای ابر لازم نیست در مینا شراب

غزل شمارهٔ 881کی سفیدی می تواند شد به چشم ما نقاب؟

غزل شمارهٔ 882چشم عاشق خاک کوی دلستان بیند به خواب