آڈیوز

صداکار عندلیب کی آڈیوز میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

یہ صفحہ صرف صداکار عندلیب کی دستیاب آڈیوز دکھاتا ہے۔

853نظمیں853آڈیوز

نظمیں

غزل شمارهٔ 883گرچه افکندم به روغن، نان خلق از خوی چرب

غزل شمارهٔ 884مد کوتاهی است صبح از دفتر احسان شب

غزل شمارهٔ 885بی قراران را ازان یکتای بی همتا طلب

غزل شمارهٔ 886پا منه زنهار بی اندیشه در جای غریب

غزل شمارهٔ 887مگر از خانه بیرون آمد آن گل بی حجاب امشب؟

غزل شمارهٔ 888بیا کز دوریت مژگان به چشمم سوزن است امشب

غزل شمارهٔ 912آمد سحر به خانه من یار، بی حجاب

غزل شمارهٔ 913از اشک بلبل است رگ تلخی گلاب

غزل شمارهٔ 914ای خوشه چین سنبل زلف تو مشک ناب

غزل شمارهٔ 915تا گل ز عکس عارض او چیده است آب

غزل شمارهٔ 916جای صدف بود ز گرانی زمین در آب

غزل شمارهٔ 917از چشم نیم مست تو با یک جهان شراب

غزل شمارهٔ 918صبح گشاده‌روی بوَد در حجاب شب

غزل شمارهٔ 919بردار دل ز عالم خاکی، صفا طلب

غزل شمارهٔ 920آیینه شو وصال پری طلعتان طلب

غزل شمارهٔ 921از لعل و گهر گرچه گرانسنگ شود آب

غزل شمارهٔ 922طی شود در یک نفس آغاز و انجام حیات

غزل شمارهٔ 923عالمی را روی شرم آلود او دیوانه ساخت

غزل شمارهٔ 924از چه و زندان برآمد هر که روح از تن شناخت

غزل شمارهٔ 925روی گرم مهر اگر ذرات عالم را نواخت

غزل شمارهٔ 926هر که را اینجا به سیلی آسمان خواهد نواخت

غزل شمارهٔ 927دست و پا بسیار زد تا عشق ما را پاک سوخت

غزل شمارهٔ 928آن که رنگ خط به رخسارش ز مشک ناب ریخت

غزل شمارهٔ 929کوته اندیشی که گل در خوابگاه یار ریخت

غزل شمارهٔ 930باده تلخی که از بویش دل منصور ریخت

غزل شمارهٔ 931در علاج درد ما رنگ از رخ تدبیر ریخت

غزل شمارهٔ 932پیش ساقی هر که آب رو درین میخانه ریخت

غزل شمارهٔ 933چشم مخموری که ما را زهر در پیمانه ریخت

غزل شمارهٔ 934روی از عالم بگردان گر لقا می بایدت

غزل شمارهٔ 935گرچه نی زرد و ضعیف و لاغر و بی دست و پاست

غزل شمارهٔ 936هر که پیوندد به اهل حق ز مردان خداست

غزل شمارهٔ 937دیده های پاک را با حسن، کشتی آشناست

غزل شمارهٔ 938در غبار خط صفای آن پری طلعت بجاست

غزل شمارهٔ 939چرخ ماند از گردش اما اضطراب دل بجاست

غزل شمارهٔ 940شکر این آب و علف ضایع کنان یک دم بجاست

غزل شمارهٔ 941تا به کی در پرده باشد نیک و بد، ساغر کجاست؟

غزل شمارهٔ 942از دو عالم فارغم، آزاده ای چون من کجاست؟

غزل شمارهٔ 943خشک شد کشت امیدم ابر احسانی کجاست؟

غزل شمارهٔ 944روزگارم تیره شد خورشید سیمایی کجاست؟

غزل شمارهٔ 945از دل سخت بتان از ناله ای فریاد خاست

غزل شمارهٔ 946کی سری بردم به جیب خود که طوفان برنخاست

غزل شمارهٔ 947رفت تا مجنون ز دشت عشق مردی برنخاست

غزل شمارهٔ 948هر که رو تابد ز عاشق، خط مشکینش سزاست

غزل شمارهٔ 949گر بسوزد ز آتش می شرم جانان مفت ماست

غزل شمارهٔ 950از تهیدستی ز بی برگان خجالت کار ماست

غزل شمارهٔ 951آنچه می دانند ماتم تن پرستان سور ماست

غزل شمارهٔ 952دامن صحرای وحشت خاک دامنگیر ماست

غزل شمارهٔ 953جام ما دریاکشان مهر لب خاموش ماست

غزل شمارهٔ 954روی مطلب در نقاب یأس از ابرام ماست

غزل شمارهٔ 955کوثر بیداربختی دیده گریان ماست