غزلیات

غزل شمارهٔ 4853معشوق پریشان نظری راچه کند کس؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4853

5 اشعار

غزل شمارهٔ 4854حیف است که سر در سر مینانکند کس

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4854

6 اشعار

غزل شمارهٔ 4855صبح شد مطرب، قدح را پر کن از می زود باش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4855

9 اشعار

غزل شمارهٔ 4856هیچ نوشی نیست بی نیش ای پسر هشیار باش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4856

8 اشعار

غزل شمارهٔ 4857مرد صحبت نیستی، از دیده ها مستور باش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4857

7 اشعار

غزل شمارهٔ 4858از تماشای پریشان جهان دلگیر باش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4858

11 اشعار

غزل شمارهٔ 4859چون صدف در حلقه دریادلان خاموش باش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4859

11 اشعار

غزل شمارهٔ 4860چون لب پیمانه زنهار از سخن خاموش باش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4860

9 اشعار

غزل شمارهٔ 4861بادهٔ گل‌رنگ شو یا شیشهٔ بی‌رنگ باش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4861

7 اشعار

غزل شمارهٔ 4862از زمین دامن بیفشان همسفر با ماه باش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4862

9 اشعار

غزل شمارهٔ 4863گاه در پای خم و گه بر سر سجاده باش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4863

13 اشعار

غزل شمارهٔ 4864چشم و گوش و لب ببند، از شور و شر آسوده باش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4864

9 اشعار

غزل شمارهٔ 4865روشناسِ اهلِ مشرب چون درِ میخانه باش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4865

4 اشعار

غزل شمارهٔ 4866در گلستان بلبل و در انجمن پروانه باش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4866

13 اشعار

غزل شمارهٔ 4867پیش میخواران سبک چون پنبه مینا مباش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4867

20 اشعار

غزل شمارهٔ 4868تاتوان دزدید سر در جیب خود سرور مباش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4868

12 اشعار

غزل شمارهٔ 4869می کشی چون با حریفان باده لایعقل مباش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4869

12 اشعار

غزل شمارهٔ 4870از خدا در عهد پیری یک زمان غافل مباش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4870

9 اشعار

غزل شمارهٔ 4871از خدنگ آه پیران ای جوان غافل مباش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4871

8 اشعار

غزل شمارهٔ 4872از هوسناکی گران برخاطر دوران مباش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4872

15 اشعار

غزل شمارهٔ 4873روح قدسی، بیش ازین درتنگنای تن مباش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4873

12 اشعار

غزل شمارهٔ 4874چون ترا مسکن میسر شد پی تزیین مباش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4874

7 اشعار

غزل شمارهٔ 4875چون ترا مسکن میسر شد تزیین مباش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4875

9 اشعار

غزل شمارهٔ 4876دل ز تن چون دور شد وامی شود غمگین مباش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4876

9 اشعار

غزل شمارهٔ 4877عاشقان را مغز در سر گر نباشد گو مباش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4877

13 اشعار

غزل شمارهٔ 4878ظاهر مردان به زیور گر نباشد گو مباش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4878

14 اشعار

غزل شمارهٔ 4879هست چون دلبر به جا، دل گر نباشد گو مباش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4879

13 اشعار

غزل شمارهٔ 4880شمع بر خاک شهیدان گر نباشد گو مباش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4880

10 اشعار

غزل شمارهٔ 4881خانه دنیا به سامان گر نباشد گو مباش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4881

13 اشعار

غزل شمارهٔ 4882خال بر رخسار جانان گرنباشد گو مباش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4882

9 اشعار

غزل شمارهٔ 4883دیده ما گرز خون رنگین نباشد گومباش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4883

10 اشعار

غزل شمارهٔ 4884چهره زرین چو باشد مخزن زر گومباش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4884

10 اشعار

غزل شمارهٔ 4885چون بود گلچهره ساقی باده رنگین گو مباش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4885

6 اشعار

غزل شمارهٔ 4886جسم اگر ازیکدگر ریزد غباری گو مباش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4886

10 اشعار

غزل شمارهٔ 4887گر نباشم من غبار آستانی گو مباش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4887

18 اشعار

غزل شمارهٔ 4888عقل اگر از سرپرد زاغ جگر خواری مباش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4888

8 اشعار

غزل شمارهٔ 4889یوسف من بیش ازین در چاه ظلمانی مباش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4889

10 اشعار

غزل شمارهٔ 4890ناز پروردی که من گردیده‌ام پروانه‌اش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4890

8 اشعار

غزل شمارهٔ 4891رنگ می بازد زنام بوسه یاقوت لبش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4891

8 اشعار

غزل شمارهٔ 4892هرکه وقت صبح درساغر شرابی نیستش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4892

13 اشعار

غزل شمارهٔ 4893هرکه درمد نظر نازک میانی نیستش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4893

13 اشعار

غزل شمارهٔ 4894گرنبیند همچو نرگس زیر پا می زیبدش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4894

9 اشعار

غزل شمارهٔ 4895هرکه زین گلشن لبی خندانتر از گل بایدش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4895

10 اشعار

غزل شمارهٔ 4896خیره می سازد نظر را در قبا سیمین برش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4896

11 اشعار

غزل شمارهٔ 4897در سر زینت خودآرا می رود آخر سرش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4897

10 اشعار

غزل شمارهٔ 4898هرکه از داغ نهان عشق سوزد پیکرش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4898

9 اشعار

غزل شمارهٔ 4899گه درون خرقه گاهی درکفن می‌جویمش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4899

آڈیو

12 اشعار

غزل شمارهٔ 4900گر کنند از رشته جانها زه پیراهنش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4900

7 اشعار

غزل شمارهٔ 4901آن که دارم در نظر دامن به کف پیچیدنش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4901

13 اشعار

غزل شمارهٔ 4902می کند برتن گرانی سرچو می افتد ز جوش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4902

7 اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 4853–معشوق پریشان نظری راچه کند کس؟

غزل شمارهٔ 4854–حیف است که سر در سر مینانکند کس

غزل شمارهٔ 4855–صبح شد مطرب، قدح را پر کن از می زود باش

غزل شمارهٔ 4856–هیچ نوشی نیست بی نیش ای پسر هشیار باش

غزل شمارهٔ 4857–مرد صحبت نیستی، از دیده ها مستور باش

غزل شمارهٔ 4858–از تماشای پریشان جهان دلگیر باش

غزل شمارهٔ 4859–چون صدف در حلقه دریادلان خاموش باش

غزل شمارهٔ 4860–چون لب پیمانه زنهار از سخن خاموش باش

غزل شمارهٔ 4861–بادهٔ گل‌رنگ شو یا شیشهٔ بی‌رنگ باش

غزل شمارهٔ 4862–از زمین دامن بیفشان همسفر با ماه باش

غزل شمارهٔ 4863–گاه در پای خم و گه بر سر سجاده باش

غزل شمارهٔ 4864–چشم و گوش و لب ببند، از شور و شر آسوده باش

غزل شمارهٔ 4865–روشناسِ اهلِ مشرب چون درِ میخانه باش

غزل شمارهٔ 4866–در گلستان بلبل و در انجمن پروانه باش

غزل شمارهٔ 4867–پیش میخواران سبک چون پنبه مینا مباش

غزل شمارهٔ 4868–تاتوان دزدید سر در جیب خود سرور مباش

غزل شمارهٔ 4869–می کشی چون با حریفان باده لایعقل مباش

غزل شمارهٔ 4870–از خدا در عهد پیری یک زمان غافل مباش

غزل شمارهٔ 4871–از خدنگ آه پیران ای جوان غافل مباش

غزل شمارهٔ 4872–از هوسناکی گران برخاطر دوران مباش

غزل شمارهٔ 4873–روح قدسی، بیش ازین درتنگنای تن مباش

غزل شمارهٔ 4874–چون ترا مسکن میسر شد پی تزیین مباش

غزل شمارهٔ 4875–چون ترا مسکن میسر شد تزیین مباش

غزل شمارهٔ 4876–دل ز تن چون دور شد وامی شود غمگین مباش

غزل شمارهٔ 4877–عاشقان را مغز در سر گر نباشد گو مباش

غزل شمارهٔ 4878–ظاهر مردان به زیور گر نباشد گو مباش

غزل شمارهٔ 4879–هست چون دلبر به جا، دل گر نباشد گو مباش

غزل شمارهٔ 4880–شمع بر خاک شهیدان گر نباشد گو مباش

غزل شمارهٔ 4881–خانه دنیا به سامان گر نباشد گو مباش

غزل شمارهٔ 4882–خال بر رخسار جانان گرنباشد گو مباش

غزل شمارهٔ 4883–دیده ما گرز خون رنگین نباشد گومباش

غزل شمارهٔ 4884–چهره زرین چو باشد مخزن زر گومباش

غزل شمارهٔ 4885–چون بود گلچهره ساقی باده رنگین گو مباش

غزل شمارهٔ 4886–جسم اگر ازیکدگر ریزد غباری گو مباش

غزل شمارهٔ 4887–گر نباشم من غبار آستانی گو مباش

غزل شمارهٔ 4888–عقل اگر از سرپرد زاغ جگر خواری مباش

غزل شمارهٔ 4889–یوسف من بیش ازین در چاه ظلمانی مباش

غزل شمارهٔ 4890–ناز پروردی که من گردیده‌ام پروانه‌اش

غزل شمارهٔ 4891–رنگ می بازد زنام بوسه یاقوت لبش

غزل شمارهٔ 4892–هرکه وقت صبح درساغر شرابی نیستش

غزل شمارهٔ 4893–هرکه درمد نظر نازک میانی نیستش

غزل شمارهٔ 4894–گرنبیند همچو نرگس زیر پا می زیبدش

غزل شمارهٔ 4895–هرکه زین گلشن لبی خندانتر از گل بایدش

غزل شمارهٔ 4896–خیره می سازد نظر را در قبا سیمین برش

غزل شمارهٔ 4897–در سر زینت خودآرا می رود آخر سرش

غزل شمارهٔ 4898–هرکه از داغ نهان عشق سوزد پیکرش

غزل شمارهٔ 4899–گه درون خرقه گاهی درکفن می‌جویمش

غزل شمارهٔ 4900–گر کنند از رشته جانها زه پیراهنش

غزل شمارهٔ 4901–آن که دارم در نظر دامن به کف پیچیدنش

غزل شمارهٔ 4902–می کند برتن گرانی سرچو می افتد ز جوش

غزلیات

نظمیں

غزل شمارهٔ 4853–معشوق پریشان نظری راچه کند کس؟

غزل شمارهٔ 4854–حیف است که سر در سر مینانکند کس

غزل شمارهٔ 4855–صبح شد مطرب، قدح را پر کن از می زود باش

غزل شمارهٔ 4856–هیچ نوشی نیست بی نیش ای پسر هشیار باش

غزل شمارهٔ 4857–مرد صحبت نیستی، از دیده ها مستور باش

غزل شمارهٔ 4858–از تماشای پریشان جهان دلگیر باش

غزل شمارهٔ 4859–چون صدف در حلقه دریادلان خاموش باش

غزل شمارهٔ 4860–چون لب پیمانه زنهار از سخن خاموش باش

غزل شمارهٔ 4861–بادهٔ گل‌رنگ شو یا شیشهٔ بی‌رنگ باش

غزل شمارهٔ 4862–از زمین دامن بیفشان همسفر با ماه باش

غزل شمارهٔ 4863–گاه در پای خم و گه بر سر سجاده باش

غزل شمارهٔ 4864–چشم و گوش و لب ببند، از شور و شر آسوده باش

غزل شمارهٔ 4865–روشناسِ اهلِ مشرب چون درِ میخانه باش

غزل شمارهٔ 4866–در گلستان بلبل و در انجمن پروانه باش

غزل شمارهٔ 4867–پیش میخواران سبک چون پنبه مینا مباش

غزل شمارهٔ 4868–تاتوان دزدید سر در جیب خود سرور مباش

غزل شمارهٔ 4869–می کشی چون با حریفان باده لایعقل مباش

غزل شمارهٔ 4870–از خدا در عهد پیری یک زمان غافل مباش

غزل شمارهٔ 4871–از خدنگ آه پیران ای جوان غافل مباش

غزل شمارهٔ 4872–از هوسناکی گران برخاطر دوران مباش

غزل شمارهٔ 4873–روح قدسی، بیش ازین درتنگنای تن مباش

غزل شمارهٔ 4874–چون ترا مسکن میسر شد پی تزیین مباش

غزل شمارهٔ 4875–چون ترا مسکن میسر شد تزیین مباش

غزل شمارهٔ 4876–دل ز تن چون دور شد وامی شود غمگین مباش

غزل شمارهٔ 4877–عاشقان را مغز در سر گر نباشد گو مباش

غزل شمارهٔ 4878–ظاهر مردان به زیور گر نباشد گو مباش

غزل شمارهٔ 4853معشوق پریشان نظری راچه کند کس؟

غزل شمارهٔ 4854حیف است که سر در سر مینانکند کس

غزل شمارهٔ 4855صبح شد مطرب، قدح را پر کن از می زود باش

غزل شمارهٔ 4856هیچ نوشی نیست بی نیش ای پسر هشیار باش

غزل شمارهٔ 4857مرد صحبت نیستی، از دیده ها مستور باش

غزل شمارهٔ 4858از تماشای پریشان جهان دلگیر باش

غزل شمارهٔ 4859چون صدف در حلقه دریادلان خاموش باش

غزل شمارهٔ 4860چون لب پیمانه زنهار از سخن خاموش باش

غزل شمارهٔ 4861بادهٔ گل‌رنگ شو یا شیشهٔ بی‌رنگ باش

غزل شمارهٔ 4862از زمین دامن بیفشان همسفر با ماه باش

غزل شمارهٔ 4863گاه در پای خم و گه بر سر سجاده باش

غزل شمارهٔ 4864چشم و گوش و لب ببند، از شور و شر آسوده باش

غزل شمارهٔ 4865روشناسِ اهلِ مشرب چون درِ میخانه باش

غزل شمارهٔ 4866در گلستان بلبل و در انجمن پروانه باش

غزل شمارهٔ 4867پیش میخواران سبک چون پنبه مینا مباش

غزل شمارهٔ 4868تاتوان دزدید سر در جیب خود سرور مباش

غزل شمارهٔ 4869می کشی چون با حریفان باده لایعقل مباش

غزل شمارهٔ 4870از خدا در عهد پیری یک زمان غافل مباش

غزل شمارهٔ 4871از خدنگ آه پیران ای جوان غافل مباش

غزل شمارهٔ 4872از هوسناکی گران برخاطر دوران مباش

غزل شمارهٔ 4873روح قدسی، بیش ازین درتنگنای تن مباش

غزل شمارهٔ 4874چون ترا مسکن میسر شد پی تزیین مباش

غزل شمارهٔ 4875چون ترا مسکن میسر شد تزیین مباش

غزل شمارهٔ 4876دل ز تن چون دور شد وامی شود غمگین مباش

غزل شمارهٔ 4877عاشقان را مغز در سر گر نباشد گو مباش

غزل شمارهٔ 4878ظاهر مردان به زیور گر نباشد گو مباش

غزل شمارهٔ 4879هست چون دلبر به جا، دل گر نباشد گو مباش

غزل شمارهٔ 4880شمع بر خاک شهیدان گر نباشد گو مباش

غزل شمارهٔ 4881خانه دنیا به سامان گر نباشد گو مباش

غزل شمارهٔ 4882خال بر رخسار جانان گرنباشد گو مباش

غزل شمارهٔ 4883دیده ما گرز خون رنگین نباشد گومباش

غزل شمارهٔ 4884چهره زرین چو باشد مخزن زر گومباش

غزل شمارهٔ 4885چون بود گلچهره ساقی باده رنگین گو مباش

غزل شمارهٔ 4886جسم اگر ازیکدگر ریزد غباری گو مباش

غزل شمارهٔ 4887گر نباشم من غبار آستانی گو مباش

غزل شمارهٔ 4888عقل اگر از سرپرد زاغ جگر خواری مباش

غزل شمارهٔ 4889یوسف من بیش ازین در چاه ظلمانی مباش

غزل شمارهٔ 4890ناز پروردی که من گردیده‌ام پروانه‌اش

غزل شمارهٔ 4891رنگ می بازد زنام بوسه یاقوت لبش

غزل شمارهٔ 4892هرکه وقت صبح درساغر شرابی نیستش

غزل شمارهٔ 4893هرکه درمد نظر نازک میانی نیستش

غزل شمارهٔ 4894گرنبیند همچو نرگس زیر پا می زیبدش

غزل شمارهٔ 4895هرکه زین گلشن لبی خندانتر از گل بایدش

غزل شمارهٔ 4896خیره می سازد نظر را در قبا سیمین برش

غزل شمارهٔ 4897در سر زینت خودآرا می رود آخر سرش

غزل شمارهٔ 4898هرکه از داغ نهان عشق سوزد پیکرش

غزل شمارهٔ 4899گه درون خرقه گاهی درکفن می‌جویمش

غزل شمارهٔ 4900گر کنند از رشته جانها زه پیراهنش

غزل شمارهٔ 4901آن که دارم در نظر دامن به کف پیچیدنش

غزل شمارهٔ 4902می کند برتن گرانی سرچو می افتد ز جوش

غزل شمارهٔ 4853معشوق پریشان نظری راچه کند کس؟

غزل شمارهٔ 4854حیف است که سر در سر مینانکند کس

غزل شمارهٔ 4855صبح شد مطرب، قدح را پر کن از می زود باش

غزل شمارهٔ 4856هیچ نوشی نیست بی نیش ای پسر هشیار باش

غزل شمارهٔ 4857مرد صحبت نیستی، از دیده ها مستور باش

غزل شمارهٔ 4858از تماشای پریشان جهان دلگیر باش

غزل شمارهٔ 4859چون صدف در حلقه دریادلان خاموش باش

غزل شمارهٔ 4860چون لب پیمانه زنهار از سخن خاموش باش

غزل شمارهٔ 4861بادهٔ گل‌رنگ شو یا شیشهٔ بی‌رنگ باش

غزل شمارهٔ 4862از زمین دامن بیفشان همسفر با ماه باش

غزل شمارهٔ 4863گاه در پای خم و گه بر سر سجاده باش

غزل شمارهٔ 4864چشم و گوش و لب ببند، از شور و شر آسوده باش

غزل شمارهٔ 4865روشناسِ اهلِ مشرب چون درِ میخانه باش

غزل شمارهٔ 4866در گلستان بلبل و در انجمن پروانه باش

غزل شمارهٔ 4867پیش میخواران سبک چون پنبه مینا مباش

غزل شمارهٔ 4868تاتوان دزدید سر در جیب خود سرور مباش

غزل شمارهٔ 4869می کشی چون با حریفان باده لایعقل مباش

غزل شمارهٔ 4870از خدا در عهد پیری یک زمان غافل مباش

غزل شمارهٔ 4871از خدنگ آه پیران ای جوان غافل مباش

غزل شمارهٔ 4872از هوسناکی گران برخاطر دوران مباش

غزل شمارهٔ 4873روح قدسی، بیش ازین درتنگنای تن مباش

غزل شمارهٔ 4874چون ترا مسکن میسر شد پی تزیین مباش

غزل شمارهٔ 4875چون ترا مسکن میسر شد تزیین مباش

غزل شمارهٔ 4876دل ز تن چون دور شد وامی شود غمگین مباش

غزل شمارهٔ 4877عاشقان را مغز در سر گر نباشد گو مباش

غزل شمارهٔ 4878ظاهر مردان به زیور گر نباشد گو مباش

غزل شمارهٔ 4879هست چون دلبر به جا، دل گر نباشد گو مباش

غزل شمارهٔ 4880شمع بر خاک شهیدان گر نباشد گو مباش

غزل شمارهٔ 4881خانه دنیا به سامان گر نباشد گو مباش

غزل شمارهٔ 4882خال بر رخسار جانان گرنباشد گو مباش