صفحۂ اولشعراءلغاتاوزاناصنافمترجمینصداکارہمارے بارے میںرابطہ
زندہ رود
زندہ رود

زندہ رود: فارسی شاعری کا ایک جاوداں دریا

زندہ رود فارسی شاعری کو اردو اور انگریزی تراجم، آڈیو اور ویڈیو کے ساتھ ایک پرسکون اور مستقل مطالعہ گاہ میں پیش کرنے کی کوشش ہے۔

مزید جانیں ←
YouTubeFacebookInstagramTikTok

مرکزی راستے

صفحۂ اولتلاشہمارے بارے میںرابطہ

مزید مطالعہ

شعراءاوزاناصنافصداکارانمترجمین

لغات

لغاتزندہ رود فارسی لغتزندہ رود عربی لغت

ہر ماہ نئی نظمیں · جاری منصوبہ

© 2026 زندہ رود

  1. صائب
  2. »دیوان اشعار
  3. »غزلیات

باب

غزلیات

نظمیں

غزلیات

  1. زندہ رود
  2. »صائب
  3. »دیوان اشعار
  4. »غزلیات

غزل شمارهٔ 2701–دل خراب از خندهٔ پنهان آن گل می‌شود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2701

5 اشعار

غزل شمارهٔ 2702–گلشن حسن از بهار عشق خرم می‌شود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2702

7 اشعار

غزل شمارهٔ 2703–می‌شود عارف خجل نادان چو ملزم می‌شود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2703

9 اشعار

غزل شمارهٔ 2704–هر چه در دل نقش بندد آدمی آن می شود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2704

12 اشعار

غزل شمارهٔ 2705–از گلستانی که بلبل روی گردان می شود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2705

11 اشعار

غزل شمارهٔ 2706–هستی ظاهر حجاب قرب یزدان می شود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2706

6 اشعار

غزل شمارهٔ 2707–جان زترک جسم چون گوهر فروزان می شود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2707

10 اشعار

غزل شمارهٔ 2708–زودتر دل جمع گردد چون پریشان می شود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2708

11 اشعار

غزل شمارهٔ 2709–گر ز ریحان خواب بیدردان به سامان می شود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2709

8 اشعار

غزل شمارهٔ 2710–عاقبت کار نظربازان به سامان می شود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2710

5 اشعار

غزل شمارهٔ 2711–کار ما از ساغر پرمی به سامان می شود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2711

6 اشعار

غزل شمارهٔ 2712–در زمستان باغ اگر از برگ عریان می شود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2712

15 اشعار

غزل شمارهٔ 2713–دل نظرگاه خدا از ترک عصیان می شود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2713

10 اشعار

غزل شمارهٔ 2714–روح چون تن‌پرور افتد عاقبت تن می‌شود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2714

7 اشعار

غزل شمارهٔ 2715–سینه‌ام از درد و داغ عشق روشن می‌شود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2715

8 اشعار

غزل شمارهٔ 2716–در چراغ دیدهٔ من آب روغن می‌شود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2716

6 اشعار

غزل شمارهٔ 2717–دل ز احیای شب دیجور روشن می شود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2717

7 اشعار

غزل شمارهٔ 2718–خانه مردم اگر از ماه روشن می شود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2718

14 اشعار

غزل شمارهٔ 2719–از تجرد نور حکمت در دل افزون می‌شود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2719

10 اشعار

غزل شمارهٔ 2720–از نظربازان کمال حسن افزون می‌شود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2720

9 اشعار

غزل شمارهٔ 2721–گر چنین چشم ترم میرآب هامون می‌شود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2721

10 اشعار

غزل شمارهٔ 2722–غفلت دل از شراب ناب افزون می شود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2722

10 اشعار

غزل شمارهٔ 2723–اضطراب دل ز چشم روشن افزون می شود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2723

12 اشعار

غزل شمارهٔ 2724–آب و رنگ حسن بیش از خانه زین می شود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2724

13 اشعار

غزل شمارهٔ 2725–بی کمندانداز چین آن زلف مشکین می شود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2725

10 اشعار

غزل شمارهٔ 2726–نفس سرکش بی ریاضت رهنما کی می شود؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2726

15 اشعار

غزل شمارهٔ 2727–یک دل روشن نگهبان جهانی می‌شود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2727

5 اشعار

غزل شمارهٔ 2728–مخزن گوهر صدف از ته گزینی می شود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2728

8 اشعار

غزل شمارهٔ 2729–دیده روشن از فروغ آشنایی می شود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2729

8 اشعار

غزل شمارهٔ 2730–زیر تیغ از جبهه چین مردان می باید گشود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2730

14 اشعار

غزل شمارهٔ 2731–عشق فارغبالم از اندیشه دنیا نمود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2731

10 اشعار

غزل شمارهٔ 2732–گوش شو هر جا سخن را ساز نتوانی نمود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2732

6 اشعار

غزل شمارهٔ 2733–جذبه توفیق هرکس را دل بینا دهد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2733

14 اشعار

غزل شمارهٔ 2734–کی به عاشق بوسه آن لعل لب میگون دهد؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2734

13 اشعار

غزل شمارهٔ 2735–دل ز پهلوی جنون داد فراغت می دهد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2735

5 اشعار

غزل شمارهٔ 2736–بی غرض چون شد سخن تأثیر دیگر می دهد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2736

16 اشعار

غزل شمارهٔ 2737–غنچهٔ این باغ بوی پارهٔ دل می‌دهد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2737

8 اشعار

غزل شمارهٔ 2738–شاخ گل از دست و چوگان تو یادم می دهد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2738

10 اشعار

غزل شمارهٔ 2739–گر دو روزی خاکمال آن گلعذارم می دهد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2739

13 اشعار

غزل شمارهٔ 2740–عارفان را نکهت سیب ذقن جان می‌دهد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2740

6 اشعار

غزل شمارهٔ 2741–راز ما را ناله شبگیر بیرون می دهد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2741

5 اشعار

غزل شمارهٔ 2742–چشم او تعلیم رم کردن به آهو می دهد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2742

5 اشعار

غزل شمارهٔ 2743–صیقل دل فیض آه صبحگاهی می دهد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2743

6 اشعار

غزل شمارهٔ 2744–چشم فتانت که داد دلبریایی می دهد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2744

6 اشعار

غزل شمارهٔ 2745–خط ز روی آتشین دلستان آمد پدید

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2745

11 اشعار

غزل شمارهٔ 2746–برگرفتی پرده از رخ گلستان آمد پدید

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2746

7 اشعار

غزل شمارهٔ 2747–یوسف زندانی ما راحت از دنیا ندید

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2747

8 اشعار

غزل شمارهٔ 2748–ذوق حیرانی به داد چشم خونپالا رسید

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2748

7 اشعار

غزل شمارهٔ 2749–باده منصور در جام و سبوی من رسید

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2749

9 اشعار

غزل شمارهٔ 2750–دل به دارالامن حیرت نه به آسانی رسید

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2750

8 اشعار
  1. 1
  2. 2
  3. 3
  4. ...
  5. 54
  6. 55
  7. 56
  8. ...
  9. 140
پچھلا صفحہاگلا صفحہ